یلدا معیری عکاس مطبوعاتی سایت شخصی خود را راه اندازی و معرفی کرد.
معیری متولد ۱۳۶۰ تهران است. عکاسی خود آموخته فرا گرفته و عکاسی حرفه‌ای را از سال ۱۳۸۰ با سفر به افغانستان در زمان جنگ آغاز کرد. پس از آن و با سفر به عراق در سال ۱۳۸۲ به این مسیر ادامه داد.
وی طی دهه گذشته با تعدادی از  مطبوعات و خبرگزاری‌های داخلی و خارجی همکاری داشته است. و عکس‌های وی در نشریات، تایم، نیوزویک، سانفرانسیسکو کرونیکل، واشنگتن پست، نیویورک تایمز، میل آن ساندی، ال پاییس، لوموند، فیگارو و... منتشر شده است.
سفر و عکاسی از اندونزی در زمان سونامی، زلزله پاکستان، جنگ لبنان، جنگ گرجستان و قحطی سومالی از دیگر پروژه های عکاسی معیری در خارج از کشور است.
برپایی نمایشگاه انفرادی در تهران، پاریس، بنگلادش و لندن و کسب دو  جایزه از جشنواره مطبوعات از دیگر سوابق اوست.
یلدا معیری به اتفاق همسرش مهدی قاسمی از آبان ۸۳ تا دی ۸۸ وبلاگ مشترکی را در سایت عکاسی بروز می‌کردند.

برای نخستین بار مجموعه عکس‌های مجید دوخته‌چی‌زاده در وب‌سایت شخصی‌اش به نمایش گذاشته شد. این عکس‌ها، حاصل ۲۶ سال فعالیت در زمینه‌های مختلف عکاسی است.
در وب‌سایت این عکاس می‌خوانیم: «برای من عکاسی یک شغل نیست بلکه مفهومی از زندگی است وقتی‌ عکاسی می‌کنم متوجه گذشت زمان نمی‌شوم. یعنی اصلاً گذشت زمان را احساس نمی‌کنم. این به معنی عدم تفکر حین عکاسی نیست. بلکه غرق شدن در لذتی است که سرچشمه آن عقلانیت و عشق است.»
وب‌سایت اختصاصی عکاس دارای موضوعاتی چون: جنگ، تهران ۱۳۶۰، ماسوله روستا، گومیش تژه، تورنتو و... است. بسیاری از این عکس‌ها برای نخستین‌بار منتشر می‌شوند.
مجید دوخته چی‌زاده متولد سال ۱۳۳۶ و فارغ‌التحصیل رشته‌ عکاسی و گرافیک از مدرسه عالی تلویزیون و سینما در سال ۱۳۵۶ است. کتاب‌های نگاهی به ماسوله روستا، لبیک (با مشارکت محمود گل‌محمدی) و راویان نور آثار منتشره شده او در حوزه عکاسی است. همچنین وی در چندین نمایشگاه انفرادی و گروهی شرکت کرده است.
مجید دوخته‌چی‌زاده یکی از پایه‌گذاران دانشکده صدا و سیما و انجمن صنفی شرکت‌های تبلیغاتی ایران است و هم‌اکنون مدیرعامل شرکت تبلیغاتی مبلغان و مدیرمسئول انتشارات مبلغان است.

سایت «راه سوم» از یازدهم دی 89 فعالیت خود را آغاز کرد.
روابط عمومی راه سوم، هدف اصلی این سایت را ارائه تصویری دقیق و مستمر از وجوه مختلف هنر «فتوژورنالیسم»، ارائه مباحث آموزشی و بالا بردن سطح کیفی این هنر معاصر و جهانی به زبان فارسی اعلام کرده است.
همچنین در خبر معرفی سایت آمده است: «در مدت زمان تکوین این سایت، سعی شد با حفظ رابطه‌ای پیگیر، دوستانه و مستمر با هنرمندان فتوژورنالیست و مراکز حرفه‌ای، تا آن جا که امکان دارد تصویری روشن تر از این حرفه ارائه شود. سایت راه سوم در پنج بخش تازه‌های هفته، کارگاه، برنامه‌های آموزشی، مقاله و گفتگو محتوای خود را ارایه کرده است.
برای آشنایی بیشتر با فلسفه شکل‌گیری این سایت تخصصی می‌توانید به بخش درباره ما مراجعه کنید.»

