akkasee.com - اصول اولیه عکاسی

عکاسی مادون قرمز

2007-11-07 00:00:00

عکاسی مادون قرمز یکی از شاخه‌های جذاب عکاسی است که از گذشته تاکنون جزو دل‌مشغولی‌های عکاسان بسیاری بوده است و اساسا علت جذابیت‌اش هم بخاطر ایجاد نوعی نگاه و دید تازه به جهان است.
در گذشته این نوع عکاسی با استفاده از فیلمهای خاص مادون قرمز سیاه و سفید مانند Kodak HIE (+) و یا انواع رنگی مانند KODAK EKTACHROME Professional Infrared EIR Film (+) انجام می پذیرفت. البته برای این منظور استفاده از فیلتزهای خاصی که مانع عبور سایر قسمتهای طیف نور می‌شوند نیز الزامی بود. همچنین پروسس خاص و گاها مشکلی نیز در پی داشت تا بتوان به عکسهای دلخواه دست یافت.

Jeffrey Klassen: Nikon D70s ,Nikkor 18-70mm ED
Tiffen 87 Filter

اما در دنیای دوربینهای دیچیتال نیز این داستان ادامه یافت. سنسور دوربینهای دیجیتال قادر به دریافت نور مادون قرمز است. اما برای پیشگیری از اختلالات تصویری ناشی از آلودگی نور مادون قرمز، با فیلتر خاصی در جلوی سنسور، باعث جلوگیری از رسیدن قسمتی از نور مادون قرمز به سنسور می‌شوند. توجه کنید که گفتیم قسمتی از نور. بنابراین برای عکاسی مادون قرمز در دوربین دیجیتال میتوان با استفاده از فیلترهای مادون قرمز که فقط به نور مادون قرمز اجازه عبور می‌دهند، و البته نوردهی طولانی، عکسهای مادون قرمز گرفت. و البته پروسس بعدی نیز نسبت به عکاسی فیلمی بسیار انعطاف پذیرتر و ساده‌تر است.

میزان عبور نور مادون قرمز در دوربینهای مختلف متفاوت است. دوربینهای کامپکت قدیمی‌تر به قسمت بیشتری از نور مادون قرمز اجازه عبور می‌دادند و عکاسی مادون قرمز با این دوربینها راحت‌تر است. می‌توان با آزمونهای خاصی وضعیت دوربینهای مختلف را از این لحاظ سنجید.

اما برای حل مشکل اکسپوژر طولانی در این روش، راهی وجود ندارد مگر اینکه آن فیلتر جلوی سنسور برداشته شود. در این صورت می‌توان به راحتی با نوردهی‌ معمولی (و توجه به چند نکته خاص) به عکاسی مادون قرمز پرداخت. البته بازهم نیاز به فیلتری وجود دارد که تنها به نورمادون قرمز اجازه عبور بدهد و از عبور سایر قسمتهای طیف مرئی جلوگیری کند. برای این منظور دوربین باید باز شود و فیلتر جلوی سنسور برداشته شود. در برخی شرایط برای راحتی کار، آن فیلتر مادون قرمز را نیز همانجا در داخل دوربین جلوی سنسور نصب می‌کنند تا دیگر دوربین کاملا به یک دوربین عکاسی مادون قرمز تبدیل شود.

خب همه این داستانها را گفتم تا برسم به این قسمت:
با گذشت چندسال از همه‌گیر شدن دوربینهای دیجیتال، به تدریج بسیاری از افراد دوربینهای دوم و یا سوم خود را خریده‌اند. دوربینهای قدیمی را نیز در اکثر موارد بعلت افت شدید قیمت، نگه‌داشته‌اند اما عملا استفاده چندانی از آنها نمی‌کنند.
در راستای پیشنهادات تاریکخانه دیجیتال به دست‌اندرکاران عکاسی و تجهیزات عکاسی در ایران (پیشنهاد اول را در اینجا {+} بخوانید)، پیشنهاد می‌کنم که مراکزی که در ایران به کار تعمیر و سرویس دوربینها مشغول هستند، سرویسی را ارائه دهند که طی آن با هزینه معقولی، دوربینهای قدیمی کاربران را بگیرند و آن قسمت مهار کننده نورمادون قرمز جلوی سنسور را برداشته و بجایش فیلتر مادون قرمز نصب کنند و در نهایت یک دوربین مادون قرمز به کاربر تحویل دهند. مطمئنا این سرویس که بسیار راحت انجام می‌شود، مورد استقبال بسیاری از کاربران و عکاسان قرار خواهد گرفت.
در خارجه نیز از مدتها چنین سرویسهایی وجود داشته است که نمونه آن، LifePixel (+) است.

پ.ن: شبیه سازی های نرم‌افزاری برای تبدیل عکسهای معمولی به عکسهای مادون قرمز وجود دارد. اما می‌توان گفت که این روشها تقریبا هیچ‌گاه نمی‌توانند آن جلوه عجیب و رویایی عکسهای مادون قرمز را ایجاد کنند.

اطلاعات بیشتر در مورد عکاسی مادون قرمز:

http://dpfwiw.com/ir.htm
http://www.vividlight.com/Articles/2915.htm
http://www.vividlight.com/articles/3113.htm
http://www.atsf.co.uk/cgi-bin/ildi.pl?wey_barge_moored_lndscp

پراش نور(Diffraction) و تاثیر آن در عکاسی

2006-07-02 19:38:57

حتما بارها این جمله را شنیده‌اید که "برای تهیه عکسهای شارپ‌تر، از دیافراگم‌های کوچک دوربین‌تان استفاده کنید" . دلیل این عقیده آن است که در دیافراگم‌های باز، لنزها تصاویری با اعوجاج بیشتری ایجاد می‌کنند. همچنین گاهی دیافراگمهای کوچک و خیلی کوچک برای افزایش عمق میدان نیز بکار می‌روند. بخصوص در عکسهای ماکرو که كوچك بودن عمق میدان خود یک مشکل بزرگ محسوب می‌شود.
اما یک پدیده اپتیکی بنام پراش نور (diffraction) وجود دارد که می‌تواند شارپنس تصاویر را در دیافراگم‌های کوچک مورد تاثیر قرار دهد. در این نوشتار، به بررسی این پدیده خواهیم پرداخت و طرز مقابله با آن را ذکر خواهیم کرد.
برای فهم کامل این مطلب، آشنایی با مفهوم circle of confusion ضروری است که می‌توانید آنرا در این آدرس بیابید و بخوانید.

پراش نور
شعاع‌های موازی نور هنگام عبور از یک روزنه کوچک، از همدیگر دور می‌شوند و با یکدیگر تداخل می‌کنند. هر چقدر اندازه روزنه در قیاس با طول موج نور کوچکتر شود، این پدیده شدیدتر می‌شود. اما به هرحال باید دانست که در روزنه‌های بزرگ نیز پراش نور وجود دارد اما عملا قابل اغماض است.

بعلت تداخل امواج نور، برخی از این شعاع‌ها همدیگر را خنثی می‌کنند و برخی به هم اضافه می‌شوند. این پدیده باعث ایجاد الگویی به شکل زیر می‌شود:

در مورد دیافراگم‌های دایره‌ای الگوی دو بعدی حاصله، Airy Disk نامیده می‌شود که این اصطلاح از نام George Airy گرفته شده است.

قطر این دیسک (یا دقیقتر، قطر اولین دایره سیاهرنگ آن)، به عنوان معیاری جهت تعیین دقت حداکثر یک سیستم اپتیکال استفاده می‌شود.اندازه این Airy Disk فقط به دو فاکتور بستگی دارد: اندازه روزنه و طول موج نور
وقتی اندازه این airy disk به circle of confusion فیلم یا سنسور نزدیک شود، می‌تواند عاملی برای کاهش دقت تصویر شود.

diffraction در عكاسی
در تصویر فوق دقت کنید. با کاهش اندازه دیافراگم تا f16 دقت و شارپنس افزایش می یابد. همانگونه که انتظار داریم، این مساله بعلت وجود اعوجاج در دیافراگمهای باز این لنز است. اما از f22 بتدریج شارپنس کمتر می‌شود و این مساله در دیافراگمهای f32 و f45 بسیار قابل ملاحظه می‌گردد.

جدول فوق دیافراگمی را نشان میدهد که می‌تواند در تهیه تصاویر شارپ ایجاد محدودیت نماید. با دقت در این جدول مشخص می‌گردد که حداقل دیافراگم برای فرمتهای مختلف متفاوت است. همچنین دقت کنید که این جدول برای تهیه چاپهای با اندازه 8 در10 اینچ ( 20 در 25 سانتی متر) مناسب است. هر دو این فاکتورها (یعنی فرمت مورد استفاده و نیز اندازه چاپ) در بطن تعریف Circle of confusion قرار دارد.

