گسترش دامنه خلاقیت
تعداد فراوان مشخصات خودکار هوشمند دوربین ها، عکاسان و علاقمندان و ویدیو را قادر می‌سازد که به ننایج فوق العاده‌ای دست یابند. دیگر نیاز نیست که کاربران مهارت خاصی در عکاسی داشته باشند تا عکس‌ها و ویدیوهای حرفه‌ای تولید کنند. در بیشتر حالات کاربر تنها باید دکمه شاتر را فشار دهد تا یک عکس تکنیکی از یک منظره بگیرد. در عین حال، تعداد پارامترهای خاص قابل تنظیم حد و مرزی ندارد. تجهیزات عکاسی اکنون قادر به تولید تصاویری است که قبلا تنها در خیال عکاسان می‌گنجید. در نتیجه، عملا محدودیتی برای خلاقیت کاربران وجود ندارد. قبلا تنظیم و ویرایش عکس‌ها می‌بایست در کامپیوتر و با نرم‌افزارهای پیشرفته پردازش تصویر انجام می‌شد، اما اکنون بسیاری از کارها را می‌توان هنگام گرفتن عکس یا نشان دادن آن در خود دوربین انجام داد. الیمپوس با فیلتر موسوم به ART  و MAGIC ART در این زمینه پیشتاز است. تقریبا تمام سازندگان دوربین اکنون مدهای عکاسی مختلف و جلوه‌های انتزاعی مانند پردازش ضربدری، جلوه فیش‌آی (چشم ماهی)، دوربین روزنه‌ای، پاپ آرت و تک رنگ را در آخرین نسل دوربین‌های خود طراحی کرده‌اند. به علاوه بعضی مدل‌ها جلوه‌هایی دارند که می‌توانند عکس‌هایی شبیه فیلم‌های نگاتیوی مرسوم ایجاد کنند. (مانند Fujifilm Finepix F300EXR)

جلوه‌های انتزاعی با امکانات بهینه‌سازی تصویر که امکان درست کردن عکس‌های کج را می‌دهد تکمیل شده است. مثلا سامسونگ در آخرین نسل محصولات خود، امکانی به نام برش هوشمند (Smart Crop) ارایه کرده‌ که می‌توان عکسهایی را که از تابلوی نقاشی یا مثلا تخته سیاه گرفته شده صاف کرد یا مثلا خطوط عمودی همگرا را که به خاطر پرسپکتیو هنگام عکاسی رو به بالا از ساختمان‌های بلند ایجاد شده اصلاح کرد.

معرفی رده جدیدی از دوربین‌ها
دو رده جدید از دوربین‌ها اکنون در بازار دوربین‌های دیجیتال معرفی شده‌اند که اکنون می‌روند که سهم مهمی از بازار را به دست بگیرند: دوربین‌های جمع و جور با قابلیت تعویض لنز و دوربین‌های کوچک (مینی کم) جیبی ترکیبی. این دو وسیله را می‌توان برای گرفتن عکس‌ و نیز فیلم به کار برد. یکی از خواص برجسته مینی‌کم‌ها این است که می‌توان آنها را به سادگی به شبکه‌های اجتماعی مانند فیس بوک، یوتیوب، و فلیکر وصل کرد و تمرکز آنها بر به اشتراک‌گذاری و رد و بدل کردن تصویر است. عکس‌ها و فیلم‌ها وسایل مهمی برای جلب توجه و شناخته شدن هستند و امکان به اشتراک گذاری تجربیات و مشاهدات با اعضای خانواده و دوستان را برای کاربران فراهم می‌کنند.
کداک، پاناسونیک، سامسونگ و دیگران وسایل جدیدی را در این رده به نمایش گذارده‌اند که کاربران را قادر می‌سازد که با فشردن یک دکمه، تصاویر را روی اینترنت بارگذاری کنند. روند شخصی سازی دوربین‌ها نیز تا آنجا پیش رفته  که می‌توان جلد یا پوسته روی دوربین‌های فیلمبرداری را مطابق سلیقه‌های مختلف عوض کرد. دوربین جدید سری TA1 پاناسونیک با مکان اتصال به فیس بوک و یوتیوب نه تنها در چهار رنگ ارایه شده است، بلکه کاربران می‌توانند برای پوشش روی دوربین از میان تعداد زیادی از جلدهای طراحی شده انتخاب کنند یا حتی بر اساس خلاقیت خود آن را چاپ کنند.

پاناسونیک تشخیص داده است که روند بازار و خواست مشتریان که خصوصا در میان مشتریان جوان معمول است، به سمت شخصی سازی این گونه وسایل پیش می‌رود. بنابر این، این شرکت این امکان را برای خریداران فراهم کرده که از پوسته‌هایی که برای دوربین TA1 HD Mobile مطابق سلیقه و تمایل خود استفاده کنند.

رشد سیستم جدیدی از دوربین‌ها
هر چند که دوربین‌های بدون آینه با لنزهای قابل تعویض دو سال پیش به بازار معرفی شدند، اما توانایی‌هایی از خود نشان داده‌اند که با وجو اندازه کوچک خود، کاربران مبتدی تا حرفه‌ای را تحت تاثیر قرار داده‌اند. محدوده این دوربین‌های سبک وزن اکنون بسیار وسیع‌تر شده و اکنون هم دوربین‌های دارای سیستم چهار سوم میکرو از پاناسونیک و الیمپوس و هم دوربین‌های دارای اندازه سنسور APS-C از سامسونگ و سونی را شامل می‌شود. فتوکینای 2010 کمک می‌کند که برانداز کنید که کدام دوربین از این رده که چیزی بین دوربین‌های زوم کوچک و سیستم‌های SLR هستند، بر دیگری پیشی می‌گیرد. انتظار می‌رود که این دسته جدید از دوربین‌ها در آینده بیشترین نوآوری‌های تکنولوژیکی و عملکردی را داشته باشند.
امکان جدا کردن منظره یاب و لنز از یکدگیر اساس این کلاس از دوربین‌ها است. این اصل در محصولات جدیدی که در فتوکینای 2010 رونمایی شده‌اند بیشتر دیده می‌شود. سیستم‌های ماژولار به این صورت هستند که نمایشگر منظره‌یاب، واحد حافظه و واحد تصویر‌سازی به عنوان اجزای جدا از هم عمل می‌کنند و  به صورت بی‌سیم با هم در ارتباط هستند.

پیروی سخت‌افزار از نرم‌افزار

سیستم‌های پردازش تصویر با کارایی بالا هم برای حرفه‌ای‌ها و هم کاربران خانگی فرآیند بهینه‌سازی، نگهداری، و استفاده از تصاویر دیجیتال را راحت‌تر کرده و در عین حال، تطبیق‌پذیری آنها را بالا می‌برند. به علاوه، آنها به دنبال راهی برای رسیدن به دسته جدیدی از تجهیزات هستند. سری‌های سه‌پایه با قابلیت کنترل الکترونیکی برای عکاسی دقیق از اجزاء یک تصویر به منظور ایجاد یک عکس پانوراما، و ریل‌های فوکوس دقیق برای تنظیم دقیق صفحه فوکوس و همینطور پایه‌هایی برای استفاده راحت از دوربین‌های SLR در حین فیلمبرداری (Gitzo, Novoflex)  به عکاسان کمک می‌کند که تصاویر HDR را راحت ادیت کنند یا در گرفتن عکس‌هایی که عمق میدان وسیعی دارند و نیز تصاویر خاصی که به صورت یک عکس پانوراما در هم ادغام شده‌اند به آنان یاری می‌رساند.

ارتباط تصویری لازمه قابلیت تحرک
مهارت‌های حرفه‌ای کم و بیش در عکاسی منسوخ شده است. در عوض، عکاسی بخاطر امکانات خلاقانه و ارتباطات سریع تصویری از طریق اینترنت و تلفن‌های همراه، علاقمندانی جدیدی یافته است. تصاویر (چه عکس و چه فیلم) مهمترین و مرسوم‌ترین راه ارتباطی شده است که از طریق آن وقتی در خانه یا در راه هستیم، ارتباط ما با دنیا حفظ می‌شود. این یکی از دلایلی است که تولیدکنندگان بسیاری ، لوازم به اشتراک‌گذاری تصویر مختلفی را در فتوکینا 2010 به نمایش گذارده‌اند. صنعت تصویر‌سازی به دنبال راه‌حل‌هایی برای ساده سازی و سرعت بخشیدن به ارتباط تصویری است و این شامل درگاه‌های ارتباطی WLan داخلی یا USB داخلی  و نرم‌افزارهای انتقال تصویر برای بارگذاری سریع و مستقیم تصاویر از دوربین روی اینترنت است. مردم دوست دارند بدانند که عکسی را که در حال  حرکت گرفته‌اند دقیقا در چه مکانی گرفته‌شده است. با استفاده از تکنولوژی‌های تعیین موقعیت نظیر GPS، تعداد فزاینده‌ای از دوربین‌ها می‌توانند این کار را یا به صورت داخلی و یا از طریق تجهیزات جانبی انجام دهند. بعضی از دوربین‌ها می‌توانند حتی اطلاعاتی از قبیل این که عکاس کجا ایستاده و از چه عکس می‌گیرد را ارایه کنند (Nikon, Panasonic, Samsung, Eye-Fi).

بازار پر رونق وسایل جانبی
باتری‌های عادی و قابل شارژ، فیلترهای الحاقی، سه پایه‌ها، و کیف‌های تجهیزات عکاسی تنها مثال‌هایی از وسایلی هستند که قابلیت‌ها، وسعت، انعطاف‌پذیری و شکل و شمایل آنها عوض شده است. سه‌پایه‌ها باید نیازهای زیادی را پاسخ گویند. در حالی که بعضی از آنها باید هممه جا قابل استفاده باشند، بعضی دیگر بایدسبک وزن بوده و از موادی با استحکام بالا ساخته شده باشند یا کیفیت ساخت بسیار بالایی داشته باشند. برای نیازها محدودیتی وجود ندارد. کیف‌های دوربین اکنون بیشترنیازهای خاص کاربران را در نظر دارند وسعی می‌کنند در طراحی آنقدر قابل انعطاف باشند که بتوانند به غیر از عکاسی برای سایر مصارف نیز استفاده شوند. کیف‌های بزرگ‌تر به صورت استاندارد، دارای جایی مخصوص لپ‌تاپ هستند و رنگ و شکل آنها به سمت مد مورد پسند مشتریان جوان سوق پیدا کرده است. هر چند، کیف‌هایی نیز برای کسانی که یک شکل کلاسیک زیبا را می‌پسندند و نیز عکاسان طبیعت که باید کیف هایی با کیفیت ساخت بالا و مواد مقاوم داشته باشند وجود دارد.

فتوکینا 2010 نشان خواهد داد که تصاویر به عنوان مهمترین وسیله ارتباطی در دنیای امروز باید چه وظیفه‌ای را بر عهده گیرند. دیگر تمرکز از نقش هنری تصویر در تمام جنبه‌های مختلف برداشته شده است. تصاویر و فیلم‌ها به یادآورنده خاطرات و مجسم کننده تجربیات و احساساتی هستند که می‌توانند با دیگرات به اشتراک گذارده شوند. در عصر جهانی‌سازی و جابجایی سریع، مردم اغلب از یکدیگر دورند یا مدتی از هم دور می‌شوند و به این وسیله می‌توانند آرامش و دوستی را بدست آورند. تصاویر کمک می‌کنند که مردم از یکدیگر با خبر باشند، مطمئن باشند که کسی به آنها توجه دارد و آنها را می‌شناسد، و ارتباط قوی‌تری با هم داشته باشند. در نتیجه، بسیار مهم است که مردم بتوانند نه تنها از موضوعات در هر زمانی و در هر شرایط قابل تصوری عکاسی کنند، بلکه بتوانند این تصاویر را به راحتی از طریق اینترنت در اختیار دیگران قرار دهند. فتوکینا فرهنگ کنونی تصویر سازی را مستند کرده و نشان می‌دهد که مسیر توسعه آینده چگونه است.
دنیای تصویر سازی به طور روزافزونی روش زندگی ما را شکل می‌دهد. در فتوکینا تمام تولیدکنندگان طراز اول دنیا، بار دیگر محصولات، سیستم‌ها و راه حل‌های  پیش‌تازی را  به نمایش خواهند گذارد که روش برخورد ما با تصویر را به طرز غیر قابل باوری تغییر می‌دهد و ضمنا ارتباطات را با تصویر گسترش داده و دنیای تصویر سازی را بیش از پیش چند وجهی می کند.

  

تکنولوژی‌ها، محصولات و مشخصات
هنگامی‌که بازیگران پیشتاز عرصه تصویر سازی دیجیتال 21 تا 26 سپتامبر در نمایشگاه فتوکینای کلن گرد هم آیند، بازدیدکنندگان این نمایشگاه خواهند فهمید که عکاس چگونه پیوسته در حال ابداع مجدد است. قابلیت‌های عظیم نوآوری در دنیای تصویرسازی تغییراتی را ایجاد کرده که بار دیگر بر انقلابی عظیم در عرصه گرفتن عکس، پردازش، ذخیره‌سازی، بایگانی، و استفاده از تصاویر  دلالت دارد. اعلان‌های اولیه از طرف شرکت کنندگان در نمایشگاه، پیشاپیش نشان از این دارد که صنعت عکاسی بار دیگر پیروزی خود بر موانع تکنولوژیکی را که تا بحال غیرقابل حل می‌نمود را جشن می‌گیرد، و عرصه‌های جدیدی را در دنیای تصویرسازی می‌گستراند.

