akkasee.com - دوربین دیجیتال

معرفي پرينتر حرارتي Samsung SPP-2040

2008-05-03 00:00:00

تاليف: كاوه قبادی

از مدت‌ها پیش و بخصوص با پیشرفت‌ دنیای دیجیتال پرینتر‌ها جایگاه ویژه‌ای در بین کاربران خانگی و حرفه‌ای پیداکرده اند. اکثر علاقمندان با پرینتر‌های جوهر افشان (Ink Jet) و پرینتر‌های لیزری و سوزنی آشنا هستند. اما متاسفانه پرینتر‌های حرارتی و یا پرینتر‌های dye-sublimation printer در بین خریداران زیاد شناخته شده نیست.

در این مقاله سعی داریم این نوع پرینتر‌ها را و بخصوص یکی از موفق‌ترین مدل‌ها یعنی Samsung SPP-2040رامعرفی کنیم.

عملكرد این نوع پرینتر‌ها مبتنی بر کاغذ‌های حساس به نور و ریبون‌ها است. در این نوع از پرینتر‌ها از ریبون‌های سه رنگ شامل آبی، قرمز و زرد استفاده می‌شود که تقریبا مشابه فرمت CMYK است و خروجی بسیار به این فرمت نزدیک است وتقریبا با همان دقت و کیفیت است. در این نوع پرینتر‌ها بعد از اینکه عکس به پرینتر منتقل شد، کاغذ حساس به حرارت و نور در دستگاه قرار گرفته و در معرض تابش نور و حرارت از پشت این سه ریبون (فیلتر) قرار می‌گیرد. در این حالت کاغذ حساس با توجه به خاصیت و حساسیتی که از پیش برایش تعریف شده تغییر رنگ داده و تصویر ظاهر می‌شود. این نوع پرینتر‌ها بسیار به دستگاه‌های Mini Lab شباهت دارند و از نظر پروسه تقریبا آن مراحل را طی می‌کنند و نزدیک‌ترین خروجی را نسبت به سایرین به دستگاه‌های Mini Lab و یا دستگاه‌های ظهور حرفه‌ای عکس دارند. دستگاه‌های پرینتر دیگر مثل جوهر افشان‌ها هرگز نمی توانند مانند این نوع از پرینتر‌ها کالیبره باشند و خروجی به آنچه که در مونیتور می‌بینیم نزدیک باشد.

از مزایای این نوع پرینتر‌ها می‌توان به این موارد اشاره کرد: هزینه مواد مصرفی پایینی دارند (تنها هزینه کاغذ و ریبونرا باید بپردازید) از نظر صرفه و خروجی جز بهترین پرینتر‌ها هستند. هزینه چاپ با این دستگاه‌ها بسیار به هزینه چاپ حرفه‌ای توسط لابرتوار نزدیک است. خروجی این دستگاه‌ها هم بسیار به خروجی لابراتوار نزدیک است. بسیار سریع و بی صدا هستند، بسیار کوچک هستند (این نوع پرینتر ابعاد متفاوتی دارند و مدل‌های خانگی آنها بسیار کوچک هستند)، کیفیت خروجی بسیار بالایی دارند، همیشه در دسترس هستند، نزدیک‌ترین خروجی را نسبت به تصویری که در مونیتور می‌بینید دارند، قیمت مناسبی دارند.

اما اگر بخواهیم به ایراد این پرينترها اشاره کنيم باید به این موارد اشاره کرد: ابعاد چاپ محدود است (اکثر مدل‌های خانگی می‌توانند تا سایز حداکثر 10در 15 سانتی متر چاپ کنند (6 در 4 اینچ) برای اولین چاپ زمان زیادی نیازاست تا المنت‌ها گرم شود (حدود 1 تا 3 دقیقه) برای چاپ سیاه و سفید نیازمند کاغذ‌های اختصاصی چاپ سیاه و سفیدهستند، برای تیراژ بالا به صرفه نیست، رنگ تصاویر اغلب گرم تر از آن چیزی است که دیده می‌شوند.

Samsung SPP-2040

این مدل در سال گذشته توسط نمایندگی رسمی محصولات IT سامسونگ در ایران (سام الکترونیک) وارد شد و مورد استقبال خریداران قرار گرفت.

این مدل جز سبک‌ترین و کوچک‌ترین پرینتر‌های دنیا (در تمامی رده‌ها و فرمت‌ها) است. ابعاد این مدل به ترتیب برابر با180×302×67 سانتی متر و وزن آن کمتر از 1300 گرم است. همین کوچکی یکی از مزایای این مدل است که می‌تواند همه جا با شما همراه بوده و عکس‌های زیبایتان را در همان لحظه به شما تحویل دهد.

از قابلیت‌های این دستگاه می‌توان به ورودی انواع کارت حافظه مثل CompactFlash Type I and II (CF),SmartMedia (SM), Secure Digital (SD), MultiMedia Card (MMC), Memory Stick (MS) &Memory Stick-PRO, and xD-Picture Cards (xD اشاره کرد. که شامل تمامی کارت‌های رایج دوربین‌های عکاسی است. به وسیله این قابلیت شما دیگر نیازی نیست این دستگاه را به کامپیوتر متصل کرده و از آن استفاده کنید. کافی است کارت حافظه را از دوربین خارج کرده و آن را مستقیما به پرینتر متصل کنید و با نرم افزار داخلی پرینتر (در پایین درمورد آن صحبت خواهیم کرد) تغییرات را بر آن اعمال کنید و بعد بلافاصله آن را چاپ کنيد. این درگاه‌ها در جلوی پرینتر قرار گرفته‌اند و بسیار در دسترس است، همچنین یک چراغ LED نیز در این مکان تعبیه شده است که شما را از اتصال کامل و درست کارت حافظه به پرینتر مطمئن خواهد کرد.

همین طور این دستگاه قابلیت اتصال مستقیم به دوربین‌های عکاسی، تلفن‌های همراه و دوربین‌های فیلمبرداری را نیز دارد. این دستگاه فرمت PictBridge را ساپورت می‌کند (اکثر دوربین‌های عکاسی کانن این امکان را دارند) و شما می‌توانید بدون خارج کردن کارت حافظه از دوربین و تنها با متصل کردن دوربین بوسیله کابل مربوطه به پرینتر دستور چاپ را به پرینتر بدهید. این قابلیت در موارد بسیاری به کمک شما خواهد آمد. این قابلیت که به آن PrintDirect یا چاپ مستقیم می‌گویند در تعداد معدودی از پرینتر‌ها وجود دارد.

اگر از بالا به پرینتر نگاه کنید یک صفحه بسیار زیبا و شکیل را خواهید دید. در ابتدا یک مونیتور 2 اینچی با رزلوشن بسیارخوب و زاویه دید 45 درجه در بالای پرینتر قرار دارد.

در زیر این صفحه یک کلید جهت نما و 4 کلید دیگر از جمله بزرگنمایی و کوچک نمایی، منو، لغو و پرینت را خواهید دید. کیفیت ساخت بدنه این پرینتر بسیار عالی بوده و از موارد مرغوب و درجه یک استفاده شده است.

در طرف چپ دستگاه 3 سوکت و یا درگاه را مشاهده خواهید کرد. ورودی برق DC ، ورودی کابل USB2. 0 type-B و درنهایت ورودی USB1. 1 type-A که برای ارتباط برقرار کردن پرینتر با کامپیوتر و سایر لوازم تعبیه شده است. از درگاه USB1. 1 type-A می‌توایند برای نصب کارت‌های bluetooth adaptor نیز استفاده کنید و به صورت بی سیم به دستگاه فرمان دهید.

اگر درب جلو دستگاه را باز کنید و کاست کاغذ‌ها را (در جعبه پرینتر موجود است) به آن متصل کنید می‌توانید کار را شروع کنید. فقط باید قبل از این کار ریبون را (در جعبه بسته بندی موجود است) از طرف راست و با باز کردن دربی که برای آن تعبیه شده در پرینتر قرار دهید.

ریبون‌های این دستگاه در دو مدل 40 تایی و 120 تایی (برای 40 و یا 120 برگ پرینت در ابعاد 10×15 سانتی متر) در بازار موجود است. اما اکثر خریداران مدل‌های 120 تایی را ترجیح می‌دهند و هم از نظر زمان و هم از نظر قیمت بسیار باصرفه تر هستند. بسته‌های کاغذ 25 و 30 و 45 و 60 و 90 برگی نیز در بازار موجود است. این کاغذ‌ها که در دو نوع رنگی و سیاه و سفید عرضه می‌شوند دارای قیمت بسیار عالی هستند و از نوع براق 250 گرمی است (250 گرم برای هر متر مربع از این نوع کاغذ) و از نظر ضخامت و عمر و استحکام بسیار عالی بوده و جز سنگین‌ترین کاغذ‌های موجود در بازار است.

بعد از نصب کارت حافظه و وارد شدن به منو شما خواهید توانست نوردهی و شارپنس تصویر را تا آنجا که تمایل داريد افزایش و یا تغییر دهید و یا اینکه کلیه کارها را بر عهده پرینتر بگذارد. همچنین بوسیله نرم افزار داخلی دستگاه (بدون نیاز به کامپیوتر) ابعاد عکس را و تعداد چاپ در هر صفحه را تغییر دهید. این پرینتر می‌تواند عکس‌ها را به دلخواه شما کراپ کند. این پرینتر از فرمت‌های JPEG ، BMP ، TIFF پشتیبانی می‌کند. حداکثر سایز فایل نباید بیش از 5120×7680 پیکسل و یا کمتر از 40×60 پیکسل باشد. همچنین امکان چیدمان عکس‌ها به صورت گروهی در سایز‌های 3×2 و 4×3 و 4×6 و 7×5 را دارد. زمان شروع بکار این دستگاه برای اولین چاپ حدود 60 ثانیه و برای هر صفحه چاپ رنگی در حدود 40 ثانیه است.

این دستگاه بسیار بی صدا بوده و حداکثر صدای تولیدی توسط آن در حدود 58 دسیبل است. مصرف برق این دستگاه در حدود 60 وات است و بسیار کم مصرف است.

در هنگام خرید یک بسته 10تایی کاغذ مخصوص پرینت (رنگی) و ریبون همراه دستگاه خواهد بود. علاوه بر این اقلام آداپتور ، نرم افزار راه‌اندازی پرینتر ، کابل‌های USB (تایپ A وB)، کاست کاغذ و دفترچه راهنما در داخل جعبه قرار دارد.