و چند نكته كاربردی:

- برای تهیه عکسهای شارپ در اندازه 20 در 25 سانتی متر با دوربینهای با اندازه سنسور APS-C (دوربینهایی نظیر Canon 350D ، Canon 30D ، Nikon D70 ، NikonD50 و ...) حداقل دیافراگم مناسب f16 است. اگر چاره ای نداشتید، f22 هم قابل قبول است. این دو مقدار در دوربینهای فول فریم Canon 1Ds وCanon5D برابر با f22 و f32 است.
- اگر نیاز به دیافراگمهای کوچکتر دارید، بازهم می‌توانید از F های بزرگتر استفاده کنید، بشرط آنکه اندازه چاپ خود را کاهش دهید.
- با توجه به جدول مشخص می‌شود که چرا در دوربینهای دیجیتال compact معمولا دیافراگمهای خیلی کوچک تعبیه نمی‌شود. در این دوربینها مشكل پراش نور از f4 یا f5 شروع می‌شود.
- پراش نور منحصر به دوربینهای دیجیتال نیست. دوربینهای فیلمی نیز بر طبق اندازه فریمشان طبق جدول فوق، دارای حداقل دیافراگم محدود کننده هستند.
- جدول فوق فقط مشخص می‌کند که در چه دیافراگمی پراش نور باعث شروع کاهش شارپنس می‌گردد. اما اینکه دیافراگم ایده‌آل یک لنز چه مقدار است، بستگی به نوع لنز دارد. کوچک کردن دیافراگم، ابتدا شارپنس را افزایش می‌دهد، اما با شروع پراش نور مجددا شارپنس افت می‌کند. سوال: حداکثر شارپنس لنزهای مختلف با دوربینهای فرمت APS-C در چه دیافراگمی است؟ پاسخ: بستگی به لنز دارد. در لنزهای معمولی با فوکوس در حداقل فاصله ممکن (که دراینحالت اعوجاج بیشتر است)، f16 شارپترین تصاویر را تولید می‌کند. همین لنزها با فوکوس در بینهایت، دیافراگم اپتیمم آنها f11 خواهد بود، و f8 و f16 آنها نتیجه کم و بیش مشابهی دارند. درلنزهای گرانقیمت که حداقل اعوجاج را دارند، حداکثر شارپنس آنها در دیافراگم f5.6 است. دراین لنزها دیافراگمهای f4 تا f11 خوب است. f22 ودیافراگمهای کوچکتر نباید استفاده شود.
- اگر با یک سیستم(‌دوربین و لنز) به دیافراگم محدود کننده نزدیک شویم و یا حتی از آن عبور کنیم، مهم است بدانیم که پراش نور تنها یکی از عوامل کاهش دهنده شارپنس تصویر است. اشکال در فوکوس، حرکت دوربین، لنزهای با کیفیت کم و .. همگی در کاهش شارپنس کلی دخالت دارند و پراش تنها جزئی از این مجموعه است.
- گاهی پراش و کاهش شارپنس منتج از آن مفید است: هنگامی که بخواهید شارپنس در محل focal plane را به سود افزایش شارپنس در دو سر طیف عمق میدان، کم کنید. در این موارد استفاده از دیافراگمهای كوچك مناسب است.

منابع:

http://www.earthboundlight.com/phototips/diffraction-small-apertures.html
http://www.cambridgeincolour.com/tutorials/diffraction-photography.htm
http://bobatkins.com/photography/technical/diffraction.html
The Ins And Outs Of Focus, Harold Merklinger

آشنایی با تكنیك پانینگ (افقی چرخاندن دوربین)

2006-04-13 13:08:46

تصاویر و نوشته ها از پیتر بارگ
ترجمه علیرضا بهمن آبادی

چه فرزند شما باشد كه به تازگی راه رفتن را یاد گرفته، یا اسبی باشد كه در میدان اسب‌سواری چهارنعل می‌تازد، یا ماشینی باشد كه با سرعت در مسیری حركت می‌كند، شما می‌توانید شانس خود را برای گرفتن عكس هایی شفاف افزایش دهید مشروط بر آنكه با تكنیكی ساده بنام پانینگ آشنا باشید.
تلاش برای عكاسی از هر گونه سوژه متحرك بدون داشتن اندك دانشی از سرعت‌های شاتر نتایجی ناامیدكننده برای شما به ارمغان می‌آورند. این تصاویر معمولا یا با سوژه‌ای غیر قابل تشخیص تار می‌شوند یا سوژه اساسا در تصویر وجود نخواهد داشت چون به محض فشردن دكمه شاتر، سوژه از قاب تصویر خارج شده است.
چنانچه به نكات ذیل توجه كنید براین مشكلات رایج دنیای عكاسی اكشن غلبه خواهید كرد.
تمامی دوربین ها با استفاده از كنترل های دیافراگم و سرعت شاتر، مقدار نوری كه به فیلم یا حسگر می رسد را تنظیم می‌كنند. دیافراگم مقدار نوری كه وارد دوربین می‌شود و سرعت شاتر مقدار زمانی كه نور به سطح فیلم تابانده می شود را كنترل می‌كنند. در اینجا سرعت شاتر است كه ما برای تكمیل تكنیك پانینگ خود از آن استفاده می‌كنیم.

سرعت شاتر به صورت كسرهایی از ثانیه اندازه گیری می‌شود. سرعتی پایین ای بسا 1/15 (یك پانزدهم) ثانیه یا آهسته تر باشد و سرعتی سریع ممكن است هر سرعتی بالاتر از 1/125 (یك یكصدوبیست و پنجم) در نظر گرفته شود. برای عكاسی از سوژه های در حال حركت چندین گزینه در اختیار دارید. بدیهی ترین آنها انتخاب سرعت شاتری سریع برای تثبیت یا فریز كردن سوژه است. چنانچه سرعت شاتر سریعتر از سرعت سوژه باشد احتمالا آن را در مسیرش متوقف می كنید اما این گزینه یك نقطه ضعف دارد. اگر ماشین در حال حركتی را در مسیرش متوقف كنید ایستا به نظر خواهد آمد و فاقد تأثیر خواهد بود. تكنیك بهتر انتخاب سرعتی آهسته تر و ردگیری سوژه به هنگام عكاسی است. این كار پانینگ نام دارد.

پانینگ تكنیكی قوی برای عكاسی اكشن است و اگر دقیق انجام شود سوژه اصلی شفاف و پیش زمینه تار خواهد بود. رمز كار ردگیری سوژه است به هنگامی كه از مقابل شما عبور میكند و تداوم آن همچنانكه دكمه شاتر را فشرده اید تا حتی پس از آنكه عكس را می گیرید.
چنانچه با همان سرعت سوژه به صورت افقی بچرخید تصویر به شكل شفاف در مقابل پیش زمینه تار جالبی ظاهر خواهد شد. برای اطمینان از كسب نتیجه ای خوب پاهای خود را ثابت نگاه دارید و نیم تنه بالایی خود را با دنبال كردن سوژه بچرخانید. دوربین خود را در نقطه ای كه سوژه تان عبور خواهد كرد فوكوس كنید تا مطمئن شوید كه تصویری شفاف خواهید گرفت. همچنین مطمئن شوید كه پیش زمینه خیلی نورانی نیست و سایه ندارد چرا كه باعث ایجاد اثراتی اشباح مانند یا رگه هایی از نور در تصویر خواهد شد. پیش زمینه ای تاریكتر بهتر است.

سرعت شاتر صحیح را بدست آورید – در این مورد حدود 1/15 (یك پانزدهم) ثانیه و پیش زمینه بلور خواهد بود چرخها تا حدی بلور شده اند و ماشین شفاف است و در حال حركت به نظر می رسد.

در اینجا سرعت سریعتر 1/60 ( یك شصتم) ثانیه مورد استفاده قرار گرفته است، من می‌توانستم با سرعتی حدود 1/8 تا 1/15 ثانیه این كار را انجام دهم اما می خواستم ترشحات آب شفاف به نظر برسند.

بسته به سرعت و فاصله سوژه از سرعت شاتری میان 1/8 (یك هشتم) و 1/125 (یك یكصدو بیست پنجم) استفاده كنید. شاتر را زمانی فشاردهید كه سوژه به نقطه میانی در طی مسیر پانینگ (چرخش افقی) شما ‌رسیده است تا اطمینان یابید سوژه در بهترین وضعیت قرار دارد و تلاش كنید تا بدون بالا و پایین كردن دوربین كه منجر به تار شدن سوژه می شود سوژه را ردگیری كنید. بسیاری از دوربین‌های خودكار یك override دارند بنابر این شما می توانید به طور دستی سرعت شاتر را تنظیم كنید. در غیر این صورت ممكن است مجبور شوید از یك فیلتر تراكم خنثی (Neutral Density) برای كاهش مقدار نوری كه به فیلم می‌رسد استفاده كنید. برای دوربین‌های كامپكت می‌توانید ورقی از ژل نوررسانی (Lighting Gel) ND تهیه كنید و آن را به اندازه لنز دوربین بریده و بر روی آن بچسبانید.

ردگیری سوژه ای كه در خط مستقیم قرار ندارد به هنگام پانینگ نیازمند مراقبت است. در اینجا من مجبور بودم سوژه را در قوسی ردگیری كنم كه توسط تاب ساخته شده بود تا مطمئن شوم كه سوژه شفافتر از پیش‌زمینه است. سرعت 1/4 (یك چهارم) در اینجا مورد استفاده قرار گرفته و حسی بی نظیر از حركت خلق كرده است.

چنانچه از دوربین دیجیتالی استفاده می كنید كه هم منظره یاب LCD و هم منظره یاب نوری دارد از منظره‌یاب نوری آن استفاده كنید چراكه هنگام دنبال كردن سوژه در این سرعت LCD بربده بریده به نظر می‌رسد و ردگیری دقیق سوژه را مشكل می‌سازد.

در اینجا سه نمونه از چیزهایی كه می توانند باعث اشتباه شوند نشان داده شده است. بالا سمت چپ نگاهی ایستا به ماشینی را نشان می دهد كه ناشی از سرعت خیلی زیاد شاتر است. در وسط به چیزهایی دقت كنید كه میتوانند وارد مسیر پانینگ شما شوند. در اینجا درختچه راه دید را بسته است. تصویر بالا سمت راست از LCD دوربین دیجیتال استفاده شده است. این مطلب به اضافه پاسخ كاربر (عكاس) و تاخیر ناچیز شاتر باعث از دست دادن حركت شده است.