عکاسی دستخوش تغییرات سریع
اکنون می‌توان با یک وسیله عکس و  فیلم گرفت و نتایج کار را در همان وسیله تماشا کرد، پردازش کرد، ذخیره‌سازی کرد و با دیگران به اشتراک گذاشت. دوربین‌های فیلم‌برداری در حال تبدیل به دوربین عکاسی هستند، در حالی که دوربین‌های عکاسی دارند به دوربین فیلم‌برداری تبدیل می‌شوند. اما این تازه اولین قدم است، زیرا سیستم‌های ضبط دیجیتال به نمایش درآمده در فتوکینا می‌توانند در یک زمان هم فیلم و هم عکس بگیرند. این سیستم‌ها به طور خودکار عکاس را مطمئن می‌سازند که هرگز لحظه مورد نظر را از دست نخواهد داد، زیرا تنها با فشردن دکمه شاتر تمام عکس‌ها را با سرعت بالا ثبت خواهند کرد. سیستم‌های خودکار هوشمند بقیه عکس‌ها را حفظ خواهند کرد و حتی می‌توانند بهترین عکس در سری مورد نظر را انتخاب کنند. چنین قابلیتی مثلا در دوربین Canon Ixus 1000 HS پیش‌بینی شده است.
دیگر برای کسی که می‌خواهد با یک دوربین فیلمبرداری HD،  عکسی در اندازه استاندارد 10×15 سانتیمتر داشته باشد، این پرسش که فیلم بگیرم یا عکس بی معنی شده است.  زیرا که هم دستگاه‌های چاپ Kodak Picture Kiosks با قابلیت گرفتن عکس از ویدیو و هم نرم‌افزارهای جدید با قابلیت پرینت از فیلم Full HD برای پرینترهای Canon Pixma (مثلا iP4850) گرفتن عکس‌های منحصر بفرد از کلیپ‌های ویدیویی را فراهم ساخته است.

 

مهمترین مطلب در مورد این قابلیت عملکرد دوگانه تنها این نیست که امکان گرفت فیلم‌های Full HD و همزمان عکس را فراهم می‌کنند، بلکه این است که تصاویر را می‌توان بسیار سریع و آسان بر روی شبکه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک، فلیکر یا یوتیوب ارسال کرد. علاوه بر این که عکاس یا علاقمند به فیلم می‌تواند در دوربین تعیین کند که کدام عکس یا تکه فیلم باید آنلاین شود، نرم افزار همراه وسیله نیز (همانند Nikon ViewNX 2) می‌تواند با اتصال دوربین به کامپیوتر، کاربر را مستقیما به سایت اینترنتی مورد نظر برده و اگر لازم باشد، عکس‌ها و فیلم‌ها را به فرمت مورد نظر تبدیل کند (مثل Panasonic HDC-SDX1). آخرین نسل دوربین‌های سری PJ از Nikon Coolpixها نه تنها می‌توانند عکس‌ها و فیلم‌های خود را توسط یک ویدیوپروژکتور سرخود روی دیوار نشان دهند، بلکه قادرند پرزنتیشن‌های درون یک کامپیوتر یا لپ‌تاپ را نیز نمایش دهند. دوربین‌های عکاسی دیجیتال جدید کداک اکنون دارای یک دکمه به اشتراک‌گذاری (share) هستند، که کاربر را قادر می‌سازد که فورا عکس‌ها را علامت‌گذاری کند تا با اتصال دوربین به کامپیوتر، عکس‌های منتخب به طور خودکار روی فیس‌بوک، یوتیوب یا گالری کداک آپلود شود.

گسترش یک لحظه
دیگر آن زمانی که می‌بایست به یک عکس تکی از یک لحظه مهم قانع بود سپری شده است. در آینده ، یک تصویر کامل شامل چند عکس خاص از لحظه مورد نظر خواهد بود. آخرین دوربین‌های دیجیتال کانن، فوجی، نیکون، الیمپوس و ریکو از چند عکس پیاپی برای بهینه‌سازی عکس نهایی استفاده می‌کنند. پردازنده دوربین این کار را با انتخاب جزئیات بهینه از میان تعدادی از عکس‌های تکی و ادغام آنها برای تشکیل یک تصویر جدید و کامل انجام می‌دهد. این تکنولوژی می‌تواند در شرایط نوری بسیار ضعیف عکس‌های کم نویزی ایجاد کند.  این قابلیت مثلا در دوربین Ricoh CX4 با نام "night landscape multi-shot mode" برای کاهش نویز چهار عکس را در یک عکس ادغام می‌کند.
نسل جدید دوربین‌های سایبرشات سونی مانند TX9  نویز رنگی را با گرفتن 6 عکس جدا و ادغام آنها در یک عکس برای رسیدن به بهترین جزئیات، کاهش می‌دهد.
یکی دیگر از امکانات دوربین‌های سونی مد "خارج از فوکوس کردن پس‌زمینه" است که دوربین یک عکس می‌گیرد: یکی با پیش زمینه شارپ و دیگری با پس زمینه محو. در نتیجه حتی یک دوربین کوچک نیز می‌تواند تصویری ایجاد کند که معمولا دوربین‌های SLR با دیافراگم‌های بزرگ قادر به ایجاد هستند. قابلیت Pro focus دوربین‌های کوچک جدید فوجی به طرز مشابهی از دو یا سه عکس جدا به این منظور استفاده می‌کنند.
همچنین تولیدکنندگان دوربین از تکنولوژی چند عکسی برای تنظیم محدوده دینامیکی استفاده می‌کنند تا نواحی روشن و تیره هر دو با جزئیات عالی نشان داده شوند. مثلا دوربین جدید  Canon PowerShot S95   در مد HDR، سه عکس با نورسنجی مختلف می‌گیرد و سپس با ادغام آنها یک عکس با محدوده دینامیکی بالا ایجاد می‌کند.

دورزدن قوانین اپتیک
مثال دیگری از نحوه استفاده از روش‌های چند عکسی مبتنی بر نرم افزار، ادغام یکپارچه تصاویر تکی برای خلق پانوراماهای جذابی است که پوشش دید آنها بسیار بیشتر از زاویه دید لنز مورد استفاده است. قبلا برای این که بتوان عکس‌ها را در دوربین یا کامپیوتر به هم چسباند، می‌بایست با دقت نواحی مشترک عکس‌های تکی را تنظیم کرد، اما اکنون عکاسان تنها باید دوربین را به اطراف بچرخانند تا بتوانند چنین عکس وایدی ایجاد کنند. (مد Sweep Panorama در سونی، Motion Panorama در فوجی).
همچنین از تکنیک چند عکسی می‌توان برای شارپ کردن بیشتر تصویر استفاده کرد. برای این کار، تعدادی عکس تک در فواصل فوکوس مختلف گرفته می‌شود و از جلو تا عقب با هم ادغام شده تا یک تصویر شارپ در کل عمق تصویر ایجاد شود. یک تکنولوژی جدیدتر دیگر که نتیجه کاربرد چند مقاله علمی است و  انتظار می‌رود در فتوکینا نشان داده شود این است که از ادغام دو عکس که یکی با فلاش و دیگری بدون فلاش گرفته شده است برای خلق تصویری با نمای "نور موجود" و با نویز کم استفاده شود.

ورود به بعد سوم
تصاویر سه بعدی نه تنها سینماهای هالیودی را تسخیر کرده است، بلکه اکنون در حال ورود به اتاق‌های نشیمن است. موضوعی که همیشه در فتوکینا موضوع بحث‌های داغی بوده است، اکنون در نقطه عطفی قرار دارد و در حال تبدیل به مشخصه‌ای تاثیرگذار است. دوربین‌های عکاسی و فیلمبرداری با قابلیت ضبط تصاویر کیفیت بالای سه بعدی به تصاویر بعد جدیدی بخشیده اند. در نتیجه، دوربین‌های دارای قابلیت سه بعدی و لنزهای آنها و لنزهای کلوزآپی که به وسایل دو بعدی قابلیت سه بعدی می‌بخشند در فتوکینای امسال در کانون توجه قرار دارند. برای مثال پاناسونیک یک لنز سه بعدی را برای دوربین‌های دارای سیستم میگرو G و همچنین دوربین‌ها و تلویزیون‌های سه بعدی را نمایش خواهد داد.
فوجی پس از آن که در فتوکینای 2008 پیشتاز عکاسی دیجیتال سه بعدی بود، اکنون نسل جدید از این دوربین‌ها را در نمایشگاه تجاری کلن نمایش خواهد داد: FinePix Real 3D W3. این دوربین جدید دارای دو سیستم مجازی ضبط تصویر کیفیت بالاست، که این دوربین را قادر به ضبط ویدیو‌ها و عکس‌های سه بعدی HD تا 10 مگاپیسکل می‌سازد.  بینندگان برای تجربه جلوه سه بعدی در مانیتور بزرگ دوربین، نیازی به استفاده از عینک مخصوص ندارند. برای تجربه یک نمای هیجان انگیز، تصاویر را می‌توان روی هر تلویزیونی که قابلیت نمایش تصاویر سه بعدی را دارد مشاهده کرد. یکی از مشخصات پیشرفته نسل جدید دوربین‌های سه بعدی، تصاویری با تاخیر زمانی هستند که به بیننده اجازه می‌دهد با انتخاب نیمه‌های راست و  چپ یک تصویر، مد وقفه‌ای و کنترل تطابق تصویر سه بعدی را تنظیم کند.

- یادداشت‌های روزانه و عکس‌های نمایشگاه را در «سفرنامه فتوکینا» مطالعه کنید.

  

جمعه بیست و پنجم تیر 89 نمایشگاه عکس گروهی با عنوان «تهران مستند» در گالری آران افتتاح  و در آن عکس‌های مستندی از مجید بختیاری وفا، بهمن جلالی، رعنا جوادی، آیدین رحیمی پور آزاد، مزدک عیاری، جاسم غضبانپور، کاوه گلستان، تهمینه منزوی، مهدی وثوق‌نیا، پیمان هوشمندزاده و محسن یزدی‌پور به نمایش گذاشته شد.
نمایشگاه تا 17 مرداد از ساعت 11 تا 19 ادامه دارد. افتتاح ساعت 15 تا 21 بیست و پنجم تیر. گالری جمعه‌ها تعطیل است.
گالری آران، خردمند شمالی، کوچه دی، پلاک 12

سایـت عکاسی: برای این نمایشگاه کاتالوگ منتشر شد و در آن یادداشت، مطالب و گفتگوهایی با عکاسان گردآوری شد که در این بخش ارایه می‌شود. همچنین عکس‌های نمایشگاه را می‌توانید در اینجا ببینید.

  

آرش حنایی

سال‌ها می‌گذرد از روزهای اوج و شکوفایی عکاسی مستند در ایران. شاید سال‌های انقلاب و جنگ، شاخص این دوران باشند.
عکاسان تجربی و حرفه‌ای کار، دانشگاه‌ها را عکسباران می‌کردند.
گالر ی‌های خصوصی، نهادهای دولتی، موزه‌ها و فرهنگسراها، همه جا از عکس استقبال می‌شد. بتدریج عکس سندی شد کاربردی و دوربین ابزاری برای ثبت بی‌قضاوت وقایع.
عکاسان در آن شرایط سخت با دوربین‌های آنالوگ و فیلم‌های سیاه و سفید مجموعه‌های قابل توجه‌ی را ساختند.
همکاری با خبرگزاری‌های حرفه‌ای و یا نیاز آژانس‌های بزرگ خبری برای استخدام عکاسان بومی و حتی قرارداد و مزایا برای عکاسانی که به جبهه‌های جنگ می‌رفتند، از اندک اهمیتی برخوردار بود و یا اصلاً مطرح نمی‌بود. در واقع عکاسی داوطلبانه انجام می‌شد و بسیاری از عکاسان فارغ از دیدگاه و روش‌های فکری آژانس‌ها و خبرگزاری‌ها کار می‌کردند.
صرف نظر از عکاسی خبری حرفه‌ای به عنوان زیر شاخه مهمی از عکاسی مستند که خود مبحثی مجزا و اما خارج از حدود این مقدمه دارد در یک بازنگری کلی به عکاسی مستند  اجتماعی از یکی دو دهه قبل از پیروزی انقلاب و روند کلی آن می‌توان به نتایج مشابهی رسید. اکثر این تصاویر شاخص، کادرهای ساده‌ای دارند و بیشتر از هر چیز بر موضوع معطوف‌اند و عموماً در شکل یک مجموعه تعریف می‌شوند.
مجموعه «تهران مستند» با بهره‌گیری از همین ویژگی‌ها یعنی موضوع، موقعیت زمانی و مکانی چیده‌ شده است. تصاویری که اساس و محوریت آن توجه بر انسان و شرایط زندگی اجتماعی شهری است. عادات و مراسم روزمره، پرتره نگاری، اصناف، معماری و وقایع تاریخی تکه‌های این مجموعه بزرگ را شکل می‌دهند.