خودتان فیلتر مادون قرمز بسازید

2008-02-25 14:17:33

قبل از اینکه روش کار را شرح دهم این را باید خاطر نشان کنم که بعضی دوربین‌های دیجیتال ( و اکنون شاید بیشترشان) دارای فیلتر حذف نور مادون قرمز بر روی سنسور یا جلوی لنز هستند که به همین دلیل کلا استفاده از این نوع دوربین‌ها برای عکاسی مادون قرمز منتفی است. بنابر این قبل از اینکه به عکاسی مادون قرمز فکر کنید، مطمئن شوید دوربین شما چنین قابلیتی را دارد. برای تست این موضوع از یک کنترل مادون قرمز مثل کنترلر تلویزیون می‌توان استفاده کرد. در حالی که دکمه افزایش صدا یا دکمه دیگری را فشار می‌دهید از نمایشگر دوربین به لامپ مادون قرمز کنترل نگاه کنید. (در دوربین‌های SLR که نمایشگر زنده ندارد، چند عکس با سرعت پایین بگیرید). اگر نوری در لامپ دیدید، دوربین شما قادر به عکاسی مادون قرمز است، وگرنه دارای فیلتر ضد مادون قرمز بوده و قادر به ثبت نور مادون قرمز نیست.
دوربین‌های دیجیتال بر خلاف چشم ما قادر به مشاهده نور مادون قرمز هستند، ولی برای اینکه بتوان یک عکس با نور مادون قرمز گرفت، باید از ورود نورهای مرئی به درون دوربین جلوگیری کرد. بنابر این به فیلتری نیاز دارید که به غیر از نور مادون قرمز، جلوی سایر نورها را بگیرد. ساده‌ترین راه حل خرید یک فیلتر مادون قرمز است. ولی خوب این نوع فیلتر ها بخاطر استفاده کم و خاص بودن گران هستند و به علاوه تمام لذت ساختن آن را از دست می دهید!
راه حل چیست؟ فیلم‌های اسلاید برای این که بتوانند در مقابل گرمای پروژکتورهای نمایش اسلاید دوام بیاورند، به گونه‌ای ساخته شده اند که نور مادون قرمز را (که حرارت تولید می‌کند) از خود عبور دهند، حتی در نواحی که کاملا سیاه باشند. یعنی فیلم اسلاید نور نخورده، و ظاهر شده را می‌توان به عنوان یک فیلتر مادون قرمز استفاده کرد!
نکته: اگر دهانه لنز دوربین شما بزرگتر از 35 م.م. است باید از اسلاید 120 م.م. استفاده کنید تا بتواند کاملا روی لنز را بگیرد.

مراحل آماده سازی
1- به یک فروشگاه فیلم و اسلاید بروید و یک رول اسلاید 35 یا 120 (باتوجه به دهانه لنز دوربین‌تان بخرید. در صورتی که موجود بود اگر فیلم تاریخ مصرف گذشته بگیرید ممکن است خیلی ارزان‌تر یا حتی رایگان باشد.
2- فیلم را به همان صورت بدهید ظاهر کنند. البته به عکاسی توضیح دهید که برای چه منظوری این را می‌خواهید و تاکید کنید فیلم نور نخورده است و می‌خواهید به همین صورت ظاهر شود، تا دچار اشتباه نشوند.
3-اسلاید ظاهر شده را بگیرید. اسلاید کاملا سیاه است، اما قادر به عبور نور مادون قرمز است. اسلاید را می توانید با قرار دادن جلوی لنز یا جاگذاری درون حلقه یک فیلتر UV ارزان قیمت استفاده کنید.
طبق مقایسه‌های فنی صورت گرفته (+)، میزان عبوردهی این نوع اسلاید معادل فیلتر‌های استاندارد IR موجود در بازار است. حتی می‌توانید از دو لایه روی هم فیلم هم استفاده کنید. مشاهده نتیجه استفاده از این فیلتر برای عکاسی مادون قرمز (+)

منبع

نگاهی به نمایشگاه PMA08

2008-02-14 10:29:39

تالیف: کاوه قبادی

طبق عادت هر ساله امسال نیز در اواخر ماه ژانویه و ابتدای ماه فوریه نمایشگاه PMA در ایالت نوادا و در شهر لاس وگاس ایالات متحده برپا شد. این نمایشگاه که بعد از نمایشگاه فتوکینا مهم‌ترین اتفاق عکاسی سال است مکانی است برای عرضه آخرین تکنولوژی‌ها و پیشرفت‌های صنعت عکاسی و صنایع وابسته به آن. تمامی شرکت‌ها از مدت‌ها قبل برنامه ریزی دقیقی برای حضور در این نمایشگاه را ترتیب می‌دهند تا با نمایش دستاورد‌های خود سهم بیشتری از بازار را به خود اختصاص داده و مشتریان بیشتری را به سوی خود جلب کنند.
ما هم بر آن شدیم که پس از پایان این نمایشگاه خلاصه‌ای از پیشرفت‌ها و نوآوری‌های عرضه شده در این نمایشگاه را به اطلاع خوانندگان سایت عکاسی برسانیم .
در این مقاله خلاصه‌ای از محصولات و تکنولوژی‌های ارائه شده را خدمت دوستان تقدیم می‌کنیم و در آینده در مورد تک تک آنها بحث‌های مفصلی را پیگیری خواهیم نمود.
در نمایشگاه امسال بیش از 25 شرکت بزرگ تولید کننده لوازم عکاسی و تعداد زیادی شرکت‌های خدماتی از سراسر جهان حضور داشتند. این تعداد شرکت بیش از 130 محصول جدید را به بازار معرفی کردند که با استقبال بی نظیر بازدیدکنندگان مواجه شد.

کانن در نمایشگاه امسال یک دوبین DSLR و چند دوربین کامپکت عرضه کرد. در نمایشگاه امسال همگان منتظر عرضه جایگزین بدنه موفق Canon EOS 5D بودند، ولی کانن بدنه دیگری را در رده غیر حرفه‌ای معرفی کرد که جایگزین Canon EOS 400D شد و پیشرفت‌های قابل توجهی نسبت به نسل‌های گذشته داشت. از جمله نوآوری‌های عرضه شده در این بدنه می‌توان به سیستم نمایش زنده (Live View) و سنسور جدیدتر با رزلوشن بیشتر و بدنه‌ای نسبتا بهتر و حرفه‌ای‌تر و همچنین مونیتور بزرگ‌تر اشاره کرد. در کنار این محصول، کانن 4 دوربین در رده آماتوری به نام‌های Canon PowerShot IXUS 80 , Canon PowerShot A590 IS , Canon PowerShot A580 , Canon PowerShot A470 نیز عرضه نمود که جایگزین مدل‌های محبوب قدیمی‌تر شوند.

شرکت کاسیو در این نمایشگاه با یک دوربین در رده SLR Like پا به میدان گذاشته بود. دوربینی که باعث شگفتی همگان شد و توانست لقب سریع‌ترین دوربین تولید شده تا این تاریخ را از آن خود کند. کاسیو با عرضه Casio Exilim Pro EX-F1 که قابلیت عکاسی تا 60 فریم در ثانیه را با کیفیت بالا دارد توانست جایگاه درخور توجهی برای خود کسب کند. این دوربین به همراه تعدادی دوربین کامپکت حاصل تلاش کاسیو در این نمایشگاه بود

فوجی فیلم هم مثل چند سال گذشته با تعداد بیشماری دوربین کامپکت در نمایشگاه شرکت کرده بود. همچنین آپگرید زود هنگام مدل قبلی خود را با نام Fujifilm FinePix S8100fd عرضه کرده بود. علاوه بر این مدل دو مدل دیگر نیز در رده SLR Like عرضه کرد که با نام‌های Fujifilm FinePix S100FS و Fujifilm FinePix S1000fd معرفی شده بودند. از نوآوری‌های فوجی در این نمایشگاه می‌توان به وجود سیستم لرزه گیر در دوربین‌های معرفی شده در این نمایشگاه اشاره کرد.

شرکت جنرال الکتریک که سابقه درخشانی در تولید لوازم خانگی و برقی دارد در سال گذشته حضورش را در بازار عکاسی اعلام کرد. امسال این شرکت با مدل‌های بسیار زیبایی از دوربین‌های کوچک خانگی ( کامپکت ) در این نمایشگاه شرکت کرده بود. این شرکت عظیم و قدیمی قصد دارد تا سهم قابل توجهی از بازار دوربین‌های عکاسی خانگی را از آن خود کند. دوربین‌های ارائه شده توسط این شرکت از نظر قیمت بسیار رقابتی هستند و از نظر توانایی‌ها و طراحی جز بهترین‌ها خواهند بود. شکل ظاهری متفاوت و استفاده از مواد و آلیاژ‌های گران قیمت و طراحی به روز و مدرن از خصوصیات محصولات ارائه شده توسط این شرکت می‌باشد. این شرکت با تکیه به سابقه و نام تجاری آشنای آن در ایالات متحده و سایر نقاط جهان می‌تواند بازار نسبتا خوبی را بدست بیاورد.

شرکت کداک را باید به حق بنیانگذار عکاسی نوین دانست. این شرکت اولین شرکتی است که دوربین دیجیتال را به بازار معرفی کرد و باعث گسترش عکاسی در بین مردم عادی شد. چند سالی است کداک بیشتر بر روی گسترش تکنولوژی‌های ساخت و طراحی سنسور و لوازم خاص عکاسی مشغول است و کمتر در عرصه تولید حرفه‌ای دوربین مشغول است. اما در این مدت همه ساله مدل‌های متنوع و جالب با قابلیت‌های بسیار عالی را در رده دوربین‌های خانگی به بازار معرفی می‌کند. این شرکت علاوه بر تولید سنسور‌های CMOS برای سایر شرکت‌ها، چندین مدل دوربین کامپکت بسیار زیبا و لوکس را در این نمایشگاه معرفی کرد. از قابلیت‌های جدید این دوربین‌ها می‌توان به خروجی‌های HDMI (+) اشاره کرد .

