شنبه پنجم آذر ۹۰ نمایشگاه عکس احسان مهدیان در گالری لاله افتتاح می‌شود.
آنچه که گذشت زمان بر چشمان من کاسته است، سایه‌های غبار آلودیست که جابجا می‌شوند و در اطرافم می‌پلکند. پایان یا شروع، هر دو از یک نقطه آغاز می‌شود و من آن را در هیکل‌هایی می‌بینم که نه پایانی دارند و نه آغازی. همه در راهی بی‌انت‌ها، آلوده به غبار، نه پایانی، نه آغازی... «برگرفته از کارت دعوت نمایشگاه»
احسان مهدیان، عکاس و فیلمبردار، فعالیت هنری را از سال ۱۳۶۵ برپایی ۳ نمایشگاه انفرادی و حضور در بیش از ۳۰ نمایشگاه عکس کشوری را در کارنامه خود دارد.
مایشگاه تا ۱۰ آذر از ساعت ۹ تا ۱۳ و ۱۵ تا ۱۹ ادامه دارد.
نگارخانه لاله، خیابان دکتر فاطمی، ضلع شمالی پارک لاله، جنب هتل لاله

شنبه بیست و ششم شهریور ۹۰ نمایشگاه عکس میثم حسنلو با عنوان «بچه‌های نفت» در گالری لاله افتتاح می‌شود.
در این نمایشگاه ۲۴ عکس سیاه و سفید در اندازه‌های مختلف از زندگی بچه‌های روستاهای جنوب ایران در مناطق نفت خیر و محرومیت آن‌ها از حداقل امکانات زندگی علی رغم توانایی و استعداد‌هایش به نمایش گذاشته می‌شود.
افتتاحیه ۲۶ شهریور ۹۰ از ساعت ۱۶ تا ۲۰ نمایشگاه تا ششم مهر از ساعت ۹ تا ۱۳ و ۱۵ تا ۱۹ هر روز به غیر از روز‌های تعطیل ادامه دارد.
 نگارخانه لاله، خیابان دکتر فاطمی، ضلع شمالی پارک لاله، جنب هتل لاله

سه شنبه هفدهم خرداد نمایشگاه عکس اسفندیار اصغرخانی با عنوان «دریاچه تعطیل است» در گالری لاله برگزار می‌شود.
در این نمایشگاه ۳۰ عکس دیجیتال و آنالوگ در ابعاد ۶۰×۹۰ سانتیمتر از گذشته و حال دریاچه ارومیه که در شرف نابودی است به نمایش گذاشته می‌شود.
گشایش نمایشگاه ۱۷ خرداد از ساعت ۱۶ تا ۲۰
نمایشگاه تا ۲۵ خرداد از ساعت ۹ تا ۱۳ و ۱۵ تا ۱۹ ادامه دارد.
اسفندیار اصغرخانی متولد ۱۳۴۰ است. او سابقه‌ای سی ساله در عکاسی و مستندسازی دارد و در نمایشگاه‌های مختلف داخلی و خارجی حضور یافته و موفق به کسب جوایزی از این جشنواره‌ها شده است.
آخرین مستند وی «اشک‌های نریخته بر روی برف‌ها» با موضوع سقوط هواپیمای تهران ارومیه است.
گالری لاله، خیابان دکتر فاطمی، ضلع شمالی پارک لاله، جنب هتل لاله