تكنیك دیگری كه می توانید امتحان كنید همزمانی آهسته فلاش است كه در آن از سرعت پایین شاتر و فلاش استفاده می‌كنید. فلاش به محض زده شدن سوژه در حال حركت را منجمد می كند و سرعت طولانی شاتر ما را مطمئن می سازد كه پیش زمینه تار می شود. این تكنیك نیز نیازمند كسب سرعت مناسب پانینگ است. با سرعت بسیار آهسته همانطور كه می بینید رد دوچرخه هم زیاد است و با پیش زمینه تار مخلوط شده است (تصویر سمت چپ). با سرعت خیلی زیاد همه چیز فریزمی شود ( تصویر سمت راست). سرعت مناسب حدود 1/8 تا 1/15 ثانیه است.

بحث راجع به این موضوع در فروم عكاسی
ترجمه: علیرضا بهمن آبادی
ماخذ:
www.ephotozine.com/techniques

تصاویر، محرک نوآوریها

2004-09-30 13:19:01

"تصویر سازی چیزی بیش از این است". چیزی بیش از یک عکس پرینت شده یا به صورت دیجیتالی ذخیره شده. امروز تصویر سازی با نوآوریهای بیشماری در بیرون و درون خود درآمیخته است. تصویر سازی تقریبا تمام نواحی زندگی ما را تحت تاثیر قرار داده، در هر زمان و هر مکان، اما برای اینکه ببینید آسمان دنیای تصویرسازی فردا چه رنگی است به آنچه که در فتوکینای 2004، کلن می گذرد نگاه کنید.
مصرف کنندگان دوست دارند تماسی مصور داشته باشند و شانس آنان برای دستیابی به این آرزو به سرعت در حال گسترش است. بازار تصویر سازی تجاری متشکل است از دوربین های عکاسی دیجیتال، دوربین‌های فیلمبرداری دیجیتال، کاغذهای پرینت جوهر افشان، جوهر، فتوپرینترها، کارتهای حافظه، کیوسکهای تصویر به علاوه محدوده وسیعی از تولیدات عکاسی آنالوگ که هنوز در بازار موجود است. اما دستگاههای ضبط دیجیتالی DVD، صفحات مانیتور تخت، پروژکتورهای LCD، تلفن دوربین‌ها، تصویر سازی پزشکی و فن آوری محصولات تصویر سازی صنعتی به همراه الگوریتمها و سیستمهای پردازش تصویری دیجیتال اکنون بازیگران اصلی بازار به شدت همگرای شاخه های مختلف فن آوری – شامل آمیزه‌ای از فن آوری اطلاعات، الکترونیک وسایل مصرفی، ارتباطات راه دور و عکاسی - می‌باشند. هم اکنون بازار اروپا در این زمینه حجم معاملاتی بیش از 120 میلیارد یورو دارد.
با توجه به تنوع بخشهایی که تصویر سازی بر آن موثر است، برای مشاهده تمام جنبه هایی که این نیروی محرک بر آن تاثیر گذار است گرد آمدن در یک زمان و مکان واحد الزامی است. و ضروری است که این نمایش چشم اندازی جهانی داشته باشد تا بهترین موضوعات، اتفاقات، نمایش دهندگان و بازدید کنندگان را گردآورد. فتوکینا 2004 در کلن بر روی چشم اندازهایی که توسط تصویر سازی باز شده است تمرکز نموده و قدرت توامان اقتصادی و فرهنگی آن را در یک دنیای دلربای تصویر سازی نشان می دهد. و ارتباطات بیشماری را بین فن آوریها و محصولات، مردم و ایده‌هایشان، دنیای تصویرسازی و اتفاقات ایجاد می نماید. در فتوکینا هر بازدید کننده ای دقیقا مشاهده می نماید که چگونه تصویر سازی چیزی "بیشتر" از این است و طول و عرض نوآوریهای موجود در این پهنه هیجان انگیز را مشاهده می نماید.

مطلب کامل را در اینجا بخوانید

اصول عکاسی -2

2003-11-11 13:21:00

بخش دوم- موارد مهم در ترکیب بندی
یک ترکیب بندی خوب با اصول اولیه آن شروع می‌شود. قرار دادن درست سوژه در کادر حیاتی است و یکسری قوانین ساده می تواند کمک زیادی در این مورد نماید. بسته به این که سوژه یک منظره ، یک شخص یا شئ و یا اینکه کادر افقی یا عمودی است، ترکیب بندی فرق می کند. در بعضی شرایط باید به بعضی از قوانین ترکیب بندی کمتر و در بعضی موارد بیشترتوجه کرد.
هر عکسی باید –علت وجودی – داشته باشد واگر این علت برای گیرنده عکس مشخص نباشد چه انتظاری از بیننده دارید که از عکس چیزی بفهمد؟ بیشتر مردم برای منظورهای خاصی نظیر یادگاری از چیزی داشتن، ثبت یک لحظه تکرار نشدنی، ثبت یک موقعیت استثنایی، شکار یک سوژه زیبا یا جذاب و ... عکس می‌گیرند. برای اینکه عکس معنی داشته باشد باید اصولی را در آن رعایت کرد:
-افقی و عمودی: شما دنیا را با زاویه نسبت به افق نمی‌بینید، بنابر این به غیر از شرایطی که تعمدا این کار را می کنید از آن پرهیز نمایید. افق را در کادرتان تنظیم نمایید. منظره یک ساحل کج که انگار آب دریا در حال ریختن از یک ور عکس می‌باشد برای بیننده جالب نیست. برای تراز کردن دوربین یک خط افقی مثل خط آب دریا را در نظر گرفته و دوربین را بالا برده و بچرخانید تا خط پایین کادر موازی خط افقی شود، سپس دوربین را بدون اینکه تغییر وضعیت دهید پایین اورید تا خط آب کمتر از2/1 و بیشتر از 3/1 کادر افقی عکس را اشغال نماید و آسمان بقیه کادر را. یادتان باشد هیچگاه خط افق را در وسط کادر قرار ندهید.

بعضی دوربین‌ها برای سادگی شبکه‌ای افقی عمودی را روی مانیتور نشان می دهند. اگر دوربین شما چنین امکانی دارد استفاده از آن برای بالا بردن دقت و کاهش زمان مناسب است.
-هر چند تکنیکی که بالا شرح داده شده بود برای منظره‌ای مثل دریا مناسب است، ولی برای منظره یک آبگیر یا بندرگاه مناسب نیست. مثلا ساحل آبگیرها در آنطرف دریاچه قابل دیدن است و تشخیص سطح افقی در آنها مشکل است. در چنین شرایطی دنبال یک خط عمودی بگردید. در کادر عکس نگاه کنید و هر جا که یک خط عمودی یافتید کادر عکس را با آن نقطه تراز نمایید.
عکاسی از سوژه‌های عمودی مشکل تر است. ایجاد حالت پرسپکتیو توسط لنز دوربین می‌تواند کاملا گیج کننده باشد. می‌توان به اجزاء عمودی در منظره توجه کرد و کادر را در اطراف آنها حرکت داد تا مطمئن شویم لبه عمودی کادر واقعا با خط عمودی موازی است. بخصوص عکاسی از مناظر شهرها مشکل است و برای تصمیم گیری درباره این که کدام خط واقعا عمودی است باید دقت بیشتری به کار برد. با تنظیم کادر بر روی نزدیکترین و بزرگترین ساختمان در کادر به احتمال زیاد بقیه ساختمانهای واقع در دوردست تصویر از تراز خارج خواهند شد. با یک نگاه کلی در تصویر می‌توان از این اشتباه پرهیز کرد.
اگر باز هم تصویر کج به نظر می‌رسد باید زاویه دوربین را تغییر داد و یا حتی موقعیت عکاسی را عوض کرد.
یک نکته: بعضی مواقع مناظر خیابان از میان خیابان به بهترین وجه گرفته می‌شود، با گرفتن عکس از امتداد جاده پرسپکتیوی زیبا و طبیعی خواهیم داشت (البته به شرطی که قبل از تمام شدن عکاسی زیر چرخهای یک تریلی روی جاده پهن نشده باشید!!)

از اجزاء شلوغ کننده در کادر پرهیز نمایید
اجزاء شلوغ کننده عکس به چند طریق ایجاد می‌شوند. این اجزاء ممکن است مردم، حیوانات یا اشیائی باشند که بطور ناخواسته در کادر قرار می‌گیرند و حتی ممکن است بخشی از سوژه را بپوشانند، عدم تناسب رنگی ایجاد نمایند و یا نامتناسب با سوژه و موضوع عکس باشند. بعضی از این مزاحمتها را براحتی می‌توان کنترل نمود و بعضی را نمی‌توان کاری کرد:
- توریستهای سرگردان، پیاده‌ها، احشام یا خودروها: کاری نمی توان کرد. باید صبر کنید (صبور باشید!) تا هر وقت دلشان خواست از کادر مورد نظر شما خارج شوند! می‌توان با تغییر موقعیت یا نزدیکتر شدن به سوژه بعضی از اشیاء ساکن را از کادر خارج کرد یا با استفاده از زوم کردن یا بریدن کادر بعد از عکاسی مشکل را حل نمود.
- از اجزاء مزاحمی که خودتان ایجاد کرده اید دوری کنید: خیلی از دوربین ها می توانند ساعت و تاریخ را روی عکس اضافه نمایند، تا جایی که برایتان لازم نیست از استفاده از آن خودداری نمایید. با اضافه کردن تاریخ و ساعت روی عکس چیزی به عکس شما اضافه نمی شود و حذف کامل آنها بعد از گرفتن عکس کاملا ممکن نیست. بعلاوه اطلاعات عکس در بخش متادیتا EXIF عکس ثبت می شود که نیاز استفاده از تاریخ و زمان بر روی عکس را از بین می برد.