امسال شرکت الیمپوس نیز حضور فعال و خوبی داشت. بعد از ارائه مدل استثنایی E3 که سال گذشته معرفی شده بود این شرکت تصمیم گرفته بود که در نمایشگاه امسال تمرکز خود را بیشتر بر روی ارتقا دوربین هایش در رده‌های پایین‌تر معطوف کند. در نمایشگاه امسال الیمپوس اولین دوربین SLR Like با بزرگنمایی اپتیکال 20 برابر را به جهانیان معرفی کرد. این شرکت که در سالهای گذشته هم جز اولین شرکت هایی بود که به بزرگنمایی 18 برابر رسید امسال با یک قدم بلند‌تر در نمایشگاه حاضر شد. مدل ارائه شده که Olympus SP-570UZ نام داشت جانشین بسیار خوبی برای مدل قبلی شد که هنوز یک سال از ورود آن به بازار نمی گذرد. مدل قبلی دارای بزرگنمایی اپتیکال 18 برابر بود. همچنین الیمپوس چند دوربین کوچک خانگی با سنسور‌ها و بدنه‌های جدید و چند مدل دوربین ضد آب و ضد ضربه نیز معرفی کرد. در کل حضور الیمپوس در نمایشگاه امسال بسیار خوب توصیف شده بود.

شرکت ماتسوشیتا که رسما اعلام کرد نام آن در سراسر جهان به پاناسونیک تغییر یافته است همچون سالهای قبل با لشکری از دوربین‌های کوچک خانگی که جز محبوب‌ترین‌های بازار هستند در این نمایشگاه حاضر شد. این شرکت که در کنار سونی سهم بسیار بزرگی از بازار دوربین‌های کوچک خانگی یا همان کامپکت را در اختیار دارد همواره در پی ارتقا و افزایش امکانات و عملکرد این دوربین‌ها است تا از قافله و تجارت پر سود این رده عقب نماند. امسال پاناسونیک با ارائه مدل‌هایی که دارای لنز واید 25 میلی متری بودند یک ضربه کاری به رقبای خود زد. همین طور با ارتقا سیستم لرزه گیر دوربین‌های خود که جز بهترین‌ها است این سیستم را از نظر کارایی جز بهترین‌ها قرار داد. همین طور با استفاده از بدنه‌های زیبا‌تر و آلیاژی و سنسور هایی با رزلوشن بیشتر رقبا را به جنگ مگاپیکسل دعوت کرد. جنگی که به نظر کارشناسان بعد از معرفی دوربین‌های کامپکت 12 مگاپیکسلی توسط کاسیو شروع شد. این روز‌های سونی و دیگر رقبا نیز حضور جدی در این عرصه دارند.
شرکت پاناسونیک همچنین اولین کارت حافظه 32 گیگابایتی خود از نوع SDHC را که هم از نظر حجم و هم از نظر امنیت و سرعت انتقال اطلاعات بسیار بهتر از نسل‌های قبلی است را معرفی کرد.

امسال شرکت پنتاکس توانست بیشترین توجه را به خود و غرفه هایش جلب کند. این شرکت یکی از پر بازدید کننده‌ترین غرفه‌ها در نمایشگاه امسال بود. زمانی که خبر عرضه دو مدل جدید از بدنه‌های DSLR پنتاکس چند روز قبل در سایت‌ها به گوش می‌رسید و شایعات بسیاری پیرامون آنها به میان بود کارکنان این شرکت در تلاش برای برپایی هرچه باشکوه‌تر این حضور بودند.
امسال پنتاکس دو مدل بدنه یکی در رده نیمه حرفه‌ای و دیگری در رده آماتوری را معرفی کرد. بدنه حرفه‌ای‌تر که با نام Pentax K20D معرفی شده بود دارای یک سنسور 14. 6 مگاپیکسلی ساخت سامسونک و از نوع CMOS بود. این اولین سنسوری است که بعد از مدت‌ها توسط شرکتی غیر از سونی برای پنتاکس ساخته می‌شود. قبل از این تمامی سنسور‌های این شرکت توسط سونی و از نوع CCD بود. اما امسال این شرکت با جهشی رو به جلو نسل تازه‌ای از سنسورهای مصرفی اش را که با کمک و همکاری سامسونگ ساخته است را معرفی کرد. این شرکت که در دو سال گذشته یک قرارداد تجاری با شرکت سامسونگ منعقد کرده است متعهد شده که در ساخت دوربین‌های DSLR سامسونگ مشارکت کند و در ازای آن سامسونگ هم سنسورهای جدید‌تر و بهتری را برای آن طراحی کند. دوربین بعدی با نام Pentax K200D معرفی شد ، این مدل یک دوربین آماتوری و دارای ساختاری ساده‌تر و استفاده از نسل قدیمی‌تر سنسور‌ها و امکانات به مراتب کمتر بود. اما از نظر طراحی و امکانات به کلی تغییر کرده بود. بدنه‌های پنتاکس دارای لرزه گیر‌های داخلی هستند که می‌توانند تا 3 استاپ تاثیر گذار باشند. این لرزه گیر‌ها با مشارکت شرکت سونی ساخته می‌شود و چند سالی است که از آنها استفاده می‌شود. از دیگر قابلیت‌های این بدنه‌ها پشتیبانی از فرمت DNG برای عکاسی در حالت RAW بود که نظر بسیاری از کارشناسان نرم افزاری را به خود جلب کرد. پنتاکس همچین 5 لنز جدید به همراه بدنه‌های عرضه شده ارائه کرد. که از این تعداد یک لنز ماکرو و دو لنز زوم و دو لنز تله در لیست حاضر بودند. لنز 18-55 معرفی شده لنز جدیدی است که این شرکت آن را لنز کیت بدنه‌های خود قرار داده است و از نظر کیفیت بسیار بهتر از سایرین می‌باشد. همین طور این شرکت دو لنز تله یکی با دامنه 200 میلی متر و دیگری 300 میلی متر به همراه موتور فوکوس داخلی و دیافراگم باز ( به ترتیب اف 2. 8 و اف 4 ) را برای ارائه به بازار آماده کرده بود.

شرکت سامسونگ این غول صنایع الکترونیک جهان نیز در این نمایشگاه حضور پر رنگی داشت. این شرکت هم بدنه جدید خود را در رده DSLR ‌های نیمه حرفه‌ای معرفی کرده بود. این بدنه که Samsung GX20 نام داشت در حقیقت یک کپی از بدنه Pentax K20D بود که مهم‌ترین قسمت آن یعنی سنسور ساخت خود شرکت سامسونگ بود. این رده از دوربین‌های سامسونگ با مشارکت مستقیم پنتاکس عرضه می‌شود. همچنین سامسونگ چند مدل کامپکت که جز پر فروش‌ترین رده‌ها هستند را معرفی کرد. یک مدل از دوربین‌های معرفی شده که با نامSamsung i8 عرضه شده بود از نظر طراحی و ساختار و بدنه بسیار عالی و در خور تامل بود. این مدل یکی از بروز‌ترین و بهترین طراحی‌های نمایشگاه امسال بود و نظر بسیاری از خریداران را به خود جلب کرد.

و اما سیگما ، این شرکت ژاپنی که در سالهای اخیر و با رشد عکاسی دیجیتال به رشد بسیار خوبی رسیده است در نمایشگاه امسال سیگما یکی از پر رنگ‌ترین و تاثیر گذار‌ترین سالها را شروع کرد. این شرکت با ارائه لنز‌های بسیار خاص و عالی توانست نظر عکاسان حرفه‌ای را به محصولاتش جلب کند. از لنز‌های معرفی شده که برای بسیاری بسیار عالی و شاهکار بود میتوان به لنزی با دامنه 200 میلی متر تا 500 میلی متر با اف بسیار باز 2.8 اشاره کرد که به همراه یک کانورتور ( اختیاری ) 2 برابر کننده عرضه می‌شد که در صورت استفاده از کانورتور تبدیل به یک لنز 400میلی متر تا 1000میلی متر با اف 5.6 می‌شد. این لنز که با دهانه نیکون و کانن و سیگما عرضه شده بود به رنگ سبز و بیشتر برای عکاسان طبیعت و با وزنی در حدود 16 کیلو گرم و طولی در حدود 75 سانتی متر عرضه شده بود. این لنز دارای موتور فوکوس داخلی به همراه باطری جداگانه بود و یکی از بهترین گزینه‌ها برای عکاسان طیبعت است

لنز بعدی که معرفی شده بود یک لنز APO 150-500mm F5-6. 3 DG OS HSM بود که به عنوان یک انتخاب خوب برای کسانی که نیاز به یک لنز تله بالای 400 میلی متر به همراه لرزه گیر دارند مطرح بود. این لنز در حدود 1900 گرم وزن داشت و طولی در حدود 25 سانتی متر داشته و در حداقل فاصله 220 میلی متری فوکوس می‌کند. این لنز دارای موتور داخلی و همچنین لرزه گیر می‌باشد. این شرکت در کل 9 لنز جدید معرفی کرد که در آینده به مرور آنها خواهیم پرداخت. از این بین لنز‌های ارزان قیمت و محبوبی مثل 10-20 و 18-125 و 50-150 و 70-200 مورد بازنگری قرار گرفته بودند و اشکالات آنها برطرف شده بود

سیگما علاوه بر لنز‌ها،خبر عرضه دوربین کامپکت استثنایی خود را که سنسوری در اندازه‌های دوربین‌های DSLR دارد را در بهار به خریداران داد. این دوربین که یکی از منحصر به فرد‌ترین دوربین‌های کامپکت می‌باشد دارای یک سنسور از نسل سنسور‌های Foveon CMOS Sensor (+) می‌باشد که دارای سه لایه مجزا برای هر رنگ می‌باشد و رزلوشنی در حدود 14.06 مگاپیکسل ( هر سه لایه با هم ) دارد.

شرکت تامرون هم در این نمایشگاه چند لنز جدید برای دوربین‌های دیجیتال آماده عرضه داشت که از بین آنها لنز 18-200 و 70-300 برای دهانه‌های نیکون و 18-50 برای دهانه‌های نیکون و پنتاکس مدل‌های به روز شده بودند. همین طور لنز الترا واید 10-24 جز تولیدات جدید این شرکت بود که توجه همگان را به خود جلب کرد. لنز‌های تله زوم دیگری هم در بین لیست تامرون بود که می‌توان از 70-200 و 70-300 نام برد.

