نمایشگاهی از آثار ۹ هنرمند ایرانی با عنوان «رموز: تنش با سنت در عکاسی معاصر ایران» از ۷ اردیبهشت‌ماه جاری در گالری عکس «SAW» در شهر اتاوا، پایتخت کانادا، به نمایش گذاشته شده است.

این نمایشگاه یکی از معدود رویدادهای مربوط به هنر ایران در شهر اتاوا واقع در شرق کانادا است و در آن ۵ عکس از مجموعه‌ی «شبیه‌سازی» مهرداد عسگری طاری، ۳ عکس از مجموعه‌ی «یزد» جلال سپهر، یک عکس از سمیرا داورفرا، ۲ عکس از مجموعه‌ی «شمارها» از صادق تیرافکن، ۹ عکس از مجموعه‌ی «مجردها» از نجف شکری، ۴ عکس از مجموعه‌ی «لباس جدید امپراتور» از ملیکا شفاهی به همراه ۴ فیلم از سمیرا اسکندرفر و یک پرفورمنس از امیرعلی قاسمی در معرض بازدید علاقه‌مندان قرار گرفته است.      

گردآورنده‌ی این نمایشگاه دکتر «آندریا فیتزپاتریک» استاد «تاریخ و تئوری هنر» در دانشگاه اتاوا است که آشنایی زیادی با هنر خاورمیانه دارد. خانم فیتزپارک که این نمایشگاه را با کمک و همراهی دانشگاه اتاوا و حمایت مالی شورای هنر کانادا، انجمن هنر انتاریو و بنیاد هنری Trillium برگزار کرده است درباره‌ی هنر ایران معتقد است هنرمندان ایرانی در سال‌های اخیر با وجود تمام محدودیت‌ها، مشکلات و کمبودهایی که با آنها روبرو هستند موفق شده‌اند جایگاه مهمی در عالم هنر روز دنیا بدست آورند و توجه بسیاری از مجامع و منتقدین هنری بین‌المللی را به سوی خود جلب کنند. آنها سنن و موضوعات منطقه‌ای را چنان موفقیت آمیز در کارشان مورد اشاره قرار می‌دهند که برای مخاطبین خارجی هم به همان میزان قابل درک است.

او در یادداشتی برای این نمایشگاه می‌نویسد: «این نمایشگاه گروهی نگاهی به استفاده مناسب از شیوه‌های هنر معاصر و رشته‌های هنری به ویژه عکاسی توسط آن دسته از هنرمندان ایرانی دارد که درصدد بیان نوعی «هم‌اکنونی» در آثار خود بوده و بدین‌ترتیب، قابلیت خوانش در حیطه‌ی الگوهای جهانی را جستجو می‌کنند. تقابل میان فناوری جدید و قدیم، کار دستی و ویرایش کامپیوتری، آنالوگ و دیجیتال، خیال و واقعیت، معنویت و مادی‌گرایی، مفاهیم ماورایی و زمینی، و بی‌دوامی تدریجی و رفتار دیوانه‌وار، از جمله کشمکش‌ها و تنش‌های متعدد آشکار در آثار هنری به نمایش درآمده در نمایشگاه قابل مشاهده است. این نمایشگاه همچنین به روش‌های کوتاه و ظریف سخن گفتن به زبان بصری شعر، استعاره، حکایت و همچنین اشارات مختلف (تصویری، نوشتاری و شنیداری) مورد استفاده‌ی هنرمندان اشاره دارد که موضوعات، اندیشه‌ها و خاطراتی را در ذهن بیدار می‌کنند.»

این استاد تاریخ هنر در ادامه‌ی این یادداشت درباره‌ی هدفش از برپایی این نمایشگاه می‌افزاید: «می‌خواهیم ببینیم چگونه مخاطبین کانادایی به رشته‌های هنری مانند عکاسی در ایران نگریسته و آنها را تعبیر و تفسیر می کنند؟ آیا رموز و نشانه‌های دیداری قابل درک خواهند بود؟ مسائل مرتبط با هویت، به ویژه جنبه‌هایی نظیر جنسیت، ملت، جامعه، تجسم و نسل در این رابطه از عوامل کلیدی به شمار می‌روند. هنرمندان ایرانی با استفاده از اشارات زیبایی‌شناسانه و رموز بصری با ظرافت و زیرکی خاصی میل و رغبت خود را به تعبیر و تفسیر شدن آثارشان و همچنین همگام شدن با جهان معاصری از فناوری‌های دیجیتالی بیان کرده و برای دست یافتن به این هدف، پیوندهای مؤثری با مخاطبان پیش‌بینی نشده خود برقرار می‌نمایند، درحالی‌که به دور از هرگونه حسرت و دلتنگی، نوعی نوگرایی منطقه‌ای متفاوت را مورد احترام قرار داده و از آن به عنوان مرجع
استفاده می‌کنند.»

خانم فیتزپارک درباره‌ی عنوان نمایشگاه یعنی «رموز: تنش با سنت در عکاسی معاصر ایران» هم می‌گوید به این دلیل این عنوان را برای نمایشگاه برگزیده که از یک طرف ایران کشوری با سابقه‌ی تاریخی چندین هزار ساله است و به ناچار در برخوردهای فرهنگی با چنین کشوری تاریخ و سنت همیشه نقشی پررنگ دارند و همواره نوستالژی بخش بزرگی از احساسات را تشکیل می‌دهد و از سوی دیگر نمود چنین فرضیه‌ای در آثار بسیاری از هنرمندان معاصر ایرانی و از جمله تمامی شرکت‌کنندگان در این نمایشگاه به روشنی دیده می‌شود و در این آثار رد و ارتباطی با گذشته حضور دارد. شایان ذکر است این نمایشگاه تا ۲۰ خردادماه سالجاری در محل گالری «SAW» در شهر اتاوا، مرکز استان اونتاریوی کانادا که چهارمین شهر پرجمعیت این کشور است، برپا خواهد بود.

نمایشگاهی از آثار منتخب سه عکاس دوچرخهسوار مشهدی، با حضور این سه هنرمند، از روز یکشنبه ۱۰ اردیبهشت (برابر با ۲۹ آوریل) در گالری «مکعب» شهر کوالالامپور پایتخت مالزی برپا شد.
در این نمایشگاه که عنوان «Smile» را بر خود دارد، بیست و شش عکس رنگی و سیاه و سفید از ایران در ابعاد ۷۰×۵۰ ارایه گردیده است.
محمد ادیبی، فرید دولتآبادی و حمید سلطانآبادیان، سفر یکساله با دوچرخه در مسیر جاده ابریشم را از دیماه سال پیش آغاز کردند و در آغاز پنجمین ماه سفرشان و پس از عبور از چند کشور، این نمایشگاه را بهمنظور آشنا نمودن مردم مالزی با فرهنگ و دیدنیهای ایران برگزار نمودهاند.
در مراسم افتتاحیه این نمایشگاه، دکتر ضیایی، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در مالزی، تعدادی از کار‌شناسان مؤسسه «هنر مالزی» (Art Malaysia) و نیز جمعی از ایرانیان مقیم آنجا حضور داشتند.
نمایشگاه مزبور که با همکاری گالری مکعب و حمایت رایزنی فرهنگی ایران در کوالالامپور برپا شده است به مدت دو هفته پذیرای علاقهمندان خواهد بود.
گزارش سفر عکاسان دوچرخهسوار در سایت اختصاصی این گروه اینجا در دسترس است.