نقطه فوکوس
نقطه فوکوس عکس بسیار مهم است:
- مطمئن شوید که فوکوس کامل روی سوژه انجام گردیده است: معمولا باید سوژه مهمترین بخش تصویر بوده و نگاه بیننده به سمت آن کشیده شود، اما نیازی نیست که در مرکز عکس واقع باشد. با استفاده از قفل فوکوس کاری کنید که فوکوس بجای مرکز تصویر روی سوژه انجام شود. –سوژه را در میان کادر قرار دهید، فوکوس را روی سوژه انجام داده و دکمه شاتر را تا نیمه بفشارید، وقتی مستطیل میان مانیتور سبز شد فوکوس انجام شده و تا هنگامی که دکمه را رها نکنید فوکوس در همان وضعیت باقی می‌ماند، اکنون کادر بندی مورد نظر را انجام داده و دکمه را تا آخر بفشارید تا عکس گرفته شود.
- پرتره: روی چشم‌ها فوکوس کنید، اگر دوربین زوم اپتیکال دارد برای کادر بندی سوژه از آن استفاده نمایید. اگر دوربین اولویت دیافراگم دارد، یک دیافراگم باز انتخاب نمایید تا پس زمینه سوژه مات شود و اگر ندارد ممکن است یک مد مخصوص پرتره داشته باشد. این مد بطور خودکار از یک دیافراگم باز استفاده می‌نماید. اگر تنها فلاشی که دارید همان فلاش سر خود دوربین است آنرا خاموش کنید و از نور یک پنجره یا نورهای غیر متمرکز محیط استفاده نمایید.
اگر فلاش تنها انتخاب شما برای نور است از قرار دادن سوژه در نزدیکی دیوار یا هر سطح تخت دیگر پرهیز نمایید، زیرا یک سایه خشن در کنار سوژه روی دیوار ایجاد می‌گردد که زیبا نیست.
هنگام کادر بندی برای امتداد نگاه سوژه جایی در کادر باقی بگذارید و همیشه دوربین را کمی به سمت پایین بگیرید که نواحی زیر بینی و چانه در عکس دیده نشود.
سخن آخر: همیشه به یاد داشته باشید، اول فکر کنید، بعد عکس بگیرید.
چند ثانیه فکر کردن در مورد عکسی که می خواهیم بگیریم مهمترین مرحله عکاسی است. خوبی دوربین‌های دیجیتال این است که نمایی از عکس نهایی را در مانیتور می توان دید و خیلی راحت‌تر از دوربین‌های معمولی در مورد نتیجه کار نظر داد.

اصول عکاسی-1

2003-11-10 10:39:03

این اولین مطلبی است که در خانه جدید می‌نویسم. امیدوارم در این مکان جدید سایت که بیشتر با حال و هوای این وبلاگ همخوانی و هماهنگی دارد بتوانیم ارتباط تخصصی تر و موثرتری با خوانندگان داشته و نیز از کمک بیشتر شما عزیزان بهره مند شویم.

این نوشتار- هر چند ممکن است بخشهایی تکراری داشته باشد که در گذشته در مورد آنها مطالبی نوشته‌ام- ولی فکر می‌کنم از این لحاظ که قوانین اولیه و ساده‌ای را که باید برای داشتن عکسی بهتر رعایت نماییم، بطور یکجا و مختصر و مفید مرور می‌نماید، ارزش خواندن را دارد.
از عنوان این نوشته بر می‌آید که مطالبی مناسب برای تازه کارها و یا عکاسان تفننی در بر داشته باشد. اما کسانی که دائما با دوربین و عکاسی سر و کار دارند نیز ممکن است بعضی وقتها با خواندن مطالبی که مدتها است در گذشت ایام از یاد برده‌اند چیزی برای یادآوری و یا حتی یاد گرفتن بیابند. کسانی که در هر سال هزاران عکس می‌گیرند این مطالب بطور تجربی ملکه ذهنشان شده است، ولی خیلی‌ها برای به خاطر آوردن و بکار بردن این موضوعات باید فسفر زیادی بسوزانند!!
بیشتر عکسهایی که ما می‌گیریم برهه‌ای از زندگی ما و اطرافمان را ثبت می‌کند. برای این که این عکسها دارای روح باشند و به بهترین وجه منظور ما را برسانند نیاز داریم که قوانین اولیه‌ای را رعایت نماییم و ضمنا به دانشی کامل در مورد توانائیها و محدودیتهای دوربینی که با آن کار می‌کنیم نیاز خواهیم داشت.
همه این مقدمات و بازار گرمیها برای این بود که بگویم در اینجا ایده‌هایی برای بهبود عکسها عنوان شده که در دوبخش شناخت دوربین و بخش اشاراتی به ترکیب بندی دسته بندی شده است.

بخش اول – شناخت دوربین

بیشتر دوربین‌های دیجیتال با استثنائاتی دارای عملکرد ساده‌ای می‌باشند. مطالعه دفترچه راهنما آنها می‌تواند مفید و حاوی نکات سودمندی باشد. راه بهتر این است که در حین خواندن دفترچه نکات گفته شده را بطور تجربی روی دوربین آزمایش نمایید. از کار کردن با دوربین نترسید، بدترین اتفاقی که ممکن است برای دوربینتان بیفتد این است که باتری آن تمام شود و مجبور به شارژ مجدد آن شوید. دوربین‌های دیجیتال برای آموختن عکاسی از راه تجربه واقعا عالی هستند. نه فیلمی مصرف می‌کنند و نه اینکه برای دیدن نتنیجه مجبور به منتظر ماندن برای چاپ عکس هستید. یادگیری کار کردن با دوربین نیمی از لذت داشتن آن است.
در اینجا بعضی از مطالبی را که باید برای تجربه کردن و مطالعه مد نظر داشته باشید لیست کرده‌ام.

رزولوشن وفشرده سازی
یک دوربین دیجیتال بهترین تصویرش را در بالاترین رزولوشن و کمترین فشرده سازی‌اش می‌گیرد. هر چند در زمان استفاده فرمتهای غیر فشرده زمان زیادی برای ضبط شدن روی حافظه دوربین می‌برد و ضمنا فایل بسیار بزرگی تولید می‌شود که بزودی حافظه دوربین شما را خواهد بلعید. بخاطر همین فرمت JPEG با کمترین فشردگی را برای عکاسی‌های روزمره توصیه می‌کنیم. در این فرمت عکسها زمان کمتری برای ضبط شدن می‌گیرد و نتیجه نهایی نیز تقریبا با فرمت غیر فشرده قابل تشخیص نیست.
متاسفانه بیشتر دوربین ها دارای حافظه کافی برای عکاسی نیستند و بعداز خرید دوربین حتما باید به فکر یک حافظه بالاتر باشید.

مدهای فلاش و تاثیر پذیری فلاش
بیشتر دوربین‌های دیجیتال برای فلاش از تنظیم خودکار استفاده می کنند. اگر نورسنج دوربین تشخیص دهد که نور محیط برای عکاسی کافی نیست دوربین فلاش را روشن می‌کند. باید بدانید که این گزینه همیشه بهترین انتخاب نیست. د راینجا مثالهایی برای برد فلاش آورده شده که به شما کمک می‌کند که بدانید در هر شرایطی چکار کنید:
- در یک اتاق خیلی بزرگ: بدون این که سوژه ای در برد فلاش واقع شده باشد، دوربین را ثابت کنید و فلاش را خاموش نمایید. اما اگر سوژه از 3 - 4 متر به دوربین نزدیکتر بود فلاش می‌تواند موثر باشد. گزینه دیگر استفاده از فلاش تاخیری Slow Sync است که در این حالت باید دوربین را روی سه پایه ثابت نمایید. در این مد دوربین سوژه را با فلاش روشن می‌کند و پس زمینه را با باز نگه داشتن بیشتر دیافراگم.
-در فضای باز: دراین حالت نیز اگر سوژه در برد فلاش قرار ندارد فلاش را خاموش نمایید. استفاده از فلاش دوربین را مجبور می‌کند که از سرعت های شاتر خاصی (1/30 -1/60) استفاده نماید و این سرعت شاتر احتمال زیادی دارد که برای منظره شما مناسب نباشد.
- آتش بازی: استفاده از فلاش برای عکاسی از منظره آتش بازی بعید به نظر می‌رسد که اثری در عکس داشته باشد. ولی اینطور نیست! استفاده از فلاش این مزیت را دارد که جلوی پایین آمدن سرعت شاتر بخاطر تاریک بودن محیط گرفته شود و عکس بهتری از آتش بازی ثبت شود!
- پرتره: گرفتن عکسهای پرتره خوب با استفاده از فلاش سرخود دوربین کار بسیار مشکلی است. حتی با استفاده از سیستم کاهش قرمزی چشم، نور فلاش بسیار تک بعدی و نامطلوب است. بجای استفاده از فلاش سعی کنید عکس را در نور روز یا با نور پردازی در محیط بگیرید. برای اصلاح نور از تراز سفیدی دوربین استفاده کنید و قبل از گرفتن عکس دوربین را ثابت کنید (روی سه پایه یا جای دیگر). هنگامی که نور محیط برای عکس مناسب بود از فلاش اجباری برای روشن کردن سوژه و درخشان کردن آن استفاده کنید.
- عکاسی از درون ماشین یا پنجره: اگر شیشه باز نباشد نور فلاش به درون دوربین برخواهد گشت. بهتر است آن را خاموش کنید.