شرکت توکینا نیز که یکی دیگر از لنز سازان ژاپنی است دو لنز را که یکی لنز 35 میلی متری ماکرو با اف 2.8 بود و دیگر یک لنز الترا واید با دامنه 11-16 با اف 2. 8 را اماده ارائه داشت.
اما قبل از برپایی این نمایشگاه شایعات زیادی در مورد نیکون و سونی به گوش می‌رسید.

در نمایشگاه امسال نیکون یک بدنه در رده آماتوری که در اصل نسخه بروز شده‌ای برای Nikon D40X بود را با نام Nikon D60 معرفی کرد. این بدنه که از نظر طراحی بسیار شبیه نسل قبلی بود در جزییات کاملا با نسخه‌های قبلی متفاوت بود ولی در کل جهش بزرگی به حساب نمی آمد. وجود سیستم ضد غبار سنسور و سنسور جدید‌تر از مشخصات بارز آن و عدم وجود موتور فوکوس داخلی از نقاط ضعف آن بود. لنز کیت این مدل یک لنز جدید بود که مدتی پیش معرفی شده بود. این لنز که دامنه‌ای بین 18-55 دارد دارای لرزه گیر داخلی است و از نظر اپتیکی کاملا با نسل‌های قبلی متفاوت است.

نیکون علاوه بر این دوربین، 3 لنز جدید را نیز معرفی کرد. از جمله یک لنز ماکرو که در اصل لنزی است که اشکالات نسخه قبلی را بر طرف کرده است. این لنز 60 میلی متر ماکرو با اف باز 2.8 می‌باشد. از دیگر لنز هایی که نظر بسیاری را به خود جلب کرد لنزی با دامنه‌ای بین 16 میلی متر تا 85 میلی متر است که عدم حضور آن در بین لنز‌های نیکون احساس می‌شد. این لنز که دارای موتور فوکوس داخلی و لرزه گیر داخلی است از نظر اپتیک جز لنز‌های خوب نیکون می‌باشد اما قیمت نسبتا بالای آن در مورد موفقیت‌اش شک و شبه ایجاد می‌کند. این لنز با قیمتی در حدود 650 دلار عرضه خواهد شد. اما رنج جذاب و موتور فوکوس داخلی و لرزه گیر باعث جذب خریداران خواهد شد.

از دیگر لنزهای نیکون که در این نمایشگاه عرضه شد و توانست خود را به خوبی به رخ همگان بکشد لنز جدید تیلت شیفت نیکون بود. این لنز که 24 میلی متر می‌باشد و با دوربین‌های فول فریم سازگار است از نوع تیلت شیفت می‌باشد که عمده استفاده آن برای اصلاح پرسپکتیو و عمق میدان است. قبل از این نیکون چند لنز تیلت شیفت دیگر در لیست خود داشت اما عدم وجود یک لنز 24 میلی متر در آن لیست احساس می‌شد. این لنز که قیمتی در حدود 1700 دلار دارد جز یکی از انتخاب‌های خریدارانNikon D3 خواهد بود. این لنز دارای کوتینگ نانو می‌باشد که باعث عبور بهتر نور و کمترین میزان جذب نور توسط المان‌ها و شفافیت بیشتر و کنتراست بیشتر می‌شود. نیکون در این نمایشگاه همچون سایر شرکت‌ها چندین مدل کامپکت را عرضه کرد.

سونی هم حضور بسیار پررنگی در این نمایشگاه داشت و با ارائه 3 بدنهDSLR پررنگ‌ترین نمایش را در این نمایشگاه به خود اختصاص داده بود. سونی ابتدا یک بدنه در رده آماتوری با نام Sony Alpha DSLR-A200 را عرضه کرد. این مدل دارای سنسور 10.2 مگاپیکسلی جدید سونی بود و از نظر طراحی با مدل قبلی یعنی Sony Alpha DSLR-A100 کاملا متفاوت بود. این مدل جایگزین Sony Alpha DSLR-A100 شد. از نظر قیمت این مدل بسیار رقابتی است و به همراه لنز کیت 18-70 به قیمت 699 دلار عرضه می‌شود. این بدنه دارای لرزه گیر داخلی تا 4 استاپ اثر گذاری می‌باشد و سیستم ضد غبار سنسور دارد و دارای مونیتوری با رزولوشن بالا می‌باشد. بعد از ارائه این مدل، سونی دو بدنه دیگر هم معرفی کرد. یکی از این بدنه‌ها Sony Alpha DSLR-A300 بود ، این بدنه دارای سنسور مدل Sony Alpha DSLR-A200 بود و علاوه بر آن دارای سیستم Live View می‌باشد

این سیستم برای اولین بار در بدنه‌های سونی عرضه می‌شود. ساختار این سیستم با سیستم‌های رایج Live View در بین سایر برند‌ها کاملا متفاوت است و برای عملکرد بهتر آن از یک سنسور جداگانه استفاده شده است. مدل بعدی Sony Alpha DSLR-A350 بود که تمامی قابلیت‌های مدل Sony Alpha DSLR-A300 را داشته به علاوه اینکه از سنسور جدید 14.2 از نوع CCD سونی بهره می‌برد. این سنسور یکی از جدید‌ترین سنسورهای سونی است که از نظر طراحی و ساختار کاملا جدید می‌باشد. این بدنه همچون Sony Alpha DSLR-A300 دارای لرزه گیر داخلی با 4 استاپ اثرگذاری و سیستم گردگیر سنسور و سیستم Live View می‌باشد. از اشکالات این مدل می‌توان به محدود شدن 2 شات پیاپی در هر ثانیه و همچنین ویزور ( منظره یاب ) کوچکتر اشاره کرد.

سونی علاوه بر این بدنه‌ها یک سنسور فول فریم 25 مگاپیکسلی از نوع CMOS را نیز معرفی کرد. این سنسور در حال حاضر بالاترین رزولوشن در بین سنسور‌های فول فریم را دارد. این سنسور جهش بزرگی در صنایع سنسور سازی می‌باشد. همگان منتظر بدنه جدید سونی به همراه این سنسور می‌باشند. شایعات به گوش رسیده از عرضه Sony Alpha DSLR-A900 به همراه این سنسور خبر می‌دهند. اما سونی اعلام کرد که این بدنه را تا قبل از سال 2009 میلادی عرضه خواهد کرد. احتمال اینکه این سنسور در بدنه‌های آینده نیکون هم استفاده شود بسیار محتمل می‌باشد.

سونی در بین خبر عرضه مدل‌های مختلف و سنسور‌های متفاوت خود، خبر تولید دو لنز جدید را نیز منتشر کرد. یکی از این لنز‌ها، لنز مشترکی است که به همراه شرکت کارل زایس ساخته شده است و از کیفیت و ساختار زایس بهره می‌برد. این لنز چهارمین لنز مشترک سونی و زایس می‌باشد. این لنز که دامنه‌ای بین 24میلی متر تا 70 میلی متر دارد از نوع فول فریم بوده و دارای دیافراگم ثابت 2.8 می‌باشد. این لنز دارای موتور فوکوس داخلی است. لنز بعدی که توسط سونی معرفی شد لنز 07-300 سونی با دیافراگم 4. 5 تا 5. 6 می‌باشد. این لنز از نوع G می‌باشد که بالاترین سطح لنز‌های سونی می‌باشد و با سری L کانن همتراز می‌باشد. این لنز دارای موتور فوکوس داخلی SSM است و از نوع فول فریم می‌باشد. موتور فوکوس SSM یکی از سریع‌ترین و دقیق‌ترین موتورهای فوکوس جهان می‌باشد. لنز‌های معرفی شده توسط سونی نوید حضور یک دوربین فول فریم را در آینده نزدیک می‌دهد. سونی همچنین یک دوربین SLR Like با نام Sony DSC-H10 معرفی کرد که کاملا شبیه مدل قبلی Sony DSC-H9 بود و تقریبا نمونه اصلاح شده آن می‌باشد. علاوه بر این مدل چندین مدل کامپکت نیز برای حضور در بازار معرفی کرد که دارای قابلیت‌های مختلف و سنسور‌های متفاوت و همچنین دامنه بزرگنمایی مختلف می‌باشد. سونی علاوه بر این محصولات یک حافظه از نوع Memory Stick Pro Duo با ظرفیت 16 گیگابایت عرضه کرد و نوید عرضه کارت حافظه‌ای با ظرفیت 32 و 48 گیگابایت را تا پایان سال 2009 میلادی داد.

شناخت كلي لنزها

2008-01-26 15:37:15

لنزها (+) جزء اساسی عکاسی هستند. برای انتخاب و استفاده درست لنز به بهترین وجه، باید مشخصات پایه لنزها را بشناسید: شارپنس، زاویه دید، عمق میدان و پرسپکتیو.

شارپنس
شارپنس یکی از مهمترین مشخصه‌های هر لنزی است. انحراف تصویری (دیستورشن)، تاریک شدن گوشه‌ها (ویگنتینگ)، خطاهای رنگی و دیگر خطاهای لنز به روشهای مختلفی تا حدودی قابل اصلاح هست، اما شارپنس قابل بهبود دادن نیست. با استفاده از امکاناتی مانند Smart Sharpness یا Unsharp Masking در فتوشاپ می‌توان تا حدودی تصاویری را که مات به نظر می‌رسند بهبود داد، اما تصاویری که بخاطر لنزهای بد بسیار مات هستند قابل اصلاح نیستند.
اگر لنزی عالی باشد، در حالتی که در نهایت گشادگی دیافراگم است تصویر شارپی دارد. در واقع تنها لنزهای بسیار خوب (مانند لنزهای سری L کانن)‌هستند که در بازترین دیافراگم‌ها واقعا شارپ هستند، در حالی که بیشتر لنزها در دیافراگم‌های باز کمابیش مات هستند و با یک یا دو گام بستن دیافراگم شارپنس آنها بهبود می‌یابد. مثلا، لنز Canon 24-105 L IS و Canon 600 f4 L IS حتی در دیافراگم باز f/4 نیز بسیار شارپ هستند، در حالی که Sigma 180 Macro در f/8 عالی است، اما در f/3.5 کمی مات است.