اگر چه در سایت اشاره‌ای به اسامی مدیران و گردانندگان سایت نشده است اما نام‌های سارا محمدی فتح، منیره میراحمدی، فرانه ساروق فراهانی و علی اکبر شیرژیان در زیر مطالب منتشر شده مشاهده می‌شود.

سایت عکاسی برای گردانندگان سایت «راه سوم» موفقیت و استمرار آرزو می‌کند.

دانش قابل عرضی درباره‌ی عکاسی ندارم، اما همیشه دیدن عکس خوبی که مخاطب را به فکر وادارد، دوست داشته‌ام. عکسی که هزار حرف را بتوان از آن تفسیر کرد. از این لحاظ، دیدن عکس‌های فوتوبلاگ «عمق میدان» اغلب باعث لذت بسیاری برایم می‌شود، فوتوبلاگی که مجموعه‌ای از عکس‌های روزمره‌ی «حنیف شعاعی» است.

«عمق میدان» هر روز به‌روز می‌شود و اغلب حاوی عکس‌هایی درباره‌ی پدیده‌ها و سوژه‌های زندگی شهری است. با این تفاوت که تماشای این عکس‌ها، فرصت درنگ و تفکر درباره‌ی آن‌چه روزانه می‌بینیم و از کنارش عبور می‌کنیم، به ما می‌دهد. ما را وادار به تفکر و یادآوری می‌کند و خاطره‌ای بکر را در ذهنمان زنده می‌کند. در عکس‌ها، به‌خوبی از عناصری که ظاهراً مزاحم کار عکاسی هستند، استفاده شده‌است. مثلاً کابل‌ها++ و دکل‌های برق+++، ماشین‌های کهنه++‌ و درهای چوبی پوسیده++برای شعاعی، هر یک از این‌ها یک سوژه است. «عمق میدان» با تصوراتی که می‌توان از فوتوبلاگ روزمره داشت، همخوانی دارد و انتظار بیننده را برآورده می‌کند. شعاعی عقیده دارد فوتوبلاگش، برایش حُکم دفتر خاطرات را دارد و در آن مناظر روزمره را ثبت می‌کند تا بیننده را مطّلع سازد که کجا بوده و چه سوژه‌ای نظرش را جلب کرده. دوست دارد فوتوبلاگش دیده‌شود و از نظر بینندگانش مطلع شود.

از جمله سوژه‌های دیگر «عمق میدان»، عکاسی از افغانستان + است که حاصل مسافرت‌های شعاعی به مزارشریف، هرات و کابل است. عکس‌هایی که به عنوان یک مخاطب، بسیار جذبم می‌کند و پر از همهمه‌های روزمره‌ی مردمان همزبان و همسایه‌ی ماست. شخصاً از وقتی رمان «بادبادک‌باز» را خوانده‌ام، کنجکاو شدم تا درباره‌ی افغانستان بیشتر بدانم، کتاب‌های دیگری هم درباره‌ی افغانستان خوانده‌ام. اما تصویر، چیز دیگری است. خیلی وقت‌ها عکس‌های با سوژه‌ی افغانستان حنیف را تماشا می‌کنم و جمله‌هایی از بادبادک‌باز در ذهنم روشن می‌شود. تجربه‌ی داشتن خواننده‌ی افغان، مزید بر علت بود که بخواهم محیط زندگی آن‌ها را بشناسم، و این عکس‌ها کمکم می کند که آن‌ها را تصور کنم، مسیرها و دغدغه‌ها و دردهایشان را. زخم وحشت طالبان، بودن کشور در میان نیروهای بیگانه و فقرشان را. اما چیزی آشنا و بسیار نزدیک به فرهنگ خودم را هم در آن‌ها می‌بینم. در عشق‌ها، نگاه‌های ساده و دور، لبخندهای گرمشان + و کبوترهای سفید آسمان آبیش +. این عکس‌ها، درباره‌ی مردمی است که تحمل کرده‌اند، بیش از آن‌چه بتوان تصورش را کرد، اما ادامه داده‌اند، روزمرگی‌ها و بادبادک‌بازی‌ها + و سر و صدای دستفروش‌ها و فریاد و بازی بچه‌ها، بچه‌هایی که بعضی از آن‌ها دست یا پایشان را از دست داده‌اند. جامعه‌ای که سنتی است و مشخصاً طوفان‌های زیادی پیش رو دارد. عکس‌های سفر به افغانستان، درخشان‌ترین بخش «عمق میدان» را تشکیل می‌دهد.