مدهای برنامه ریزی شده
اگر دوربین شما دارای مدهای برنامه ریزی شده و یا اولیتهای شاتر و دیافراگم می باشد استفاده صحیح از آنها را یاد بگیرید.
یک مد برنامه ریزی شده استاندارد معمولا کنترل بهتری از حالت اتوماتیک دوربین برای آن شرایط خاص فراهم می‌نماید. خیلی از دوربین ها دارای انتخاب جبران نوری و تراز سفیدی هستند، ولی در مد اتوماتیک نمی‌توان از آنها استفاده نمود.
- اولویت دیافراگم: اجازه کنترل بر روی عمق میدان را برای عکاس فراهم می کند. (عمق میدان محدوده شارپنس تقریبا مناسب عکس در یک دیافراگم خاص می‌باشد). هرچه دیافراگم بازتر باشد (عدد F کوچکتر نظیر f1.8 یا f2.8) عمق میدان باریکتر است. و هر چه دیافراگم بسته تر باشد (عدد f بزرگتر f8 یا f11) عمق میدان پهن‌تر است. می‌توان از اولویت دیافراگم برای مات کردن پشت زمینه نامناسب عکس استفاده کرد یا از شارپ بودن صحنه از سوژه تا پشت زمینه مطمئن شد.
- اولویت شاتر: امکان کنترل سرعت شاتر را فراهم می‌کند. در صحنه‌های دارای حرکت باید از سرعت بالاتر شاتر برای ثابت کردن سوژه متحرک استفاده نمود.

کنترل‌های ویژه
بیشتر دوربین‌ها دارای کنترل‌ها و گزینه‌های اضافی هستند. مهمترین این کنترل‌ها عبارتند از:
- جبران نوری : برای اصلاح یا تغییر نورسنجی دوربین استفاده می‌شود. این گزینه تا حدودی پیچیده به نظر می‌رسد ولی در واقع اینطور نیست. سیستم نورسنجی دوربین همواره در حال کار است و سازندگان می‌دانند که این سیستم در شرایط خاص بدرستی عمل نمی‌نماید. مثلا سوژه‌های سفید و منعکس کننده نور باعث کم نور شدن عکس می‌شوند. بنابر این می‌توان با یک جبران نوری مثبت عکس را اصلاح نمود.
- تراز سفیدی: برای کنترل رنگ سفید در عکس و درنتیجه کیفیت سایر رنگها درنظر گرفته شده است. بیشتر دوربین ها برای نور روز تنظیم شده‌اند، بنابر این بعضی نورها باعث خارج شدن تراز رنگ سفید و در نتیجه شیفت سایر رنگها و غیر طبیعی شدن آنها می‌شود. یک مثال خوب برای این مورد لامپهای فلورسنت هستند که در بیشتر مکانهای تجاری استفاده می‌شوند و باعث آبی شدن همه چیز می‌شوند. معمولا تنظیم نور دوربین بر اساس نوع نور محیط به رها کردن دوربین در مد اتوماتیک ترجیح داده می‌شود.
- نورسنجی: در بیشتر مواقع نورسنج استاندارد دوربین خوب کار می‌کند. ولی ممکن است در شرایطی این تنظیم مناسب نباشد. در بیشتر دوربینهای دیجیتال امروزی یک گزینه و یا بیشتر برای نورسنجی وجود دارد. گزینه نورسنجی نقطه ای Spot meter نور را (دیافراگم و شاتر) را بر روی ناحیه کوچکی از کادر تنظیم می‌کند. در بعضی مدلها می‌توان گزینه‌ای را انتخاب نمود که نقطه نور سنجی با نقطه فوکوس روی هم بیفتد. نورسنجی متوسط گیری مرکزی دو ناحیه در کادر را درنظر می‌گیرد، یک ناحیه دایره‌ای در مرکز و یک ناحیه در بقیه کادر. معمولا نتیجه به دست آمده از این دو ناحیه به صورتی با هم ترکیب می‌شود که اهمیت ناحیه وسط از اطراف آن بیشتر باشد.
- زوم اپتیکال و دیجیتال: اگر دوربین شما فقط زوم دیجیتال دارد و یا یک زوم اپتیکال و یک زوم دیجیتال، د رمورد فرق بین این دو نوع زوم که قبلا در مورد آنها به تفصیل صحبت کرده‌ایم مطالعه کنید. اگر فقط زوم دیجیتال دارید زیاد روی آن حساب نکنید.

ده اشتباه رایج در عکاسی دیجیتال – قسمت دوم

2003-10-18 10:06:16

6-گرفتن عکس از صحنه های سریع
خوشبختانه امروزه دوربین های دیجیتال بیشتری در حال نزدیک شدن به سرعت پاسخ فیلم های عکاسی هستند. به بیان ساده به مجرد فشار دادن شاتر عکس گرفته می شود. ولی متاسفانه خیلی از مدلها هنوز کند بوده و آنچه که در مانیتور آن نمایش داده می شد همانی نخواهد بود که در عکس ثبت می شود. اگر دوربین شما چنین است دو راه برای فائق آمدن بر آن وجود دارد. اول آنکه خود را عادت دهید بدون اینکه وابسته به تصویر نشان داده شده در مانیتور باشید، بر اساس تجربه بهترین زمان فشار دادن شاتر را به دست آورید. دوم این که روی سوژه های ساکن نحوه قفل کردن فوکوس دوربین تان را یاد بگیرید. در شرایطی که می خواهید از جسم متحرک و یا صحنه سریعی عکس بگیرید از قبل فوکوس را روی فاصله مناسبی قفل کنید. چون هنگامی که فوکوس انجام شده باشد با فشردن شاتر بلافاصله عکس گرفته می شود.

7- عکس گرفتن از صحنه های سریع در مد عکس تکی
اگر تنظیم دوربین شما روی مد عکس تکی تنظیم شده باشد بعد از گرفتن عکس تا زمان آماده شدن برای عکس بعدی زمانی طول می کشد که به علت ثبت اطلاعات عکس روی کارت حافظه است. ممکن است دوربین در طی این زمان با نشان دادن عکس گرفته شده شما را سرگرم نماید. این مد برای گرفتن عکس از سوژه های ثابت مناسب می باشد.
ولی هنگامی که می خواهید از سوژه های در حال حرکت عکس بگیرید باید تنظیم دوربینتان را تغییر دهید. در بعضی دوربین ها می توانید نمایش تصویر بعد از گرفتن عکس را غیر فعال نمایید که باعث سریعتر شدن زمان آماده شدن برای عکس بعدی می شود. در بعضی از دوربین ها نیز می توانید مد گرفتن چند عکس متوالی را فعال نمایید که قبل از اینکه دوربین به ثبت تصاویر بپردازد چند عکس مختلف می توانید بگیرید.

8- مدیریت نامناسب عکسها
در باره این موضوع قبلا هم صحبت شده است. شما برای اینکه حداکثر بهره را از دوربین تان ببرید باید روند کاری منظمی شامل گرفتن عکس، انتقال به کامپیوتر، نگهداری و مرتب کردن منطقی عکسها و گرفتن کپی پشتیبان روی CD را رعایت نمایید. ممکن است عادت دادن خودتان به انجام دقیق این کارها کمی مشکل باشد، ولی این کار ضامن استفاده درست و بدون اشتباه از عکسهایتان می باشد.

9- انتظار اصلاح عکسها با نرم افزارهای ویرایش تصویر
در بعضی از فیلم ها پلیسی دیده اید که از عکسی که کاملا تار است چگونه عکسی واضح از صورت مجرم تهیه می کنند و یا عکسی غیر واضح در شب را به عکسی روشن مثل وسط روز تبدیل می نمایند. زیاد جدی نگیرید. این قدرت اسرارآمیز کامپیوترها زاییده قوه تخیل کارگردان فیلم است.
با استفاده از یک نرم افزار ویرایش تصویر خوب مثل فتوشاپ می توان تصویر رنگ پریده زیر نور فلورسانت را بهبود داد، قرمزی چشم را اصلاح کرد، روشنایی و کنتراست را بهتر نمود و کارهایی از این قبیل، ولی در قدرت و کیفیت کار محدودیت هایی وجود دارد. بعضی اشکالات هستند که با هیچ نرم افزاری قابل برطرف شدن نمی باشند.

10- ضبط روی عکس اصلی
ممکن است شما در حال تجربه کردن یک نرم افزار ویرایش تصویر و امتحان جلوه های عجیب و غریبی که بر روی تصویر و رنگها ایجاد می کند باشید. کارهایی که انجام می دهد بسیار جالب است و شما می خواهید ادامه کار را بعدا انجام دهید. کلید Ctrl-S را می زنید و عکس ضبط می شود.
شما نمی خواستید اینطور شود، ولی اکنون عکس اصلی با عکس تغییر داده شده شما جایگزین شده است و دیگر وجود ندارد. همیشه یادتان باشد قبل از شروع کار با چنین نرم افزارهایی بااستفاده از Save as یک کپی از تصویر اصلی تهیه نموده و روی آن کار کنید.