Sigma 180mm Macro در f/3.5 (تصویر برش خورده ۱۰۰ درصد غیر فشرده)

Sigma 180mm Macro در f/8 (تصویر برش خورده ۱۰۰ درصد غیر فشرده)

با بستن دیافراگم شارپنس تصویر بهبود می‌یابد، زیرا وقتی از دیافراگم کوچک استفاده می‌کنید تنها نوری که از ناحیه مرکزی لنز عبور می‌کند تشکیل تصویر می‌دهد، جایی که بهترین کیفیت لنز را دارد.وقتی لنزی جدید می‌خرید، توصیه می‌شود با دیافراگم‌های مختلف عکسهای آزمایشی بگیرید تا شارپنس لنز خود را در دیافراگم‌های مختلف بشناسید. اگر به دیافراگم‌های باز نیاز دارید، ضروری است که لنزی انتخاب کنید که در دیافراگم‌های باز هم به اندازه کافی شارپ است. معمولا توصیه می‌شود لنزتله یا استانداردی نخرید که در دیافراگم‌ باز قابل استفاده نباشد، در حالی که درمورد لنزهای واید و ماکرو که معمولا در دیافراگم‌های بسته مانند f/8 یا f/16 از آنها استفاده می‌شود، این مساله خیلی مهم نیست.
ممکن است با خواندن این بخش فکر کنید هر چه دیافراگم لنز بسته‌تر باشد، عکس شما شارپ‌تر است. این قضیه معمولا تا دیافراگم‌های f/8 یا f/11 صادق است، اما بسته‌تر از آن در بیشتر لنزها، شارپنس به شدت افت می‌کند، مثلا در بسته‌ترین دیافراگم لنز مثل f/32 ، تمام لنزها آنقدر مات هستند که برای یک کار با کیفیت و استاندارد، غیر قابل استفاده هستند. دلیل این پدیده تفرق نور است که در تمام لنزها حتی بهترین آنها تاثیر می‌گذارد، چون یک پدیده فیزیکی است نه یک خطای نوری و کاملا قابل اجتناب نیست. تفرق نور دقیقا چیست؟
بر اساس قوانین فیزیکی، وقتی موج از میان یک سوراخ عبور می‌کند که عرضی مشابه با طول موج دارد، زاویه انتشارش تغییر می‌کند. از آنجا که نور نیز یک نوع موج است، و دیافراگم یک سوراخ است، لنزها تحث تاثیر پدیده تفرق هستند. میزان تفرق به قطر سوراخ دیافراگم بستگی دارد. در دیافراگم‌های باز تفرق ناچیز است، در حالی که در دیافراگم‌های بسته، تفرق نور به یک مشکل جدی تبدیل می‌شود. معمولا ترجیح دارد که از دیافراگم‌های کوچکتر از f/16 اجتناب شود.

Sigma 180mm Macro at f/8 (100% unprocessed crop)

Sigma 180mm Macro at f/32 (100% unprocessed crop)

میزان دیده شدن تفرق نور در عکسها با گام پیکسل‌ها بستگی دارد: در یک سنسور با فتوسایت‌های کوچک (مانند سنسور 12 مگاپیکسلی سایز APS-C دوربین Nikon D2Xs که فتوسایت‌هایی در اندازه 5.5*5.5 µm دارد) میزان تفرق نور را نسبت به سنسوری که فتوسایت‌های بزرگتری دارد (مانند سنسور تمام سایز 12 مگاپیکسلی Canon 5D که سایز فتوسایت‌هایش 8.2*8.2 µm است) بیشتر نشان می‌دهد. توصیه می‌شود در دیافراگم‌های مختلف به عنوان تست عکس‌هایی بگیرید تا بتوانید کوچکترین دیافراگم قابل استفاده را بر اساس دوربین و استاندارد مورد نظر خود تعیین کنید.

زاویه دید
زاویه دید با دو متغیر تعیین می‌شود: فاصله کانونی و سایز سنسور. معمولا در دوربین‌ها محدوده گسترده‌ای از فاصله‌ کانونی بین ۱۲ تا ۶۰۰ م.م. مورد استفاده است. به طور کلی ۴ سایز سنسور در دوربین‌های حرفه‌ای SLR رایج است: سایز 4/3 (سنسورهای 18*13 م.م.)، APS-C (سنسورهای 25x16.7 م.م.) ، 35 م.م. (24x36 م.م.)، و قطع متوسط دیجیتال (36x48 م.م.). فرمولی که با آن زاویه دید را محاسبه می‌کنند اینگونه است:

A=2*arctan d/2f

که در آن d اندازه قطر سنسور و f فاصله کانونی است.
در هر فرمتی، فاصله کانونی که زاویه دیدی تقریبا 46 درجه را نتیجه می‌دهد به عنوان فاصله کانونی استاندارد یا نرمال در نظر گرفته می‌شود، زیرا این زاویه تقریبا برابر با زاویه دید جشم انسان است. لنزهایی که فاصله کانونی کمتری دارند لنزهای زاویه باز (واید) نامیده می‌شوند و زاویه دید بازتری را ارائه می‌دهند و لنزهایی که فاصله کانونی بزرگتری را دارند لنزهای تله فتو نامیده شده و زاویه دید بسته‌تری دارند.
در جدول زیر فهرست زاویه دید به درجه برای فواصل کانونی مختلف، مربوط به ۴ سایز سنسور رایج آورده شده است.

ضمنا برای مقایسه در تصاویر زیر اثر فاصله کانونی و زاویه دید در عکسها دیده می‌شود:

Focal length : 17mm - Angle of view : 104°

Focal length : 35mm - Angle of view : 63°

Focal length : 50mm - Angle of view : 46°

Focal length : 135mm - Angle of view : 18°

عمق میدان
عمق میدان (DOF) یکی از اصول اولیه عکاسی است. وقتی روی یک تصویر فوکوس می‌کنید، تنها صفحه معینی (که در فاصله خاصی از دوربین قرار دارند) واقعا فوکوس می‌شود. هر چیزی که جلوتر یا عقب‌تر از آن صفحه واقع باشد به میزان فاصله‌اش از این صفحه بیشتر مات یا خارج از فوکوس می‌شود. نواحی نزدیک صفحه فوکوس (در جلو و عقب) که هنوز شارپنس قابل قبولی دارند، به عنوان عمق میدان شناخته می شود.
سه عامل در عمق میدان تاثیر گذار است: اولین عامل دیافراگم است. دیافراگم‌های باز مانند f/2.8 یا f/4 باعث عمث میدان‌های باریک می‌شوند، در حالی که دیارفاگم‌های بسته مانند f/16 یا f/22 عمق میدان‌های وسیع ایجاد می‌کنند.

در f/4 عمق میدان کاملا باریک است.

در f/16 عمق میدان کاملا باز است.

با توجه به نتیجه‌ای که می‌خواهید در عکس خود بدست آورید باید دیافراگم را انتخاب کنید. اگر می‌خواهید که سوژ‌ه را از پس‌زمینه جدا کنید، همانند حالتی که از یک نفر پرتره می‌گیرید یا نمای نزدیکی از یک حیوان در دنیای حیات وحش می‌گیرید، شما به یک دیافراگم باز نیاز دارید. از طرف دیگر اگر می‌خواهید که تمام عکس در فوکوس و شارپ باشد (همانند عکسهای منظره) باید از دیافراگم‌های کوچک مانند f/16 استفاده کنید. البته موردی را که در ابتدا درباره اثر دیافراگم بر روی شارپنس گفته شد در نظر داشته باشید و بسته ترین دیافراگم قابل استفاده لنز خود را بشناسید.
دومین عامل تاثیر گذار بر روی عمق میدان فاصله کانونی است. اگر اندازه سوژه ثابت است، برای هر لنزی عمق میدان در یک دیافراگم خاص یکسان است. مثلا فرض کنید که می خواهید از یک پروانه عکس بگیرید. در یک دیافراگم ثابت، شما همان عمق میدان را در 50 م.م. و 200 م.م. خواهید داشت. تنها تفاوت در این است که در 200 م.م. بخاطر زاویه دید باریک‌تر، پس زمینه تمیزتری خواهید داشت.

اگر از یک سوژه یکسان با فواصل کانونی مختلف عکس بگیرید، عمق میدان یکسان است، اما در فاصله کانونی بلند‌تر پس زمینه تمیز‌تری خواهیم داشت.

اندازه سوژه سومین عامل تاثیرگذار در عمق میدان است. اگر از سوژه‌های بزرگ عکس می‌گیرید، شما به نسبت عمق میدان بزرگتری خواهید داشت. مثلا اگر از یک کوه با f/5.6 عکس بگیرید عمق میدان بسیار بزرگی دارید، اما اگر با همین دیافراگم از یک پروانه عکس بگیرید، عمق میدان شما بسیار باریک خواهد شد.

دیافراگم:f/5.6 ، اندازه سوژه : 2 سانتیمتر

دیافراگم: f/5.6 ، اندازه سوژه: 3-4کیلومتر

چگونه از عمق میدان بهترین استفاده را بکنیم؟
وقتی از یک انسان یا حیوان عکس می‌گیرید، همیشه باید بر روی چشم‌ها فوکوس کنید و دیافراگمی را انتخاب کنید که عمق میدان مناسبی برای سوژه مورد نظر شما ایجاد می‌کند. برای حیوانات یا اشیاء کوچک معمولا دیافراگم‌هایی مانند f/8 یا f/11 مناسب است، برای سوژه‌های بزرگتر معمولا دیافراگم f/4 یا f/5.6 انتخاب می‌شود. در عکاسی ماکرو، اگر بخواهید که تمام سوژه در فوکوس باشد، باید سعی کنید که کاملا از زاویه موازی با طول سوژه عکاسی کنید.

سوژه کاملا موازی با صفحه سنسور است. تمام بال در فوکوس است، چون در صفحه فوکوس باقی مانده است.

سوژه کاملا موازی با صفحه سنسور نیست. نوک بالها شارپ نیست (از صفحه فوکوس خارج شده است).