حنیف شعاعی می‌گوید ابتدا برایش عکاسی در افغانستان، یک کنجکاوی بود. کنجکاوی‌ای که تدریجاً برایش مبدل به علاقه شد و با مردمش، حس همذات‌پنداری پیدا کرد. او دوست دارد به همه‌ی کشورهای دنیا سفر کند و از مردم و محیطشان عکس بگیرد. از آفریقا، سودان، مصر، هند، یونان، نپال و حتی قطب. او فکر می‌کند، این آرزوی ناممکنی نیست. دوست دارد روزی بتواند عکسی بگیرد که بتواند با آن چیزی را عوض کند، حق ضایع شده‌ای را به محق بازگرداند و ظلمی را که بر مظلوم می‌رود، نمایش دهد.ه

همه‌ساله، سایت Coolphotoblogs با شعار یگانه‌سازی و تشویق جامعه‌ی جهانی فوتوبلاگ‌ها، به فوتوبلاگ‌های منتخب جوایزی اهدا می‌کند. تا چند روز دیگر، فوتوبلاگ برنده انتخاب می‌شود و «عمق میدان»، تنها فوتوبلاگ ایرانی است که به جمع فوتوبلاگ‌های نهایی برای اعلام رأی، رسیده است. برای رأی دادن به عمق میدان، می‌توانید به اینجا مراجعه کنید و در قسمت رأی‌گیری People's Camp نظرتان را ثبت کنید.

اگر تا به امروز، آشنایی‌ای با حنیف و عکس‌هایش نداشته‌اید، پیشنهاد می‌کنم حتماً کارهایش را در «عمق میدان» تعقیب کنید. نه برای آن‌که قانع شوید تا به او رأی دهید. تا با دقت نگاه کنید، یادتان بیاید و فراموش نکنید، دم را غنیمت شمارید و همراه عمق میدان دید عکاس شوید!­

سعید فرجی، عکاس مستند، سایت شخصی خود را فعال کرد.
فرجی که از سال 1380 همکاری خود با مطبوعات را آغاز کرد در عکس‌هایش توجه ویژه‌ای به مسائل انسانی دارد.
این علاقه و دغدغه فردی اولین بار در عکسهایش از زلزله بم نمود پیدا کرد.
وی جنگ 33 روزه لبنان را عکاسی کرد و دو سال بعد با دنبال کردن این پروژه خود را به لبنان رساند تا از تبادل اسرای این جنگ عکاسی کنند.
کتاب عکس‌های جنگ 33 روزه لبنان به زودی منتشر خواهد شد.
از دیگر پروژه‌های عکاسی سعید فرجی که در چند سال گذشته به طور پیوسته آن را دنبال می کند عکاسی از مناطق جنگی ایران و عراق و کاروان راهیان نور است.
وی که در سال 1387 موفق به دریافت درجه ی دو هنری شد در حال حاضر بعنوان عکاس آزاد به فعالیت خود ادامه می‌دهد.

سایت عکسبازی یک سایت مرجع نیست، یک سایت اطلاع‏رسانی هم نیست، بلکه مکانی‏ست برای دور هم جمع شدن و عکاسی‏کردن پیرامون موضوعات مختلف. در عکسبازی، هیچ بایدی وجود ندارد. چه آماتور باشید، چه حرفه‏‌ای و با هر وسیله‌ای که عکاسی می‏کنید، شما می‏توانید در این سایت بازی کنید، حتی بازی پیشنهاد بدهید و ... آنچه که در نهایت به وجود می‏آید، عکس‏های متعددی است که با نگرش‏های مختلف حول موضوعات واحد به وجود آمده‏اند.
با وجود اینکه هنوز یک سالی از تاسیس این سایت نمی‏گذرد، تعداد زیادی از دوستاران عکاسی را به خود جلب کرده؛ در ضمن با ایجاد فراخوان‏هایی، طرح جلد دو سی‏دی نشر هرمس حاصل کار عکاسان عکسبازی است. برنامه‏ی بعدی این سایت، برپایی نمایشگاهی با موضوع آغاز سال نو و بهار است که در موزه ملی انگلستان شکل خواهد گرفت.
به امید اینکه این سایت بتواند دوستاران عکاسی را به هر سیلقه و تکنیکی دور هم جمع کند.