  

مجید بختیاری


محله عودلاجان و چال میدان درکنار سنگلج و بازار متعلق به دورانی است که طهران دهی بیش نبود و تنها به این چهار محله تقسیم می‌گردید و مردم آن به لهجه خاص خود سخن می‌گفتند محله عودلاجان به اعتبار مفهوم کلمه آن (به معنی تقسیم آب مصرفی اهالی شهر) نام گرفت و بعدها به دلیل مرتفع بودن، سکونت گاه اعیان و اشراف آن زمان گردید.
نام چال میدان به دوران‌های بسیار دورتری باز می‌گردد. زمانی که شاه طهماسب اول جهت حفاظت از شهر تازه تاسیس طهران که به انگیزه ایجاد یک مرکز تجاری ساخته بود. اقدام به استخراج سنگ‌های این منطقه نمود تا برج و باروئی به دور شهربنا کند، در نتیجه دراین محل چاله بسیار عمیقی حادث گردید که بعدها به چال میدان معروف شد.
بدلیل وجود دو مرکز بسیار قدیمی آئین تشیع دراین مناطق (بقعه امامزاده یحیی وبقعه امامزاده سید اسماعیل) و نیز شکل گیری و توسعه آیین تعزیه خوانی و روایت نهضت عاشورا و نیز تمرکز مراکز اقتصادی آن زمان محله بازار در مجاورت این منطقه و رشد توسعه شهر بدست مهاجران و نیاز به حفظ و حراست از قلمرو حاصله، فرهنگ جدیدی در این منطقه زده شد که همانا فرهنگ پهلوانی و قلندری است که با اتکاء به ارزش‌های مذهبی از دل زورخانه‌ها رشد و توسعه یافت.
8 قطعه عکس ارائه شده دراین نمایشگاه چکیده‌ای است از صدها عکس که 10 سال پیش به سفارش مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران در راستایی سندیت بخشیدن به هویت فرهنگی ..اجتماعی محلات طهران قدیم با عنوان پروژه‌های تحقیقاتی بافت فیزیکی اجتماعی محلات عودلاجان و چال میدان بمدت 3سال تهیه و ثبت و ضبط گردیده است.
امیدوارم تا ثمره این تلاش چند ساله مورد توجه مخاطبین عام و خاص عکاسی قرار گیرد.
  

- چرا عکاسی مستند را انتخاب کردی در حالیکه فضای مناسبی برای نمایش اینگونه عکس‌ها در ایران وجود ندارد. تازه اگر نمایشگاهی هم برگزار شود اینگونه عکس‌ها قابلیت فروش ندارند و بیشتر برای چاپ در یک کتاب مناسبند تا جای دیگر. از طرفی کتاب هم هزین ههای خاص خود را دارد و نیازمند به یک حمایت کننده که در اینگونه موارد بسیار کمیاب است؟
بختیاری: مسلماً هر قله‌ای، هر اوجی، به مقدماتی نیاز دارد که بدون طی کردن مسیر، رسیدن غیرممکن است، آنها که این مقدمات را نمی‌پذیرند مجبورند که به گونه‌ای خودشان را نشان بدهند. می‌دانی مثل یک جور نمایش. من فکر می‌کنم بخشی از این مشکلات مربوط به گذشته آدم‌هاست. گذشته‌ای که آ نها را محروم کرده. اکثراً تبدیل به یک مشت آدم‌های مصر فکننده شده‌ایم که حتی روش صحیح مصرف کردن را هم نیاموخته‌اند. نمی‌دانم علت چیست شاید بحران نفت باشد یا مشکلات اقتصادی نمی‌دانم. البته نمی‌خواهم به سراغ بغض شخصی‌ام بروم هرچندکه همانها در انتخاب مسیر موثرند.
هفتاد یا هشتاد سال پیش واکر ایوانز در زمینه مستند اجتماعی کارهایی کرد که بعد از آن در دهه هفتاد شاگردانش مثل رابرت فرانک و هری کالاهان ادامه دادند قطعاً تاثیرگذار هم بودند.
می‌خواهم بگویم همان شیوه‌های عکاسی از طریق بعضی فرنگ رفته‌ها به ایران منتقل شد و باز بسیاری از عکاسان بدون شناخت و مثل یک مصرف کننده عمل کردند.
پس آن مقدمات طی نمی‌شوند و شرایط و خصوصیات شخصی کمتربه میان می‌آید. برای من هم مدت زیادی گذشت تا بخشی از این مقدمات را طی کنم و وارد رشته عکاسی شوم.
بعد از آن هم با مطالعه شیوه‌های فکری راه را اینگونه انتخاب کردم. به نظر من برای شکستن ساختارها اول باید خودمان را بشناسیم. عزت نفسمان را. من در کامرانیه و فرمانیه زندگی نکردم و پدرم در آلمان به دنیا نیامده. من متولد تهران هستم و تهرانی که عودلاجان و چاله‌میدان شکل گرفته پس چرا باید فرار کرد. به قول جلالی «اول باید بدانیم که هستیم؟» این فرار از خودشناسی آزاردهنده است. باید بدانیم برای آنهایی که ظاهرسازی می‌کنیم تاریخچه زندگیمان آشکار است و در نتیجه، این اعمال بی‌فایده است.

- عکس‌هایت را هر دو مجموعه می‌توان تقسیم‌بندی کرد.
اصناف، معماری کوچه و بازار، وضعیت اجتماعی و چیزهای دیگر .آیا این تقسیم بندی‌ها لازمه هر مجموعه مستند است یا بر اساس شناخت از وضعیت اجتماعی منطقه مورد نظر انتخاب می‌شود؟
بختیاری: اولاً صددرصد نیاز به اطلاعات اولیه داریم. من هم این کار را کردم. اول یک تحقیق کوچک که با گفتگو و مطالعه آغاز شد.

- پس بخش اول بدون دوربین شکل گرفت؟
بختیاری: بله، بدون دوربین. از شش هفت سال پیش در نظر داشتم که روی این محله کار کنم. در واقع فرصت مناسبی بود برای شناخت محلاتی که در آن زندگی کرده‌ام. این موضوع ارتباط مستقیم با ویژگی‌های خودم داشت و من به آن
علاقه‌مند بودم. یک جوری از نهاد برخواسته بود. خلاصه بعد از تحقیق اولیه،که تقریباً سی یا چهل درصد اطلاعات مورد نظر را تشکیل می‌داد، برقراری رابطه مستقیم با آدم‌ها آغاز شد و حالا آن دیدگاه خامی که وجود داشت رفته رفته پخته‌تر شد.
به داستان‌هایی که می‌گفتند توجه می‌کردم. تحت تاثیر رفتارشان قرار می‌گرفتم و آرام آرام آن رابطه روزمره شکلی به خود گرفت.
در اغلب موارد چون آن اطلاعات پایه را کسب کرده بودم در برخورد با افراد همیشه حرفی برای گفتن داشتم. مکالمه دوستانه که محصول همان تحقیق اولیه بود شکل می‌گرفت و زمینه‌های مناسبی را برای عکسبرداری فراهم می‌نمود. گاهی اوقات برای گرفتن چند فریم عکس ده‌ها بار به آن منطقه مراجعه می‌کردم که در نهایت نتیجه مثبت بود.
می‌دانی، معتقدم که برای کسب اطلاعات همه فیلترها را باید حذف کرد. از برقراری یک رابطه صمیمی و متداول عکس‌های بهتری بوجود می‌آید. در واقع این شناخت می‌تواند کادر، ترکیب‌بندی و درکل همه خصوصیات عکس تو را مشخص نماید. این داد وستد اطلاعات مثل گپ دو  پیرمرد بود که نوستالژی و خاطراتشان را یاد می‌کنند. همین‌ها تصویر را می‌سازد.

- فکر می‌کنی همین شیوه رفتاری در مناطق دیگر تهران قابل اجراست، مثلاً همین خیابان گاندی با کافی شاپ‌هایش، آن مغازه طبقه پایین با آن دکوراسیون و اجناس گران قیمتش؟
بختیاری: باشیوه‌ها و روش‌ها باید منعطف شد. نمی‌توان برای عکاسی از یک منطقه از قبل روش انتخاب کرد. فقط تحقیق لازم است به تعیین شیوه اجرایی. تحقیق حتی وضعیت تکنیکی را مشخص می‌کند. چه زمانی باید عکس گرفت؟ با چه نوری؟چه متریالی؟ چه لنزی؟ و بعد به سراغ سوژه رفت و ارتباط مستقیم برقرار کرد.

- پس معتقدی که همیشه راه حلی وجود دارد؟
بختیاری: قطعاً اگر وضعیت اجتماعی عکاس با سوژه‌هایش متفاوت باشد و هماهنگی با آن قشر مورد نظر تا حدی امکانپذیر نباشد باید به دنبال یک فاکتور جذاب بود. کمی جذابتر و کمی مریخی‌تر! [خنده]

- به صورت کلی، و صرف نظر از تفکیک دو مجموعه، احساس می‌کنم هر جا نمایش کودکان و نوجوانان در این مناطق پرداختی وضعیت کاملاً متفاوت می‌نماید. یک نوع احساس همدردی و یا درک کامل. آن چند نوجوانی که با غرور به لنز تو نگاه می‌کنند و انگار که نگهبان خرابه‌های پشت سرشان هستند.
بختیاری: صحبت‌های تو نشان می‌دهد همانطور که من با آن آدم‌ها ارتباط برقرار کرده‌ام تو هم با من و با عکس‌هایم ارتباط برقرار کردی. بله ،معصومیت و بیطرفی کاملاً در چهره‌هایشان مشهود است. البته معصومیت هم متفاوت است. معصومیت در یک خانواده فرهنگی، در یک خانواده اروپایی، در زمان جنگ و یا آفریقا. هر کدام به نوعی ترجمه می‌شود. این بچه‌ها ناخواسته در این فضا وارد می‌شوند. با همه سختی‌ها و مشکلاتش.
این قشر کم سن و سال بی‌ اطلاع از وضعیت حال و آینده به زندگی خود ادامه می‌دهند. مرا یاد دوران کودکی‌ام می‌اندازد.
کجا بودم و در کدام کوچه پس کوچه سرگرم یک بازی ساده کودکانه .[سکوت] بله این عکس‌ها نافذند.

- چرا گاهی اوقات شیوه زندگی در این مناطق که هنوز ویژگی‌هایی از گذشته را با خود حمل می‌نماید (به شکل معضلی نمایش داده می‌شوند) و متأسفانه از یک رسم دیرینه تنها نکات منفی و متعصبانه‌اش را باقی می‌گذارند.
بختیاری: شخصاًبه هیچ وجه بعنوان یک معضل به آن نمی‌نگرم.
بلکه باید با پردازش و نمایش نکات قابل توجه مثبت و منفی آن را به یک فرهنگ نمونه تبدیل کرد بعضی‌ها فکر می‌کنند همه این گذشته را پاک باید کرد. اما به نتیجه‌اش توجه نمی‌کنند.
یک محصول بی‌هویت که نه توجهی به خود نموده و نه توانی در حدود فرهنگ‌های پیشرفته را دارد.
به هر حال ثبت و نگهداری از این نوع مجموعه‌ها به عنوان سند مهم است و اگر امروز مخاطبی ندارد مطابق معمول این آینده است که ارزش‌ها را مشخص می‌نماید .
اگرچه بازار به پاساژ و مغازه کبابفروشی و پیتزا فروشی تبدیل نمی‌شوند اما رفته رفته ویژگی‌های سنتی خود را به مرور از دست می‌دهند و این تصاویر اسناد قابل توجهی خواهند بود.

  