در عکاسی منظره، تکنیک کار متفاوت است. بعضی عکاسها سعی می‌کنند که عمق میدان و فاصله هیپرفوکال را محاسبه کنند. (هایپرفوکال فاصله فوکوسی است که بزرگترین عمق میدان را در یک دیافراگم خاص ایجاد می‌کند(1)). محاسبه این فاصله در هر مورد کمی زمان‌بر است و معمولا بهتر است از روش‌های تجربی برای تعیین یک فاصله فوکوس مناسب استفاده کنیم.
با یک لنز زاویه باز (واید) و دیافراگم f/16، شما یک عمق میدان بسیار وسیع دارید و براحتی می‌توانید یک عکس کاملا فوکوس بگیرید. اگر نزدیکترین جزء ترکیب بندی شما در فاصله 2-3 متری قرار دارد، در فاصله 6-8 متری فوکوس کنید و دیافراگم را روی f/16 بگذارید تا همه چیز از نزدیکترین سوژه تا بینهایت شارپ باشد. اگر نزدیکترین جزء در یک متری یا کمتر است روی 1.5 تا 2 متر فوکوس کنید و با دیافراگم f/16 ( یا f/22 اگر نزدیکترین جزء خیلی نزدیک است) عکس بگیرید. اگر می خواهید که فوکوس را بررسی کنید، می‌توانید عکس را در حالت نهایت زوم در مرور دوربین بررسی کنید.

پرسپکتیو
بر اساس تئوری، اگر فاصله دوربین تا سوژه را ثابت نگاه دارید، پرسپکتیو برای تمام لنزها یکسان است. در عمل، لنزهای واید معمولا برای ترکیب‌بندی اجزائی که بسیار به دوربین نزدیک هستند استفاده می‌شود و لنزهای تله برای عکاسی از سوژه های دور کاربرد دارد.
در نتیجه، لنزهای واید تمایل به اغراق در پرسپکتیو دارند و لنزهای تله‌فتو پرسپکتیوی فشرده یا تخت را ایجاد می‌کنند. پرسپکتیو عامل بسیار مهم و خلاقانه‌ای در عکس است که تاثیر زیادی بر روی جنبه‌های مختلف عکس دارد: در عکاسی منظره، لنزهای واید بخاطر پرسپکتیو اغراق شده‌اشان، برای ایجاد عمق در تصویر بکار می‌روند. از طرف دیگر اگر می خواهید توجه بیننده را به جزئیات یک سوژه معطوف کنید، لنزهای دارای فاصله کانونی بلندتر، تصاویری تخت‌ و دو بعدی و با تمرکز بیشتر بر سوژه ارائه می‌دهند.
دو تصویر زیر مثال خوبی برای نشان دادن دو پرسپکتیو متفاوت که با لنزهای واید و تله ایجاد شده، هستند. اولین عکس با یک لنز 17 م.م. گرفته شده و در آن در نسبت فاصله‌ها اغراق شده و در تصویر عمق ایجاد شده است. در تصویر دوم که با یک لنز 105 م.م. گرفته شده عمق کمتری دارد و به نظر می‌رسد شاخه‌ها که در جلوی تصویر هستند با برج که در عقب است تقریبا در یک صفحه قرار دارند، هر چند در واقع آنها از هم فاصله زیادی دارند.

زاویه باز

تله‌فتو

پاورقی
---------------------
(1)
فاصله هایپرفوکال

در عکاسی و اپتیک فاصله هایپرفوکال فاصله‌ای است که در آن تما موضوعات دارای فوکوس قابل قبول هستند. برای محاسبه این فاصله دو تعریف متفاوت وجود دارد که نتایج هر کدام اندکی با هم متفاوت است.
تعریف اول این است که فاصله هایپرفوکال نزدیکترین فاصله‌ای است که یک لنز می‌تواند فوکوس کند و در عین حال موضوعات تا بینهایت نیز به اندازه کافی شارپ باشند. یعنی فاصله فوکوس با حداکثر عمق میدان. وقتی لنز در این فاصله فوکوس شده است، تمام سوژ‌ه‌های واقع در فاصله نصف فاصله هایپرفوکال تا بینهایت به اندازه قابل قبولی شارپ هستند.
تعریف دوم این است که فاصله هایپرفوکال فاصله‌ای است که تا آن فاصله برای لنزی که در بینهایت فوکوس شده تمام موضوعات به اندازه قابل قبولی شارپ هستند.
بین این دو تعریف به ندرت تفاوت خاصی در نظر گرفته می‌شود، زیرا می‌توان آنها را به جای هم مورد استفاده قرار داد و مقادیر حاصله بسیار به هم نزدیک است. معمولا مقادیر حاصل از تعریف اول نسبت به تعریف دوم کمی بزرگ است ولی عمق میدان یکی است.
فاصله هایپرفوکال بستگی به آن دارد که چه حدی از شارپنس مورد قبول است. معیار شارپنس مورد قبول بر اساس قطر دایره اغتشاش (COC) (+، +، + ، +) لنز تعیین می‌شود. این معیار بیان می‌کند که بزرگترین قطر قابل قبول تصویر یک نقطه که از یک نقطه واقع در بینهایت بر روی فیلم یا سنسور تشکیل و پخش شده، چقدر است.
فرمول محاسبه فاصله هایپرفوکال بر اساس تعریف اول که در آن H فاصله هایپرفوکال، f فاصله کانونی و N عدد دیافراگم و c دایره اغتشاش لنز است:

این فرمول برای تعریف دوم اگر H از سر یک لنز باریک ساده یا از صفحه اصلی جلوی یک لنز مرکب اندازه گیری شود دقیق است. ضمنا اگر برای تعریف دوم، H از نقطه‌ای که به اندازه یک فاصله کانونی جلوتر از صفحه اصلی لنز است اندازه‌گیری شود، فرمول دقیق است. برای استفاده عملی از فرمول، بین تعریف اول و دوم تفاوت اندکی وجود دارد و قابل توجه نیست.
مثال:
به عنوان مثال می خواهیم فاصله هایپرفوکال را برای یک لنز 50 م.م. در دیافراگم f/16 با استفاده از دایره اغتشاش 0.03 م.م. (مقداری که معمولا در عکاسی 35 م.م. مورد استفاده است) محاسبه کنیم:

این به آن معنی است که اگر لنز را در فاصله 5.2 متری فوکوس کنیم، هر چیزی که در نصف این فاصله (2.6 متر) تا بینهایت واقع است به اندازه قابل قبولی شارپ است. با فرمولی دقیقتر بر اساس تعریف اول این مقدار H=5258 می شود که همانطور که مشاهده می کنید تفاوت قابل توجهی ندارد.

پدیده ریاضی
فاصله هایپرفوکال یک خاصیت عجیب دارد. وقتی لنز در فاصله H فوکوس شده است، عمق میدان از H/2 تا بینهایت است، اگر لنز در H/2 فوکوس شده باشد، عمق میدان از H/3 تا H است، اگر لنز در H/3 فوکوس باشد، عمق میدان از H/4 تا H/2 است. این خاصیت در تمام مقادیر 1/X های پی‌در‌پی فاصله هایپرفوکال ادامه پیدا می کند. به این پدیده "عمق میدان‌های متوالی" می‌گویند.

توجه: در اين سایت (+) جداول و نرم‌افزارهای جالبی بصورت رایگان برای محاسبه عمق میدان و فاصله هایپرفوکال وجود دارد که علاقمندان می توانند از آنها استفاده کنند. ضمنا مقادیر مربوطه به دایره اغتشاش برای دوربین‌های مختلف در لینک‌های معرفی شده برای دایره اغتشاش دربالا داده شده است.

گفتگو و پاسخگويي به سوالات و مباحث تكميلي در تالار گفتگو

مراجع:
Wikipedia
http://www.dofmaster.com/
http://www.juzaphoto.com/

فرمت HDMI چیست؟

2008-01-21 09:30:00

تالیف: کاوه قبادی

این روز‌ها هنگام مرور مشخصات فنی بسیاری از لوازم و تجهیزات به گزینه جدیدی بنام HDMI بر می‌خوریم. در این مقاله قصد داریم به مرور این تکنولوژی بپردازیم.

HDMI و یا High Definition Multimedia Interface به معنای رابط مولتی مدیا با کیفیت بالا می‌باشد. این پورت اولین و تنها پورت مستقل بین چند کمپانی است که در سال 2003 توسط شرکت‌های Sony , Panasonic , Philips , Hitachi , Silicon Image , Toshiba ،Thomson با مشارکت مالی و تکنولوژی این شرکت‌ها ایجاد شد .

این رابط تنها رابط استاندارد می‌باشد که قادر است صدا و تصویر را بدون هیچگونه افت کیفیت و فشرده سازی انتقال دهد. این رابط می‌تواند صدا و تصویر را به راحتی و تنها بوسیله یک کابل انتقال داده و دستگاهایی مثل DVD Player ‌ها، کنسول‌های بازی، سیستم‌های حرفه‌ای صوتی و تصویری را به هم متصل کند.
HDMI می‌تواند تصاویر را با تمامی‌کیفیت‌ها و استاندارد‌های موجود انتقال داده بدون اینکه خللی در کیفیت تصاویر ایجاد شود. این کابل در کنار انتقال تصاویر می‌تواند صدای دیجیتال را در 8 باند مجزا تا 196kHz منتقل کند، همچنین در حال حاضر این رابط تمامی‌استاندارد‌های صوتی رایج و فرمت‌های دیجیتال از قبیلDolby Digital , DTS را ساپورت می‌کند.

برای استفاده از HDMI هر دو دستگاه ( فرستنده و گیرنده ) باید این فرمت را پشتیبانی کنند، بهترین راه برای دانستن اینکه یک وسیله از این تکنولوژی پشتیبانی می‌کند این است که ببینیم آن وسیله دارای درگاه ( Port ) خروجی و ورودی HDMI می‌باشد و یا خیر.

خروجی HDMI کسنول بازی شرکت مایکروسافت Xbox

در حال حاضر و در چند سال اخیر بسیاری از لوازم ساخته شده قادر به استفاده از این تکنولوژی هستند، برای مثال بسیاری از DVD Player ‌های موجود در بازار دارای خروجی HDMI می‌باشند . همچنین کنسول‌های بازی شرکت مایکروسافت Xbox360 و همچنین کنسول محبوب سونی PlayStation3 دارای درگاه HDMI می‌باشد. لوازی که این تکنولوژی را پشتیبانی می‌کنند دارای لوگوی HDMI می‌باشند.

خروجی HDMI کنسول بازی شرکت سونی PlayStation3

در مقایسه با رابط‌های قدیمی ‌این رابط دارای بهترین نتیجه و بهترین کیفیت می‌باشد. در مورد انتقال تصاویر HDMI قادر است تصاویر دیجیتال را بدون افت کیفیت و فشرده سازی با بالاترین سرعت ممکن انتقال دهد. در مورد انتقال صدا HDMI قادر است اصوات را به صورت دیجیتال بدون کمترین نویز و افت کیفیت انتقال دهد.