وب سایت عکس آنلاین از روز گذشته، همزمان با چهارمین سالگرد سانحه C130 فعالیت رسمی خود را آغاز کرد. جمعی از فتوژورنالیست‌های جوان این سایت را راه اندازی و هدف خود را تولید محتوای تخصصی عکاسی به زبان فارسی اعلام کرده‌اند.
این رسانه تخصصی عکاسی فعالیت خود را حول محور فتوژورنالیسم بنا نهاده است و با سه بخش اصلی اخبار، مولتی مدیا و روایت تصویری به روز می‌شود.
مهران افشارنادری، شهرزاد اکبر، علی جورابچی، حنیف شعاعی، شیوا شیبانی، مریم صحاف زاده، خلیل غلامی، ایمان فرزین، صابر فرشباف، روشن نوروزی، امید وهابزاده عکاسانی هستند که نام آنها به عنوان همکاران عکس آنلاین در این سایت به ثبت رسیده است.
در اولین مطالب منتشر شده در این سایت گزارش جامعی با عنوان «چرا هواپیمای خبرنگاران سقوط کرد؟» منتشر شده است. +

سایت عکاسی با تبریک شروع به کار سایت عکس آنلاین موفقیت دست اندرکاران این سایت را آرزو دارد و امیداریم همانطور که در اهداف این سایت عنوان شده در تولید محتوا تخصصی عکاسی موفق باشند.

سایت دو زبانه موزه عکسخانه شهر، خانه تکانی کرده و کامل شده، در انتظار بازدیدکنندگان است.
این سایت متعلق به موزه عکسخانه شهر است که با هدف گردآوری، حفاظت و نگهداری و آموزش و پژوهش تخصصی عکاسی و تاریخ عکاسی فعالیت می‌کند.
بر همین اساس در کنار معرفی موزه و نمایشگاه‌های مختلف آن، رد پایی از فعالیت‌های فوق را در سایت می‌توان دید.
به محض ورود به سایت، صفحه اصلی را مشاهده می‌کنید که به سه بخش تقسیم شده است.
لینک‌های بالای صفحه شما را از صفحه اصلی به گشتی در موزه، اخبار نمایشگاه، مجموعه‌های موجود در موزه، بخش آموزش و تاریخچه عکاسی راهنمایی می‌کند.
اگر علاقمند به بازدید از موزه هستید، حتما پیشتر به صفحه گشتی در موزه سر بزنید. در این صفحه پلان ساختمان به همراه توضیحاتی درباره بخش‌های مختلف قرار دارد که می‌تواند راهنمای خوبی برای بازدید از محل باشد.
بخش نمایشگاه‌ها، تاریخ و زمان بازدید نمایشگاه‌های موزه را در خود جای داده است.
در بخش مجموعه‌ها، فهرستی از نمایشگاه‌های دائمی موزه به همراه تصاویر و  اطلاعاتی درباره آنها ارایه شده است.
در قسمت آموزش فهرستی از کتاب‌های تخصصی فارسی، لاتین و انتشارات موزه عکسخانه قرار دارد که علاقمندان می‌توانند با مراجعه به محل موزه به آنها دسترسی پیدا کنند.
و بخش تاریخچه عکاسی، همانطور که از نامش پیداست نگاهی اجمالی دارد به عکاسی از آغاز ورودش به ایران.
اما باز به صفحه اصلی باز گردیم که در میانه آن سه نمایشگاه آنلاین در معرض دید قرار گرفته و در بخش پایینی آن، اخبار و معرفی موزه دیده می‌شود.
آدرس موزه و لینک تماس هم در انتهای همین بخش قابل مشاهده است.

رای بن سایت تخصصی عکس است که با رویکرد به عکاسی هنری و با هدف فروش و به نمایش گذاشتن آثار عکاسان ایرانی از ابتدای سال 1388 آغاز به فعالیت کرد.
آرمان استپانیان، کوروش ادیم، محمد باغبان آقایی، بهزاد ترکی زاده، امیرعلی جوادیان، جمشید حاتم، آرش حنایی، تورج خامنه‌زاده، نادر دایی، حسین رحمانی، ابراهیم صافی، نازلی عباسپور، بابک کاظمی، عباس کوثری، کاوه گلستان، هنگامه گلستان، میثم محمدی محفوظ، رامیار منوچهر زاده، مهرداد نراقی، آتیه نوری، حامد نوری، ساعد نیک‌ذات، مهدی وثوق‌نیا، پیمان هوشمندزاده و آرش یداللهی از جمله عکاسانی هستند که تاکنون عکس‌هایشان در بخش‌های: طبیعت، مستند، هنری و معماری این گالری به نمایش گذاشته شده است. کلیه عکاسانی که مایل به نمایش آثارشان در گالری رای بن هستند، می‌توانند عکس‌های خود را به آدرس سایت ارسال کنند. مدیریت این گالری اینترنتی بر عهده محمد شیشه‌چی است و امور بین‌الملل و اجرایی آن را رضا قلعه و امیرحسین ثنائی بر عهده دارند.