بخشی از مصاحبه محسن یزد ی پور با بهمن جلالی، 1384


... یک اشتباهی است که می‌گویند عکاسی بعد از انقلاب پیشرفت کرده من می‌خواهم بگویم که انقلاب باعث این پیشرفت شده، خود عکاسی پیشرفت نکرده است. یک پدیدهْ اجتماعی طی یک ]سری[ وقایع روزانه دراین کشور اتفاق افتاد که اسمش انقلاب بود،کسی نمی‌دانست که انقلاب اصلاً چیست وقتی این اتفاق افتاد یکی از ابزارهای که برای اطلاع رسانی، چاپ در مجلات و یا ارسال به فرنگ، استفاده شد دوربین عکاسی بود. نه اینکه عکاسان استفاده کنند. بلکه مردم عادی هم استفاده می‌کردند و یادگاری عکس گرفتند.
من می‌خواهم بگویم که عکاسی با پدیده‌های اجتماعی و جهانی، پیوند دارد وقتی آنها تغییر می‌کند اینها هم رشد پیدا می‌کنند. چون موضوع و مسئولیت پیدا می‌شود.
در جنگ هم عکاسان زیادی بودند ولی الان نیستند می‌توانی حداقل اسم 200 نفر را بیاوری ولی الان هیچکدام نیستند چون اینها پیوندشان با عکاسی فقط پدیده‌ای بود که داشت اتفاق می‌افتاد و عکس می‌گرفتند. آن پدیده تمام شد آنها هم رفتند سراغ کارهای دیگر چون موضوعی نداشتند، پس یکی یکی حذف شدند، نباید بگوییم که عکاسی رشد کرد، اگر انقلاب هم نمی‌شد عکاسی رشد می‌کرد؟
به نظر من اصلاً انقلاب باعث شد عکاسی صد قدم به جلو برود، عکاسی خبری مطرح شود، ارتباط بین عکاسی ایرانی و فرنگی برقرار شود. انقلاب باعث شد که یک عکاس ایرانی بتواند عکسش را درتایم چاپ کند که اصلاً کار آسانی نبود این واقعه بود و جنس واقعه خبر بود و در عکس‌هایی که می‌گرفتی دیده می‌شد.
انقلاب و جنگ یک پدیده خبرساز بود که کسانی آمدند و آن را ثبت کردند، حرفه‌ای و آماتور، اما به مرور انبوه این عکاسان کم شد. اتفاقی که درانقلاب افتاد این بود که موضوع به وجود آمد و عکس از این موضوع لازم بود. عکاسی از این، هیجان آور بود مثل جنگ یک عده بودند که این حرفه را داشتند و برای آژانس‌های داخلی و خارجی عکاسی می‌کردند. عده‌ای هم آماتور بودند که علاقه‌مند هم بودند. بعد از انقلاب فرصتی پیش نیامد که ما بدانیم که آدم‌ها می‌مانند یا می‌روند. چون جنگ بوجود آمد در نتیجه تمام کسانی که در انقلاب بودند و 10 ها نفر دیگر وارد ماجرای جنگ شدند و شما این پدیده را بعد از جنگ 8 ساله می‌توانید ارزیابی کنید که چند نفر بعد از این رویدادها دوام آوردند و چند نفر رها کردند و رفتند. بعد از جنگ کسانی ماندند که اصلاً عکاسی حرفه‌شان شد و یا کسانی که در ارگان‌ها و نهادها به صورت مستقل واحدهای عکاسی ایجاد کردند که هنوز هم دارند. یا کسانی که علاقمند شدند و آماتورها رفتند. یعنی غربال شد، در این جا سه گروه عکاسی باقی ماندند.کسانی که به عنوان یک شغل عکاسی را پذیرفتند. کسانی که علاقمند بودند و جذب ارگان‌ها شدند و عده‌ای که تازه علاقه مند به عکاسی شده بودند.
پس عکاسی به دنبال سوژه بودن و تفکر را نیاز دارد؟
بله حتماً دارد. دنبال سوژه بودن جاذبه عکاسی است.
مخصوصاً عکاسی به شیوه عکاسی مستند و یا خبری .یک مثل دارد عکاسی می‌گوید: «تو می‌توانی تصادفی یک شاهکار بوجود بیاوری، شاهکار چه به عنوان یک حادثه لحظه‌ای خبری و چه به عنوان یک عکس استثنائی» ولی این یک بار ممکن است در زندگیت اتفاق بیافتد و ادامه پیدا نمی‌کند ولی در نقاشی نمی‌توان یک نقاشی آنی را به عنوان یک اثر جاودانی بوجود آورد. این خاصیت عکاسی است، و این خاصیت در نحوی ثبت تصویرش نهفته است. تو روبرو می‌شوی، تصویری را ثبت می‌کنی، ممکن است این تنها تصویر موجود از این اتفاق باشد. ولی نمی‌توانی در نقاشی این عمل را انجام دهی. وقتی که دنبال سوژه هستی ممکن است چیزی را پیدا کنی که در آن لحظه فقط تو ناظر آن اتفاق هستی و آن را ثبت کنی. به نظر من عکاسی مانند زبان یاد گرفتن است. در یادگیری زبان ابتدا خیلی آسان می‌توانی لغات و جمله‌های ساده را بیاموزی، ولی کمی که جلوتر می‌روی باید بتوانی جمله سازی انجام دهی و خیلی مشکل می‌شود.
عکاسی هم شروعش خیلی خوب است جاذبه دارد. نیرومند است و خیلی زود راضی می‌شوی وقتی در تاریکخانه مشغول ظهور هستی می‌بینی مثل معجزه روی کاغذ سفید تصویر ظاهر می‌شود، این جذابیت‌ها خیلی زود از بین می‌روند و بعد تو می‌خواهی تصویر بهتری ظاهر شود ولی ظاهر نمی‌شود چون تو عکس بهتری نمی‌توانی بگیری.
نکته‌ی دیگر اینکه دوام آوردن در عکاسی در این کشور خیلی سخت است. اگر نخواهی به عنوان یک کار تجارت با عکاسی برخورد بکنی و بخواهی به عنوان مولف با عکاسی برخوردکنی، نمی‌توانی چون کار مشکلی است. مشکل است با این شغل بتوانی زندگی کنی و خودت هم پیش خودت شرمنده نباشی از کاری که می کنی (من برای کالایی که تماماً دروغ است چرا باید عکاسی کنم) اینجاست که عکاسی خیلی سخت می‌شود.
برای همین بیشتر آدم‌ها به سمتی می‌روند که در واقع حرفه‌ی عکاسی و تجارت عکاسی است. ولی اینکه بخواهی مستقل عمل کنی خیلی کار مشکلی است به خاطر همین هم خیلی‌ها طرفش نمی‌روند.
یک دوره‌ای کارهای خوبی انجام می‌شود. از زمانی که عده‌ای از دانشکده صدا و سیما فارغ التحصیل شدند، ولی خیلی الان تعداد کمی هستند، با اینکه در زمانی که در دانشگاه بودند عکس‌های خیلی خوبی می‌گرفتند. چون نمی‌توانند از این طریق در آمد داشته باشند، باید به سمت دیگری حرکت کنند. ولی حداقل شعار ندهند. مثل آقایانی که می‌گویند عکاسی تعریف دارد. چه چیزی در جهان تعریف ثابت دارد در جهانی که هر روز در حال تغییر است. مثلاً زیبایی هم یک تعریف ندارد. زیبایی «بریجیت باردو»، «اوگا ردنر» یا «مریلین مونرو» هنوز هم همان زیبایی است؟


  

آیدین رحیمی پورآزاد


از آنجا که دیوارنگاری‌های قدیمی که اکثراً به نوعی نگاه آرمانی و مفهومی معطوف‌اند موضوعی است که بسیاری از عکاسان آن را به کرات ثبت و تکرار کرده‌اند، این بار بر خلاف آن اسلوب همیشگی، ترجیح دادم که بدون هیچ نوع داوری، به صورت مستقیم و یک به یک، به عکاسی (کپی برداری) بخش دیگری از این نقاشی‌ها که چند سالی است وارد فضای شهری شده‌اند بپردازم.
نقاشی‌های دیواری به عنوان بخشی از فضاسازی‌های شهری، که قاعدتاً کمترین هدفشان ایجاد یک حس متفاوت (احتمالاً خوب) در سطح شهر است؛ تقریباً هرکجا را که چشم می‌اندازیم، تبدیل به نقوشی نابه جا شده‌اند که بدون هیچ رابطه‌ای با فضای اطرافشان در شهر، بر روی دیوارها نشسته‌اند و بخشی از فضای شهری را اشغال کرده‌اند.
اما تصاویرشان (برخلاف سیمایی که در شهر با آنها مواجهیم)، در نگاه اول شاید به دلیل قاب بندیشان یا وجود این همه رنگ، حالتی اغواگرایانه پیدا کرده‌اند و مجبورمان می‌کنند که در مقابلشان بایستیم؛ اما با کمی تأمل و نگاهی دوباره حالت اغواگرایانه‌اشان را از دست می‌دهند. این مجموعه به تحلیل و نمایش این تکه فضاهای شهری می‌پردازد. سندی از شهری که هر چند در نگاه اول خالی و بدون حضور مردمانش شده است اما کماکان نشانه‌هایی از حضور آدمها به چشم می‌خورد.
به هر روی، این تصاویر در حالتی شناور، در مرز عکاسی مستند (آنگونه که به عمق می‌رود و کنجکاوانه و با ممارست درون موضوع را می‌کاود) و عکاسی مستند (به معنای نگاهی آرشیوی، با قالب های تصویری صریح و به مثابه‌ی سندی تصویری از یک مکان) قرار گرفته‌اند و شاهدانی حقیقی از فضای درون شهری هستند.

  

مزدک عیاری در گفتگو با آرش حنایی


- چرا سیاه و سفید عکاسى مى‌کنى؟
عیارى: چون از تونالیته‌هاى خاکسترى خوشم مى‌آید و ظهور و چاپ آن برایم راحت‌تر است. در ضمن به قول یک نفر در عکاسى رنگى، رنگ بیشتر از سوژه جلب نظر مى‌کند. بعد هم اصلاً رنگى وجود نداشت، حتى پوستشان هم سیاه بود.
- چرا از ذغال‌فروش‌هاى خیابان آهنگ عکاسى کردى؟
عیارى: اتفاقى بود. اصولاً با این سوژه‌ها راحت‌ترم. مردم بالاى شهر بیشتر از عکس وحشت دارند تا مردم پائین شهر. و خودم هم با سوژه‌هاى بالاشهرى کمتر ارتباط برقرار مى‌کنم.
-  با این شیوه عکاسى چه چیزى را نشان مى‌دهى؟
عیارى: شاید یکى از کوچکترین دلایل آن چیزهایى باشد که دیگران نمى‌بینند.
-  اصولاً چه جایى براى محل نمایش عکس‌هاى مستند مناسب‌تر است؟
عیارى: نشریه‌ها. البته نشریه‌هاى عمومى که عکس برایشان کاربردى است. به نظر من عکس مستند تاثیرگذار است و بودنش بهتر از نبودن آن است.
- از این نوع عکاسى و به تصویر کشاندن قشرهاى مختلف یک جامعه چه هدفى را دنبال مى‌کنى؟
عیارى: من فقط به دنبال این هستم که گوشه‌اى از یک زندگى را نشان بدهم. و البته روى ترکیب‌بندى یک عکس هم زیاد فکر مى‌کنم.
- عکاسى مجموعه ذغال‌فروش‌ها چه مدت طول کشید؟
عیارى: من ۳ بار به خیابان آهنگ رفتم و همین براى ثبت ماجرا کافى بود.
- چگونه با آنها ارتباط برقرار می‌کنى؟
عیارى: شیوه‌اى براى برقرارى ارتباط با آنها ندارم.
  

جاسم غضبانپور متولد 1342 و اهل خرمشهر است. او عکاسی را از سن ده سالگی و به قصد عکاسی مستند آغاز کرد و به وضعیت اجتماعی دوران کودکی‌اش پرداخت.
روستاها و شهرها و وقایع روزگار را بی‌وقفه عکاسی کرد تا بمانند. به همین سادگی.
او دیدگاه خود را نسبت به عکاسی مستند این طور بیان می کند: «عکاسی مستند یعنی کلیه تصاویری که بدون دخل و تصرف عکاس ثبت و ضبط شوند.»
در همان دوران کودکی به روستاهای اطراف خرمشهر می‌رفت و زندگی‌شان را به تصویر می‌کشید و برای تامین مخارج عکاسی‌اش با دوربین پولاروید عکس یادگاری می‌گرفت.
«آن چرا که می‌اندیشیدم سریع‌تر از آن بود که روی کاغذ بیاورم برای همین هم رفتم سراغ عکاسی».
غضبانپور در ادامه خاطراتش می‌گوید: «از دوم راهنمایی به بعد پولاروید را کنار گذاشتم. بعد از ظهرها می‌رفتم به یک لابراتوار در خرمشهر کار تاریکخانه می‌کردم. آن زمان در خانه جوانان خرمشهر کلاس عکاسی داشتیم. دوربین
از آنها می‌گرفتیم و می‌رفتیم عکاسی. سال 1357 که شد از طریق تیمی که در خانه جوانان داشتیم چندین نمایشگاه عکس برگزار کردیم. با موضوع فقر و اوضاع و احوال جامعه در آن زمان. این نمایشگاه‌ها در دانشگاه ادبیات دانشگاه تهران، دانشگاه تبریز، جندی شاپور اهواز و ... برگزار شدند.
بنابراین من خرمشهر را از سال 1353 تا به امروز عکاسی کردم. در دوره انقلاب به عنوان یک انقلابی کار خودم را انجام دادم. از کل راهپیمایی ها و حدفاصل انقلاب تا سال 59 کلیه وقایعی که در خرمشهر اتفاق افتاد را در عکاسی کردم. جنگ که شد در یک دوره کوتاه، حدود یک سال امدادگر بودم و فقط به کار امداد می‌رسیدم. عکاسی هم در این یک سال تقریباً تعطیل شد. برای این که همه ابزار و ادواتم را از دست دادم و بعد از یکسال عکاسی جنگی را به صورت جدی آغاز کردم .»
غضبانپور در اواخر سال 62 و بعد از انقلاب فرهنگی به دانشگاه هنر می‌رود و در رشته عکاسی تحصیل می‌کند.
همین باعث می‌شود که آثار جنگ را در تهران هم دنبال کند. «زمان موشک باران من عکاس ستاد تبلیغات جنگ شده بودم. شهر نسبتاً خالی شده بود. هر جا که موشک می‌خورد می‌رفتیم و عکاسی می‌کردیم.»
در اواسط سال 66 شروع به ثبت نقاشی‌های دیواری در تهران و نقاط دیگری می‌کند. او از نقاشی دیواری و دیوار نوشته‌ها بعنوان یکی از نکات قابل توجه برای شرح روحیه دوران یاد می‌کند. «بعد از باز پس‌گیری خرمشهر تمام دیوار نوشته‌های عراقی‌ها را در خرمشهر ثبت کردم سنگرهایشان، دیوار نوشته‌ها همراه با فضاهای مسکونی که برای خودشان درست کرده بودند الان اگر اینها را به یک جامعه‌شناس یا محقق نشان دهیم می‌تواند حال و احوال آن دوران را تحلیل کند.»
«بعضی‌ها از من خرده می‌گیرند و می‌گویند که در عکس‌هایت انسان نیست. ولی من می‌گویم حتی از یک درخت، یک لانگ شات، از یک شهر. به هر حال آدم‌ها اینها را ساخته‌اند.
آدم‌ها در پس قضیه هستند. یک نقاش دیواری را یک آدمی کشیده است. یعنی انسان یا عنصر انسانی ممکن است در عکس نباشد ولی حضورش و ردپایش در عکس پیداست.
دنبال این نوع عکاسی مستند اجتماعی هستم که صریح، راحت و بدون چیدمان باشد. وگرنه آن عکس فاقد سندیت تاریخی خواهد بود. پس من در عکس‌هایم دخل و تصرف نمی‌کنم. وظیفه من عکاس، ثبت صرف و عینی موضوع است .»
غضبانپور عکاسی مستند را در غالب مجموعه تعریف می‌کند و این دیدگاه را مدیون بهمن جلالی می‌داند. «همان سال 1361 که باهاش آشنا شدم در خرمشهر، می‌گفت که تک فریم عکاسی نکن و همه چیز را به صورت داستان، منسجم کار کن. این چهار چوب منظم کمک کرد به منظم شدن فکر و ذهن و من که در یک مجموعه همه موارد باید وجود داشته باشد و چهارچوب مند شود.»
او بعد از دوران جنگ، با جدیت تمام عکاسی را ادامه داد.
ادامه مجموعه خرمشهر، مجموعه بم، جمع‌آوری و چاپ کتاب و بسیار فعالیت‌های دیگر در زمینه عکاسی جنگ.
«این شعار بود که می‌گفتند عکاسان جنگ تاریخ مصرفشان با جنگ تمام می‌شود غافل از اینکه ربطی به جنگ ندارد. یعنی که وقتی شما یک عکاس صاحب اندیشه و مولف هستی، دیگر ربطی به زلزله و جنگ و سیل ندارد. اندیشه شما ورای این جنگ است. عکاس مولف دائم در حال اندیشیدن است.
او در پایان به زحمات فراوان همه عکاسان در دوره جنگ تحمیلی اشاره می‌کند:
«عکاس جنگ در زمان جنگ باید می‌رفت خط مقدم تا بتواند عکس بگیرد. عملیات فاو، حلبچه، باید تو میدان مین می‌رفت، تو می‌دانی که شیمیایی زده شده، کدام رشته هنری را پیدا می‌کنید که به اندازه رشته عکاسی شهید و جانباز داده باشد. سعید جانبزرگی به نظر من یکی از بهترین عکاس‌های جنگ بود که بر اثر شیمیایی شهید شد. همین الان کلی عکاس داریم که جانباز شیمیایی‌اند. در جنگ این طور معنای زندگی و زیستن را فهمیدم و بالطبع بعد از جنگ هم می‌توانم زندگی را ادامه دهم.»
  