از نظر راحتی استفاده HDMI راحت‌ترین روش و در عین حال ارزان‌ترین روش می‌باشد. در رابط‌های قدیمی‌شما مجبور به استفاده از چندیدن کابل رنگی ( کابل‌های تصویر و صدای دو کاناله و یا کابل‌های تصویر و صدای چند کاناله ) بودید. در صورتی که در تکنولوژی HDMI تنها از یک کابل استفاده می‌کنید.

در دستگاه‌های خانگی طول کابل‌های انتقال بین 1 تا 2 متر می‌باشد ، اما از سوی سازندگان محدودیتی برای طول کابل ایجاد نشده است و کابل‌هایی حتی با طول 40 متر نیز ساخته شده است. یک سازمان مشترک مسئول اعمال استاندارد‌های مختلف این تکنولوژی می‌باشد که کابل‌های تولید را باید بر حسب نوع و جنس و کیفیت و طول آنها مورد تایید قرار می‌دهد. اگر طول کابل‌ها بیش از حد و طولانی باشد شما نیازمند یک دستگاه تقویت کننده سیگنال‌های HDMI خواهید بود.

خروجی HDMI نیکون D300 و نیکون D3

در سال 2007 دو شرکت نیکون و سونی در دوربین‌های جدید حرفه‌ای تک لنز انعکاسی دیجیتال خود خروجی‌های HDMI را تعبیه کردند که این دوربین‌ها قادر می‌باشند تصاویر تهیه شده را به صورت مستقیم به تلویزیون‌هایHDTV انتقال دهند. کارشناسان عقیده دارند که در آینده بسیاری از دوربین‌های عکاسی و فیلمبرداری دیجیتال تولید شده توسط کمپانی‌های مختلف HDMI را پشتیبانی کنند و برای نمایش تصاویر تهیه شده بر روی مونیتور‌ها و تلویزیون‌ها از این تکنولوژی استفاده کنند.

خروجی HDMI سونی A700

برای اینکه شما از حداکثر امکانات HDMI استفاده کنید نیازمند یک مونیتور و یا تلویزیون هستید که HDMI را پشتیبانی کند. تلویزیون‌های که از این تکنولوژی حمایت می‌کنند به نام HDTV شناخته می‌شوند که در سال‌های اخیر بسیار پیشرفت کرده است و تولید آنها با شتاب در حال انجام است. تلویزیون‌های HDTV دارای چند حسن نسبت به نسل‌های گذشته هستند. HDTV‌ها در دو نسل ارائه می‌شوند که یکی با رزولوشن 1080*1920 و دیگری با رزولوشن 720*1280 می‌باشد. به طور مثال در تلویزیون‌های قدیمی‌که از سیستمPAL استفاده می‌کردند حداکثر دارای رزولوشن 576*768 بودند و یا XGA دارای رزولوشن 768*1024 بودند و تلویزیون‌هایی که از سیستم NTSC استفاده می‌کردند دارای رزولوشن 480*720 بودند.

HDTV‌ها در حدود 6 برابر با کیفیت تر از نسل‌های گذشته هستند. یکی دیگر از محسنات این HDTV‌ها استفاده از تصاویر عریض 16:9 ( سینمایی ) برای پخش تصاویر است. تلویزیون‌های معمولی و نسل‌های گذشته تصاویر را به صورت 4:3 ارائه می‌کردند. طبق تحقیقات صورت گرفته تصاویر عریض و با فرمت 16:9 بهترین حالت برای چشم انسان می‌باشد و نسبت به تلویزیون‌های استاندارد که تصاویر را به صورت 4:3 ارائه می‌کردند بسیار عملکرد بهتری دارند. یکی دیگر از مزایای تلویزیون‌های HDTV پشتیبانی از صدای چندگانه مثل 5:1 و 7:1 می‌باشد.

خروجی 5:1 آنالوگ

در آینده بسیاری از فیلم‌های سینمایی و همچنین بازی‌های کامپوتری با استاندارد HDMI عرضه خواهند شد. به همین منظور این فیلم‌ها و بازی‌ها حجم بسیار بیشتری را اشغال خواهند کرد که برای دخیره آنها نیازمند دیسک‌هایی با ظرفیت بالاتری خواهند بود.

ساختار کابل‌های HDMI

از این پس باید منتظر نسل جدید رسانه‌های دخیره سازی مثل Blu Ray و HD DVD که به ترتیب توسط سونی و توشیبا عرضه می‌شوند باشیم.

در پایان باید ذکر شود که در حال حاضر نسخه 1. 3 از فرمت HDMI ارائه شده است که نسبت به نسخه‌های پیشین قابلیت‌های بیشتری دارد. این نسخه در 22 ژوئن سال 2006 ارائه شد که سرعت انتقال داده‌ها را به 10.2 Gbit/s افزایش داد همچنین فرمت‌های صوتی Dolby TrueHD و DTS-HD Master Audio را نیز پشتیبانی می‌کند، همین طور تصاویری با عمق بیتی 48 بیت که فضای رنگی گسترده‌تری است را نیز پشتیبانی می‌کند. در اکتبر سال 2007 نیز اصلاحات جزئی دیگری در این فرمت ایجاد شد که این نسخه را با نام b1. 3 شناخته می‌شود.

در جدول زیر نسخه‌های مختلف این فرمت را مشاهده می‌کنید.

كنترل كنتراست در عكاسي ديجيتال، قسمت دوم

2007-11-11 08:00:00

روشهاي زمان‌دهي، موقعيت‌دهي و نقطه‌ديد
روشهايي براي كنترل كنتراست هست كه به عكاسي در زمان مناسب، يا تغيير نقطه ديد شما بستگي دارد. استفاده از اين روشها وابسته به سوژه مورد عكاسي است. طبيعي است كه اگر از سوژه‌هاي متحرك و سريع عكاسي مي‌كنيد (عكاسي حيات وحش، ورزشي، عكاسي ميداني و خياباني، حوادث و نظاير آن) بسياري از اين روشها عملي نيستند. اما اگر عكاسي شما منظره، توريستي، معماري و نظاير آن است، ممكن است بتوانيد با اين روشها كنتراست را بخوبي كنترل كنيد.

مشكلات نور وسط روز
تا جايي كه ممكن است از عكاسي در نور آفتاب وسط روز كه نوري تخت از بالاي سر با سايه‌هاي تند دارد، پرهيز كنيد. اين نور به هيچ وجه جالب نيست، نه براي عكاسي از مردم و نه براي منظره. معمولا در چنين شرايطي، نور از محدوده ديناميكي سنسور دوربين شما فراتر خواهد رفت.

كنتراست و ابر
نور روزهاي ابري (بخصوص با ابرهايي سفيد و با تيرگي متوسط) براي بسياري از انواع عكاسي عالي است. لايه‌هاي ابر، نور شديد آفتاب را كم مي‌كند و آن را به گونه اي پخش مي‌كند كه با كاهش محدوده ديناميكي، امكان گرفتن عكسي خوب از سايه و روشن‌هاي موجود را براي شما فراهم مي‌كند. روزهاي ابري شديد كمي عكاسي مشكل است. لايه تيره ابر باعث مي شود كه نور بسيار كم و تخت داراي تلالو اندكي باشد. در چنين شرايطي، مي‌توانيد بر روي عكاسي معماري، ماكرو، گلها و سوژه‌هاي مشابه تمركز كنيد. جالب است كه عكس سوژه‌هاي داراي رنگهاي متنوع و زياد در چنين شرايط نوري خيلي خوب مي‌شود.

در ابتدا و انتهاي روز كه نور قابل كنترل‌تر است عكاسي كنيد
اندكي قبل از طلوع آفتاب، در هنگام طلوع، و اندكي بعد از طلوع عكاسي كنيد. كنتراست كلي در اين زمانها بسيار كمتر از مواقع ديگر است، چون نور خورشيد مجبور است بخاطر زاويه كمتر نسبت به موقعيت شما، مسافت بيشتري را در اتمسفر نفوذ كند. به علاوه، سايه‌هاي بلند ناشي از ارتفاع كم خورشيد، منظره را جذاب‌تر مي‌كند و نیز رد نور جزئیات بافت های مختلف را به خوبی نمایش می‌دهد. در چنین اوضاعی باید آماده تغییر سریع تنظیمات نورسنجی باشید و بدانید که از چه می‌خواهید عکس بگیرید، زیرا میزان نور، رنگ آن و کیفتش به سرعت در حال تغییر است. مشابه با همین وضعیت، در یک ساعت مانده به غروب آفتاب، خود غروب و بخصوص نیم ساعت یا همین حدود پس از غروب زمانی ایده‌آل به ویژه برای عکاسی منظره می‌باشد. در این زمان کنتراست به تدریج کم می‌شود و شما می توانید به سادگی تمام محدوده سطوح مختلف نور را عکاسی کنید. نور قبل از غروب بسیار گرمتر از نور معمولی روز است و گرمای رنگها می‌تواند تصویر شما را برجسته کند. حتی بعد از پایین رفتن خورشید هم دست از عکاسی بر ندارید. بعضی اوقات حتی در زمانی که فکر می‌کنید دیگر زمان عکاسی به پایان رسیده است، با تعجب خواهید دید که خورشید که اکنون از سطح افق پایینتر است نور بهتری را ایجاد کرده است.