سایـت عکاسی آغاز به کار سایـت رای بن را به گردانندگان آن تبریک و برایشان آرزوی موفقیت و استمرار در فعالیت می‌کند.

علی قلمسیاه هم صاحب خانه‌ای در دنیای مجازی شد.
قلمسیاه شهریور 1332در یزد متولد شده است و قریب چهل سال است که در حوزه عکاسی فعالیت می‌کند. حاصل این عمر هنری، تاکنون در نمایشگاه‌های متعددی در ایران و بسیاری دیگر از کشورها، عرضه شده است.
وی دبیر اجرائی  دوره اول تا سوم دوسالانه عکس موزه هنرهای معاصر ایران را از افتخارات کارنامه عکاسی خود می‌داند.
در گالری خانه مجازی او عکس‌های وی در بخش‌های هنری و خلاقه، ورزش، طبیعت و محیط زیست، «مردم و مستند» به نمایش در آمده‌اند.
اما قصد دارد به تدریج آثار چهل سال فعالیت خود را هم مرور کند.
برای آشنایی بیشتر با وی سری به اتاق بیوگرافی بزنید و برای شرکت در کلاس‌های عکاسی و بهره‌گیری از مشاوره، سفارش پروژه‌های عکاسی و خرید عکس به ارتباط با من سر بزنید.

وب سایت زهرا درویشیان راه اندازی شد.
در این سایت 6 مجموعه عکس به نمایش گذاشته شده که 2 مجموعه آن در اسفند 86 و شهریور 87 در نمایشگاه انفرادی به نمایش گذاشته شده است.
فیلم کوتاه "گاهی خیالم را چسب می زنم" به کارگردانی وی و فیلم کوتاه "25 فریم در ثانیه" به کارگردانی محمد پورفر و بازیگری زهرا درویشیان با فرمت avi در سایت قابل مشاهده است.
همچنین مجموعه "طاقتم بیار" که شامل مجموعه‌ای از آثار نقاشی و کلاژ وی است در سایت آمده است. کتاب‌های شعر منتشر شده و آماده چاپ نیز معرفی شده‌اند.
زهرا درویشیان دارای مدرک کارشناسی ارشد عکاسی از دانشگاه هنر است و پایان‌نامه خود را با موضوع پیوند نشانه‌شناسی عکس و ناخودآگاه انسان با کمک از روانشناسی کودک پیش از حضور یافتن در مدرسه و آغاز تحصیلات آکادمیک و به شکل کامل تحت فرمانروایی id (نهاد) بودن، ارایه کرده است. وی در حال حاضر ساکن کانادا است.
درویشیان این روزها پروژه "غربت در من یا من در غربت" را با بهره گیری از مفاهیمی چون ترس، تنهایی و شک پیش می‌برد و امیدوار است که این مجموعه به همراه دیگر فعالیت‌های ویدئویی (video art) و چیدمان (installation) خود را در تابستان 88 در ایران به نمایش بگذارد.

دنیای عجیبی است. تیرماه سال 1367، وقتی که تازه 6 ماه بود کار با دوربین زنیت را از احمد ناطقی یاد گرفته بودم و در تاریکخانه‌اش همراه با رضا معطریان چاپ و ظهور می‌آموختم، هیچ وقت فکر نمی کردم عکاسی شغلم شود. زمانی که در جنگ خلیج به مرز و خاک عراق رفتم تا برای خبرگزاری کیودوعکس بگیرم، باز فکر نمی کردم آنقدر به عکاسی جنگ علاقه‌مند شوم که بعضی‌ها مرا به عنوان عکاس جنگ بشناسند وحتی در اواسط دهه هفتاد، وقتی روبروی دنیای مجازی و سایت‌ها قرار گرفتم، فکر نمی کردم امروزه روزی بخشی از سایتم را به شما معرفی ‌کنم؛ گرچه شاید دیر و بی‌هنگام. این سایت 6 بخش دارد که دو بخش آن را هنوز فعال نکرده‌ام. بخش مولتی مدیا را هم آماده دارم که تا بهمن ماه با چند گزارش راه‌اندازی‌اش می کنم . تا چه پیش آید.