این چشم‌ها، چشم‌های من شاهد حقیقت‌های زیادی بودند.
شاهد سختی‌های زیادی در کشور من بودند.
دوربین من حقیقت را ثبت می‌کند.
این جا زجر و بدبختی، واقعیت انسانها است، اما در واقعیت این حقیقت است که زجر می‌کشد.
یک بار از یک پسر کرد پرسیدم: وقتی بزرگ شدی می‌خواهی چه‌کاره شوی؟
او جواب داد: اصلاً مطمئن نیستم که بزرگ می‌شوم یا نه!
برای کشتن، قاتل‌ها سوار بر هویت خودشان هستند اما برای گفتن حقیقت، همیشه حقیقت را پنهان می‌کنند.
یک بار یکی از رزمندگان که یکی از چشم‌هایش را از دست داده بود، به من گفت:
برای دیدن هدف فقط یک چشم کافی است.
و برای هشت سال من با یک چشم به مرگ نگاه می‌کردم و تصاویری که روی آنها تمرکز می‌کردم، تصاویر واقعیت بودند.
آن زمان صحبت از خمپاره، جنگ و این جور چیزها بود. اما در حال حاضر تنها چیزی که باقی مانده است، مرگی است که یک فاصله‌ای زمانی و یک خاطره از آن مانده است.
یک بار به مزرعه‌ای رفته بودم. دیدم زمین‌هائی را که با خمپاره از بین رفته بود.
اما حالا مرگ فقط یک محاسبه‌ی زمان و مسافت است و نه هیچ چیز دیگر.
برای سال‌ها با کمک شما، آنها ما را قطعه قطعه کردند اصلاً نگاه نکردی و اهمیت ندادی.
من می‌خواهم صحنه‌هائی را به تو نشان دهم که مثل سیلی به صوررت بخورد و امنیت تو را خدشه دار کند و به خطر بیندازد. می‌توانی نگاه نکنی، می‌توانی خاموش کنی، می‌توانی هویت خود را پنهان کنی، مثل قاتل‌ها.
اما نمی‌توانی جلوی حقیقت را بگیری.
هیچ کس نمی‌تواند.

  

اخیراً روی عکس‌های جنگ، عکس‌هایی که یک عمر تجربه و سختی پشتش خوابیده بود، عکس‌هایی که در کمد اتاقم  آزارم می‌داد، با فتوشاپ کار کرده‌ام، این همان عکس خبری تبلیغاتی است که با یک لایه قرمز ماهیتش عوض می‌شود،
گذر زمان، محوشدن، چیزی که باقی می‌ماند خون است...
کم کم آن عکس‌ها واقعیتش از بین می‌رود، محو می‌شود، این عکس‌ها زندگی دارد، زنده است، خون سمبل است، اسم این عکس‌ها را «خونستان» گذاشته‌ام.

- چرا از رنگ خون استفاده کرده‌اید؟
رنگ خون بیشترین حسی بود که از جنگ گرفتم ... اگر از من بپرسند پس از هشت سال حضور در جبهه‌های جنگ و تهیه مستمر عکس‌های خبری از جبهه چه چیزی را نماد جنگ می‌دانی، جواب می‌دهم «خون»
هرجا می‌رسیدیم خون نخستین چیزی بود که توجهم را جلب می‌کرد و در من اثر می‌گذاشت.

- آیا روی سایر عکس‌ها هم با استفاده از نرم‌افزار فتوشاپ کار کرده‌اید؟
روی عکس‌های سیاه و سفید از شهرنو که یک سال قبل از انقلاب به تصویر کشیده شده است کار کرده‌ام .
هیچکس عکسی از آنجا ندارد، تنها چیزی که از آن فضا، فرهنگ و زندگی باقی مانده است همین عکس‌هاست.
همه جا را با خاک یکسان کرده‌اند، همه آنها دربه در شدند و چیزی از آنها باقی نمانده است، قبل از انقلاب این عکس‌ها را در دانشگاه به نمایش گذاشتم و هدفم نشان دادن وضعیت بد آنها بود.
اخیراً با فتوشاپ روی این عکس‌ها لایه‌ای از رنگ آبی کشیده‌ام.
با این لایه فضای آنجا کپک زده شده است.
در این عکسها آنقدر سوررئال کار می‌کنم که بیشتر از خود واقعیت رئالیستی می‌شود. هدفم رسیدن به یک رئالیسم فردی است، رئالیسم فکر به جای رئالیسم دنیای بیرون می‌نشیند.
واقعیتی که خود حس است. البته ماهیت فیزیکی عکاسی مستند هم فرق کرده است. با وجود اینکه خودم اینطوری عکاسی می‌کنم، خودم می‌زنم زیر قواعد، خط‌شکنی می‌کنم، خودم فرم‌های جدید به وجود می‌آورم، سنت‌های رایج را قبول ندارم، این عکس مستند است اما من با فتوشاپ روی آن کار می‌کنم و بیشتر رئالیستی می‌شود، چرا؟ چون با آن لایه قرمز و آبی بیننده بیشتر وارد فضای ذهنی من می‌شود.

  

 

تهمینه منزوی . خرداد 1389

عکس: تهمینه منزوی . از مجموعه مستندنگاری ناواضح . عکاسی آنالوگ . 25×50 سانتیمتر . 1389

روزهای زیادی از زندگی من در خیابان انقلاب تهران گذشته؛ تئاتر شهر رفتن‌ها و آن دورانِ خوشِ هنرستان، دانشگاه و... تا به امروز.
وقتی عکاس باشی آن هم عکاس مستند احساسِ دِین میکنی که بعضی کارها را به طور حتم باید انجام داد. این مجموعه یکی از همین بایدهاست، عکاسی از خیابانی که سالهاست مرا در خود جای داده، با مردمانی که با صمیمیت (یا بی هیچ) از کنار هم گذشتیم و ناخواسته، خاطراتی برای یکدیگر رقم زدیم.
عکسها توسط یک دوربین قطع متوسط گرفته شده با نگاتیو قطع کوچک تا بتوانم به واسطه این عمل، به یک عدم وضوح اتفاقی دست یابم. این عدم وضوح ارجاعیست به حال و هوای خاطرهیی مجموعه و همچنین دست یافتن به تجربهیی نو در عکاسی مستند (برای خودم). مستندنگاریهای ناواضح شاید یک تجربهست برای ستایش این خاطرات، خاطراتی که به واسطهی این عکسهای به ظاهر شخصی، مُبدل به خاطراتی برای همگان شده.

  

مهدی وثوق‌نیا

عکاسی از موضوعات «مستند اجتماعی»، یک اتفاق نیست که یکباره در کسی شکل بگیرد. خیلی‌ها با شروع عکاسی گمان می‌کنند می‌توانند در این گرایش موفق شوند. پس دوربینشان را بر می‌دارند و شروع می‌کنند به تصویر کردن ساده‌ترین و پیش پا افتاده‌ترین مسائل اجتماعی. آنها سعی می‌کنند بیننده را با چرکترین بخش‌های ظاهری اجتماع آشنا کنند. چیزهایی که لابد دکوراسیون ظاهری هر اجتماعی است. اما طولی نمی‌کشد که با ادامه دادن این کار مأیوس می‌شوند. بسیاری از آنها در می‌یابند که آنچه از طریق عکس می‌خواستند بیان کنند چیز پیش پا افتاده‌ای بوده و ارزش ادامه دادن ندارد و به خاطر همین مسئله به دنبال گرایش دیگری از عکاسی می‌روند.
عکاسی از سوژه‌های «مستند اجتماعی» بیشتر در کسانی شکل می‌گیرد که دغدغه‌های انسانی دارند. آنها به اصلاحات و تغییرات اجتماعی توجه بیشتری دارند. هر روز در اجتماع حضور دارند و مطالعه می‌کنند. همین مسئله باعث می‌شود گاهی پا جای پای جامعه‌شناسان نیز بگذارند. «لویس هاین» از جمله
این عکاسان بود. او با تحصیلات جامعه‌شناسی در عکس‌های انتقادی پرقدرتش از تحمل فقر و شرایط غیرانسانی طبقه کارگر که در کارخانه‌ها به کار مشغول بودند، سخن گفت و باعث شد قانونی وضع شود تا لااقل هیچ کودکی رسماً نتواند کار کند.
عکاسی «مستند اجتماعی»، در واقع روش و سبکی مشابه عکاسی مستند است. با این توضیح که عکاسی مستند اجتماعی از ثبت و ضبط ساده رویدادها یا تجلی نمود عینی آنها فراتر می‌رود.
عکاسی با گرایش مستند اجتماعی و بر نکته‌ای قابل توجه در زمینه مسایل اجتماعی تأکید می‌کند.
من هم نمی‌توانم آدم بی‌تفاوتی نسبت به دنیای پیرامونم باشم. دنیای پیرامونی که بخشی از من است و من نیز بخشی از آن. پیرامونی که اسمش «جامعه» است و من در آن زیست می‌کنم، بسیار چیز یاد می‌گیرم و در واقع زندگی می‌کنم. پس در این سال‌ها به آن توجه کردم و با دوربین‌ام به میان آن رفتم.

  

تهران 1374  کوچه سید ولی
شب عید نزدیک است. آخرین روزهای بهمن 1374 . بوی چسب کریپ و دود کهنه سیگار فضای تاریک و مخوف طبقه سوم پاساژی در «کوچه سید ولی» را پر کرده است.
کارگران با مشته می‌کوبند به روی کفش‌های ظریفی که در رنگ‌های متنوع طراحی شده‌اند، کفش‌های مجلسی زنانه.
همه چیز در شتاب طی می‌شود. هرچه زودتر باید کفش‌ها برای بازار آماده شوند، پس فرقی نمی‌کند ساعت چند نیمه شب باشد.
ترانه‌های تند غربی با ترانه‌های کوچه بازاری، در کنار تصاویری از هنرپیشه‌ها و نوشته‌های تلخ، فضایی دیگر را برای کارگران مهیا کرده است. با نگاه به تصاویر و نوشته‌های پیرامون آنها بیش از پیش در می‌یابی که آنها چقدر با رویاها و علاقه‌های ناکام خود در ارتباط هستند.
و چنین است که گاه به شکست خوردگان بزرگی می‌رسی که به مهربانانی افراطی تبدیل شده‌اند.
اینجا کارگاه تولیدی کفش‌های زنانه تهران، کوچه سید ولی پایین‌تر از میدان ارک و ابتدای خیابان پانزده خرداد است.   