شنبه سی و یکم اردیبهشت ۹۰ نمایشگاه عکس صمد قربان‌زاده با عنوان «کابوس‌های خاکستری» در گالری لاله افتتاح می‌شود.
در این نمایشگاه ۳۰ عکس سیاه و سفید در اندازه‌های ۵۰×۷۰ و ۵۰×۵۰ سانتی‌متر ارائه شده است.
عکاس در توضیح عکس‌های این مجموعه آورده است: «این تصاویر شامل فضا‌هایی است که بصورت فتو مونتا‍‍ژبر روی آن‌ها کار شده است تصاویری که فضا‌های آن‌ها همواره در ضمیر نا‌خود آگاه یک فرد شکل می‌گیرد در این تصاویر انسان همواره نقش اساسی دارد انسان‌هایی که همواره حضوری سر گردان و چهره‌ای سیاه دارند. آفرینش انسان و چالشی دربارهٔ چگونگی حیات و زندگی او سئوال دیگری است که همواره در کار‌های قربان‌زاده دیده می‌شود.»
افتتاحیه: ساعت ۵ بعد از ظهر شنبه ۳۱ اردیبهشت ماه
نمایشگاه تا ۱۰ خرداد از ساعت ۳ تا ۷ بعد از ظهر ادامه دارد.
گالری لاله، خیابان دکتر فاطمی، ضلع شمالی پارک لاله، جنب هتل لاله

شنبه شانزدهم بهمن نمایشگاه عکس آنیما احتیاط با عنوان «پاریس در حرکت و ضمیمه» در گالری لاله برگزار می‌شود.
عکس‌های حرکت، الهام گرفته از کنش نگاه کردن، خیره شدن، نزدیک شدن و فاصله گرفتن چشم است از اثر. چشم به روی اثر خیره می‌شود، جزئی را از کلیت اثر جدا می‌کند، به آن می‌اندیشد و یا کلیتی را با تعامل جزئیات، تفسیرو تاویل می‌کند. «عکس حرکت» تلاشی است برای به رخ کشیدن کنش نگاه به اثر، که این کنش، خود نیز به مثابة پرده‌ای دیگر به اثر اضافه می‌شود. عکس‌های ضمیمه، ضمیمه شدن یک عکس، متن و یا نقاشی را به عکسی دیگر نشان می‌دهند بی‌آنکه فرایند ضمیمه شدن در پی تکنیک‌های رایج مستتر شود دراین صورت ضمیمه شدن، خود به عنوان جزئی از اثر قابل مشاهده است و بر روند تفسیر و تاویل آن تاثیر گذار. در قسمت ضمیمه از نقاشی‌های آذین اسدی، مینیاتورهای ایرانی و طرح‌های عجایب المخلوقات قزوینی استفاده شده است.
نمایشگاه تا بیست و ششم بهمن از ساعت 9 تا 13 و 15 تا 19 ادامه دارد.
گالری لاله، خیابان دکتر فاطمی، ضلع شمالی پارک لاله، جنب هتل لاله

از روز چهارشنبه بیست و یکم مهر 89 نمایشگاه عکس مرتضی تیموری با عنوان «چیدمان مفهمومی پرتره» در گالری لاله افتتاح می‌شود.
این نمایشگاه تا پنجشنبه بیست و نهم مهر صبح‌ها از ساعت 9 تا 1 و عصر از ساعت 3 تا 7 ادامه دارد.

یادداشت عکاس درباره نمایشگاه:
چهره همواره به عنوان عامل شناخت انسانی در نظر گرفته می­‌شود. یعنی شناخت از دیگری همیشه بر اساس «چهره» صورت می­‌پذیرد، پوشاندن چهره، احراز هویت را ناممکن می­‌کند. این در نقاب قرار گرفتن روایتی رمزآلود و رازی نهفته دارد که بر معلق ماندن تصاویر در ذهن بیننده­‌ی آن اصرار دارند. روایتی که آغاز و پایان یکه ندارد. امروزه بیشتر آثار هنری به صورت متون تعبیر می­‌شوند، و برخورد مؤلف یک اثر در تأویل پذیر بودن آن نقش اساسی دارد. مؤلف همواره در تلاش است تا روایتی گشوده ارائه دهد و مخاطب را به خوانش و تأویل اثر خود دعوت نماید. یعنی در ساخته شدن افق­های معنایی اثر نقش مستقیم دارد. لذا این عکس­‌ها متنی گشوده به شمار می­‌آیند. که ساختار ذهنی مخاطب را در جهت باز کردن پرانتزهای گوناگون و تازه هدایت می­‌کنند. این آثار به جای دلالت­گر بودن دلالت پذیرند. یعنی مفاهیم و تأویل­‌های متفاوتی را پیش می­‌کشند و به جای معنایی واحد و یکه، تکثیر معنایی ایجاد می­‌کنند. این­جاست که مخاطب فعال شکل می­‌گیرد. مخاطب اثر را می­‌سازد و اثر مخاطب را، همان دور هرمونتیکی هایدگر که به زیبایی شناسی دریافت مخاطب می­‌انجامد. به جای آنکه به دنبال این باشیم که هنرمند چه می­‌گوید، دریافت مخاطب از اثر هنری مورد اهمیت قرار می­‌گیرد.