سایت اختصاصی عباس کوثری رسما افتتاح شد. در این سایت می‌توانید عکس‌های مستند و اجتماعی وی را ببینید. عباس کوثری از نمایش عکس‌های مطبوعاتی‌اش در این سایت خودداری کرده و اعتقاد دارد که این عکس‌ها در روزنامه‌ها دیده می‌شوند و دیگر لازم نیست که در سایت شخصی‌اش نمایش داده شوند.
بهنام موذن درباره این سایت نوشته است: "وب‌سایت عكس‌های عباس كوثری بر اساس سلیقه گرافیكی او كه در تركیب‌بندی عكس‌هایش هم  كاملا واضح است طراحی شده. صفحه ورودی با حركت یك عكس مستند پانوراما آغاز می‌شود كه به نوعی معرف سبك كلی كار عكاس است. فرم ساده و در عین حال كامل، سایزحروف و جای عناوین دسته‌بندی‌ها با كمترین تاثیر‌گذاری برروی تصویر انتخاب شده. رنگ زمینه سفید است كه  با عكس‌ ها  كه معمولا از غلظت رنگی بالایی برخوردارند كنتراست ایجاد می كند و به دیده شدن هر چه بهتر عكس ها كمك می‌كند.
استفاده از سایت نیز به شكلی است كه بیننده را گمراه نمی‌كند، همه ابزارها به راحتی در دسترس هستند. از هر جای سایت به راحتی قابلیت دسترسی به تمام آلبوم‌ها و حتی صفحه اول وجود دارد."
عباس کوثری متولد سال 1348 است. وی فعالیت مطبوعاتی خود را با روزنامه تهران تایمز از سال 1373 شروع کرده است و با روزنامه‌های جامعه، توس، زن، انتخاب، فتح و جام جم ادامه داده است.
وی دبیر سرویس عکس روزنامه شرق بوده و هم اکنون دبیر سرویس عکس روزنامه اعتماد و سرمایه است.

وب سایت تخصصی حمید سوری، مدرس و مدیر هنری، دو هفته است که کار خود را به صورت جدی شروع کرده است.
دانشجویان و علاقه‌مندان می‌توانند در این سایت مطالب تخصصی درباره هنر و به خصوص عکاسی و نقد هنری را مطالعه کنند.
به گفته سوری در بخش خبرها و نکته‌های این سایت که در طول هفته یک تا دوبار به روز می‌شود اخبار هنری روز و بعضی از مواد لازم برای دانشجویان کلاس‌های وی در دسترس مخاطبان قرار می‌گیرد. همچنین علاقه‌مندان می‌توانند خلاصه‌ای از مقالات به روز نشریات و سایت‌های خارجی مرتبط را به فارسی بخوانند و اگر مایل بودند لینک آن را دنبال کنند.

 سایت بهروز مهری پا به دنیای مجازی گذاشت.
«سعی کردم شکل جدیدی از یک وب سایت عکاسی را ارائه کنم. سایتی که بخش‌های  مختلف آن مدام به روز شود  تا به این شکل، دست کم برای خودم، به فراموشی سپرده نشود.»
این مقدمه‌ای است که بهروز مهری می‌گوید.
او که سی‌وهشت ساله و فارغ التحصیل رشته عکاسی است در بخش بیوگرافی خود نوشته است: «کار حرفه‌ای عکاسی خبری را از سال 1374 شروع کردم و در روزنامه‌های همشهری محله، اخبار و جامعه، به عنوان عکاس و در روزنامه‌های زن و سرمایه به عنوان دبیرعکس ادامه دادم.  هم زمان با این روزنامه‌ها از ابتدای سال 1377 عکاس خبرگزاری فرانسه هستم که در طول 11 سال فعالیت مداوم برای این خبرگزاری ماموریت‌های مختلفی در کشورهای مختلف از جمله عراق و افغانستان انجام داده‌ام.»
این سایت مجموعه‌ای از عکس‌های مهری را در چند بخش در معرض دید قرار داده و زیر نویس هرعکس توضیحات کاملی درباره آنها ارایه کرده است.
در «گالری»، عکس‌ها به تفکیک کشورهای مختلف دسته‌بندی شده‌اند و اتفاقات ورزشی مهم هم بخشی از گالری‌ است.
در لینک پانورامای پایین صفحه، همواره ده عکس منتخب از آخرین عکس‌های خبری او قرار دارد.
در بخش دوقلوها، عکس‌های دوتایی به نمایش گذاشته شده‌اند که به واسطه شکل فرم محتوا یا رنگ با هم ارتباط پیدا می‌کنند.
او وبلاگش را مجدد در سایت خود فعال کرده است.