 

محسن یزدی‌پور

عکاسی فرایند نگریستن به اتفاقی درگذر است . عکس حاصل این فرآیند ثمری است از دیدن هر آنچه در لحظه هست. حتی اگر حاصل نگاه کردن به یک بنا باشد، بنایی که بوده، هست و شاید بماند. عکاسی «هست » آن را ثبت میکند، تا در «شاید بماند» گواهی باشد در برابر هر آنچه در برهۀ میان این دو زمان، اتفاق میافتد.
هیجان رویارویی با روزهای نو، اتفاق‌های جدید و تحولات سریع و لحظه به لحظه که برخی به اختیار و بعضی به اجبار رخ می‌دهند، فرصت درک و هضم این برهه را بر جا نمی‌گذارد، یا به ناچار ما را مجبور به انتخاب می‌کند.
خستگی! نیاز به سکون وا می‌داردمان تا برگردیم و مسیر رفته را ببینیم و نگاه کنیم به راه رفته، به عمر گذشته، به سال‌های دوردست و به تجربه‌های به ناچار از سر گذشته!
.....1342 .....1338 ......1325 ...... 1320 ..... 1345 ...... 1354 ...... 1385 و شاید روزی 1389 .
ساختمان‌های قدیمی، یکی پس از دیگری، نه برای بازسازی، بلکه برای تخریب انتخاب می‌شوند. ساختمان‌ها نه به احترام انسان و گویی به احترامی به اجبار به زیاده خواهی انسان، استوار می‌شوند. شهر من، چرک و خاکستری، بی‌نظم و شلوغ است. احساس می‌کنم شهر، شاید بیمار است! من! مرور می‌کنم در ذهن و یاری می‌طلبم از هر چه به من کمک می‌کند تا به خاطر آورم لحظات سپری شده را !
تغییرات ایجاد شده در این سال‌ها، تنها تکثیری یاخته‌ای نیست؛ رویشی است جدید!
این خیابان‌ها و این کوچه‌ها، شاید تنها، از چند سالی پیش، در هر بار تکرار گذر از آنها، شکل و بویی دیگر به خود گرفته؛ اما تا پیش از آن، تنها یک مسیر بود برای عبور، برای رسیدن به دیگر خیابان‌ها، به دیگر مسیرها، به دیگر فضاها... گویی با کند شدن روند تغییرات جسمی خود تازه به کندی تغییرات محیط خود نیز آگاه می‌شوی، و اگر دقیق نگاه کنی، می‌بینی و در می‌یابی تمام این رویش‌های جدید، چروک‌هایی است بر پوسته شهر!
شهر؛ این پیکر همیشه تن سپرده به خواسته‌های سیمانی تو، حالا دیگر خود، خواسته‌ات است.
شاید امروز دیگر به خاطر آوردن چهره قدیمی شهر، چندان ساده نباشد و کمتر شباهتی میان خاطره‌های دور دست خود یا خاطرات باز منقول دیگران که خود نیز سالخورده شده‌اند با پیکر سیمانی شهر، یا تصاویر به جا مانده از آن روزها، آن محله‌ها، آن مکان‌ها و شاید آن حال و هوا! باقی مانده باشد.
مجموعه عکس‌های «طهران قدیم» عکس‌هایی بود که این ذهنیات مبهم مرا به واقعیتی دقیق‌تر نزدیک می‌ساخت.
«طهران قدیم» عنوان مجموعه آثاری از «سید محمود پاکزاد» ، «فوتوگراف طهران قدیم» است که چهره قدیمی شهر را به من نشان داد، عکس‌های این کتاب ، تصاویری از طهران در فاصله سال‌های 1320 تا 1354 است که خود نمایشگر تحولات شهر طی آن سال‌هاست، تغییر و تحولاتی که امروز آهنگ سریع‌تری به خود گرفته است . تصاویری از خیابان‌هایی که در طول سال‌های رشد من قابی را در ذهن من ساخته و حتی در پس همین سال‌های اندک نیز کمتر شباهتی با آنچه از طهران قدیم می‌دیدم، پیدا بود. سال‌هایی که این پیکر، شاهد تجربیاتی در شهر و مردمانش بود و هرگاه به ذائقه گروهی از آنان ملبس شده بود.
باید به جست و جو بر می‌آمدی، در جست جوی بنایی به جامانده از «طهران قدیم» در تهران امروز، به جست جوی ساختمان‌های جدید طهران قدیم در میان ساختمان‌های قدیم تهران جدید!
من! بزرگ شدن در میان همین ساختمان‌ها و تنفس در فضایی آکنده از آجرهای قدیمی، پنجره‌های چوبی و معماری به جا مانده از آن دوران؛ شهری که گویی با رشد سرسام آور شهرنشینی و انبوهی شهرنشینان و هجوم سلیقه‌ها و اقتضای نیازها، نفس‌هایی سنگین را از سر سالخوردگی و شاید سرخوردگی! می‌کشید.
عکس‌های شهر ، ثبت لحظه‌ای از زمان به ناچار در گذر است. شاید تلاش من، ثبت لحظاتی از زندگی گذرای شهر است. و عکس‌ها، بازگشت و نگاه به این لحظات گذشته است. حتی اگر هیچ شباهتی به آن نداشته باشد. حتی اگر تنها در جایگاه یک ناظر حاضر شده و تا حد ممکن کم‌ترین دخل و تصرف در
کادربندی صورت گیرد.
جست وجو برای یافتن اسکلت شهر و درک هر یک از پوشش‌های رنگ به رنگ دوران‌های گذشته، قبل از این که باشم! ازآن زمان که تصاویر آن تنها در ذهن سالخوردگان شهر باقی مانده، تصاویری مبهم و حتی آمیخته با خاطراتی از دوردست وآرزوهایی بی فرجام از خلوتی، رهایی و گشودگی آن
خیابان‌ها تا هیاهوی این روزها!

  

بدینوسیله خبر برپایی یکی دیگر از نمایشگاه‌های پیشرو آلمان را به آگاهی می‌رساند. نمایشگاه تخصصی تجهیزات و لوازم تصویری که نخستین بار در سال1950میلادی شکل گرفت، به زودی پس از گذشت 2 سال، جدیدترین نوآوری‌های این صنعت را در معرض دید و قضاوت عموم بازدیدکنندگان قرار خواهد داد. دوره بعدی این نمایشگاه از 30  شهریور تا 4 مهر 1389 (21 تا 26 سپتامبر2010) برپا خواهد بود.
نمایشگاه فتوکینا که در بین سایر نمایشگاه‌های تخصصی در سطح جهان مقام نخست را به خود اختصاص داده است، در دوره قبلی (سال 2008) با حضور 1523 غرفه‌گذار از 49 کشور و بیش از 169 هزار بازدیدکننده برگزار شد. نمایشگاه فتوکینا محلِ نمایش آخرین نوآوری‌ها و دستاوردها در زمینه‌های دوربین‌های عکاسی و فیلمبرداری آماتور و حرفه‌ای، قطعات و لوازم انواع دوربین، تکنیک و لوازم تصویربرداری دیجیتالی، تکنولوژی و لوازم فیلم‌سازی، تصویربرداری و نورپردازی و نرم‌افزارهای مربوطه، انتقال اطلاعات، تکنولوژی سمعی-بصری، خدمات، تجهیزات لابراتوار، سیستم‌های کنترل، سینماهای خانگی، تجهیزات عکسبرداری، مالتی مدیا، تصویربرداری متحرک، تکنولوژی اسلاید، تجهیزات استودیوهای عکاسی، چاپ عکس در قطعات بزرگ، لابراتوارهای ظهور معمولی و مینی لب، پروژکتورهای ویدئوئی، تکنولوژی کنترل و شبکه است. نمایشگاه فتوکینا فرصت مغتنمی است که هر دو سال یکبار فراروی متخصصین صنایع تصویری قرار می‌گیرد.
 از این رو، با توجه به اهمیت این نمایشگاه و لزوم آشنایی صاحبان صنایع، تجار و متخصصین با آخرین دستاوردها، از شما دعوت می‌شود تا با اقدامِ به هنگام یکی از هزاران بازدیدکننده این نمایشگاه بی‌نظیر باشید. اتاق بازرگانی و صنایع ایران و آلمان خرسند است خدمات خود

در راستای دریافت روادید نمایشگاهی از سفارت آلمان در تهران را، به شما عزیزان ارائه کند.

استدعا داریم برای دریافت روادید اروپا از سفارت آلمان در تهران، حداکثر تا ساعت 14:00 چهارشنبه 06/05/1389 مدارک ذیل را به این مجموعه تحویل فرمائید:
 معرفی‌نامه از یکی از مراکز: وزارتخانه، اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران، اتاق تعاون، یا هر اتحادیه یا انجمن دیگر
 فتوکپی مدرک شغلی نظیر: روزنامه رسمی، کارت بازرگانی، جواز کسب، لیست بیمه، ...
 گذرنامه جدید و قدیمی
- با توجه به تراکم درخواست روادید از سفارت آلمان احتمال تکمیل ظرفیت قبل از تاریخ مذکور وجود دارد. لذا تقاضا دارد اتخاذ تصمیم را به روزهای پایانی واگذار نکنید.
جهت اطلاع بهای کارت ورودی نمایشگاه برابر-/730000 ریال (هفتصد و سی هزار) است.
همچنین شما می‌توانید برای کسب آگاهی بیشتر درباره این نمایشگاه از پایگاه اینترنتی  www.photokina-cologne.com بازدید فرمائید.
با امید به دیدار در نمایشگاه فتوکینا و با تجدید احترام

اتاق بازرگانی و صنایع ایران و آلمان
رها رامین‌فر
نماینده مرکز نمایشگاه کلن

ایام و ساعات کاری:
یکشنبه تا چهارشنبه8:30 تا16:30، پنج شنبه8:30 تا13:00
 جمعه و شنبه تعطیل است.



  

فتوکینا، نامی آشنا برای فعالان صنعت عکاسی از سراسر جهان، رویدادی است که هر دو سال یکبار در شهر کلن آلمان برگزار می‌شود. این نمایشگاه تخصصی که از محبوبیت خاصی نزد دست اندرکاران این صنعت برخوردار است را می‌توان فستیوال عکاسی جهان نامگذاری کرد. در این نمایشگاه نه تنها متخصصین، بلکه عموم بازدیدکنندگان با تازه های این صنعت که شامل انواع دوربین عکاسی و فیلمبرداری، تجهیزات عکاسی است آشنا می‌شوند.
محور اصلی نمایشگاه فتوکینا، ارتباطات تصویری است. در اینجا ارتباط تنگاتنگ تکنولوژی اطلاعات، ارتباطات و عکاسی به طرز باشکوهی مشاهده می شود. سالن‌های مرکز نمایشگاه‌های کلن بنا به موضوع از یکدیگر تفکیک شده و در هر سالن تازه‌های عکاسی، پردازش و نگهداری عکس، انتشار عکس و لوازم و تجهیزات عکاسی به طور جداگانه و هماهنگ با یکدیگر عرضه می شوند.



  

موفق و بی‌مانند در سراسر جهان!
نمایشگاه فتوکینا محلی برای عرضه نوع‌آوری‌ها و گرایش‌های جدید، صحنه‌ای برای داد و ستدهای جهانی و ارتباطات در کل بخش‌های تصویرسازی است. امروزه تصاویر و فناوری‌های تصویری تعیین‌کننده کیفیت ارتباطات مدرن هستند و فناوری امروزی و آینده بدون آنها غیر قابل تصور است. نمایشگاه فتوکینا یکی از پیشروان جهانی است که در طیف گسترده‌ای کلیه موارد مربوط به رسانه‌های تصویری، فناوری تصویر، بازارهای تصویر را با تنوع زیاد برای مصرف‌کنندگان و افراد حرفه‌ای ارائه می‌کند. در چارچوب ساختاری که به روند تصویرسازی «Imaging-Workflow» توجه دارد موضوعاتی از قبیل «تصویربرداری» تا «حفظ تصویر» و«پردازش تصویر» تا موضوعاتی مانند «انتقال تصویر» و«نمایش تصویر» به صورت واضح و منطقی برای شرکت‌کنندگان و بازدیدکنندگان ارائه می‌شود.

  

• نخستین دوره نمایشگاه فتوکینا در سال 1950 میلادی برگزار شد.
• سالانه بیش از 4/8 میلیون مسافر از طریق فرودگاه کلن سفر می‌کنند.
• سالانه حدود 2 میلیون نفر از موزه‌های کلن بازدید می‌کنند.
• در سال بالغ بر 435 هزار نفر در کنسرت و تئاترهای کلن شرکت می‌کنند.
• در کنگره‌ها و نمایشگاه‌های تخصصی شهر کلن سالانه بیش از 3/2 میلیون بازدیدکننده و بیش از 29 هزار غرفه گذار شرکت می‌کنند.
• مرکز نمایشگاه‌های بین‌المللی کلن شامل 11 سالن سرپوشیده به بزرگی 284 هزار متر مربع و فضای آزاد به مساحت 100 هزار متر مربع است.
• این مجموعه نمایشگاهی 4 ورودی و دو مرکز خبری ویژه خبرنگاران دارد. همچنین دو جایگاه ویژه به برگزاری کنگره‌ها اختصاص دارد.
• 37 رستوران، کافی شاپ و اغذیه فروشی در نمایشگاه حضور دارند.   

طرح موفق سال 2006 مبنی بر انتقال روند کار تصویرسازی به ساختار سالن نمایشگاه به شکلی بهینه شده توسط برگزارکنندگان نمایشگاه فتوکینا 2008 بار دیگر به کارگرفته شد. سال گذشته به جای 5 بخش فقط 4 بخش ارائه شد. این چهار بخش نمایانگر کامل بخش‌های روند تصویرسازی در سالن‌ها بودند. این بخش‌ها شامل بخش عکسبرداری، پردازش تصویر، حفظ تصویر و نمایش تصویر بودند. شرکت‌هایی که در این نمایشگاه حضور داشتند با این روش بسیار موافق بودند زیرا این ارتباط تنگاتنگ همگی بخش‌ها با بخش اقلام جانبی با نیاز مصرف‌کنندگان به اطلاعات نیز تطابق دارد. ساختار سالن نیز که ناشی از این مسئله است به علت وضوح آن بسیار مورد پسند بازدیدکنندگان قرار گرفت. شرکت‌های بسیاری مانند سونی، پاناسونیک، سامسونگ یا کانن با افزایش فضای غرفه‌های خود بر اهمیت فتوکینا به عنوان یک پلاتفورم بین‌المللی برای این بخش تاکید کردند. تعداد شرکت‌کنندگان جدید بالغ بر 239 شرکت بود که موجب خوشنودی است.