نمایشگاهی از آثار ۹ عکاس جوان ایرانی با عنوان «بی‌نام» از دوم اردیبهشت‌ماه جاری در گالری عکس «اف» در شهر کاردیف، پایتخت ولز، به نمایش گذاشته شده است.
در این نمایشگاه هرکدام از عکاسان با استفاده از رسانه‌ی عکاسی و مولتی‌مدیا به بررسی زندگی اجتماعی و فرهنگ مدرن و امروزی ایران، با تاکید پررنگ بر مولفه‌هایی مانند مذهب، جنسیت و هویت پرداخته‎اند. در این نمایشگاه که تا ۲۳ اردیبهشت‌ماه ادامه خواهد داشت آثاری از راز گلستانی، محسن یزدی‎پور، حدیثه حسینی، مهرگان کاظمی، آماک محمودیان، شراره موسوی، رئوفه رستمی، محسن شاهمردی و آریا تابنده‎پور در معرض نمایش عمومی قرار گرفته است.
   آماک محمودیان، که گردآورنده‌ی این نمایشگاه هم است، درباره‌ی این نمایشگاه گروهی می‌گوید: «عکاسان شرکت‌کننده در این پروژه‌ی مشترک اندیشه‌ و دیدگاه‌های متعادل خود را درباره‌ی جامعه‌ی امروز ایران فروتنانه به تصویر تبدیل کرده‌اند و برای آنها نشان دادن جوهره‌ی فرهنگ این سرزمین در آثارشان بیشترین اهمیت را داشته است.» همچنین قرار است ۱۴ اردیبهشت‌ماه آماک محمودیان در نشست مشترکی با همراهی کارولین حسن، مدیر یک مرکز رسانه‌ای در بریستول، به نقد و بررسی بیشتر این نمایشگاه و آثار آن بپردازند.  
   در مقدمه‌ی ویژه‌ی گالری «اف» برای معرفی این نمایشگاه آمده است: «عکاسان در این پروژه سعی کرده‌اند با بهره‌گیری از همان ساختاری، که روزی سبب خلق اثر بزرگ فرهنگی و روانشناختی مشرق زمین یعنی مجموعه داستان‌های هزار و یک شب شده بود، این‌بار به بررسی پیچیدگی‌های زندگی روزمره در ایران معاصر بپردازند و مولفه‌های موثر بر رفتار و آداب مختلف که بر خلق و خو، روابط و احساسات فردی تاثیرگذار است را در قالب تصویر بیان کنند. جریان ظریفی از غم، شوق، زیبایی، عشق و ازخودگذشتگی در این آثار دیده می‌شود.»
   نمایشگاه «بی‌نام» که قصد بازنمایی بخشی از فرهنگ و هویت ایرانی را دارد با همکاری دانشگاه ولز، موسسه‌ی نیوپورت و «مرکز اروپایی برای پژوهش‌های عکاسی» برگزار شده و یکی از معدود رویدادهای فرهنگی مربوط به ایران در کشور ولز می‌باشد. گفتنی‌ست فوتوگالری و مرکز فرهنگی «اف» در سال ۱۹۷۸ تاسیس شده و مهمترین نهاد ملی در ولز برای توسعه و ترویج عکاسی و دیگر هنرهای تصویری وابسته به دوربین است. هدف اصلی آن معرفی هنرمندان خارجی به شهروندان ولزی و نیز معرفی تولیدات هنری این کشور کوچک به سایر نقاط جهان از راه برگزاری تورهای نمایشگاهی مشترک با سازمان‌ها، گالری‎ها و موسسات آموزشی است. ولز یکی از ۴ کشور تشکیل‌دهنده‌ی پادشاهی متحد بریتانیاست و در جنوب‌غربی جزیره‌ی انگلستان، در سواحل اقیانوس اطلس، قرار دارد.

بهروز مهری، عکاس خبری ایرانی، جایزه‌ی برتر در بخش «عکاسی فیچر» را از شانزدهمین دوره‌ی جوایز حقوق بشر در رسانه‌ها که به میزبانی  هنگ‌کنگ برگزار می‌شود، دریافت کرد.
این مسابقه‌ در رشته‌ها و گرایش‌هایی مختلفی چون عکاسی، روزنامه‌نگاری، برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی، تحلیل‌های خبری، رسانه‌های آنلاین، مجلات و روزنامه‌های چاپی برگزار می‌شود و تمام آثاری که در طول سال گذشته با موضوع حقوق بشر و جامعه‌ی انسانی منتشر شده باشند، می‌توانند در آن شرکت کنند.
امسال بهروز مهری، عکاس ایرانی خبرگزاری فرانسه، موفق شد با دو مجموعه عکس‌ جایزه‌ی برتر بخش «عکاسی فیچر» این جایزه را از آن خود کند. نخستین مجموعه‌ی او با عنوان «بچه‌هایی که در خیابان‌های کراچی بزرگ می‌شوند» روایت تصویری داستان دردناک کودکان خیابانی در کلانشهر پرجمعیت کراچی، در جنوب پاکستان، را به تصویر می‌کشد. دومین مجموعه‌ی این عکاس ایرانی نیز دربرگیرنده‌ی تصاویری از وضعیت ناگوار معاتادان به هروئین در همین شهر فقیر پاکستانی است.
سوئه‌تان وین، عکاس خبرگزاری فرانسه در میانمار، نیز در همین بخش برای مجموعه عکس‌هایش در مورد آنگ‌سان سوچی، رهبر  حزب «اتحادیه‌ی ملی برای دموکراسی» میانمار که سال گذشته از حبس خانگی دراز مدت آزاد شد و در انتخابات پارلمانی اخیر آن کشور به پیروزی رسید، از سوی هیات داوران شایسته‌ی تقدیر شناخته شد. امسال ۲۲۶ شرکت‌کننده از رسانه‌های مختلف خبری در گرایش‌های مختلف این جایزه، که توسط باشگاه خبرنگاران خارجی هنگ‌کنگ، انجمن روزنامه‌نگاران هنگ‌کنگ و دفتر محلی سازمان عفو بین‌الملل در این کشور برپا می‌شود، با هم به رقابت پرداختند. نفرات برتر هر گرایش این مسابقه یک پلاک با نقش برجسته و نفرات شایسته‌ی تقدیر هم یک دیپلم افتخار دریافت خواهند کرد.
بهروز مهری، متولد زمستان ۱۳۴۹ در تهران، عکاسی را بیش از دو دهه‌ی پیش آغاز کرده است. او که دانش‌آموخته‌ی دوره‌ی عکاسی دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران است از سال ۱۳۷۵ همکاری خود را به عنوان عکاس خبری با روزنامه‌ها و خبرگزاری‌های ایرانی آغاز کرد و سپس در سال ۱۳۷۷ به خبرگزاری فرانسه پیوسته و در این مدت برخی رویدادهای مهم منطقه‌ی خاورمیانه و جنوب آسیا را پوشش داده است. عکس‌های او در بسیاری از روزنامه‌ها و مجلات معتبر دنیا چاپ شده و در نمایشگاه‌های مختلفی در داخل و خارج از کشور به نمایش درآمده و همچنین جوایزی از جمله مدال طلای هفتمین مسابقه‌ی عکس خبری چین, جایزه ی عکاسی مستند شید و عنوان شایسته‌ی تقدیر مسابقه‌ی POYI را دریافت کرده است. پیش از این او مجموعه عکس دیگری شامل پرتره‌هایی از قربانیان اسیدپاشی در پاکستان، که یکی از بزرگ‌ترین معضلات اجتماعی این کشور است، را در قالب نمایشگاهی انفرادی در تهران به نمایش گذاشته بود.

همزمان با نمایشگاه بزرگ هنر دبی، ۱۴ عکاس زن از کشورهای مختلف خاورمیانه آثارشان را در نمایشگاهی با عنوان «Women on the Verge» از ۲۹ اسفندماه ۹۰ در گالری امپتی کوآرتر دبی به نمایش گذاشته‌اند.

موضوع اصلی کارهایی که در این نمایشگاه در معرض دید عموم قرار گرفته است زن در جوامع امروزی کشورهای خاورمیانه است. نیوشا توکلیان، عکاس ایرانی، هم یکی از عکاسانی‌ست که در این نمایشگاه حضور دارد. ۱۳ عکاس زن دیگر از کشورهای بحرین، لبنان، فلسطین، مصر، امارات، یمن، مراکش و اردن به همراه نیوشا توکلیان از ایران با ارائه‌ی آثار خود در این نمایشگاه، که تا ۱۱ اردیبهشت‌ماه جاری ادامه خواهد داشت، سعی دارند تصویری امروزی و منطبق با واقعیت از زندگی و فعالیت‌های مختلف زنان در جوامع معاصر خاورمیانه به دست دهند. نیوشا توکلیان در این نمایشگاه تعدادی از تازه‌ترین عکس‌های خود از مجموعه‌ی «گوش کن» را برای این نمایشگاه ارائه کرده است. این مجموعه پیش از این و در آذرماه ۸۹ در قالب نمایشگاه انفرادی او در گالری آران به نمایش درآمده بود با این تفاوت که او این‌بار در برخی از عکس‌ها از خط فارسی به عنوان المانی تصویری استفاده کرده است.

با وقوع انقلاب‌ها و ناآرامی‌های اجتماعی موسوم به «بهار عربی» که تاکنون بسیاری از کشورهای عربی خاورمیانه را درگیر خود کرده است مخاطبان و رسانه‌ها بیش از پیش خواهان ارائه‌ی تصویری از جلوه‌های گوناگون زندگی روزمره و به ویژه وضعیت زنان و نقش اجتماعی آنها در این بخش از جهان هستند. شایان ذکر است؛ توکل کرمان، فعال سیاسی و روزنامه‌نگار یمنی ۳۳ ساله، که یکی از سه برنده‌ی مشترک جایزه‌ی صلح نوبل سال ۲۰۱۱ و نخستین زن عربی که این جایزه را برده، یادداشتی برای این نمایشگاه نوشته و در آن بر اهمیت نقش زنان در دگرگونی‌های اخیر خاورمیانه و حرکت جوامع عربی به سمت آزادی و رفاه تاکید کرده است.

نیوشا توکلیان که به تازگی عکس‌های خود با موضوع حج را در قالب نمایشگاه بزرگی با عنوان «حج: سفری به قلب اسلام» در موزه‌ی ملی بریتانیا در لندن به نمایش گذاشته بود، کار عکاسی را از ۱۶ سالگی آغاز کرده و آن را به صورت تجربی یاد گرفته است. وی تاکنون علاوه بر ایران در عراق، لبنان، پاکستان، عربستان، سوریه و یمن از جلوه‌های مختلف زندگی روزمره، جنگ‌ها و بلایای طبیعی عکاسی کرده است. نیوشا توکلیان که بیشتر بر روی موضوعات مرتبط با زنان تمرکز دارد، تاکنون جوایز مختلفی از جمله «جایزه‌ی عکاسی کاوه گلستان» و «جایزه‌ی مجله‌ی نشنال جئوگرافیک» را از آن خود کرده و آثارش در نمایشگاه‌های داخلی و خارجی زیادی به نمایش درآمده‌اند.