شنبه بیست و هفتم شهریور نمایشگاه  عکس شیدا عسگری زاده در گالری لاله افتتاح می‌شود.
در این نمایشگاه 20 عکس رنگی در اندازه‌های متفاوت ارائه می‌شود
عسگری زاده در مورد مجموعه آثار خود می‌گوید: «این پروژه عینی، ساده و اتفاقی آغاز شد. عکس‌ها سهل و ممتنع است. وقتی به دنبالش رفتم دیگر شب‌ها تاریک نبود. شب پر از نور و رنگ و صدا شد.»
افتتاح نمایشگاه شنبه بیست و هفتم از ساعت 16 تا 20 و روزهای بعد از ساعت 9 الی13 و 15 الی 19 
نمایشگاه تا ششم مهر ادامه دارد.
گالری لاله، خیابان دکتر فاطمی، ضلع شمالی پارک لاله، جنب هتل لاله

نمایشگاه عکسیّه کاری از گروه پژوهش‌های تاریخ عکاسی ایران از دوازدهم تا بیست و دوم دی 1388 در نگارخانه لاله برگزار می‌شود.
یکی از زمینه‌های نسبتاً تازه در مجموعه‌داری، گردآوری عکس‌های قدیمی است. تغییرات بسیار در شکل‌های گوناگون زندگی در جوامع امروزی از جمله معماری، نوع پوشش، آداب و رسوم و ده‌ها موضوع دیگر، سبب شده تا این زمینه از آثار تاریخی و فرهنگی، مورد توجه بایگانی‌های اسنادی و مراکز مهم فرهنگی و مطالعاتی قرار گیرد. ماهیت تکثیر پذیری عکس نیز سبب شده تا یک عکس؛ گاه، دارای نسخه‌های گوناگونی در نزد افراد مختلف باشد. گذشت سالیان و دور شدن زمانی از لحظۀ تولید عکس‌ها و همچنین آگاهی‌های یگان‌های که به دلیل گسست زیادی که جوامع، از فاصلۀ زمانی یکصدو پنجاه سالۀ خود در دوران اخیر داشته‌اند، گاه ارزش عکس‌ها را نسبت به دیگر اشیای تاریخی برتری می‌بخشد. نگهداری از عکس‌ها و شیشه‌های عکاسی قدیمی، به دلایل گوناگون؛ از جمله فساد پذیری و بروز واکنش‌های شیمیایی، کاری علمی، دشوار و پُرهزینه است. در کشور ما، بسیاری از علاقمندان، با انگیزه‌های گوناگون، به کار گردآوری آثار تاریخی و مجموعه‌های مورد علاقۀ خود می‌پردازند. برخی از این گونه مجموعه‌ها در نوع خود بسیار یگانه و قابل برابری با مجموعه‌های مشابه در برخی از گنجینه‌های رسمی کشور است. در بسیاری از موارد، هدف اصلی برای مجموعه داران دغدغه‌های فرهنگی والایی همچون حفظ و نگهداری آثار و انتقال آن به نسل‌های آینده است. همچنین دسترسی نه چندان ساده پژوهشگران به آثار برخی از گنجینه‌های رسمی نیز از عواملی است که در سال‌های اخیر، به گسترده شدن مجموعه‌داری شخصی دامن زده است. وجود مجموعه‌های گوناگون عکس و همچنین عکاسخانه‌های قدیمی در شهرهای مختلف ایران و لزوم حفظ و نگهداری درست و اصولی از این دستاوردهای فرهنگی، ایجاب می‌کند تا با شناسایی، گردآوری و معرفی این مجموعه‌های فرهنگی و آموزش‌هایی در این راستا، گام‌هایی در جهت آشنایی و آگاهی‌رسانی به عموم مخاطبان این زمینه از آثار تاریخی و فرهنگی برداشته شود.