نقطه دید بهتری را انتخاب کنید

تغییر نقطه دید یا موقعیت می‌تواند یک راه عالی برای دستیابی به کنتراست تصویر مناسب باشد. اگر در یک روز آفتابی در حال عکاسی از مردم هستید، به سادگی به یک ناحیه سایه بروید. در سایه نه تنها کنتراست بسیار کمتر می‌شود، بلکه چشم سوژه ها نیز بخاطر نور خورشید نیمه بسته نمی‌شود. برای عکس‌های معماری یا مناظر شهری، دیگر وجوه ساختمان را برای گرفتن عکسی بهتر بررسی کنید. ممکن است بتوانید موقعیتی را پیدا کنید که بخاطر یک نور متفاوت کنتراست تصویر کاهش یابد.
دسته دیگر از پیشنهادات مربوط به کنترل کنتراست، روش‌هایی را شرح می‌دهد که می‌توانید تنظیمات دوربین و نورسنجی را به گونه‌ای تغییر دهید تا بهترین نتیجه ممکن بدست آید:

روشهای تنظیم دوربین و نورسنجی
علاوه بر تنظیمات فیزیکی نور و زمان یا موقعیت عکاسی، عکاسان محدوده قابل دسترسی از ابزار را روی دوربین خود در اختیار دارند تا محدوده دینامیکی دوربین را با کنتراست تصویر هماهنگ کنند. بسیاری از این پیشنهادات به مشخصات ویژه دوربین دیجیتال شما وابسته خواهد بود. در اینجا سعی شده است که راهنمایی‌ها وسیع و کلی باشند تا برای تمام عکاسان با دوربین‌های مختلف مفید باشد. اما ناچارا بعضی راهنمایی‌ها مربوط به دوربین‌های خاصی است که با آنها آشنایی بیشتری داشته‌ایم. توضیحات این بخش بیشتر بر اساس دوربین‌های کانن عرضه شده، ولی ماهیتا با بسیاری از دوربین‌های برند دیگر مانند نیکون، فوجی، پنتاکس و سونی یکسان است و فقط ممکن است بعضی از اصطلاحات در آنها بهنامی دیگر شناخته شود.

از هیستوگرام دوربین استفاده کنید.

نمایش یک هیستوگرام که نورسنجی مناسبی را نشان می دهد.

اگر دوربین شما دارای امکان نمایش هیستوگرام است، عکسهای آزمایشی با رزولوشن پایین و با سطوح نورسنجی متفاوت بگیرید (با استفاده از امکان جبران نوری یا تنظیم دستی نور) و سپس هیستوگرام های بدست آمده را بررسی کنید. سعی کنید عکسی بگیرید که نمودار هیستوگرام آن در وسط واقع شده و در دو انتهای تاریک و روشن (چپ و راست) آن نمودار خط عمودی را قطع نکرده باشد. این یک نورسنجی ایده‌آل برای یک منظره کم نور است. ولی فرض می‌کنیم شرایط نوری خاصی داریم که با اعمال هر نورسنجی، قادر به رسیدن به چنین وضعیتی نیستیم.

کارت خاکستری را فراموش نکنید.

استفاده از کارت خاکستری 18 درصد در عکاسی فیلمی برای دستیابی به نورسنجی خوب، قدمتی طولانی دارد. با پر کردن کل سطح سنسور دوربین با یک مقدار معین خاکستری و نورسنجی بر اساس آن، می‌توان فرض کرد که طیف‌های روشن‌تر و تاریک‌تر نیز به درستی در عکس ثبت می‌شود. عکاسان دیجیتال نیز می‌توانند با کمی تغییر از این روش استفاده کنند. شرایط نوری پیچیده یا دشوار، کارت خاکستری (یا حتی یک پارچه که دارای همان تیرگی است) را در همان نوری که می‌خواهید عکاسی کنید قرار دهید. دوربین را به آن نزدیک کنید یا لنز را زوم کنید تا تمام کادر با طیف خاکستری مشخص شده پر شود. دوربین را طوری تنظیم کنید تا حداکثر اطلاعات قابل دستیابی را روی صفحه نمایش نشان دهد. وقتی مقدار دیافراگم و سرعت شاتر مورد نظر روی صفحه دیده شد، آن را به خاطر بسپارید یا جایی یادداشت کنید. اکنون روی منظره مورد نظرتان فوکوس کنید. اگر نورسنج دوربین، تنظیمات متفاوتی را نشان می‌دهد، با استفاده از جبران نوری دوربین یا قرار دادن دوربین در مد دستی و تغییر تنظیمات نورسنجی دوربین را مطابق آنچه که با کارت خاکستری اندازه‌گیری شده است تنظیم نمایید. با این کار می‌توانید مطمئن شوید که بهترین سطح نورسنجی را بر اساس نور موجود، خواهید داشت. البته می‌توانید در صورتی که می‌خواهید منظره را روشنتر یا تیره تر ثبت نمایید، این تنظیمات را به دلخواه خود تغییر دهید.

از یک کارت کالیبره کردن هیستوگرام استفاده کنید.

کارت کالیبره کردن هیستوگرام

در صورتی که دوربین شما دارای امکان نمایش هیستوگرام است، می توانید از یک فکر هوشمندانه برای بهینه کردن کنتراست در نورسنجی خود استفاده کنید. در این روش به جای یک کارت خاکستری خالص، می‌توانید از یک کارت سفید/خاکستری/سیاه برای ارزیابی نور و تنظیم نورسنجی دوربین بر اساس نور موجود استفاده کنید. روش این کار اینطور است که ابتدا یک عکس نمای نزدیک از یک کارت سه بخشی که دارای یک بخش کاملا سیاه، یک بخش خاکستری 18 درصد و یک بخش کاملا سفید است می‌گیرید. شما می‌توانید این کار را خودتان هم درست کنید یا آماده بخرید. (این کارتها به نام "Digital Calibration Target" به فروش می رسند، ولی بی دلیل قیمت بالایی دارند و ترجیح دارد که خودتان نسبت به ساخت آن اقدام کنید).

هیستوگرام حاصل از کارت کالیبراسیون هیستوگرام

با بررسی هیستوگرام این عکس آزمایشی بخشهای سفید و سیاه به صورت میله هایی در نمودار هیستوگرام نشان داده می‌شود (چون اساسا مقادیر یکسانی از شدت روشنایی دارند)، در حالی که بخش خاکستری به صورت یک برآمدگی درمیانه نمودار دیده می‌شود. با توجه به محل این نشانه ها، می توانید قضاوت کنید که هیستوگرام دوربین شما به خوبی تنظیم شده است یا نه؟ مثلا اگر میله مربوط به بخش سفید در قسمت انتهای راست نمودار واقع شده باشد، و توسط دیواره نمودار قطع شده باشدیا به آن رسیده باشد، به شما نشان می‌دهد که احتمالا در عکس واقعی مناطق روشن تصویر دچار نوردهی بیش از حد (اوراکسپوز) خواهد شد. مشابه همین حالت، اگر میله‌ای که بخش سیاه را نشان می دهد دقیقا در سمت چپ محور نمودار واقع شده باشد، به شما گوشزد می کند که شما در معرض خطر از دست دادن جزئیات در مناطق کم نور تصویر قرار دارید.
با مرور نمودار هيستوگرام، مي‌توانيد ميزان نوردهي را کم يا زياد کنيد تا مقادير نمودار را در وسط قرار دهيد و مطمئن شويد که هم محدوده روشن و هم تيره قابل مشاهده است و اندکي هم فضا در طرفين نمودار باقي مانده است. اگر دو حد روشنايي و تاريکي در دو طرف انتهاي نمودار قرار گرفته باشند نشانه خوبي است که نوردهي انتخاب شده کنتراست زيادي دارد و مي‌توانيد از بعضي روشهاي شرح داده شده دراين مقاله نظير نوردهي متفاوت، تغيير موقعيت، تغيير تنظيمات کنتراست دوربين و مانند آن استفاده نماييد تا کنتراست را تا حدودي کاهش دهيد.

آيا دوربين‌ شما قابليت تنظيم پارامترهاي تصوير را دارد؟

منوي پارامترهاي Canon 10D

تنظيمات پارامتر – در اين حالت تنظيم براي کنتراست بالا

اگر دوربين شما امکان تنظيم مستقيم پارامترهاي کنتراست تصوير را دارد (همانند کانن 10دي)، بدانيد که يک ابزار ارزشمند براي تنظيم محدوده ديناميکي دوربين با صحنه مورد عکاسي در اختيار شما است. اين تنظيم متعلق به کاربر شما را قادر مي‌کند که تنظيمات پيش فرض سنسور دوربين را تغيير دهيد وتصاويري را با سطح کنتراست بالاتر يا پايين‌تر ثبت کنيد.
توجه: اگر در مد RAW عکاسي مي‌کنيد، اين تنظيم کنتراست هنگام تبديل فايل RAW تاثير گذار خواهد بود، نه در زمان عکاسي. براي ساير مدهاي عکاسي تنظيمي در حد 2+ تا 2- براي کنتراست قابل انتخاب مي‌باشد. اين تنظيم مي‌تواند در شرايط نوري پيچيده کمک بسياري به شما کند. به ياد داشته باشيد که يک عکس آزمايشي بگيريد و براي اينکه ببينيد نمودارهاي شدت نور به چه اندازه باز يا فشرده شده‌اند، نمودار هيستوگرام را بررسي کنيد.

بهترين عکس از دو محدوده متفاوت
اگر صحنه‌اي که عکاسي مي‌کنيد ثابت است و نور به سرعت تغيير نمي‌کند (در غروب و طلوع و هواي نيمه ابري و طوفاني تغييرات نور شديد است) يک پيشنهاد ديگر هم وجود دارد که به وجود يک سه‌پايه بستگي دارد. اگر سه پايه شما همراهتان است، بر اساس تجربه عکاسان حرفه‌اي، بهترين و ساه‌ترين پيشنهاد براي بهبود کلي تمام عکسها اين است که تا جايي که مي‌توايند عکس هايتان را با سه پايه بگيريد (بخصوص وقتي نور درخشان نيست). با استفاده از يک سه پايه، با گرفتن دو عکس از هر منظره به جاي يک عکس مي‌توانيد به محدوده ديناميک بسيار وسيعي دست يابيد. در عکس اول مي‌توانيد تنظيم را بر اساس نواحي روشن تصوير انجام دهيد و نگران نواحي سايه و تيره نباشيد. در تصوير دوم تنظيم را بر اساس نواحي سايه و تيره انجام دهيد و اجازه دهيد نواحي روشن اوراکسپوز شود. سپس با استفاده از فتوشاپ يا برنامه پردازش تصوير ديگري مي‌توانيد اين دو عکس را با هم ادغام کنيد تا بهترين عکس دربرگيرنده هر دو محدوده نوري در يک شرايط نوري پيچيده را ايجاد کنيد.
اميدواريم که اين مقاله دو قسمتي در کنترل کنتراست در عکاسي ديجيتال به کارتان بيايد. اين مقاله ترجمه‌اي از مقاله آقاي Edwardo بود که در سايت ايشان منتشر شده است و حاصل سالها تجربه عکاسي و آموزش ايشان است.

لطفا سوالات و نظرات و یا مطالب تکمیلی خود در این زمینه را در این بخش تالار گفتگو بیان نمایید.