ده اشتباه رایج در عکاسی دیجیتال – قسمت اول

2003-10-16 09:40:30

محمد رضا شهبازی، سه شنبه، 25 شهریور 1382، وبلاگ دوربین دیجیتال

قبل از اینکه با سر به دریای عکاسی دیجیتال شیرجه بروید، خیالتان راحت باشد که قبل از شما کسان بسیاری شیرجه رفته اند و سرشان به سنگ خورده است! آنها اشتباهاتی مرتکب شده و درسها از آن گرفته اند که نتایج تجربیات آنها در اختیار شما است. البته این بدان معنی نیست که دیگر شما مرتکب هیچ اشتباهی نخواهید شد، ولی شما می توانید از اشتباهات رایج تازه کاران مشتاق عکاسی دیجیتال پرهیز نمایید. برای شما ده مورد از اشتباهات مرسوم را در اینجا لیست کرده ام که می توانید برای مواجه نشدن با آنها از هم اکنون چاره اندیشی نمایید.

1-دوربین شما دقت کافی یا مشخصات فنی مناسب ندارد.
قبل از خرید دوربین دیجیتال، خوب در مورد هدف و نحوه استفاده از آن در حال حاضر و در آینده فکر نمایید. اگر هدفتان از خرید دوربین چاپ عکسهایی در اندازه 10*8 یا بزرگتر است، از خرید مدلهای با رزولوشن پایین خودداری کنید. همینطور اگر کارتان نیاز به اتصال فلاشی قوی دارد دوربینتان حتما باید دارای محل نصب فلاش خارجی باشد (که اکثر دوربین های دیجیتال ندارند). یک لیست از مشخصاتی که دوربین تان باید داشته باشد بنویسید و هنگام خرید دوربین از آن برای انتخاب دوربین مناسب استفاده کنید.

2- عکاسی با رزولوشن پایین
برای جای دادن عکسهای بیشتر روی یک کارت حافظه این است که دوربین را روی رزولوشن پایین تر از حداکثر تنظیم نمایید. این کار خوب است ولی تا زمانی که عکسی دیدنی که بخواهید از آن پرینت بزرگی بگیرید، نگرفته باشید. پایین آوردن رزولوشن یک دوربین استفاده از عکسهای آن را محدود می کند و امکان گرفتن یک پرینت بزرگ و دقیق را از آن می گیرد. مگر آنکه شما کاملا مطمئن باشید که عکسهایی که می گیرید فقط برای نمایش روی وب، ایمیل کردن یا برای استفاده رزولوشن پایین دیگری مورد استفاده خواهد بود. اگر اینطور است تنظیم را در حالت Jpeg یا Tiff در فشرده ترین حالت قرار دهید. اگر عکسی زیبا و مهم به دست آید شما بی نهایت خوشحال خواهید شد. در مورد رزولوشن باید بیشتر بیاموزید.

3- تمام شدن باتری در شرایط حساس
دوربین های دیجیتال به توان الکتریکی، آنهم به مقدار زیاد نیاز دارند. هیچ چیز نا امید کننده تر از این نیست که برای گرفتن صحنه ای حساس شاتر را فشار دهید و علامت یا صدای تمام شدن باتری و خاموش شدن دوربین را ببینید. برای اطمینان از آماده بودن دوربین در شرایط حساس از شارژ کامل باتریها اطمینان حاصل نمایید و حتما باتری یدکی همراه خود داشته باشید. باتریها را باید خوب بشناسید.

4- ته کشیدن حافظه در شرایط حساس
دوربین های دیجیتال همراه یک کارت حافظه فروخته می شوند. ولی معمولا این مقدار حافظه فقط برای گرفتن چند عکس با کیفیت متوسط کافی است. در نظر بگیرید که تصمیم دارید که چند عکس بگیرید و اطمینان حاصل نمایید که کارت حافظه با ظرفیت کافی همراه دارید. بالاترین حافظه ای را که جیبتان اجازه می دهد بخرید و یا اگر ارزانتر در می آید چند حافظه کم ظرفیت تر بخرید و خیال خودتان را راحت کنید که در شرایطی گیر نخواهید کرد که تاسف از دست دادن منظره ها و یا صحنه های تکرار نشدنی را بخورید.

5- در آوردن نابجای کارت حافظه
برای گرفتن عکس در دوربین دیجیتال مراحلی باید طی شود که در انتهای آن ثبت تصویر روی کارت حافظه قرار دارد. این پروسه چند ثانیه طول می کشد. اگر در حالت عکسبرداری پی در پی سریع عکس گرفته باشید این پروسه طولانی تر هم خواهد شد. این مساله که قبل از خارج کردن کارت حافظه از دوربین فرصت کافی برای ضبط تصویر را بدهید بسیار ضروری است. اگر در حین این عملیات کارت حافظه را بیرون بکشید ممکن است عکسها را از دست بدهید. دوربین های دیجیتال دارای نمایشگری است که در حین ضبط تصویر چشمک می زند. قبل از انجام هر کاری روی کارت مطمئن شوید که چشمک زدن این لامپ قطع شده باشد. حتما عادت نمایید که قبل از خارج کردن کارت حافظه دوربین را خاموش کنید.

ده نکته مهم در عکاسی دیجیتال – قسمت چهارم

2003-10-14 10:45:55

8- سه پایه مناسب را فراموش نکنید.
من اتفاقی شنیدم که کسی می گفت:" او باید یک عکاس واقعی باشد. چون از سه پایه استفاده می کند!". خوب، بهر حال استفاده کردن یا نکردن از سه پایه دلیلی بر عکاس بودن کسی نیست. ولی در شرایط خاص این موجود سه پایه لنگ دراز خیلی بدرد می خورد!
مشکل در این است که به همراه بردن سه پایه مثل تحمل ریگ در کفش است! معمولا سه پایه ها حجیم، سنگین، و بعضی وقتها ناامید کننده هستند و با تصور آنها عبارت "بلای لازم" به ذهن خطور می کند!! (حیونکی سه پایه ها!!)
ولی خبرهای خوش نیز وجود دارد و آن تولید سه پایه های بسیار کوچک و جمع و جور است که در جیب جا می شود و شما را قادر می سازد تا در شرایط خاص دوربین خود را با آن ثابت نمایید. بدین منظور می توانید دوربین خود را روی یک بلندی هموار مثل میز یا تخته سنگ گذارده و یا با استفاده از گیره یا بند این سه پایه را به یک شاخه یا میله ببندید و دوربین خود را به آن متصل نمایید.

شکل 6- نمونه ای از سه پایه های کوچک و ارزان بنام UltraPod II

ممکن است شما به سه پایه ای بزرگ برای کارتان نیاز داشته باشید. برای این منظور نیز تولیداتی نظیر svelte UltraPod وجود دارد که با خرید آنها از رنج خرید و حمل و نقل سه پایه های گران و سنگین رها می شوید. بله، شما هم می توانید یک عکاس واقعی شوید!

9- از تایمر دوربین لذت ببرید
اکنون با داشتن سه پایه می توانید از یکی از تواناییهای کم استفاده که تمام دوربین ها دارند، استفاده نمایید: تایمر دوربین. تایمر گرفتن عکس را با یک تاخیر تا 10 ثانیه پس از فشردن شاتر انجام می دهد و یکی از مشکلات شایع عکسها که غایب بودن عکاس است را حل می کند.
خب این گناه شما نیست که تاریخ نگار فعال خاندان خود شده اید که باید چهره منورتان از تمام عکسهای یادگاری خانوادگی غایب باشد!! یا اینکه برای حاضر بودن در عکس مجبور شوید دوربین تان را به دست غریبه ها بسپارید که به زمین بزنند یا از آن بدتر، با دروبین شما شروع به مسابقه دوی سرعت کنند!!
بجای این همه دردسر، سه پایه محترم را در آورده، تنظیم های لازم را روی دوربین انجام داده و تایمر دوربین را فعال نموده و عکس دلخواهتان را بگیرید. در چنین مواقعی معمولا روشن کردن فلاش برای اطمینان از نور کافی در تمام صحنه مفید است. ضمنا مطمئن شوید که نقطه فوکوس دوربین روی یک نفر در گروه تنظیم شده باشد نه در نقطه ای در منظره پشت افراد، که در این صورت درختانی واضح و اعضای خانواده ای تیره و تار خواهید داشت!
تایمرها برای شرایط دیگری نیز مناسب می باشند. آیا به گرفتن عکس های زماندار هنگام عبور ماشینها در شب یا عکس از مناظر شب علاقه دارید؟ پس دوربینتان را روی سه پایه محکم کرده و با تایمر شاتر را فعال کنید. با این کار از لرزش ناخواسته دوربین هنگام فشار دادن شاتر روی سه پایه جلوگیری می شود.

10- عکس آب را با حرکت آهسته بگیرید.
من از خانواده ای هستم که کمتر می توان با عکسی هنری آنها را تحت تاثیر قرار داد. یکی از استثنائاتی که اخیرا روی داد این بود که خواهرم یک سری از عکسهایی که از آب گرفته ام را همانند یک نقاشی زیبا توصیف کرد. این برای من یک تعریف بزرگ به حساب می آمد!!
آنچه که او را به واکنش برانگیخت یکی از انواع عکاسی مورد علاقه من می باشد: عکسی از آب متحرک با سرعت پایین. با پیدا کردن یک موقعیت و ترکیب مناسب از آب در حال حرکت و سپس باز نگه داشتن شاتر برای یکی دو ثانیه ، عکسی جالب که دارای منظره ای واضح و زیبا و آبی مات و متحرک است به دست می آید.