دانشگاه کلمبیای نیویورک یک‌بار دیگر به سنت هر ساله در بعدازظهر ۲۹ فروردین‌ماه میزبان مراسم اعلام اسامی برندگان «جایزه‌ی جهانی پولیتزر» معروف به «اسکار رسانه‌ای» بود.
    امسال دو جایزه‌ی بخش «عکاسی» پولیتزر نصیب عکاسانی از آمریکا و افغانستان شد. مسعود حسینی، عکاس خبرگزاری فرانسه در افغانستان، در بخش «عکاسی خبری» پولیتزر گرفت و کرگ واکر، عکاس آمریکایی روزنامه‌ی دنورپست، برای بار دوم برنده‌ی این جایزه در بخش «عکاسی فیچر» شد. مدال ویژه‌ی پولیتزر و وجه نقد به ارزش ۱۰ هزار دلار به عنوان جایزه به هر یک از این عکاسان اهدا خواهد شد.


   مسعود حسینی، عکاس ۳۱ ساله‌ی افغانی، بخاطر عکسی که «ترانه اکبری» دختر خردسال اهل کابل را در حال فریاد کشیدن پس از انفجار بمبی مرگبار در جریان عزاداری شیعیان در پایتخت افغانستان نشان می‌دهد برنده‌ی جایزه‌ی پولیتزر در رشته‌ی «عکاسی خبری» شده است. ترانه اکبری در جریان این حادثه، که مرگبارترین حمله‌ی تروریستی طالبان ظرف سه سال گذشته در کابل بود، ۷ نفر از اعضای خانواده‌ی خود از جمله برادر ۷ ساله‌اش را از دست داد. مسعود حسینی، که این عکس را ۱۵ آذرماه ۹۰ گرفته است، پیش از این بخاطر همین اثر در رشته‌ی «خبرهای فوری» برنده‌ی جایزه‌ی نخست POYI و برنده‌ی جایزه‌ی دوم بخش تک عکس ورلدپرس فتوی ۲۰۱۲ هم شده بود. او خود در جریان این حادثه از ناحیه‌ی دست چپ زخمی شد و هنوز پس از گذشت چندین ماه از این انفجار دست او بهبودی کامل پیدا نکرده است.

  مسعود حسینی، متولد سال ۱۹۸۱ در کابل، در کودکی به همراه خانواده‌اش به ایران مهاجرت کرده و مدت‌ها ساکن ایران بوده و برای نشریات و رسانه‌های ایرانی هم کار ‌کرده است. او در سال ۲۰۰۲ به کشورش بازگشته و به بنیاد خیریه و آموزشی آیینه (تحت سرپرستی رضا دقتی) پیوسته است. وی از سال ۲۰۰۷ تاکنون به عنوان عکاس خبرگزاری فرانسه در افغانستان مشغول به کار است. او که با بسیاری از عکاسان خبری ایرانی دوستی نزدیکی دارد به گفته‌ی خود مهمترین آموزگارش در فتوژورنالیسم منوچهر دقتی، عکاس خبری سرشناس ایرانی و برادر رضا دقتی، بوده است. کارولین کول و برایان ون‌دنبرگ عکاسان روزنامه‌ی لس‌انجلس تایمز برای پوشش زلزله و سونامی مرگبار ژاپن در سال گذشته و نیز عکاسان آژانس عکس گتی ایمجز جان مور، مک‌دیارمید و عکاس فقید کریس هندرس برای پوشش اخبار جریان موسوم به بهار عربی دیگر کاندیداهای این بخش بودند.

  کرگ واکر، عکاس باسابقه‌ی آمریکایی، هم به دلیل ارائه دادن مجموعه‌ای به نام «به خانه خوش آمدی: داستان اسکات آستروم» برنده‌ی جایزه‌ی پولیتزر در بخش «عکاسی فیچر» شد. او در این مجموعه تصویری ترحم‌برانگیز از تلاش‌های یک کهنه‌سرباز آمریکایی منفصل از خدمت را، که به تازگی از عراق بازگشته است، برای غلبه بر بحران‌های روانی و استرس ناشی از درگیر شدن با جنگ و خشونت‌های روزانه در عراق به دست داده است. به گفته‌ی هیات داوران عکس‌های او به مخاطبان کمک می‌کند تا به راحتی با این مساله که یکی از مشکلات مهم جامعه‌ی امروز آمریکاست ارتباط برقرار نماید. او چند ماه پیش برای همین مجموعه برنده‌ی جایزه‌ی عکاس برتر سال ۲۰۱۱ در بخش عکاسان روزنامه‌ها در مسابقه‌ی POYI هم شده بود.

  گفتنی‌ست این دومین باری است که این فتوژورنالیست آمریکایی جایزه‌ی پولیتزر در بخش «عکاسی فیچر» را از آن می‌کند. وی یک بار پیش از این در سال ۲۰۱۰ بخاطر مجموعه عکسی، که بازگوکننده‌ی داستان نوجوانی آمریکایی که به ارتش آمریکا ‌پیوسته و در اوج خشونت‌ها و ناآرامی‌های عراق به ماموریتی در آن کشور فرستاده شده بود، برنده‌ی همین جایزه‌ی معتبر شده بود. سه عکاس خبرگزاری آسوشیتدپرس به نام‌های دیوید گاتنفلدر، هن گوآن و رافائل ووبر هم به دلیل نشان دادن گوشه‌ای از زندگی روزانه‌ی مردم در کره‌شمالی و فرانسیس اوور از روزنامه‌ی لس‌آنجلس تایمز بخاطر مجموعه‌ای که درد و رنج خانواده‌هایی را به تصویر کشیده بود که فرزندانشان مبتلا به بیماری اوتیسم هستند، دیگر کاندیداهای دریافت جایزه در این بخش بودند.  
    سال گذشته کارول گازی، نیکی کان و ریکی کاریوتی، سه عکاس روزنامه‌ی «واشنگتن‌پست» مشترکا به خاطر پوشش تصویری زلزله‌ی ویرانگر سال ۲۰۱۰ هائیتی جایزه‌ی «عکاسی خبری» و باربارا دیویدسون، عکاس کانادایی، که برای «لس‌آنجلس تایمز» کار می‌کند با ارائه‌ی گزارشی تصویری درباره‌ی قربانیان خشونت‌های خیابانی و گانگستری در لس‌آنجلس و حومه‌ی آن، جایزه‌ی «عکاسی فیچر» پولیتزر ۲۰۱۱ را از آن خود کرده بودند.

   جایزه‌ی پولیتزر، جایزه‌ای جهانی با مضمون روزنامه‌نگاری، ادبیات و موسیقی است که بخش روزنامه‌نگاری آن یکی از معتبر‌ترین جوایز این حوزه است بطوریکه بسیاری آن را «اسکار روزنامه‌نگاری» هم می‌خوانند. این جایزه از سال ۱۹۱۷ تاکنون هر سال زیر نظر دانشگاه کلمبیا در نیویورک به روزنامه‌نگاران، نویسندگان، شاعران و موسیقی‌دانان اهدا می‌شود و بخاطر یادبود بنیان‌گذارش ژوزف پولیتزر (۱۹۱۱- ۱۸۴۷)، روزنامه‌نگار سر‌شناس مجارستانی، که در سده‌ی نوزدهم در آمریکا به روزنامه‌نگاری اشتغال داشت و صاحب امتیاز چندین روزنامه‌ی موفق بود به نام «پولیتزر» خوانده می‌شود. عکاس باسابقه، جهانگیر رزمی تنها برنده‌ی ایرانی جایزه‌ی پولیتزر است که پس از ۲۷ سال، در اردیبهشت ۱۳۸۶ جایزه‌ی خود را در دانشگاه کلمبیا دریافت نمود. او برای مجموعه عکسی که در سال ۱۳۵۸ برای روزنامه‌ی «اطلاعات» گرفته بود برنده‌ی این جایزه شد ولی نامش به عنوان برنده با تاخیری زیاد بطور رسمی در آذر ۸۵ اعلام شد و تا آن زمان برنده‌ی جایزه‌ی «عکاسی خبری» پولیتزر سال ۱۹۸۰ نا‌شناس باقی مانده بود.