تورج خامنه زاده سایت شخصی خود را راه اندازی کرد. در این سایت مجموعه‌ای از عکس‌، ویدئو آرت و چیدمان به نمایش گذاشته شده است.  
تورج خامنه‌زاده متولد اسفند 1355 در شهر قزوین است. وی در سال 1380 در رشته کامپیوتر نرم افزار فارغ التحصیل شده و تاکنون سه نمایشگاه انفرادی عکس، ویدئو و اینستالیشن برگزار کرده و در چندین نمایشگاه گروهی شرکت کرده است. وی عضو اصلی گروه عکاسان قزوین + است و تا کنون مطالبی را در ارتباط با عکاسی ترجمه و نگاشته که در نشریات تخصصی عکاسی چاپ شده است.

منشی آقای فرازمینی از آقای فروزمینی می‌پرسد، «آقای فروزمینی؟» آقای فروزمینی می‌گوید، بفرمایید. منشی آقای فرازمینی باز هم با تاكید می‌پرسد، «خودتان هستید آقای فروزمینی؟» و او با تعجب مجددا تكرار می‌كند، «بله خانم خودم هستم.» و منشی آقای فرازمینی در حالی كه نفس راحتی می‌كشد می‌گوید، «گوشی لطفاً!»
آنچه خواندید بخشی است از سومین نوشته اسماعیل عباسی در وبلاگش که زیر عنوان «آداب تلفن به شیوه آقای فرا زمینی» آمده است.
این عکاس، مترجم و نویسنده نام آشنای کشورمان که اخیرا به جمع وبلاگ نویسان پیوسته است، در سال 1326 در تبریز متولد شده و دانش آموخته رشته مترجمی زبان انگلیسی و حقوق و علوم سیاسی از دانشگاه تهران است.
یکی از آخرین فعالیت‌های وی، ترجمه کتاب فتوژورنالیسم است که جلد اول آن برای انتشار به ناشر تحویل داده شده و خبر آن باعنوان «فاتح شدم» در این وبلاگ منتشر شده است.
عباسی نوشتن در این صفحه را، با این در آمد آغاز کرده است که: «امیدوارم در به روز كردن وبلاگ در نمانم. جای ترمز و كلاچ و دنده را خوب نمی‌دانم. تازه تصدیقم! مرا چه به تكنولوژی‌های نوین! امیدوارم به قول اصحاب وبلاگ «دل نوشته‌های» من «دل‌آزار» از كار در نیاید. به هر حال اگر چنین شد به سراغم نیایید تا تنبیه شوم و بفهمم دنیا دست كیست!»
آخرین مطلب منتشر شده در این صفحه، نکته‌ای درباره زیر نویس عکس است که خواندنش را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

