نمی توانم خوشحالی خود را از حضور دوست خوبم جواد منتظری در جمع وبلاگ های سايت عکاسی پنهان کنم. جواد به روايت خود ماجرا را گفت ولی بد نيستم من هم از نگاهی ديگر بگويم :
14 فروردين امسال به اتفاق جواد و همسر و دختر گلشان برای حضور بر مزار کاوه گلستان عازم روستای افجه بوديم در راه صحبت از وبلاگ شد و جواد از چند و چون آن پرسيد. ناگهان در ذهنم به اين فکر افتادم که چه خوب می شد بچه های عکاسی که دست به قلم خوبی هم دارند وبلاگ داشتند و از آنجا فکر راه اندازی وبلاگ برای عکاسان در سايت عکاسی شکل گرفت و از آبان ماه به اجرأ در آمد. دلم می خواست آغاز اين کار با وبلاگ جواد باشد و چند بار هم اعلام اين خبر را به تعويق انداختم تا شايد بتوان جواد را راضی کرد اما نتيجه ای نداشت و در نهايت با اطلاع به جواد وبلاگ ها در سايت عکاسی راه اندازی شد که در اينجا جا دارد از همت و صبر و حوصله بهروز مهری عزيز به عنوان اولين وبلاگ تشکر کنم. اين اصرار از من و امتناع از جواد ادامه داشت تا در افتتاح نمايشگاه مهران مهاجر بعد از يک گپ و گفت طولانی بالاخره من تسليم شدم و قول دادم که ديگر موضوع را پی گيری نکنم. البته از اينکه نتوانستم جواد را راضی به نوشتن کنم حس خوبی نداشتم که به ناگه 5 روز بعد در نمايشگاه ديدار ورودی های 72 در کمال ناباوری و اين بار بدون هيچ درخواست و اصراری جواد آمادگی خود را برای داشتن وبلاگ اعلام کرد. شب خوبی بود و خوشحال بودم. به هر حال اين شما و اين هم وبلاگ جواد منتظری با تشکر از او و پوزش بسيار از همسر محترم و دختر نازنينش