  نمایشگاهی از عکس‌های دختران و زنان تحت حمایت بنیاد نیکوکارانه‌ی «امید مهر»، که با شرکت در ورک‌شاپی به سرپرستی شادی قدیریان آثاری آفریده بودند، از ۲۳ فروردین‌ماه تا ۲ اردیبهشت سالجاری در گالری رزی اند رزی لندن به نمایش درآمد.  
  شادی قدیریان در ورک‌شاپی که بنیاد «امید مهر» برگزار کرد و هفت ماه به طول انجامید، با استفاده از رسانه‌ی عکس امکان سفری خودشناسانه را برای این دختران فراهم کرد و باعث شد که هنرجویان احساسات و اندیشه‌های درونی خود را که مخفی مانده بود، از این راه بازگو کنند. در این نمایشگاه که با نام «صدای نیمه‌ی دیگر» برپا شد ۵۵ عکس از ۱۱ هنرجوی شرکت‌کننده (از جمله چند دختر مهاجر افغان) به نمایش گذاشته شدند. کاتالوگ این نمایشگاه را، که به گفته‌ی برگزارکنندگان نگاه دختران جوان  آسیب‌دیده به موضوع  «زن» تم اصلی آن است، می‌توانید از اینجا دریافت کنید.
  این عکس‌ها پیش از این از ۲۲ اسفند ۹۰ تا ۳ فروردین سالجاری در موزه‌ی صلصالی دبی برای بازدید عموم عرضه شده بودند. هم موزه‌ی صلصالی دبی و هم گالری رزی اند رز لندن این امکان را فراهم کردند تا علاقمندان، آثار این هنرجویان را بصورت آن‌لاین خریداری نمایند تا تمام عواید این فروش برای برگزاری ورک‌شاپ‌های مشابه دیگر به بنیاد «امید مهر» اختصاص یابد.
  بنیاد نیکوکارانه‌ی «امید مهر» در سال ۱۳۸۳ در تهران فعالیت خود را برای دختران و زنان نوجوان و جوان که نیاز به حمایت دارند، آغاز کرد. اهداف بنیاد امید مهر توانمندسازی دختران و زنان ۱۵ تا ۲۵ ساله‌ای است که به دلیل برخی از کمبود‌ها و در مواردی وضعیت نامناسب نتوانسته‌اند استعدادهای خود را آشکار سازند. این بنیاد به تازگی کارگاه‌های درمانی و فرهنگی را به فعالیت‌های خود افزوده است که از آن جمله می‌توان به دوره‌ی آموزشی شادی قدیریان برای عکاسی در این بنیاد اشاره کرد.

گالری عکس Noorderlicht هلند به عنوان ادای احترامی به عکاسی مستند نمایشگاهی شامل آثار برندگان و نامزدهای اخیر سه مسابقه‌ی بین‌المللی عکاسی مستند اجتماعی را از ۲۶ فروردین‌ تا ۳۱ اردیبهشت‌ماه سالجاری برپا می‌کند. وجه اشتراک این سه مسابقه در این است که بالا بردن سطح آگاهی‌ و هوشیاری‌های اجتماعی را به عنوان ماموریت و هدف برگزاری خود در نظر گرفته‌اند.

در این نمایشگاه گروهی که محل آن در شهر گرونینگن، در شمال‌شرقی هلند، قرار دارد مجموعه‌ عکس‌هایی از ۱۵ عکاس از سراسر جهان که در سال ۲۰۱۱ در سه مسابقه‌ی AnthropoGraphia»، ««Prix Pictet و «FotoEvidence Book» به عنوان برنده یا راه‌یافته به مرحله‌ی نهایی معرفی شده بودند، برای بازدید عموم عرضه شده است. مجید سعیدی، عکاس پرکار ایرانی، هم که سال گذشته موفق به راه‌یابی به جمع فینالیست‌های مسابقه‌ی جهانی «FotoEvidence Book» شده بود، یکی از ۱۵ عکاس شرکت‌کننده در این نمایشگاه است. مجموعه عکس مجید سعیدی با عنوان «قربانیان جنگ» درباره‌ی مجروحین مین‌ها و مهمات جنگی در افغانستان ا‌ست و پرتره‌هایی از مردم این کشور رنج‌کشیده را نشان می‌دهد که در اثر سال‌ها جنگ ویرانگر دچار معلولیت و ناتوانی‌های جسمی شده‌اند.

به گفته‌ی برگزارکنندگان، حاصل گردهم آمدن این مجموعه عکس‌های گوناگون، برپایی نمایشگاهی درباره‌ی کرامت انسانی، بی‌عدالتی‌های ناراحت‌کننده و جهان پایدار شده است. مسئولان گالری عکس Noorderlicht می‌گویند به این دلیل تصمیم به برگزاری چنین نمایشگاهی گرفته‌اند که آثار منتخب این مسابقه‌ی عکس به هدف این نهاد فرهنگی هلندی، که چند سالی‌ست در زمینه‌ی عکاسی مستند فعالیت می‌کند، بسیار نزدیک است. آنها هدف این موسسه را استفاده از عکاسی به عنوان رسانه‌ای که می‌تواند نقش مهمی در گفتمان‌ها و فرآیندهای اجتماعی بازی کند و جامعه‌ی انسانی را با مسائل معاصر درگیر نماید، عنوان می‌کنند. علاوه بر این، این بنیاد فرهنگی مایل است تا با برگزاری این نمایشگاه بر اهمیت برپایی چنین جوایزی برای عکاسی مستند تاکید نماید و در حالی که چشم‌انداز رسانه‌ای در دنیای امروز مدام در حال تغییر است این کار مشوقی باشد برای افزایش تعداد چنین جوایز معتبری در زمینه‌ی عکاسی مستند.

جایزه‌ی «Prix Pictet» که از سال ۲۰۰۹ پایه‌گذاری شده امروز تبدیل به یکی از پیشروترین مسابقات بین‌المللی عکاسی در خصوص اهمیت محیط زیست و توسعه‌ی پایدار جهانی است. در این نمایشگاه ۳ مجموعه عکس، که برندگان ۳ دوره‌ی گذشته‌ی این مسابقه هستند، عرضه شده است. جایزه‌ی «FotoEvidence Book» هم که سال ۲۰۱۱ نخستین دوره‌ی خود را تجربه کرد قصد دارد بر عکاسی به عنوان کیفرخواستی علیه بی‌عدالتی، ستم و خشونت بر ضد بشریت متمرکز شود. در این نمایشگاه مجموعه عکس برنده‌‌ی این جایزه به همراه ۶ مجموعه‌ی دیگری که به مرحله‌ی نهایی راه‌یافته بودند (از جمله مجموعه عکس مجید سعیدی) به نمایش درآمده‌اند. جایزه‌ی «AnthropoGraphia» هم از سال ۲۰۰۹ در حال برگزاری‌ست و به عکس‌هایی که موجب بالا بردن آگاهی اجتماعی و ارتقای درک و تفاهم انسانی شوند، می‌پردازد. مجموعه عکس برنده‌ی تازه‌ترین دوره‌ی این مسابقه به همراه ۲ مجموعه‌ی شایسته‌ی تقدیر و ۳ مجموعه‌ی برگزیده‌ی بخش مولتی‌مدیای این رویداد رقابتی در نمایشگاه گرونینگن حاضر هستند.

کوروش ادیم، عکاس ایرانی، روز ۲۵ فروردین برای انجام یک پروژه‌ی عکاسی در چارچوب «سومین دوسالانه‌ی شهر رویا» که به میزبانی تونس برپا می‌شود، به آن کشور سفر خواهد کرد.
قرار است این هنرمند ایرانی، امسال در سومین دوره‌ی این دوسالانه‌ی هنری با عنوان «DREAM CITY» یا «شهر رویا» با همراهی هنرمندانی از کشورهای مختلف به مدت ۱۰ روز اقدام به آفرینش آثاری نماید که اساس آنها را عکس و فرایند عکاسی تشکیل  دهد. کوروش ادیم که پیش از این در مسابقات و نمایشگاه‌های دیگری در خارج از کشور حاضر بوده است این‌بار به دعوت موسسه‌ی «L’Art Rue» و بنیاد هنری «Muzaq»، که برگزارکنندگان دوسالانه‌ی «شهر رویا» هستند، به همراه هنرمندانی چون Li  wei از چین، Kiripikatembo از کنگو و Mounakarray از تونس راهی این دوسالانه‌ی هنری در شمال آفریقا خواهد شد.
این عکاس ایرانی طی ۱۰ روز اقامت خود در تونس قرار است همراه با دیگر هنرمندان مدعو به ثبت ایده‎ها و آفرینش آثار عکاسی خود در شهرهای تونس و سفاکس بپردازد. طبق برنامه‌ریزی انجام شده در نهایت ۱۵ عدد از این آثار در روزهای برگزاری این دوسالانه‌ی هنری یعنی از ۵ تا ۹ مهرماه ۱۳۹۱ در ابعاد بزرگ برای بازدید عموم عرضه خواهند شد. همچنین به گفته‌ی کوروش ادیم، قرار است او درکنار شرکت در کار آفرینش اثر برای این دوسالانه‌ی بین‎المللی یک پروژه‌ی جداگانه‌ی عکاسی هم با حمایت دو نهاد فرهنگی که او را دعوت کرده‌اند در کشور تونس انجام دهد.
تونس نخستین کشور عربی بود که در سال ۲۰۱۱ پدیده‌ی قیام‌های مردمی موسوم به «بهار عربی» را تجربه کرد و از این رو موضوع اصلی دوسالانه‌ی امسال «هنرمند با آزادی روبرو می‌شود» تعیین شده است. هنرمندان مدعو این دوره، از جمله کوروش ادیم، از کشورهای آفریقا و آسیای مرکزی انتخاب شده‌اند.