شکل 7-الف

شکل 7-ب- شما با قرار دادن دوربین روی سه پایه و کند کردن سرعت شاتر تا 1 ثانیه یا بیشتر می توانید منظره ای نقاشی مانند از آب متحرک داشته باشید. (Canon Powershot G2).

شما برای ثابت نگه داشتن دوربین در طی عکاسی زماندار نیاز به سه پایه خواهید داشت و با استفاده از تایمر نتیجه بهتری خواهید گرفت. اگر دوربین شما دارای تنظیم اولویت دیافراگم می باشد، دیافراگم را روی f8، F11، یا F16 تنظیم نمایید. با این کار عمق میدان بیشتری خواهید داشت و ضمنا سرعت شاتر پایینتر خواهد آمد.
بهتر است شاتر حدود یک ثانیه یا بیشتر باز باشد تا اثر حرکت آب به خوبی مشاهده شود. برای این منظور بهتر است دنبال آبشارها یا جویبارهایی باشید که در سایه قرار دارند تا بتوان زمان شاتر را در حد مطلوب کم نمود.
یک حقه دیگر این است که از قرار دادن عینک آفتابی خود در مقابل لنز برای تاریک تر کردن منظره و بالا بردن زمان عکس برداری استفاده نمایید . با این کار از مزیت حذف انعکاسهای مزاحم در تصویر نیز بهره مند خواهید شد.

سخن آخر
بیشتر دوربین های دیجیتال حتی دوربین های اتوماتیک دارای تنظیم های جالبی هستند. با کمی خلاقیت و نبوغ و بازی کردن با تنظیم ها و بکار بردن حقه های ساده مختلف می توان عکسهایی گرفت که بیننده آن بلافاصله بپرسد:" دوربین شما چیست؟"
می توانید نوع دوربین را به آنها بگویید، ولی خودتان خوب می دانید که این دوربین نیست که چنین عکسهای خوبی می گیرد، عکاس چیره دست است!!

نکاتی مهم در عکاسی دیجیتال برای تازه کارها

2003-10-14 10:07:42

اگر خوش بحالتان شده و یک دوربین دیجیتال جدید خریده اید، مبارکتان باشد و اصلا نترسید! برای استفاده از دوربینتان لیستی از چیزهایی که باید در مورد آن بدانید را تهیه کرده ام که به شما در استفاده صحیح از دوربینتان کمک می کند.

- حافظه دوربین:
اگر حافظه دوربین تان فقط همان 8 یا 16 مگابایتی است که همراه با دوربینتان فروخته شده خرید یک حافظه حداقل 128 MB را در صدر لیست خرید هایتان بگذارید. اگر 256 MB باشد که چه بهتر. این خرید را در اولین فرصت و یا با اولین پول زبان بسته ای که گیرتان افتاد انجام دهید که تاخیر بای نحو کان جایز نیست!

- عکسهای ضمیمه ایمیل را کوچک کنید:
اگر می خواهید عکسهای دوربین تان را برای دوستان و آشنایان ایمیل کنید، دانلود کردن یک عکس یک مگابایتی را به آنها تحمیل نکنید مگر این که قصد آزار آنان را داشته باشید که آن حرف دیگری است. اگر بلد نیستید هر چه سریعتر روش کوچک کردن عکسها به اندازه 480*640 و یا 240*320 را یاد بگیرید و از آنها در ایمیل استفاده کنید. با ساده ترین نرم افزارهای گرافیکی نیز این کار ممکن است.

- ساعت دوربین را تنظیم کنید:
یکی از توانائیهای بسیار جالب دوربین های دیجیتال نگهداری اطلاعات عکس از جمله تاریخ و ساعت همراه با عکس می باشد. این اطلاعات در فایل عکس ذخیره می شود و بنابر این همواره اطلاعات جالبی از زمان و شرایط عکس برداری در اختیار خواهید داشت. این اطلاعات مفید و ارزشمند را از دست ندهید.

- به آرشیو عکسهایتان سر و سامان دهید:
با داشتن دوربین دیجیتال بعد از مدت کوتاهی کامپیوترتان پر از عکسهای مختلف خواهد شد که برای پیدا کردن یک عکس خاص مجبور می شوید یک عالمه عکس را مرور نمایید. شاید اخر هم موفق به پیدا کردن عکس مورد نظر خود نشوید!! (بقول معروف شتر با بارش در کامپیوترتان گم می شود). برای جلوگیری از این مشکل اول از همه عکسها را بر طبق زمان و رویدادها در دایرکتوریهای مختلف قرار دهید و از نرم افزارهای آلبوم عکس موجود برای دسته بندی و مدیریت عکسهایتان استفاده کنید. قبل از اینکه دیر شود به این نصیحت وبلاگانه من گوش داده و این کار را بکنید.

- تنظیم های پیش فرض دوربینتان را مطابق سلیقه خودتان تغییر دهید:
بیشتر دوربین ها برای نحوه گرفتن عکسها تنظیم هایی را در اختیار کاربر قرار می دهند. پیشنهاد من این است که بالاترین رزولوشن، بهترین کیفیت (فشردگی کمترJPEG)، تراز سفیدی گرم (ابری) و فلاش خاموش را به عنوان تنظیم های پیش فرض دوربینتان انتخاب کنید.

- عکس بگیرید!:
اگر برای عکاسی کمی وقت صرف کنید از سرعت عادت کردن با همدم جدیدتان تعجب خواهید نمود. یک عالمه عکس بگیرید. از هر چه و هر جا که بنظرتان جالب بود عکس بگیرید. از دوربینتان لذت ببرید. بعد ازمدت کوتاهی بقول قدیمیها دوربینتان مثل موم در دستانتان جای خواهد گرفت... حالا از این موم هر شکلی که می خواهید می توانید بسازید.

ده نکته مهم در عکاسی دیجیتال – قسمت سوم

2003-10-11 10:11:46

5- اهمیت خط افق را فراموش نکنید.
بدلایلی مبهم بیشتر افراد، هنگامیکه از LCD دوربین برای عکاسی استفاده می کنند سعی دارند که دوربین را در حالت افقی نگه دارند. معمولا نتیجه بدست آمده غروبی کج، منظره ای یک وری یا برجی کج است!
بخشی از مشکل از آنجا ناشی می شود که دوربین شما هنگام نمایش منظره ای وسیع روی صفحه دو اینچی نمایشگر دچار کمی اعوجاج می باشد! ممکن است درختها به چشم صاف دیده شوند، ولی روی مانیتور دوربین شما حالتی کمانی داشته باشند.

شکل 5- برای پرهیز از اشتباه از خطوط افقی طبیعت به عنوان خطوط راهنما استفاده کنید. در این عکس از خط ساحلی آب برای تنظیم ترکیب عکس استفاده شده است. (Canon powershot G2).

چکار می توانید کنید؟ یک کلید سحر آمیز برای حل مشکل خطوط افقی وجود ندارد، ولی با در نظر داشتن چند نکته می توان مشکل را به حداقل رساند.
اول از همه بدانید که باید تا جایی که ممکن است عکس خود را در حالت همتراز با افق بگیرید. اگر در کادر بندی دلخواه تصویر مشکل دارید چند عکس با تغییرات جزئی در موقعیت دوربین بگیرید. در این حالت حتما هنگام مرور عکسها در کامپیوتر یکی از آنها درست به نظر خواهد رسید. اکنون با انتخاب عکس درست می توانید سایر عکسها را حذف نمایید.
با گذشت زمان و بعد از کسب تجربه در کادر بندی صحیح افق در عکس هایتان شما خواهید توانست تراز افقی عکسهایتان را با دقت بالایی به راحتی انجام دهید.

6- کارت حافظه با ظرفیت مناسب بخرید.
هنگامی که برای خرید یک دوربین دیجیتال برنامه ریزی می کنید، خرید یک کارت حافظه اضافی را هم در بودجه خود لحاظ نمایید. چرا؟ چون کارت حافظه برای دوربین شگفت انگیز شما حکم یک کیف پر از خوراکی برای شما هنگام گرسنگی شدید را دارد!
برای یک دوربین 2 مگاپیکسلی حداقل به 64MB، برای 3MP حداقل به 128MB و برای دوربین 4MP و بالاتر حداقل به 256MB و بالاتر حافظه نیاز خواهید داشت. با این انتخاب تقریبا می توان مطمئن شد که بخاطر پر شدن حافظه دوربینتان از گرفتن یک عکس دیگر محروم نخواهید شد.

7- همیشه با رزولوشن بالا عکس بگیرید.
یکی از مهمترین دلایلی که می گویم حافظه بالا برای دوربین تان بخرید اینست که بتوانید با حداکثر رزولوشن دوربین عکس بگیرید. اگر برای خرید یک دوربین 3MP پول خرج کرده اید برای پولتان ارزش قائل شوید و عکس 3MP بگیرید. و با استفاده از با کیفیت ترین تنظیم فشرده سازی دوربین عکسها را ذخیره نمایید، نه با فشرده ترین حالت.
چرا نباید با پایین آوردن کیفیت فشرده سازی و رزولوشن، تصاویر بیشتری را روی حافظه جای داد؟ چون شما هیچگاه آگاه نیستید که کدام عکس شما ممکن است جزو منتخب بهترین عکسهای قرن 21 شود!! و اگر شما عکسی زیبا را با دقت 480*640 گرفته باشید، به مفهوم اینست که فقط می توان پرینتی به اندازه یک عکس پرسنلی از آن گرفت، نه به اندازه ای که قابل ارائه در هیچ موزه یا نشریه ای باشد.
به عبارت دیگر با ثبت تصویر با دقت 1536*2048 (3 مگاپیکسل) یا بزرگتر، شما میتوانید یک عکس دوست داشتنی در اندازه A4 پرینت بگیرید که براحتی روی جلد مجله ای مثل تایمز را بیاراید! حتی با داشتن پیکسل اضافی می توانید برای اینکه به موضوع نزدیکتر باشید حاشیه های ناخواسته تصویر را بریده و هنوز هم به اندازه کافی دقت در تصویر داشته باشید که پرینت مناسبی از عکس بگیرید.
نکته در اینجاست که با داشتن حافظه کافی شما مجبور به گرفتن عکسهای کم دقت و از دست دادن یک فرصت طلائی برای گرفتن عکسی معروف و مهم نیستید.