نمایشگاه حاضر، به عنوان نخستین گونه از این فعالیت‌ها است که از سوی چند تن از پژوهشگران، مجموعه‌داران و علاقمندان تاریخ عکاسی ایران شکل گرفته است. این آثار به تعداد حدود پنجاه قطعه در قالب عکس‌ها و نگاتیوهای شیشه‌ای و کاغذی اصل، حاصل کار عکاسان نامدار و یا بی نام و نشانی از دوران قاجار و پهلوی، از چهار مجموعۀ شخصی برگزیده شدهاند. تلاش برگزار کنندگان بر این است تا آثار ارائه شده، از تنوع موضوعی و نوعی نگاه زیباشناسانه به موضوع‌هایی از جمله اجتماعی، معماری، تکچهره و تکنیک‌های تاریکخانه‌ای و پس از چاپ عکس، برخوردار باشند. به این ترتیب، هدف اصلی بر این اصل استوار بوده و هست تا، آنچه به عنوان نگاهی دیگرگونه در عکاسی دوران قاجار مطرح است؛ از میان این آثار، برای مخاطبان به نمایش گذارده شود. گروه پژوهش‌های تاریخ عکاسی ایران، در کنار این نمایشگاه، در روز پنجشنبه 17 دی ماه اقدام به برگزاری کارگاهی با عنوان "شناسایی و روش‌های نگهداری عکس‌های قدیمی" به منظور آموزش به دارندگان و گردآورندگان مجموعه عکس‌های قدیمی نموده است. این گروه همچنین، همزمان با گشایش نمایشگاه، وبسایت تخصصی خود را معرفی خواهد کرد. اعضای گروه پژوهش‌های تاریخ عکاسی ایران را محمدرضا طهماسب‌پور، کورش ادیم، کامران نجف‌زاده و احمد ایلیات کاشانی تشکیل می‌دهند. برگزارکنندگان این نمایشگاه امیدوارند با برگزاری چنین نمایشگاه‌هایی زمینه‌های گستردهای از ارتباط، شناسایی و معرفی دیگر مجموعه‌ها و کسانی که به گونه‌ای با مجموعه‌داری عکس و وسایل عکاسی در ایران ارتباط دارند، فراهم آید.
نگارخانه لاله، خیابان دکتر فاطمی، ضلع شمالی پارک لاله، جنب هتل لاله

نمایشگاه عکس امید مهدی‌زاده با عنوان «کفه داوری» از روز شنبه بیست و یکم آذر در نگارخانه لاله برگزار می‌شود.
مهدی‌زاده در این نمایشگاه 20 عکس رنگی از قومی به نام داودی و ساکن بنده خمیر (صد کیلومتری بندر عباس) است را به نمایش می گذارد.
سابقه برگزاری 5 نمایشگاه انفرادی و چند نمایشگاه گروهی داخل و خارج از کشور و جایزه ویژه جشنواره عکس پرتره هانس کریستین اندرسن، آلمان در کارنامه هنری وی به ثبت رسیده است.
نمایشگاه تا 26 آذر از ساعت 16 تا 20 و روزهای دیگر از ساعت 9 تا 13 و 15 تا 19 ادامه دارد.

