بهاریه یکهزار و سیصد و هشتاد و هشت - 13

بایرامیز مبارک

قامت‌ها هر روز تکیده می‌شود
ما بزرگ می‌شویم
تو از بودنت
مهر به جا می‌گذاری
من خاطره را
وجدایی فاصله را تشدید می‌کند
تا  نگاه می‌کنی
جاده تو را می‌خواند
من بزرگتر می‌شوم
. . . . . .

ما تکیده می‌شویم
و باز . . .

ق.افق