نمایشگاه عکسی با عنوان «چشم‌اندازهای ایرانی» با آثاری از ۸ عکاس ایرانی از ۱۱ فروردین‌ماه جاری در گالری «ریچارد یانگ» در غرب لندن در حال برگزاری است.
در این نمایشگاه ۳۱ اثر از هشت عکاس معاصر ایرانی با هدف نگاهی اجمالی به جنبه‌های مختلف زندگی در ایران امروز و ثبت تصویری از آن در ذهن مخاطب غیرایرانی به نمایش درآمده است. این نمایشگاه با عکس‌هایی از زنده‌یاد بهمن جلالی، شادی قدیریان، امید صالحی، پرستو فروهر، جلال سپهر، امیرعلی قاسمی، ملکه نائینی و تارا اینانلو تا ۱۶ اردیبهشت‌ماه سالجاری در محل گالری ریچارد یانگ در لندن دایر خواهد بود.
گردآوری این مجموعه را سوزان یانگ، مدیر و موسس گالری «ریچارد یانگ»، برعهده داشته است. خانم یانگ که طی ۳۰ سال گذشته به تحصیل و پژوهش در زمینه‌ی هنرهای اسلامی اشتغال داشته است، تباری ایرانی دارد و همسر ریچارد یانگ، یکی از مشهورترین عکاسان بریتانیایی در عکاسی از چهره‌های شناخته‌شده، است. بنابر گفته‌ی برگزارکننده عکس‌های به نمایش درآمده در این نمایشگاه، مخاطب را به درک عمیق‌تری از سنت، فرهنگ، مذهب، تمدن و فرهنگ در ایران، که یکی از باسابقه‌ترین تمدن‌های بشری در جهان است، می‌رسانند.
خانم یانگ درباره‌ی ایده‌ی برپایی چنین نمایشگاهی می‌گوید: «من برای چندین سال قصد برپایی نمایشگاه چشم‌انداز‌های ایرانی را داشتم. اکنون افتخار می‌کنم که بالاخره توانستم با دایر کردن این نمایشگاه در گالری خود بستری برای برخی عکاسان ایرانی فراهم آورم تا درک خلاق خود از ایران امروز را با بیانی سرشار از حقیقت و صداقت به نمایش بگذارند.
گالری ریچارد یانگ در سال ۲۰۰۸ توسط سوزان و ریچارد یانگ تاسیس شد و به برگزاری نمایشگاه‌های عکاسی نوآورانه‌ از عکاسان معاصر در ژانر فاین آرت اختصاص دارد. این گالری در قلب محله‌ی کنزینگتون در غرب لندن قرار گرفته و پس از تاسیس خود به سرعت به یکی از مشهورترین گالری‌ها در زمینه‌ی نمایش عکاسی معاصر در این منطقه تبدیل شده است. این گالری سالانه میزبان ۶ تا ۸ نمایشگاه نمایشگاه مختلف است که عمده‌ی تمرکز آن بر عکاسی معاصر است.

چیدمانی از صادق تیرافکن، عکاس و هنرمند مفهوم‌گرای ایرانی، با عنوان «همچنان در خاطرات من هستی» از ۲۹ اسفند ۹۰ تا ۱۳ خرداد امسال در محل موزه‌ی هنرهای اسلامی قطر در دوحه به نمایش درآمده است.

صادق تیرافکن درباره‌ی این چیدمان می‌گوید: «اثر من بنای یادبودی است برای آنهایی که دیگر در میان ما نیستند.» تکنیک این چیدمان تلفیقی از عکس، گره‌های پارچه و شیشه‌های رنگی است. در واقع ترکیبی از هنر سقاخانه و حجله‌هایی که برای درگذشتگان‌مان در خیابان‌ها می‌گذارند.» این اثر که برداشتی معاصر از چیدمان عامیانه‌ی سوگواری‌ست به همراه یک نقاشی از شادیا سکندر، هنرمند پاکستانی مقیم آمریکا، و فتومونتاژی از احمد مطر، هنرمند شهیر عربستانی، در قالب بخش جنبی نمایشگاهی با عنوان «هدایا‌ی سلاطین» در معرض دید قرار داده شده است.

هدایای سلاطین، یک تور نمایشگاهی است که سال گذشته از موزه‌ی لاکمای لس‌آنجلس آغاز شد و پس از سه ماه به موزه‌ی هنرهای زیبای هیوستون در ایالت تگزاس انتقال یافت و هم‌اینک در موزه‌ی هنرهای اسلامی قطر در شهر دوحه به نمایش درآمده است. گردآوری این مجموعه را لیندا کاماروف، کیوریتور بخش اسلامی موزه‌ی لاکما، برعهده داشته است. بنابر گفته‌ی برگزارکنندگان هدف از این تور هنری، معرفی هنر کشورهای اسلامی از سده‌های گذشته تا به امروز در موزه‌های بزرگ دنیاست.  

صادق تیرافکن سال ۱۳۴۴ در عراق از پدر و مادری ایرانی متولد شد و در کودکی به ایران بازگشت. او دانش‌آموخته‌ی‌ «عکاسی» از دانشگاه تهران است و عکاسی حرفه‌ای را از سال ۱۳۷۰ آغاز کرده. او تاکنون چند جایزه‌ی داخلی و خارجی در زمینه‌ی عکاسی و هنرهای مفهومی کسب کرده و برخی آثارش در مجموعه‌های ثابت اماکن معتبری چون موزه‌ی بروکلین نیویورک، موزه‌‌ی ملی بریتانیا، موزه‌ی اروپایی عکس در پاریس، موزه‌ی لاکما در لس‌آنجلس و موزه هنرهای معاصر تهران نگهداری می‌شود. همچنین شماری از آنها تاکنون در حراج‌های معتبر هنری در لندن، نیویورک و دوبی به فروش رسیده‌اند. شعبه‌ی‌ گالری اعتماد در دوبی به تازگی میزبان نمایشگاه انفرادی صادق تیرافکن بود. بیشتر کارهای وی به صورت فتوموناژ است و معمولا در آنها کاربردهای مختلف عکاسی و روش‌های جدیدی را در استفاده از عکس برای آفرینش بصری به نمایش می‌گذارد.

کرانه‌های جنوبی خلیج فارس زمستان گذشته باز هم میزبان یک حراج پر زرق و برق دیگر با موضوع هنر خاورمیانه شد. اما این‌بار دیگر نه خبری از کریستیز بود و نه ساتبیز و نه هیچ‌یک از بنگاه‌های بزرگ حراجی هنر دنیا.



مرکز هنری «ایام»، که در دبی مستقر است، دوازدهمین حراج خود را اواخر دی‌ماه ۹۰ با تمرکز ویژه بر دعوت از خریداران و مجموعه‌داران جوان دنیای اقتصاد هنر برگزار کرد. در این حراج ۸۲ اثر هنری از هنرمندان خاورمیانه شامل کشورهای عربی، ایران، ترکیه و شمال آفریقا برای فروش عرضه شدند که در نهایت تمام آثار به قیمت کلی ۳۸۹ هزار و ۸۴۰ دلار به فروش رسیدند. این مجموعه‌ که گستره‌ای از عکس، نقاشی، مجسمه، هنرهای مفهومی و گرافیکی را در برمی‌گرفت ابتدا از ۱۹ تا ۲۶ دی‌ماه در محل گالری «ایام» در دبی برای بازدید مجموعه‌داران، هنرمندان، علاقه‌مندان آثار هنری و عموم مردم به نمایش درآمدند و سپس در شامگاه ۲۷ دی‌ماه در همان محل به زیر چوب حراج رفتند.

در بین آثار به فروش رسیده در این حراج ۵ عکس از ۴ عکاس ایرانی هم حاضر بودند. عکسی از شادی قدیریان، عکاس ۳۸ ساله‌ی ایرانی، به نام «رنگی باش»، که در سال ۲۰۰۶ گرفته شده است، به قیمت ۹ هزار دلار فروخته شد تا عنوان‌ گران‌ترین عکس ایرانی این شب را از آن خود کند. این عکس در برآوردهای اولیه بین ۷ تا ۸ هزار دلار قیمت‌گذاری شده بود. دو عکس از زنده‌یاد بهمن جلالی، عکاس فقید ایرانی، هم در این شب عرضه شدند که هر دو به مجموعه‌ی «تصویر خیال» او (محصول سال ۲۰۰۴) تعلق داشتند و عکس اولی ۳۶۰۰ دلار و دومی هم ۲۲۸۰ دلار به فروش رفتند. این در حالی بود که هر دوی این عکس‌ها بین ۲ تا ۳ هزار دلار برآورد قیمت شده بودند. چهارمین عکس ایرانی عرضه شده هم کاری ترکیبی از رودین حمیدی، هنرمند ۲۹ ساله‌ی ایرانی مقیم امارات، بود که به تاریخ سال ۲۰۰۷ امضا شده و بین ۲۵۰۰ تا ۳۵۰۰ دلار برآورد قیمت شده بود اما نهایتا به ارزش ۲ هزار دلار به فروش رفت. آخرین عکس ایرانی هم یکی از عکس‌های مجموعه‌ی «دموکراسی پس از دیکتاتوری» آرش حنایی، عکاس ۳۴ ساله‌، لقب گرفت که به ارزش ۱۶۸۰ دلار فروخته شد. این عکس که در سال ۲۰۰۴ گرفته شده است پیش از حراج بین هزار تا ۲ هزار دلار قیمت‌گذاری شده بود.