  

Academy Meets Photokina
هیئت داوران اسامی افرادی که در بخش آکادمی با 2010 photokina  ملاقات می‌کند Academy meets photokina  شرکت خواهند داشت را اعلام‌کرد.
Academy meets photokina که یکی از بخش‌های مهم برنامه‌های جنبی نمایشگاه است، وارد دور دوم می‌شود. دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها و آکادمی‌های داخل و خارج آلمان که موضوع اصلی فعالیت ایشان عکاسی است، به مسابقه‌ای برای دریافت یکی از غرفه‌های محبوب نمایشگاه 2010 photokina فراخوانده شدند. آنها می‌توانستند پروژه‌هایی که قدیمی‌تر از یک سال نیستند را تحت عنوان« بی حد و مرز – کشف مرزها، تجربه مرزها» پشت سرگذاشتن مرزها ارائه‌کنند.
اکنون هیئت‌داوران از 50 مورد ارسالی 22 دانشگاه‌ را انتخاب کرده تا در فتوکینا 2010 آثار دانشجویان را به نمایش بگدارند و خود را معرفی کنند. کثرت تقاضاها به ویژه تقاضاهای ارسالی از خارج از کشور و ابتکارعمل در اجرای این عناوین هیئت‌‌داوران را تحت تاثیر قرار داد. در مجموع 12 دانشگاه از داخل کشور و 10 دانشگاه‌ها از کشورهای اروپایی توانستند با کارهای خود هیئت داوران را متقاعد‌کنند. همچنین 3 دانشگاه‌ از این 22 دانشگاه‌ با برنده‌شدن جایزه‌هایی به مبلغ کل 15 هزار یورو تشویق خواهند‌شد. این جوایز اهدایی شرکت بازاریابی GfK، صنف فروشندگان تخصصیRingfoto و اتحادیه صنایع‌عکاسی است. تصمیم‌گیری نهایی در مورد این که کدام سه دانشگاه‌ این جایزه را به خود اختصاص خواهند‌‌داد در نخستین روز نمایشگاه فتوکینا اتخاذ خواهد‌شد. به دانشگاه‌هایی که نتوانستند به غرفه‌ای در بخش Academy دست‌یابند نیز این امکان داده می‌شود تا خود را به بازدیدکنندگان فتوکینا معرفی‌کنند.
همه دانشگاه‌ها این امکان را دارند که در چارچوب یک برنامه کلی پروژه‌های دانشجویی خود را از طریق Black Box توسط نمایش DVD ویدئوها معرفی کنند. معرفی خود در غرفه DGPh در بخش Academy meets photokina  نیز از طریق ارائه اطلاعات، کاتالوگ‌ها و کتاب امکان پذیر است. این امکان با حمایت و دعوت مجله ZeitCampus  با مشاهده نمونه کارها در مجله تکمیل می‌شود. بخش ملاقات Meetingspoint در سالن یک نیز مکانی مناسب برای تبادل ایده‌ها و گفتگو است. نمایشگاه فتوکینا برای نخستین بار در XING ارائه می‌شود و یک گروه رسمی در پلاتفورم تجاری تشکیل داده‌است. XING پلاتفورمی بر اساس وب است که در آن اشخاص حقیقی می‌توانند عمدتاً تماس‌های تجاری و البته خصوصی خود با دیگران را اداره کنند. از کاربران XING، مانند فروشنده‌های متخصص تا تولیدکنندگان و خبرنگارانی که از نظر شغلی و یا تجاری با فتوکینا در ارتباط هستند و از این مهم به عنوان پلاتفورمی برای تماس‌های شغلی خود استفاده می‌کنند، دعوت می‌شود در چارچوب گروه فتوکینا با یکدیگر متصل‌شده و به تبادل نظر  بپردازند.علاقمندان می‌توانند در صورت تمایل در XING ثبت نام‌کرده و به صورت رایگان به این گروه ملحق شوند.
این گروه در XING به نشانی  www.xing.com/net/photokina قابل دسترسی است.
بازتاب اولیه این موضوع مثبت بوده است، ظرف مدت 24 ساعت اول حدود 30 نفر عضو این گروه شده اند که موجب خوشنودی تیم فتوکینا شد. این تیم گروه را به صورت فعال هدایت خواهد کرد و از تبادل نظر تخصصی اعضای گروه رضایت دارد. در نمایشگاه فتوکینا در کنار جدیدترین محصولات، فناوری‌ها و گرایش‌های جدید که در سال‌های آینده بازار جهانی را به شکلی موثر تحت تاثیر خواهند گذاشت نیز معرفی می‌شوند. به همین نسبت نیز بازدیدکنندگان بین المللی متخصص و کاربران حرفه‌ای از سراسر جهان توجه زیادی نشان‌دادند و به اطلاعات خود در مورد فناوری‌های آینده و استراتژی‌های تجاری افزودند. جهانی بودن این نمایشگاه با سهم 66 درصدی شرکت‌کنندگان خارجی آن و افزایش تعداد کشورهای شرکت کننده (46 کشور در سال 2006) بار دیگر کمی افزایش یافت.

  

برای حرفه‌ای‌ها و کاربران غیرحرفه‌ای
به موازارت بخش عکسبرداری که همواره به طور سنتی قوی بوده، نمایشگاه فتوکینا در سال 2008 نشان‌داد که اهمیت محصولات جانبی و خدمات مربوطه مانند قاب‌های عکس دیجیتال، Photo-Finishing، خدمات اینترنتی و آلبوم‌های عکس بخش‌هایی هستند که در ذهن بازدید‌کنندگان به وضوح افزایش یافته ‌است. آقای دکتر رولف هولاندر، رئیس هیئت مدیره شرکت سهامی CeWe Color Holding AG با تایید این مطلب گفت: این نمایشگاه برای ما بسیار موفقیت‌آمیز بوده است. آلبوم‌های عکس ما بسیار مورد توجه قرار گرفته‌اند.

  

 Visual Gallery 2008
این گالری یکی از نقاط عطف فتوکینا 2008 محسوب می‌شود. گالری مذکور که در سالن شماره یک برگزار شد توانست ارتباطی تحسین برانگیز میان مستندسازی تصویری، photodesign و هنر عکاسی ایجاد‌کند. بازدیدکنندگان توانستند بار دیگر در محیطی به مساحت 4000 مترمربع فناوری‌های ارائه شده در فتوکینا و ابداعات حیرت‌آور را مشاهده‌کنند. طیف تصاویر به نمایش گذاشته شده از چهره‌های سرشناس این رشته مانندThomas Hoepker, Dennis Hopper, Bettina Flitner, Esther Haase, Mercedes Barros و استعدادهای جوانی که در مسابقه انجمن عکاسان آزاد BFF و کانن برنده شده‌اند را شامل می‌شود.


  

خبرنگاران و نمایندگان نشریه‌های‌تخصصی عکاسی می‌توانند با داشتن کارت مطبوعات از نمایشگاه فتوکینا بازدید‌کرده و از خدمات آن بهره‌مند شوند. از متقاضیان تقاضا می‌شود، معرفی‌نامه معتبر خود را که از رسانه محل کار خویش دریافت‌کرده، به همراه اصل و فتوکپی کارت خبرنگاری معتبر به خانم رامین‌فر، نماینده نمایشگاه فتوکینا در اتاق بازرگانی و صنایع ایران و آلمان ارائه‌کنند.

 

بدیهی‌است دارندگان این کارت می‌توانند از کلیه خدمات ویژه خبرنگاران در طول مدت برپایی نمایشگاه فتوکینا بهره‌مند شوند. دو مرکز مطبوعات در ورودی‌های شمالی و شرقی نمایشگاه واقع است و خدمات زیر را به خبرنگاران ارائه می‌کند:
- مجوز پارکینگ
- دریافت رایگان کاتالوگ نمایشگاه
- دریافت مستمر اطلاعات و اخبار جدید غرفه‌گذاران، خبرنامه و بسته‌های اطلاعاتی شرکت‌های غرفه‌گذار و برگزارکننده نمایشگاه
- استفاده از خدمات کامپیوتری، دسترسی به اینترنت
- امکان ورود به کلوپ خبری
- دریافت عکس‌های نمایشگاه فتوکینا به صورت رایگان
- اجازه ورود به رستوران ویژه خبرنگاران
- استفاده از فاکس، تلفن، فتوکپی، چاپ عکس
- استفاده از صندوق امانات

  

بنیانگذار  نمایشگاه  فتوکینا

پروفسور فریتز گرابر یکی از پیشگامان و نام‌های برجسته عکاسی در قرن بیستم است که در سال 1908 در شهر کلن به دنیا آمد او می‌خواست نقاش شود اما خیلی زود فهمید که استعدادش را ندارد.
در دانشگاه کلن مجموعه‌ای از رشته‌های فلسفه، ادبیات آلمانی، تاریخ هنر، تئاتر، روزنامه نگاری، نژادشناسی و زبان را مطالعه کرد. در دهه 30 به عنوان سردبیر و ناشر روزنامه‌ای که بعدها توسط نازی‌ها توقیف شد کار می‌کرد. در 1933 هنگامی که هیتلر به قدرت رسید گرابر به لندن مهاجرت کرد. پس از جنگ به عنوان عکاس به استخدام قرارگاه نیروهای اشغالگر انگلیسی درآمد.
فریتزگرابر پایه گذار نمایشگاه فتوکینا و نیز انجمن عکاسی آلمان DGPh در سال 1949بود و در سال 1950در حالی نمایشگاه فتوکینا را بنیان گذاشت که شهر کلن 5 سال بعد از جنگ جهانی دوم همچنان چهره یک شهر جنگ زده را به خود داشت. پس از آن فتوکینا هر دو سال یک بار برگزار و تبدیل به بزرگترین نمایشگاه تجاری در زمینه تمام صنایع مربوط به عکاسی شد و همیشه مورد استقبال مخاطبان و دست اندرکاران این صنعت قرار گرفته است گرابر تا سال 1980 شخصا مسولیت اصلی برگزاری نمایشگاه فتوکینا را بر عهده داشت و به مدت نیم قرن معروف به آقای فتوکینا بود.گرابر عکاس، نویسنده، کتابدار، ناشر و کلکسیونر عکس، بخشی از تاریخ عکاسی آلمان است و از سال 1973 در دروس و کتاب‌های دانشگاهی به نام او اشاره شده است. گرابر افزون بر 300 نمایشگاه بین‌المللی عکس بر پا کرد و اغلب در این نمایشگاه‌ها استعدادهای جوان و گمنامی را به عالم عکاسی معرفی کرد. پروفسور فریتز گرابر 31 مارس 2005 در سن 96 سالگی در شهر کلن آلمان در گذشت.

  

برای صدور روادید شنگن نمایشگاهی
(مراجعه حضوری در سفارت)

هیچ یک از مدارک نیاز به ترجمه ندارد.

1. دو قطعه عکس رنگی تمام‌رخ با زمینه روشن، بدون لبخند در ابعاد 35×45 میلیمتر که در 6 ماه گذشته گرفته شده باشد.

2. فرم درخواست صدور روادید را به یکی از زبان‌های آلمانی یا انگلیسی تکمیل و سپس از آن یک سری فتوکپی تهیه فرمائید.
3. ارائه اصل مدارک شغلی از قبیل: روزنامه رسمی، کارت بازرگانی، جواز تولید، پروانه کسب، فیش حقوقی، گواهی دانشجویی‌، لیست بیمه به همراه فتوکپی آن. ارائه لیست بیمه و دفترچه بیمه برای همگان صرف نظر از سمت / پست سازمانی الزامی است.
4. چنانچه متأهل هستید و همسر شما شاغل است، ارائه اصل مدرک شغلی وی به همراه فتوکپی الزامی است.
5. اصل بیمه درمانی مسافری برای طول مدت سفر به همراه فتوکپی (قابل تهیه در اتاق بازرگانی ایران و آلمان با احتساب تخفیف ویژه)
6. ارائه اصل سند مالکیت به نام متقاضی و یا همسر وی به همراه فتوکپی
7. گذرنامه (قدیمی و جدید) متقاضی به همراه فتوکپی از صفحات 2، 3 (گذرنامه‌های قدیمی) یا صفحه 1 (گذرنامه‌های جدید)گذرنامه باید از زمان پایان روادید درخواستی، به مدت حداقل 3 ماه معتبر باشد.
خیلی مهم: گذرنامه خود را در محل مخصوص تحت عنوان «امضاء دارنده گذرنامه» امضاء کنید. ضمناً افراد بالای 16 سال باید دارای گذرنامه جداگانه باشند.
8. اصل شناسنامه متقاضی و اصل شناسنامه و گذرنامه همسر وی به همراه فتوکپی
9. پرداخت هزینه صدور روادید به مبلغ -/720000 ریال.
لطفاً اسکناس‌های -/20000 یا -/50000 ریالی به همراه داشته باشید.
10. ارائه اصل معرفی‌نامه خطاب به اتاق بازرگانی از یک سازمان دولتی و یا وابسته به دولت یا انجمن صنفی حاوی نام، نام خانوادگی و عنوان نمایشگاه به همراه فتوکپی
11. ارائه تائیدیه رزرواسیون هتل از آلمان: این تائیدیه باید بر روی سربرگ هتل واقع در شهر نمایشگاهی صادر، مهر و امضاء شده و از طریق فاکس برای شما ارسال شود. فاصله بین هتل تا محل نمایشگاه نباید بیش از 40 کیلومتر باشد. سفارت آلمان از پذیرش رزرواسیون‌هایی که از طریق Email ارسال شده باشد، معذور است. خواهشمند است برای کل مدتی درخواست روادید، هتل رزرو کنید.
12. متقاضی ملزم به خرید کارت ورودی نمایشگاه از اتاق بوده و باید در زمان مراجعه به سفارت آلمان اصل و فتوکپی کارت و تائیدیه پرداخت را به همراه داشته باشد.
13. تائیدیه رزرو بلیط هواپیما به همراه فتوکپی
14. چنانچه از گردش بانکی خوبی برخوردار هستید، گزارش (پرینت) بانکی را به همراه داشته باشید.

