
پروانه ستاری:
تصاويری ساده و بدون اغراق که نمايانگر نگاهی است بدون پيش فرض و جهت گيری، بخش هايی از واقعيت زندگی دو ملت را جدا کرده و در قاب هایی نمايش می دهد. اين نمايشگاه عکس به نام " ايران، افغانستان: نگاهی به آسيای کبير" شامل چهل تابلو از " ياسن آتناسياديس" است، که در طی پنج سال اقامت خود در ايران و سفری که به افغانستان داشته، تهيه کرده است.
عکس های اين نمايشگاه ژورناليستی نيست که فقط روی مسائل خاصی تاکيد کند که رسانه ها می پسندند و نگاه سادهی او نشانگر اين نکته است که او در ايران زندگی می کند.
ياسن که علاقهی خاصی به خاورميانه دارد، سعی کرده در اين نمايشگاه تفاوت ميان دو کشور همسايه را به نمايش بگذارد. به گفته ی او:«سعی من در اين نمايشگاه اين بود که چهرهی واقعی اين دو کشور را نشان دهم و بگويم ايران و افغانستان کشورهای عجيب و غريبی نيستند و آن ها هم مثل بقيهی کشورها مشکلات خود را دارند.»
او در تصاويری که از مناظر و ساکنين اين دو منطقه تهيه کرده، سعی در نمايش نگاه واقع گرای خود داشته است. او اعتقاد دارد که: « ايران و افغانستان در قاره ی آسيا، نمايانگر دو کشور خبرساز بسيار مهم هستند. درحالی که ايران برای مدرن شدن و پيدا کردن جايگاهش در راس کشورهای منطقه در تکاپوست، به نظر میرسد افغانستان برای همسايهی غربی خود تهديدی به شمار رود.»
ياسن بعد از مشاهدهی وسعت مکانهايی مثل دشتهای ايران و افغانستان علت نام گذاری اين منطقه را به "آسيای کبير" دريافته و سعی داشته در مناظری که ثبت کرده اين وسعت را نمايش دهد.

اين عکاس، خبرنگار و فيلم ساز منطقهی خاورميانه را به علت تمدن باستانی آن دوست دارد و مدت طويلی را در آن سپری کرده است. به گفتهی خودش دليل ديگر حضور او در اين منطقه «مشکلاتی است که در آن وجود دارد و برای يک خبرنگار هرجا مشکل وجود داشته باشد، جالب است». و عکس هايش، چه پرترهها و چه مناظر، به واقع نگاه جستجوگر او را منعکس میکنند.
ياسن که از دو تبار یونانی و انگلیسی است در دانشگاه آکسفورد مطالعات عربی و خاورميانه خوانده و تاکنون دو فيلم تاريخی دربارهی عربستان ساخته است. او اکنون روی پروژهای دربارهی "ردپای هلنيسم در خطهی فارس" کار میکند و قرار است در سال آينده نمايشگاه آن را در ايران برپا کند.
اين نمايشگاه تا روز پنجشنبه، 15 دی، هر روز از ساعت 10 تا 20 در کارگاه تجربهی خانهی هنرمندان ايران برپاست.