عنوان گران‌ترین اثر فروخته شده در این حراجی از آن مجسمه‌ای از احمد عسکلانی، هنرمند ۲۵ ساله‌ی مصری، شد که ۲۱ هزار و ۶۰۰ دلار به فروش رفت. گالری «ایام» دبی، که در سال‌های اخیر یکی از فعال‌ترین گالری‌های آسیایی در عرصه‌ی هنرهای تجسمی بوده است، در کنار نمایش آثار هنرمندان منطقه‌ی خاورمیانه، از سال ۲۰۰۹ تاکنون بارها اقدام به برگزاری حراج‌های هنری هم کرده و این دوازدهمین حراج این گالری و ششمین حراجی ویژه‌ی حضور مجموعه‌داران و خریداران جوان بود. تمام آثار این حراج بین هزار تا ۲۰ هزار دلار برآورد قیمت شده بودند ولی بیشتر آثار هنری عرضه شده در محدوده‌ی قیمت ۳ تا ۷ هزار دلار قرار داشتند. کاتالوگ آثار عرضه شده در این حراجی را می‌توانید از اینجا و لیست کامل قیمت‌های بدست آمده را هم می‌توانید از اینجا دریافت کنید.

مجموعه‌ای از عکس‌های احمد مطلائی، عکاس مستندنگار و خبری ایرانی، بیست و هفتم اسفندماه ۹۰ در مرکز اجتماعی سیباخ شهر زوریخ سوئیس به نمایش درآمد.
این برنامه که به مناسبت نوروز و به همت بنیاد کودک سوئیس برگزار شده بود تا تمامی عواید فروش آثار به دانش آموزان نیازمند ایرانی اختصاص داده شود.
احمد مطلائی، بیست عکس مستند اجتماعی خود از ایران را در این برنامه عرضه کرد.
در حاشیه این برنامه کالاهای فرهنگی دیگری از ایران مانند فیلم‌های مستند درباره تاریخ و تمدن ایران به نمایش درآمد.
مطلائی فارغ التحصیل رشته گرافیک است و ضمن همکاری با رسانه‌های مختلف، عکس‌های خود را در نمایشگاه‌ها و مراکز متعدد فرهنگی هنری در ایران و اروپا به نمایش گذاشته است.
او درحال حاضر مشغول انجام پروژه‌ای چندرسانه‌ای با چند هنرمند اروپایی و ایرانی با موضوع مهاجرت است که در خردادماه امسال در شهر سنت گالن سوئیس به نمایش در خواهد آمد.

آثاری از چند عکاس ایرانی در نمایشگاهی با عنوان «فیل در تاریکی» در ایالت هاریانای هند به نمایش درآمده است.
این نمایشگاه بزرگ با هنرگردانی امیرعلی قاسمی برگزار شده و شامل آثار متنوعی از ۵۲ هنرمند شناخته شده یا جوان ایرانی است. نمایشگاه از ۵ بهمن ماه در محل بنیاد هنری Devi برپا شده و تا ۱۰ خرداد ۱۳۹۱ هم در همین مکان به کارش ادامه خواهد داد. در بخش عکاسی این نمایشگاه آثاری از شادی قدیریان، پیمان هوشمندزاده، رضا آرامش، صادق تیرافکن، سمیرا علیخان‌زاده، غزاله هدایت، گوهر دشتی، محسن راستانی، عباس کوثری و نیوشا توکلیان برای بازدید مخاطبان به نمایش گذاشته شده‌اند.      
امیرعلی قاسمی آثار هنری به نمایش درآمده در قالب این نمایشگاه بزرگ را از میان آثار ایرانی مجموعه‌ی «Lekha and Anupam Poddar» برگزیده که یکی از مهمترین مجموعه‌های هنر معاصر در هند است و علاوه بر عکاسی آثاری از سایر رشته‌ها همچون نقاشی، ویدئو، چیدمان و مجسمه‌سازی از کشورهای جنوب آسیا هم در آن به چشم می‌خورند.
در این نمایشگاه هر کدام از هنرمندان با الهام از شعر معروف مولانا با عنوان «فیل در تاریکی»، آثارشان را که به نوعی به بیان تحولات اجتماعی و هنری در ایران طی یک دهه‌ی گذشته می‌پردازد در معرض نمایش قرار داده‌اند و هر هنرمند با بررسی یک رویداد، وضعیت یک شی را با دیدن آن از زاویه خاص و نه به عنوان یک کل اثری آفریده است.
در داستان منظوم مولانا روزی در شهری که مردمش تا آن زمان فیل ندیده بودند حاکم شهر فیلی را در اتاقی تاریک قرار می‌دهد و از نمایندگان مردم می‌خواهد یک به یک به اتاق تاریک بروند و در فرصتی کوتاه، به درکی از ماهیت فیل برسند تا بعدا برداشت خود را برای سایر مردم تعریف کنند. این افراد در تاریکی اتاق برای درک و کشف چگونگی هیکل فیل دست بر آن می‌کشند تا با دریافت از راه قوه‌ی لامسه تصویری از هیکل فیل در ذهنشان بسازند. ولی از قضا هر کدام دستشان را بر عضوی کشیدند که دیگری از آن غافل بود؛ یکی بر گوش و دیگری بر پشت و یکی بر خرطوم و آن یکی بر پا و یکی دیگر بر دم فیل و در نتیجه هر یک خیال و تصویری از فیل در ذهن خود ترسیم کرد. چون از اتاق بیرون رفتند بقیه مردم جمع گشتند تا وصف فیل را از زبان آنها بشنوند ولی در کمال تعجب دیدند که هر یک از آنها فیل را به نوعی توصیف می‌کند که با بقیه متفاوت است.
این داستان با ظاهری ساده و طنزگونه، اساس دید شهودی را تشریح می‌کند تا بگوید مشاهده مستقیم نمی‌تواند حقیقت امور را روشن کند و از اشیای خارجی تنها تصویری کاذب فراهم می‌آورد. به تعبیری منظور شاعر از آن اتاق تاریک، فضای دید ماست و از آن فرصت کوتاه لمس کردن، عمر ما و از آن عضو گوش و پا و خرطوم تعبیر ناقص و نادرست ما از حقیقت جهان.

از پنجم اسفند ۹۰ همزمان با هفته فیلم ایران در سریلانکا نمایشگاه عکس بابک برزویه در سالن نمایش کمیسیون ملی فیلم سریلانکا برگزار شده است.
در این نمایشگاه ۲۰ عکس در اندازه ۶۰×۴۰ از مجموعه عکس‌های ۲۰ فیلم بابک برزویه ارایه شده است.
در طول پنج شب برگزاری این برنامه فیلم‌های بیگانگان، کیمیا و خاک، طلا و مس، کودک و فرشته و آسمان محبوب به کارگردانی عباس رافعی به نمایش در خواهد آمد.
 کارگاه دو روزه آموزشی سینما و عکاسی فیلم و جلسه پرسش و پاسخ در روز یکشنبه هفتم اسفند از دیگر برنامه‌های هفته فیلم ایران است که به همت رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی برپا شده است.

عکس‌هایی از نیوشا توکلیان با موضوع حج در موزه‌ی بریتانیا در لندن، که یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین موزه‌های دنیاست، به نمایش درآمده و همزمان از کتابی شامل این عکس‌ها هم رونمایی شده است.

موزه‌ی بریتانیا از ششم بهمن‌ماه امسال میزبان یکی از بزرگ‌ترین نمایشگاه‌های دنیا درباره‌ی مراسم حج با عنوان «حج: سفری به قلب اسلام» شده است. در این نمایشگاه تعدادی آثار هنری و تاریخی با موضوع حج شامل یادداشت‌های روزانه، خاطرات از سفر حج و همین طور اشیایی چون ساعت خورشیدی، قبله‌نما، ظرف، پارچه، عکس‌های تاریخی و قدیمی‌ترین قرآن‌های موجود در دنیا در کنار عکس‌ها و تصاویری از عکاسان معاصر درباره‌ی این مراسم به نمایش درآمده‌اند.

عکس‌های سیاه و سفید نیوشا توکلیان، به عنوان تنها عکاس ایرانی حاضر در نمایشگاه، که به صورت اسلاید و چاپی و با موضوع حج در یکی از سالن‌های بزرگ موزه به نمایش درآمده، بخشی از نمایشگاه عکس این رویداد بزرگ موزه‌ی بریتانیا را تشکیل می‌دهد. همچنین کتابی به نام «The Fifth Pillar» یا «رکن پنجم» که دربرگیرنده‌ی عکس‌های این عکاس جوان ایرانی‌ درباره‌ی حج و مراسم جانبی آن است که توسط انتشارات گیلگمش در لندن به چاپ رسیده رونمایی شد. در بخشی از متن معرفی این کتاب از تلاش‌های صادق تیرافکن، هنرمند ایرانی، در راه انتشار این کتاب قدردانی شده است. عنوان این کتاب برگرفته از آموزه‌های دینی مسلمانان است که حج را پس از شهادتین، نماز، زکات و روزه پنجمین رکن دین اسلام معرفی می‌کند.