نمایشگاه عکس حسن ملکی با عنوان «بهارات» (نام قدیم هندوستان به زبان سانسکریت) در گالری لاله افتتاح شده است.
در این نمایشگاه که تا پنجم آذر 88 ادامه دارد حسن ملکی 35 عکس سیاه و سفید  در ابعاد 45×60  به نمایش می گذارد.
او در عکس‌هایش نگاهی دارد به فقر، تلاش و تلخی‌های زندگی مردم. ملکی نمایشگاه‌های قبلی خود را در گالری نیکول و گلستان و موزه عکسخانه شهر برپا کرده و در چند نمایشگاه گروهی از جمله زلزله بوین زهرا و افغانستان حضور داشته است. 
نمایشگاه از ساعت 9 تا 13 و 15 تا 19 دایر است.
گالری لاله، خیابان فاطمی، جنب هتل لاله

اولین نمایشگاه انفرادی محمد علی مقصودی با عنوان "انعکاس ایران در آسمان" از روز شنبه بیست و چهارم مرداد 88 در نگارخانه لاله افتتاح می‌شود.
محمد علی مقصودی دانشجوی رشته "تجربیات رسانه‌ای معاصر" در دانشگاه وست مینستر لندن است.
مقصودی در این نمایشگاه 21 عکس رنگی در ابعاد40×60 سانتیمتر به نمایش گذاشته است.
این نمایشگاه تا 29 مرداد ادامه دارد.

