دوران جنگ براي شرکت دوره سختي بود. سابورو يوچيدا که معاون شرکت بود در سال ۱۹۴۲ خارج از توکيو يک پست غير نظامي گرفت. دکتر ميتارايي هنوز به عنوان يک متخصص زنان و زايمان کار مي‌کرد. او بعدها به عنوان مدير عامل شرکت منصوب شد و به طور تمام وقت به امور شرکت پرداخت.
يک دوربين اشعه ايکس جديد طراحي شد، اما توليد دوربين در حد بسيار پاييني صورت گرفت و بعد از جنگ کارخانجات تعطيل شد.
در اين زمان به طور ناگهاني شانس به شرکت رو کرد. سربازان آمريکايي که در ژاپن مستقر بودند علاقه زيادي به خريد دوربين پيدا کردند و حتي بعضي از آنها براي خريد کارخانجات قديمي شرکت ابراز تمايل کردند. اين بازار جديد نشانه‌هاي اميدوار کننده‌اي براي شرکت بود. به نظر دکتر ميتارايي دوربين عکاسي آينده خوبي داشت . بنابر اين او ۵۶ کارگر پيشين شرکت را مجددا دعوت به کار کرد و شرکت را به عنوان يک توليد کننده دوربين عکاسي مجددا بازگشايي کرد.
در سال ۱۹۴۶ ژنرال ارتش آمريکايي اشغال کننده ژاپن ۱۰ هزار دستگاه دوربين سفارش داد و فرصت‌هايي در بازار آمريکا پديدار شد. دکتر ميتارايي احياي شرکت در دوره بعد از جنگ را هدايت مي‌کرد. از يک طرف او به ابتکاراتي دست زد و مهندساني را استخدام کرد که به توسعه محصولات با کيفيت بر اساس تکنولوژي اوليه شرکت علاقمند بودند. از طرف ديگر او يک فرهنگ مشارکت قدرتمند را در شرکت اعمال کرد که تقدس سخت کوشي و کار هسته آن و مشارکت در مزايا و تاکيد آينده‌نگرانه بر توازن کار و زندگي از اصول آن بود.
او بر تنوع محصولات تاکيد داشت و کيفيت کارخانجات را بهبود بخشيد. در دهمين سالگرد تاسيس شرکت، شرکت نامش را از Seiki Kogaku به کانن Canon تغيير داد و نام شرکت و دوربين‌هاي توليدي‌اش يکي شد. سپس در ۱۹۵۵ کانن اولين دفترش را در آمريكا باز گرد و در سال ۱۹۵۷ کانن اروپا تاسيس شد.