 نیوشا توکلیان متولد ۱۳۶۱ در تهران است و کار عکاسی را از ۱۶ سالگی آغاز کرده و آن را به صورت تجربی یاد گرفته است. نخستین همکاری او در مقام یک فتوژورنالیست با روزنامه‌ی «زن» بود و پس از آن با بسیاری از روزنامه‌های سراسری دیگر کار کرد و پس از مدتی همکاری با رسانه‌های خارجی را نیز به فعالیت‌های خود افزود. او تاکنون علاوه بر ایران در عراق، لبنان، پاکستان، عربستان، سوریه و یمن از جلوه‌های مختلف زندگی روزمره، جنگ‌ها و بلایای طبیعی عکاسی کرده است. نیوشا توکلیان که بیشتر بر روی موضوعات مرتبط با زنان تمرکز دارد، تاکنون جوایز مختلفی از جمله «جایزه‌ی عکاسی کاوه گلستان» و «جایزه‌ی مجله‌ی نشنال جئوگرافیک» را از آن خود کرده و آثارش در نمایشگاه‌های داخلی و خارجی زیادی به نمایش درآمده‌اند.

سفر معنوی حج که بزرگ‌ترین مراسم عبادی دسته‌جمعی در بین تمامی ادیان و مذاهب است همیشه برای مخاطب غیرمسلمان موضوعی جذاب بوده و موزه‌ی بریتانیا هم می‌گوید که هدف از برپایی این نمایشگاه استثنایی و دیدنی درباره‌ی حج، درک عمیق‌تر مخاطبان جهانی از اهمیت و تاریخچه‌ی حج و مناسک آن است. این نمایشگاه بزرگ که مورد استقبال بسیاری از بازدیدکنندگان قرار گرفته است تا ۲۷ فروردین‌ماه ۹۱ در موزه‌ی بریتانیا در لندن برپا خواهد بود.

از ۹ تا ۲۲ بهمن نمایشگاه عکس مادح رحیمی نیا در شهرهای سلیمانیه، اربیل و حلبچه برگزار می‌شود.
نمایشگاه در شهر سلیمانیه از ۹ تا ۱۳ بهمن در گالری موزه خانه «امنه سورکه»، از ۱۵ تا ۱۸ بهمن در شهر اربیل در گالری «شاندر» و از ۱۹ تا ۲۲ در شهر حلبچه برگزار می‌شود.
در این نمایشگاه تعداد ۲۳ عکس رنگی در اندازه ۱۰۰×۷۰ و ۵۰×۷۰ با عنوان «بوومه لیل» به معنی گرگ و میش از طبیعت و مناظر شهری ایران به نمایش گذاشته می‌شود.
این نمایشگاه عکس و کارگاه آموزشی عکاسی ۲ روزه در خلال نمایشگاه در شهر سلیمانیه به دعوت وزارت روشنفکری و جوانان کردستان عراق و در شهرهای اربیل و حلبچه به دعوت مجله عکاسی «تاو» برگزار می‌شود.
مادح رحیمی نیا (هیژا) متولد ۱۳۶۵ در مریوان است کار‌شناسی عکاسی را در دانشگاه هنر اصفهان خوانده و در حال حاضر دانشجوی کار‌شناسی ارشد پژوهش هنر با گرایش عکاسی در‌‌‌‌ همان دانشگاه است. برگذاری ۲ نمایشگاه انفرادی و شرکت در ۲ نمایشگاه گروهی عکس در سلیمانیه عراق و همچنین شرکت در نمایشگاه گروهی عکس «تجربیاتی در عکاسی مستند معاصر» با نمایشگاه گردانی دکتر مهدی مقیم‌نژاد، و تدریس عکاسی در دانشگاه هنر اصفهان و آموزشگاه‌های آزاد هنری در کارنامه هنری‌اش ثبت شده است.

حراج عکس غرب آفریقا، که چندین بار پیش از این به تعویق افتاده بود، توسط موسسه‌‌ی فرهنگی CMOOA به میزبانی بندر کازابلانکای مراکش بالاخره پنجم آذر‌ماه سالجاری با عرضه‌ی ۷۲ قطعه عکس از جمله آثاری از عکاسان ایرانی برگزار شد.
در این رویداد که تمرکز آن بر روی هنر عکاسی دنیای عرب، ایران و ترکیه بود، آثاری از مراکش، ترکیه، مصر، بحرین، عراق، الجزایر، تونس و ایران به حراج گذاشته شد که پس از مراکش، هنرمندان ایرانی بیشترین تعداد عکس‌های این حراج هنری را به خود اختصاص داده‌اند. ۱۵ عکس از ۷ عکاس ایرانی شامل بهمن جلالی (۳ عکس)، شادی قدیریان، گوهر دشتی (۳ عکس)، شیرین نشاط (۲ عکس)، آرمان استپانیان (۳ عکس)، رعنا جوادی و رضا آرامش (۲ عکس) در این حراج چکش خوردند. همچنین در پایان این حراج از میان ۷۲ اثری که به زیر چوب حراج رفتند ۳۰ قطعه عکس از جمله ۷ عکس ایرانی به فروش نرفتند.

گران‌ترین عکس ایرانی فروخته شده در این حراج اثری با عنوان «Action 46» از رضا آرامش، عکاس ۴۲ ساله‌ی ایرانی مقیم بریتانیا، بود که حدود ۲۸ هزار و ۵۰۰ دلار به فروش رسید. این عکس در سال ۲۰۰۸ گرفته شده و پیش از حراج هم بین ۲۳ تا ۲۵ هزار دلار برآورد قیمت شده بود. رتبه‌ی دوم گران‌ترین عکس‌های ایرانی این حراجی هم مشترکا به دو تک عکس از مجموعه‌ی «تصویر خیال» زنده‌یاد بهمن جلالی رسید که هر کدام به قیمت ۱۰ هزار و ۸۰۰ دلار فروخته شدند. این درحالی بود که هر دوی این‌ عکس‌ها با ارزشی بین ۱۱ هزار تا ۱۴ هزار دلار قیمت اولیه در حراج ارائه شده بودند. در جای سوم هم تک عکسی از مجموعه‌ی «نیل نیل» شادی قدیریان، عکاس ۳۸ ساله، با عنوان «Nil Nil 3» قرار گرفت که نزدیک به ۸۹۰۰ دلار فروخته شد. این عکس که به تاریخ سال ۲۰۱۰ امضا شده بین ۶۹۰۰ تا ۹ هزار دلار برآورد قیمت شده بود.




عنوان چهارم گران‌ترین عکس ایرانی این حراج هم مشترکا نصیب ۲ عکس از گوهر دشتی، عکاس ۳۲ ساله، شد که به مجموعه‌ی «جنگ و زندگی روزمره» او تعلق داشتند. هر کدام از این عکس‌ها پیش از حراج بین بین ۶۹۰۰ تا ۸ هزار دلار قیمت‌گذاری شده بودند و در نهایت هم به ارزش ۸ هزار دلار به فروش رفتند. دیگر اثر ایرانی فروخته شده در این حراج هم عکسی از آرمان استپانیان، عکاس ۵۶ ساله، بود که به قیمت ۳۴۱۰ دلار فروخته شد. این عکس با عنوان «New version of Ghajar Photography» تاریخ ۲۰۰۸ را بر خود دارد و پیش از حراج بین ۳ هزار تا ۳۲۰۰ دلار قیمت‌گذاری شده بود. و اثری از رعنا جوادی، که با قیمت پایه‌ی ۲ هزار تا ۲۳۰۰ دلار عرضه شده بود نهایتا ۲۱۶۰ دلار چکش خورد.

گفتنی‌ست که عکس‌هایی با عنوان «Summer 1953 #4» با قیمت پایه‌ی ۴۰ تا ۴۶ هزار دلار و «Revolutionary man» با قیمت پایه‌ی ۶۸ تا ۷۰ هزار دلار از شیرین نشاط، «Action 72» با قیمت پایه‌ی ۲۰ تا ۲۳ هزار دلار از رضا آرامش، « Série New Art» و «Paul Cézanne's mother» از آرمان استپانیان هر کدام با قیمت پایه‌ی ۳ هزار تا ۳۲۰۰ دلار و عکس دیگری از مجموعه‌ی «جنگ و زندگی روزمره» گوهر دشتی با برآورد قیمت ۶۹۰۰ تا ۸ هزار دلار و تک عکس دیگری از بهمن جلالی از مجموعه‌ی تصویر خیال با قیمت پایه‌ی حدود ۱۰ هزار تا ۱۲ هزار و ۵۰۰ دلار عکس‌های ایرانی ارائه شده بودند که در نهایت خریداری نیافتند.