جدیتی که مهدی منعم در عکاسی دارد، در وبلاگ نویسی هم نشان داده است.
وبلاگ او به طور پیوسته با مطالبی خواندنی و عکس‌های دیدنی به روز می‌شود.
«در جنگ بعضی از اتفاقات دیدنی نبودند»، عنوان آخرین مطلب وبلاگ اوست که یکشنبه سی و یکم شهریور منتشر شده و گلایه‌ای است از برنامه سازی‌های مناسبتی کم مایه در تلوزیون. 
او می‌گوید:« امسال یکی از با مزه ترین برنامه ها یی که توسط دختر خانمی جوان در حال ساخت بود و با من هم تماس گرفته شد تا در آن مصاحبه شرکت کنم این بود که شما در جنگ واید می‌دیدید یا کلوزآپ! صرف نظر از اینکه آدم ها آزادند برای سوال های خود جوابی بگیرند اما این سوال برای من مطرح می شود که چرا ما عکاسان تبدیل شدیم به موجودات مصرفی که نه تنها شان خودمان را حفظ نمی‌کنیم بلکه با حضور در بعضی از بر نامه ها و مصاحبه ها که بسیار سطحی و بی محتوا هستند باعث می‌شویم مثلا اتفاق بزرگ و تاریخی چون دفاع مقدس ساده ودر حد تعریف یک خاطره و سوالات پیش و پا افتاده‌ای که هیچ کمکی به غنای آن نمی کند کوچک بماند.»
پست قبلی وبلاگ منعم نیز با عنوان «یک عکس؛ یک تاریخ»، نقدی است بر چاپ و انتشار اسناد و کتب تصویری تاریخی.
این مطلب که به بهانه چاپ هم زمان دو جلد کتاب در ارتباط با جنگ تحمیلی از سوی نشر شاهد نوشته شده چنین آغاز می‌شود:
نشرشاهد وابسته به معاونت پژوهش وارتباطات فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران در سال1387 هم زمان اقدام به چاپ دو جلد کتاب در ارتباط با جنگ تحمیلی با عنوان «شاهدان زمان» و«خرمشهر حماسه مقاومت» نموده است. کاری خوب که با کمی درایت و مدیریت درست می توانست به کتاب‌های ارزشمند جنگ تحمیلی اضافه شود. اما گویا تعجیل در چاپ به لحاظ پیشی گرفتن ازچاپ کتابی مشابه که مدت‌ها قبل کارهای تحقیقاتی و گردآوری مطالب و تصاویر آن آغاز شده بود سبب شد تا نتیجه کار قابل دفاع نباشد.
او در ادامه مطلب خود به یکی از تناقضات موجود در این دو کتاب اشاره می‌کند و می‌گوید: برای نمونه یک عکس از علی فریدونی در کتاب «خرمشهر حماسه مقاومت» با این زیر نویس به چاپ رسیده است. علی فریدونی/منطقه عملیاتی بیت المقدس/ سال1361وهمین عکس در کتاب «شاهدان زمان» با عنوان منطقه عملیاتی کربلای 5-شلمچه / سال1364، چاپ شده است.
او می‌گوید: جهت اطلاع مولف، آقای علی فریدونی در عملیات بیت المقدس حضور نداشته پس این عکس نمی‌تواند در خرمشهر توسط ایشان تهیه شده باشد. عملیات کربلای 5 هم درتاریخ 19/10/1365 انجام شد نه در تاریخی که در زیرنویس عکس ذکر شده است.
منعم در ادامه مطلب خود می‌گوید: اطلاعات متناقض در دو کتاب یاد شده آن قدر بزرگ وغیر قابل چشم پوشی است که به نظر می رسد ناشر می‌بایست یا آن را اصلاح و یا از توزیع کتاب‌ها خودداری کند. زیرا وقتی پژوهشگران و محققان داخلی وخارجی در تاریخ نگاری و تحقیقات خود از این کتب به عنوان مرجع استفاده می‌کنند آن وقت شاید نسبت به دیگرحقایق اتفاق افتاده در جنگ تحمیلی هم دچار شک و تردید شوند.

مهدی منعم در سال 1339 در رشت به دنیا آمده و سی سال است که به عکاسی مشغول است. وی سال گذشته مصاحبه ای با سایت عکاسی داشت که مورد توجه قرار گرفت و گزیده‌های آن در بسیاری از نشریات کشور به چاپ رسید.

وب سایت مهرداد نراقی آغاز به کار کرد. در این وب سایت که در سه بخش گالری، درباره و تماس طراحی شده است شما می توانید بیوگرافی این عکاس را بخوانید و عکس های او را که در چهار بخش ماشین ها، مه و تاریکی، شهر و مبهم کردن ارائه شده است ببینید.
در عکس‌های او توجه به سایه‌های تیره و روشن، مه و کمپوزیسیون به صورت برجسته ای قابل توجه است.
مهرداد نراقی، متولد سال 1357، فارغ التحصیل مهندسی مواد است و فعالیت هنری خود را با گروه "ورا" آغاز کرده است. وی از سال 1381 تا امسال هر سال در نمایشگاه‌هایی داخلی و خارجی حضور داشته است و آخرین نمایشگاه وی مهر 86 با عنوان "ماشین" در گالری راه ابریشم برگزار شد.