ده نکته مهم در عکاسی دیجیتال – قسمت دو

2003-10-09 10:10:37

3- گرفتن عکسهای پرتره درخشان در هوای آزاد.
یکی از مشخصات بسیار جالب دوربین های دیجیتال که ناشناخته مانده مد fill Flash یا فلاش روشن است. با زدن فلاش هر جا که شما تشخیص دهید بجای اینکه هر جا که دوربین تشخیص دهد یک قدم مهم به سمت گرفتن عکسهای عالی در هوای آزاد برداشته اید.
در حالت فلاش روشن، دوربین ابتدا برای صحنه پشت تصویر نورسنجی می کند و سپس به اندازه ای فلاش می زند که پرتره مورد عکاسی شما را روشن نماید. نتیجه یک عکس در حد حرفه ای است که همه چیز در آن دارای ترکیبی مناسب به نظر می آید. عکاسان عروسی از این استفاده زیادی می برند.

شکل 3- با گذاردن موضوع عکاسی در پشت سایه یک درخت و استفاده از fill flash هم بچه ها و هم منظره پشت بخوبی نورسنجی شده اند. (Canon G2, 250/1 , F4 ، با فلاش).

وقتی به اندازه کافی با روش استفاده از فلاش در هوای آزاد آشنا شدید، چند تغییر در این روش بدهید و آن اینکه موضوعات عکاسی را در وضعیتی قرار دهید که نور خورشید موها را از طرفین و یا پشت روشن نماید که اصطلاحا به آن نوردهی حاشیه ای گفته می شود. یک تکنیک خوب دیگر اینست که مدل عکاسی خود را در زیر سایه درخت قرار داده و با استفاده از فلاش آن را روشن نمایید. این کار باعث می شود که مدل عکاسی در زیر سایه احساس راحتی و خنکی نموده و چشمها به علت آفتاب حالت نیمه بسته نداشته باشد. در این حالت پرتره گرفته شده حالت راحت تری خواهد داشت.
به یاد داشته باشید که بیشتر فلاشهای سرخود دوربین ها حداکثر بردی در حدود 3 متر دارند. بنابر این باید مواظب باشید که هنگام استفاده از فلاش در هوای آزاد فاصله ای بیش از این نداشته باشید.

4- مد ماکرو را از یاد نبرید!
آیا تا بحال کودکی را که برای اولین بار در علفها قدم می زند دیده اید که با چه دقتی برای کشف ناشناخته ها جلو و پشت پای خود را نگاه می کند؟ وقتی شما به زمین خیلی نزدیک شوید، اجتماعی از موجودات عجیب و غریب را خواهید دید که تا بحال هرگز متوجه آنها نشده اید!
برای دیدن این شگفتیها لازم نیست در باغ یا حیاط پشتی با شکم روی زمین دراز بکشید! فقط کافی است مد ماکروی دوربین خود را فعال نموده و به جستجوی موجودات ریز دنیای اطراف خود بپردازید. دستاورد شما از این کار تصاویری جدید از موضوعاتی است که تا بحال عکسی از آنها نگرفته بودید!
حتی ساده ترین شئ د رمد ماکرو جاذبه جدیدی دارد. و جالبترین بخش این داستان این است که انجام این کار با دوربین های دیجیتال بسیار راحت است.

شکل 4- طبیعت از نزدیک بسیار متفاوت و عجیب به نظر می رسد. (Canon Powershot G2)

فقط کافی است مد ماکرو که معمولا دارای ایکون یک گل است را روی دوربین خود پیدا نمایید و تا جایی که دوربینتان اجازه می دهد به موضوع نزدیک شوید. وقتی چیزی در خور توجه برای عکاسی یافتید دکمه شاتر را تا نیمه فشار دهید تا دوربین فوکوس نماید . سپس با دیدن علامت فوکوس، شاتر را تا ته فشار دهید تا عکس گرفته شود.
به یاد داشته باشید که در مد ماکرو عمق میدان بسیار باریکی دارید. بنابر این روی بخشی از جسم که بیشتر برای شما اهمیت دارد فوکوس کنید و اجازه بدهید بقیه تصویر مات شود.

ده نکته مهم در عکاسی دیجیتال – قسمت اول

2003-10-08 10:09:33

توصیه های Derrick Story نویسنده کتاب راهنمای جیبی عکاسی دیجیتال

شاید قبلا این جملات را شنیده اید: " دوربین های دیجیتال تمام کار را خودشان انجام می دهند، فقط کافی است دکمه را فشار دهید تا عکسی سحر آمیز به دست آید. هرچه دوربین بهتر باشد عکسی بهتر به دست می آید." آیا درست است؟ من اصلا قبول ندارم!
واقعیت این است که شما می توانید با استفاده از دوربین های ساده اتوماتیک عکسهای جالبی بگیرید و یا برعکس با استفاده از گرانترین دوربین نیکون عکسی بد! این دوربین نیست که عکسی زیبا می گیرد، عکاس است. با کمی دانش و آمادگی می توان با انجام تنظیم های صحیح و استفاده از تکنیک های کار، با استفاده از کوچکترین دوربین دیجیتال عکسی به یادماندنی گرفت.
برای کمک به شما برای گرفتن عکسهای خوب، ده نکته در اینجا ذکر می کنم که شما را قادر می سازد عکسی در حد حرفه ایها بگیرید بدون اینکه پول زیادی برای خرید دوربین های گرانقیمت حرفه ای پرداخته باشید.

1- رنگها را گرم کنید.
آیا تا بحال متوجه شده اید که عکسهایتان بعضی وقتها سرد و بی روح هستند؟ اگر چنین احساسی دارید، بدانید که شما تنها نیستید. تراز سفیدی (White Balance) پیش فرض برای دوربین های دیجیتال روی حالت اتوماتیک تنظیم شده است که برای بیشتر وضعیت ها نیز مناسب است، ولی معمولا کمی تمایل به رنگهای سرد دارد.
وقتی در حال عکاسی از چهره و یا منظره در هوای آزاد هستید، سعی نمایید تراز سفیدی دوربین را از حالت اتوماتیک به حالت ابری (Cloudy) تغییر دهید. بله ابری! چرا؟ این حالت مثل اینست که یک فیلتر ملایم گرم کننده رنگ را روی دوربین خود نصب کرده باشید. د راین حالت رنگهای قرمز و زرد قوی تر شده و تصاویر گرمتری به دست می آید.

در شکل (1-الف) - عکسی از جایی در نزدیک کوهستان که در حالت تراز سفیدی اتوماتیک گرفته شده است.

در شکل (1-ب)- با استفاده از حالت تراز سفیدی ابری و نگه داشتن یک عینک افتابی در مقابل لنز رنگها گرمتر شده اند. (دوربین Canon PowerShot S200, Program mode ).

اگر باو رنمی کنید امتحان کنید. در هوای آزاد چند عکس با تراز سفیدی اتوماتیک بگیرید و سپس همان عکسها را با تراز سفیدی ابری تکرار نمایید. عکسها را روی کامپیوتر منتقل نموده و در کنار یکدیگر قرار دهید و با هم مقایسه نمایید. من حدس می زنم که شما عکسهای گرمتر را بیشتر خواهید پسندید.

2- از فیلتر قطبی کننده (پولاریزه) استفاده نمایید.
اگر می خواهید به عکسهای خود جانی ببخشید از فیلترهای پولاریزه استفاده نمایید. این فیلتر، جزو لوازم واجبی است که باید هر عکاسی برای گرفتن عکس منظره و عکاسی در هوای آزاد همراه داشته باشد. این فیلتر با کاهش درخشندگی بیش از حد و حذف انعکاسهای ناخواسته باعث به دست آمدن تصاویری با رنگهای غنی تر و اشباع تر بخصوص در آسمان می شود.
چی؟ دوربین شما قابلیت نصب فیلتر را ندارد؟ اصلا مهم نیست! من سالهاست که از این حقه در دوربین اتوماتیک خودم استفاده می کنم. اگر یک عینک آفتابی با کیفیت دارید، به سادگی از آن به عنوان فیلتر پولاریزه استفاده نمایید. شیشه عینک را تا جایی که ممکن است به لنز دوربین نزدیک کنید و قبل از گرفتن عکس در مانیتور دوربین دیده نشدن قاب عینک در تصویر را بررسی کنید.

شکل 2-الف- عکس معمولی بدون فیلتر

شکل 2-ب- همان عکس با استفاده از نگه داشتن عینک افتابی روی لنز. به بهبود رنگها و بخصوص طیف های عمیق تر آسمان در این عکس توجه نمایید. (Canon PowerShot S200)

برای گرفتن بهترین نتیجه طوری قرار بگیرید که خورشید در طرف راست یا چپ شما واقع شود. اثر پولاریزه شدن هنگامی که منبع نور دارای 90 درجه زاویه با آن باشد به حداکثر می رسد.