اما عکسی با عنوان «Distored Reality Performance # 50» از کارهای فیصل سمرا، عکاس ۵۶ ساله‌ی بحرینی و عکس دیگری با عنوان «Ehsan and light» از یوسف نبیل، عکاس ۴۰ ساله‌ی مصری هر کدام به ارزش تقریبی ۴۱ هزار دلار فروخته شدند و گران‌ترین عکس‌های این حراجی لقب گرفتند. در جای دوم هم رضا آرامش با عکس «Action 46» ایستاد که حدود ۲۸ هزار و ۵۰۰ دلار به فروش رسید و عنوان سوم هم نصیب عکس‌های بهمن جلالی از مجموعه‌ی «تصویر خیال» شد که هر کدام ۱۰ هزار و ۸۰۰ دلار فروخته شدند.

کارشناسان معتقدند وقایع سیاسی موسوم به «بهار عربی» و تغییراتی که در این کشورها در سال ۲۰۱۱ رخ داد، بیش از همیشه خرید و فروش آثار هنری اعراب را مورد توجه جهانیان قرار داده است به طوری که امسال بیشتر مراکز سرمایه‌گذاری هنر تمرکز خود را بر این بخش از هنر جهان متمرکز خواهند کرد. آرمان استپانیان، یکی از عکاسان ایرانی شرکت کننده در این حراج هم در زمینه‌ی برگزاری این حراج هنری در مراکش معتقد است که هنر معاصر ایران باید تمرکز بین‌المللی خود را از حاشیه‌ی جنوبی خلیج‌فارس به نقاط دیگر دنیا هم تعمیم دهد و در این تمرکززدایی است که توسعه‌ی فرهنگی شکل خواهد گرفت.

آثار هشت عکاس ایرانی ضمن راه‌یابی به نمایشگاه هفتاد و دومین دوره‌ی جشنواره‌ی عکس آساهی در ژاپن موفق به کسب یکی از جوایز ویژه‌ و ۷ مدال شایسته‌ی تقدیر این دوره شدند.

     در این دوره از جشنواره‌ی آساهی، که یکی از باسابقه‌ترین رقابت‌های عکاسی در قاره‌ی آسیا محسوب می‌شود، مجموعا ۹۴۱۰ قطعه عکس از عکاسان ۴۱ کشور جهان ارسال شده بود که هیات داوران ۱۲ نفره‌ی مسابقه، مطابق معمول دوره‌های گذشته، تعداد ۱۳۰ قطعه عکس، شامل ۸۰ عکس از عکاسان بین‌المللی و ۵۰ عکس از عکاسان ژاپنی، را برای حضور در نمایشگاه برگزید. امسال عکسی از احمد ریحان، عکاس اصفهانی، با عنوان «اشک» موفق به دریافت یکی از ۳ جایزه‌ی ویژه‌ای شد که هر سال به ۳ عکاس غیرژاپنی می‌شود. دو جایزه‌ی دیگر امسال هم نصیب عکاسانی از هند و ویتنام شد.

   همچنین علیرضا عطاریانی، داوود عامری، امیرحسین حدادیان، برنا قاسمی، فرید ثانی، قدیر وقاری‌شورجه و حمید سلطان‌آبادیان هفت عکاس دیگر ایرانی هستند که آثارشان موفق به حضور در بخش نمایشگاهی این جشنواره شده‌اند و مدال ویژه‌ی شایسته‌ی تقدیر آساهی شیمبون را دریافت خواهند کرد؛ مدالی که به رسم هر سال به تمام عکس‌های راه‌یافته به نمایشگاه اهدا می‌شود. در میان عکس‌های منتخب بخش بین‌الملل امسال ویتنام با ۱۳ عکس، هند با ۱۱، ایران و بنگلادش هر کدام با ۸ عکس منتخب در بین تمام کشورها فعال‌ترین حضور را داشته‌اند.

  موسسه انتشاراتی آساهی شیمبون به همراه اتحادیه‌ی انجمن‌های عکاسی ژاپن برگزارکنندگان این رویداد رقابتی عکاسی در آسیا هستند که هر سال به میزبانی ژاپن برگزار می‌شود و در سال‌های اخیر از حمایت مالی شرکت Canon هم بهره‌مند بوده است. نخستین دوره‌ی این مسابقه‌ی بین‌المللی، که شرکت تمام عکاسان جهان در آن آزاد و رایگان است، در سال ۱۹۲۷ با حضور ۱۵ کشور برگزار شد ولی مدتی در سال‌های وقوع جنگ جهانی دوم برگزاری آن به حالت تعلیق در آمد و پس از چند سال وقفه دوباره از سال ۱۹۵۰ به طور مرتب هر سال برگزار شده است. این مسابقه هر سال از بین آثار رسیده ۱۳۰ عکس منتخب برای نمایشگاه و چاپ در کتاب سالانه برمی‌گزیند و سه جایزه‌ی ویژه به عکاسان ژاپنی و ۳ جایزه‌ی ویژه‌ی دیگر هم به ۳ عکاس غیرژاپنی اهدا می‌کند.

   بنیاد مگنوم با همکاری دپارتمان عکاسی و تصویرسازی دانشگاه نیویورک قصد دارد ۴ بورسیه‌ی عکاسی به ۴ عکاس بین‌المللی اهدا کند. این بورسیه شامل امکان شرکت در یک برنامه‌ی آموزشی 6 هفته‌ای در محل مدرسه‌ی هنری Tisch نیویورک خواهد بود. تمام هزینه‌های مسافرت، اسکان، پذیرایی و سایر فعالیت‌های فرهنگی در طول برگزاری این دوره‌ی آموزشی برعهده‌ی بنیاد مگنوم است. همچنین برندگان این بورسیه می‌توانند از امکان دیدار با ادیتورها و ناشران برتر آثار عکاسی و نیز بازدید از معروف‌ترین گالری‌ها و موزه‌های عکس در نیویورک بهره‌مند شوند.

   تمام عکاسانی که محل زندگی یا کارشان در قاره‌ی آسیا، آمریکای لاتین، اروپای شرقی، قلمرو اتحاد جماهیر شوروی سابق و آفریقا باشد می‌توانند درخواست خود را برای پذیرش در این بورسیه‌ی معتبر ارائه نمایند. شرایط حضور و مدارک لازم برای شرکت در رقابتی که منجر به گزینش ۴ عکاس برنده‌ی این بورسیه خواهد شد بدین شرح است:  

1. ارسال فایل‌ها و مدارک خواسته شده برای ارائه‌ی رسمی درخواست تنها بصورت اینترنتی و در فاصله‌ی ۸ تا ۲۸ آذرماه سالجاری امکان‌پذیر است و این مهلت تمدید نخواهد شد.
2. ارائه‌دهندگان درخواست باید به زبان انگلیسی مسلط باشند.
3. عکاسان باید ابتدا در نوشته‌ای با حداکثر ۷۵۰ کلمه (به زبان انگلیسی و فقط در فورمت PDF) هدف و قصد و نیت خود را از شرکت در چنین بورسیه‌ای بیان نمایند.
4. مهمترین فایل ارسالی توسط هر درخواست‌دهنده نوشته‌ای خواهد بود که عکاسان باید در آن با حداکثر ۲۵۰ کلمه‌ (به زبان انگلیسی و فقط در فورمت PDF) در مورد یک پروژه‌ی عکاسی برای تهیه‌ی مجموعه عکسی با موضوع حقوق اجتماعی و انسانی توضیح دهند. در صورت برگزیده شدن در این بورسیه عکاسان موظفند در مدت زمانی مشخص با استفاده از وجه نقد این بورسیه بر روی آن پروژه کار کنند.  
5. درخواست‌دهندگان باید رزومه‌ی کاری و بیوگرافی مختصری از خود (به زبان انگلیسی و فقط در فورمت PDF) را نیز همراه دو نوشته‌ی بالا ارسال نمایند. در این رزومه عکاس باید در مورد منطقه‌ای که در آن کار می‌کند و نیز سابقه‌ی آموزشی و تحصیلی خود حتما نکاتی را بیان نماید.
6. هر عکاس باید تعداد ۲۰ قطعه عکس از آثار قبلی خود را هم ارسال نماید. سایز بزرگ هر کدام از تک عکس‌های ارسالی باید حداکثر ۹۰۰ پیکسل باشد و با dpi ۷۲ بر روی سایت معرفی شده توسط برگزارکنندگان آپلود شوند.
7. عکاسان باید ابتدا با ثبت نام و وارد کردن مشخصات خود در سایت این رقابت یک حساب کاربری رایگان باز کنند و سپس عکس‌ها و فایل‌های PDF خواسته شده را بر روی این سایت آپلود نمایند.
8. اسامی چهار عکاس برگزیده‌ی این بورسیه اوایل ژانویه (اواسط دی‌ماه) بر روی سایت آژانس عکس مگنوم اعلام خواهد شد.
9.  برای اطلاعات بیشتر در مورد این بورسیه می‌توانید به اینجا مراجعه و یا با این ایمیل مکاتبه کنید: info@magnumfoundation.org