داستان کانن در توکيو از سال ۱۹۳۳ شروع شد. در يک مهماني يک دکتر جوان به نام تاکشي ميتارايي با سه دوست خود در مورد جايگاه ژاپن در دنياي صنعتي صحبت مي‌کرد. در آن زمان ژاپن در زمينه کشتي‌سازي و پارچه صنايع مطرحي در سطح جهان داشت، ولي در زمينه مهندسي دقيق حضور قدرتمندي نداشت. اين چهار دوست هم عقيده بودند که در بازار ژاپن در زمينه طراحي و ساخت دوربين عکاسي با کيفيت بالا و قيمت مناسب خلاء زيادي وجود دارد. تاکشي ميتارايي، گورو يوشيدا، سابورو يوچيدا و تاکئو مايدا چهار مردي بودند که آزمايشگاه ابزار دقيق اپتيکي را در سال ۱۹۳۳ بنا نهادند. اين آزمايشگاه در حد يک اتاق در طبقه سوم يک ساختمان قديمي بود.
گورو يوشيدا تنها کسي بود که در زمينه دوربين عکاسي تجربه حرفه‌اي داشت. دکتر تاکشي ميتارايي که بعدها مدير عامل کانن شد، متخصص زنان و زايمان بود. اين شرکت نوپا آرزوي توليد يک دوربين عکاسي سطح بالا را داشت که قابليت رقابت با رقباي آن زمان نظير لايکا در آلمان را داشته باشد. تفاوت ايده کانن با ساير رقبا در نوع نگاه آن بود: توليد يک دوربين با کيفيت بالا براي بازاري وسيعتر.
در طي يک سال آزمايش بر روي دوربين‌هاي مختلف لايکا، يوشيدا اولين نمونه دوربين ۳۵ م.م. ژاپن که داراي يک شاتر صفحه کانوني بود را طراحي کرد. او اين نمونه اوليه را به نام الهه بودايي نعمت که بر اساس افسانه‌ها هزار دست دارد، Kwanon نام نهاد. لوگويي که براي دوربين طراحي شد يک الهه با دست‌هاي فراوان را نشان مي داد که در حلقه‌اي از شعله‌ها قرار داشت و کلمات Camera و Kwanon در آن نوشته شده بود. Kwanon بعدها به Canon تغيير داده شد.
شرکت اولين علامت تجاري خود براي محصولش را با نام Canon در سال ۱۹۳۵ ثبت کرد. در سال ۱۹۳۷ خود شرکت مجددا سازماندهي شد و با نام صنايع اپتيکي دقيق (Seiki Kogaku) نامگذاري شد. توليد و فروش دوربين در اين زمان با مدلهاي Hansa که مدل‌هايي جديد، عمومي و با استاندارد جديدي بودند شروع شد.