مقدمه مهدی مقیم‌نژاد درباره نمایشگاه انعکاس ایران در آسمان

در فراسوی ابرها*
روزگاری نه چندان دور، تی اس الیوت، در گفتاری که به یکی از بزرگترین آموزه‌های هنر مدرن بدل شد، چنین نظر داد که همه تلاش‌های ما در کارِ هنر، یافتن عناصر عینی همبسته‌ای در دنیای واقعی است تا بدین وسیله آنچه را که در درونمان می‌گذرد را به ظهور برسانیم.
ظاهراً این حکم کلاسیک الیوت را می‌توان به فرآیند آفرینش هنری در همه‌ی دوران تعمیم داد و در واقع، هنرمند هرگز راهی جز این نداشته و نخواهد داشت و تمایز آثار هنری در هر دوره نه به دلیل دگرگونی این پندار بل به دلیل دگرگونی آن چیزی است که در درون او می‌گذرد. اینکه ملاک گزینش این عناصر عینی برای هنرمند زمانی همبسته‌ی یک باور اساطیری است؛ در پاره‌ای دیگر احساسی درونی و در روزگاری تدبیری اخلاقی یا اجتماعی.
حال در این شرایط، اگر عکاسی را به مثابه رسانه‌ای در نظر آوریم که در ذات خود پیوندی ناگسستنی با عینیات دارد، بی تردید این پیش فرض دامنه‌ی صدق پذیری افزون تری نیز خواهد یافت. و این امر خود راه مناسبی است برای ورود به دنیای متن تصاویر محمد علی مقصودی، عکاس جوان ایرانی، که 21 قطعه از عکس‌های خود را در این نمایشگاه پیش روی ما گذاشته است.
در واقع، اگر که حدود یکصد سال پیش، آلفرد استیگلیتز،به روایت همسرش، به دلیل بحران‌های روحی و تنهایی، به جای گفت و گو با مردم در خلوت خویش رو به آسمان سخن می‌گفت و شکل ابرها را برای بیان احساسات خویش تؤام با حسی از معنویت برمی‌گزید، اینک، محمد علی آسمان تهران را برای انعکاس شرایط اجتماعی حاکم بر کشورش به کارگرفته است.
بی تردید، "انعکاس ایران در آسمان" به شدت تابع کیفیات یک سخن استعاری است. یعنی وضعیتی را پیش می‌نهد که در آن چیزی بر اساس شباهت خود به جای چیزی دیگر می‌نشیند. در این میان، معیار شباهت را هنرمند بر اساس ذهنیت خود اختیار می‌کند و بر همان اساس عنصر عینی اش را بر می‌گزیند. بنابراین در اینجا از رابطه‌ی همنشینی و مجاورت خبری نیست و به همین دلیل، قرار نیست که ما بتوانیم با دیدن آسمان به تحلیل یا برآورد ساختارهای اجتماعی در ایران بپردازیم. بلکه بنا بر خواست هنرمند می‌توانیم از دیدگاه‌های اجتماعی آدم‌هایی آگاه شویم که در این سرزمین زندگی می‌کنند وتصورات خاص خویش را از آسمان آن دارند.
در این شرایط، محمد علی عکس هایش را، بر اساس جمع بندیِ گفت و گوهای بسیاری که با دیدگاه های اجتماعی متفاوت داشته به سه دسته تقسیم کرده است. گروه اول تصاویر، که در آن آسمان تهران با پس زمینه های آبی و ابرهای سپید دیده می شود از آن کسانی است که بنا بر اعتقادات سیاسی یا مذهبی شرایط اجتماعی حاکم بر ایران را بسیار مطلوب و خوشبیانه می‌پندارند. گروه دوم تصاویر، که در آن ما با جدال ابر و آفتاب و شکل پذیری های نامنتظره ی ابرها مواجهیم از دیدگاه کسانی خبر می‌دهد که شرایط اجتماعی موجود را بسیار پر برخورد و آمیزه‌ای از بیم و امید می‌بینند اما در نهایت معتقدند که می‌توان با اصلاح وضع موجود بر موانع و مشکلات غلبه کرد. و دسته واپسین عکس‌ها، که عمدتاً برخوردار از آسمانی با توده‌های ابر بی نور و فضاهای مبهم و تیره و تار است به دیدگاه کسانی تعلق دارد که اصولاً ناامید از وضع موجودند.
بی ترید، مخاطبین عکس‌ها از هر طیف فکری که باشند جایی برای خود در این میان خواهند یافت. هنرمند اصرار داشته تا به گونه‌ای آگاهانه، از مکانی ثابت، یعنی بام خانه‌ی خود در تهران، تنها "شاهد" آسمان این سرزمین باشد: عینی و بی طرف، که این دو در زبان انگلیسی می‌توانند در یک واژه بگنجند. و ما امروزه پس از تجربه‌ی آنهمه هنر زمینه‌گرا می‌دانیم که تعمد و اصرار بر بی‌طرفی گاه خود دشوارترین کار است.
با اینهمه به نظر می رسد،محمد علی در عمل عکاسی خود، در کنترل تکنیکی و هدایت زیبایی شناختی عناصر صحنه توفیق داشته است تا جایی که عکس‌ها در هر سه گروه بی آنکه به آسانی به تأثرات رمانتیک، که کلیشه ی سنتی عکاسی از ابرهاست تن دهند، جذاب و دیدنی باقی مانده‌اند. و جذاب‌تر از آن شاید آسمانی است که از نظرگاهی واحد می‌تواند اینچنین نمودی سیال و فرار به خود بگیرد.
روزگاری آندری تارکوفسکی،سینماگر شهیر روس، گفته بود که در آسمان چیزی بجز بخارآب نیست. من عاشق زمینم. در این شرایط و بر خلاف، باید بگوییم که آسمان عکس های محمد علی به شدت خلق و خویی زمینی دارد.این آسمان به هر رو بازتاباننده ی روحیه ی مردم این سرزمین است. شاید بدین دلیل که ما ملتی هستیم که بسیار به آسمان نگاه می‌کنیم.

*عنوان این نوشته در متن انگلیسیDrifting Clouds بوده که اشاره ای است به فیلمی از آکی کوریسماکی، سینماگر مستقل فنلاندی به سال 1996