توجه: مدت روادید شنگن نمایشگاهی حداکثر 2 روز قبل از شروع نمایشگاه تا 4 روز پس از پایان نمایشگاه است. خواهشمند است به هنگام تکمیل فرم درخواست صدور روادید، رزرو بلیط هواپیما و رزرو هتل به این نکته توجه کنید. بدیهی است روادید به تعداد روزهای رزرو هتل صادر خواهد شد.
ممکن است سفارت آلمان به غیر از مدارک فوق، خواستار ارائه مدارک دیگری نیز باشد.

  

در اینجا توجه علاقمندان به بازدید از نمایشگاه فتوکینا را به برخی نکات مرتبط با چگونگی اقدام به منظور بازدید از این نمایشگاه جهانی جلب می‌‌کنیم. با ادای احترام به شما، تقاضا داریم اطلاعات زیر را با دقت مطالعه و بر این اساس، سفر خود به آلمان را برنامه‌ریزی کنید:
نخست به این نکته مهم توجه داشته باشید که آخرین مهلت ثبت‌نام چهارشنبه 6 مرداد 1389 است.

گام اول : تهیه معرفی نامه
متقاضی باید از یکی از سازمان‌ها، مراکز یا نهادهای دولتی و یا وابسته به دولت که فعالیت‌های وی را تحت نظر، پوشش و یا حمایت دارد یک معرفی‌نامه خطاب به اتاق بازرگانی و صنایع و آلمان تهیه کند. برای مثال: وزارتخانه، اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران (تهران یا سایر شعب)، انجمن، اتحادیه، سندیکا و ...

گام دوم : مراجعه به اتاق بازرگانی و صنایع ایران و آلمان
لطفاً قبل از تاریخ 6 مرداد، با در دست داشتن معرفی‌نامه به بخش نمایشگاه‌های اتاق بازرگانی و صنایع ایران و آلمان واقع در تهران، خیابان آفریقا، از جنوب به شمال نرسیده به چهارراه جهان کودک، پلاک 16، طبقه اول مراجعه فرمائید. خانم رها رامین‌فر نماینده مرکز نمایشگاه‌های بین‌المللی کلن در اتاق پاسخگوی شما خواهد بود. لطفاً در زمان مراجعه مبلغ -/730000 ریال برای خرید کارت ورودی نمایشگاه و فتوکپی مدرک اشتغال به کار خود (نظیر: پروانه تولید، جواز کسب، لیست بیمه، روزنامه رسمی و ...) را به همراه داشته باشید. شایان ذکر است کارت ورودی نمایشگاه انحصاراً در اختیار اتاق بازرگانی ایران و آلمان است و وجه آن پس از فروش مسترد نمی‌شود.
بازدیدکنندگان نمایشگاه با استفاده از همین کارت، در ایام برپایی فتوکینا در شهرکلن، برای رفت و برگشت به نمایشگاه از وسایل نقلیه عمومی به صورت رایگان استفاده خواهند کرد. ضمناً بهای فروش کارت نمایشگاه در محل -/115 یورو است. خانم رامین‌فر فهرست مدارک مورد نیاز سفارت آلمان، فرم درخواست صدور روادید شنگن، بروشور اطلاعاتی نمایشگاه فتوکینا و سایر اطلاعات لازم را در اختیار شما قرار می‌دهد.
اتاق بازرگانی وصنایع ایران و آلمان برای شما قرار ملاقات نزد سفارت آلمان درتهران تنظیم و زمان آن رامتعاقباً به اطلاع شما خواهد رساند.
از متقاضی محترم درخواست می‌شود تا در زمان مقرر با در دست داشتن مدارکی که قبلاً فهرست آن را دریافت کرده ‌است، به سفارتخانه مراجعه و درخواست خود را تسلیم کند. ساکنین شهرستان‌ می‌توانند معرفی‌نامه‌های خود را از طریق فاکس شماره88794401(021) به اتاق ارسال کنند و در آغازِ کار ملزم به مراجعه به تهران نیستند. ضمناً درخواست می‌شود، هزینه کارت ورودی نمایشگاه را به شماره حساب آن اتاق (حساب جاری 0194414722 نزد بانک تجارت، شعبه احمد قصیر، کد شعبه 034) واریز و تصویر فیش بانکی را به همراه معرفی‌نامه از طریق فاکس ارسال کنید. نشانی پستی دقیق، شماره تلفن و شماره فاکس خود را در زیر یکی از این برگه‌ها مرقوم فرمایند. متقابلاً تمامی مدارک لازم از طریق پست پیشتاز‌ ارسال خواهد شد.

گام سوم : تهیه بلیط هواپیما و بیمه مسافرتی
اتاق بازرگانی و صنایع ایران و آلمان با برخی شرکت‌های هواپیمایی قراردادهایی را منعقد‌کرده که بر اساس آن به مشتریان نمایشگاهی تخفیف‌های ویژه در نرخ بلیط های هواپیمایی ارائه می‌کنند.
ضمناً بیمه درمانی مسافرتی نیز در این اتاق بازرگانی با احتساب تخفیف ویژه در اختیار بازدیدکنندگان نمایشگاه‌ها قرار می‌گیرد. جهت اطلاع نرخ بیمه نامه (برای افراد زیر 65 سال) به شرح زیر است:
بیمه درمانی مسافرتی 7 روزه : -/156000 ریال
بیمه درمانی مسافرتی 15 روزه : -/305000 ریال
علاقمندان می‌توانند برای دریافت این خدمات با شماره تلفن 81331000 تماس بگیرند.
گام چهارم : کنترل مدارک
علاقمندان می‌توانند در یکی از روزهای یکشنبه تا چهارشنبه از ساعت 8:30 تا 16:00 و پنج شنبه از 8:30 تا 12:30 به منظور کنترل مدارک به بخش روادید این اتاق بازرگانی مراجعه‌ کنند. همکاران بخش روادید شما را از نقص احتمالی مدارک آگاه می‌سازند تا بدین ترتیب در سفارت آلمان دچار مشکل نشوید.
گام پنجم : مراجعه به سفارت
مدت زمان بررسی مدارک توسط سفارت آلمان تا صدور و یا عدم صدور روادید خواهد شد 14 روز است. توجه داشته باشند که اصل گذرنامه متقاضی طی این مدت توسط سفارت آلمان نگهداری می‌شود.

مهّم
لطفاً در زمان مراجعه به سفارت آلمان، کلیه مدارک را به همراه داشته باشید.تغییر  و یا تنظیم  قرار ملاقلات  جدید نزد سفارت آلمان امکانپذیر نیست.سفارت آلمان از ورود متقاضیانی که با تاخیری بالغ بر 20 دقیقه و یا بیشتر از وقت تعیین شده در سفارت حاضر شوند، جلوگیری می‌کند.
سفارت از تاریخ 24/12/1388 از پذیرش مدارک ناقص اکیداً خوددرای می‌کند. چنانچه متقاضی با نقص مدرک مراجعه کند، ملزم به ترک سفارت خواهد بود. مسافرینی که قصد دارند بیش از 10 هزار یورو پول نقد به همراه داشته باشند، موظف هستند طبق قانون مصوب 15 ژوئن 2007 اتحادیه اروپا، هنگام ورود یا خروج از آلمان مراتب را کتباً به گمرگ این کشور اعلام نمایند. فرم‌های مربوطه نزد این اتاق موجود است. خواهشمند است توجه فرمائید که عدم توجه به این موضوع تخلف از قانون محسوب شده و شامل جریمه نقدی تا سقف یک میلیون یورو خواهد شد.

  

نگاهی به آلمان
جمهوری فدرال آلمان در قلب اروپا، غرب، شرق، شمال و جنوب این قاره را به یکدیگر وصل می‌کند. آلمان به عنوان پرجمعیت‌ترین کشور اروپا، از زمان اتحاد در سال 1990 با نه کشور همسایه است و در حلقه اتحادیه اروپا و ناتو شریک کشورهای مرکز و شرق اروپاست که به این اتحادیه پیوسته‌اند یا آماده پیوستن به آن هستند. وسعت این سرزمین 357022 کیلومتر مربع و فاصله دورترین نقطه از شمال به جنوب آن در خط هوایی 876 کیلومتر و فاصله غرب به شرق آن 640 کیلومتر است. جمعیت آلمان در سال 2009 حدود 838/81 میلیون نفر بوده است و خصوصیت بارز آن تنوع فرهنگی با ویژگی‌های بومی و شهرها و طبیعت جذاب است. زبان آلمانی جزو گروه بزرگ زبان‌های هند و ژرمنی است و در حوزه زبان‌های ژرمنی قرار می‌گیرد. این زبان با دانمارکی، نروژی و سوئدی و زبان‌های هلندی و فلمی و هم‌چنین انگلیسی هم‌خانواده است. مردم در آلمان به لهجه‌های گوناگونی صحبت می‌کنند که اغلب از لهجه و نوع تلفظ آنها می‌توان به منشاء محلی آنها پی برد. امروزه در اتریش، لیختن اشتاین، بخش بزرگی از سوییس، تیرول جنوبی (در شمال ایتالیا) شلزویک شمالی (در دانمارک) و بخش‌های کوچکی از بلژیک و لوکزامبورگ در امتداد مرز آلمان به زبان آلمانی تکلم می‌شود و زبان مادری به حساب می‌آید.
آلمانی، زبان مادری بیش از 100 میلیون نفر است. از هر ده کتابی که در جهان منتشر می‌شود یکی به زبان آلمانی است. در سال 2008 میلادی نزدیک به 2 میلیون دانشجو در این کشور مشغول به تحصیل بوده که از این تعداد 233 هزار و 606 دانشجو خارجی هستند. بر اساس آمار سال های 2009 – 2008 میلادی 4182 دانشجوی ایرانی در آلمان حضور داشتند.
انتشار کتاب در آلمان بعد از بریتانیا و چین در رتبه سوم جهان قرار دارد و سالانه 80 هزار عنوان کتاب جدید روانه بازار نشر این کشور می‌شود. در آلمان بیش از 6 هزار و 150 موزه وجود دارد. از جمله آنها موزه‌های ایالتی شهری، اتحادیه‌ای، بومی، خصوصی و همچنین موزه‌های متعلق به خزانه‌ها، مناطق اسقفی کلیساهای جامع اقامتگاه‌ها، کاخ‌ها، قصرها و موزه‌های فضای آزاد هستند.
در بن تالار نمایشگاه و هنر جمهوری فدرال آلمان و خانه تاریخ جمهوری فدرال آلمان هزاران بازدید کننده را به سوی خود جذب می‌کند.
موزه تاریخ آلمان در برلین مجموعه تاریخ آلمان را به نمایش گذاشته است. در آلمان بیش از 100 جشنواره به موسیقی اختصاص دارد. مهمترین جشنواره سینمایی آلمان جشنواره فیلم برلین (برلیناله) است که در سال 1951 تاسیس شده است و در کنار جشنواره‌های کن و ونیز از جمله مهم‌ترین جشنواره‌های فیلم اروپایی و از مراکز مهم فرهنگ و اقتصاد سینما است.
صادرات آلمان به ایران در سال 2008 میلادی 3920 میلیون یورو و واردات آلمان از ایران 8/557 میلیون یورو، نرخ تورم این کشور در سال 2007 معادل 2/2 درصد و در سال 2008 معادل 6/2 درصد و در سال 2008 ارزش هر یورو معادل 323/1 دلار بوده است. آلمان با مجموع بازدهی اقتصادی خود، به عنوان سومین اقتصاد ملی قدرتمند، نقشی پیشتاز در عرصه بین‌المللی دارد و در تجارت جهانی جایگاه دوم را به خود اختصاص داده برای سرمایه‌گذاران خارجی کماکان محلی جذاب، با زیر ساخت‌هایی پیشرفته و نیروی کار متخصص و دارای انگیزه بالاست. تحقیق و توسعه با حداکثر بازدهی ویژگی دیگر آلمان است.

منبع: نگاهی به آلمان امروز، آیینه اقتصاد ایران و آلمان

  

 

کلن، تا تاریخ 1919 به نام Cöln ، تحت حکومت رومی‌ها به نامoppidum ubiorum،  سپس به نام  
CCAA،Colonia Claudia Ara Agrippinensium،  درقرون وسطی به لاتین بیشتر بانام Colonia Agrippin  و به  آلمانی Coellen خوانده شده و به لهجه کلنی Kölle  اتلاق می‌شد.
این شهر به لحاظ جمعیت و مساحت، یکی از بزرگترین شهرهای آلمان و نیز بزرگ ترین شهر ایالت نوردراین-وستفالن به شمار می رود. شهر کلن با قدمت 2000 ساله، به لحاظ داشتن میراث فرهنگی و معماری، مراسم و همایش‌های مطرح در سطح بین‌المللی معروف است. علاوه بر ویژگی این شهر به عنوان مقر قدرت‌های دنیوی و کلیسایی، استقرار آن در کنار رود راین و نیز قرارداشتن در محل تقاطع جاده‌های مهم بازرگانی شرقی- غربی بر اهمیت آن می‌افزاید. بدین ترتیب کلن به یک محل تجاری مهم تبدیل شد و امروزه پایگاه حمل و نقلی با بیشترین میزان حمل و نقل ریلی بوده که با داشتن Eifeltor بزرگ‌ترین کانتینر و ایستگاه جابجایی ریلی آلمان را در اختیار دارد. گفتنی است بنادر راین از مهم‌ترین بنادر داخلی اروپا محسوب می‌شوند.کلن به عنوان کلان شهر اقتصادی- فرهنگی دارای اهمیت بین‌المللی بوده و یکی از مراکز مهم تجارت هنری در دنیا به شمار می‌رود.

موقعیت جغرافیایی و آب و هوا
ناحیه شهری در مساحت 15/405 کیلومتر مربع گسترده شده است(در سمت چپ راین 25/230 کیلومتر مربع، در سمت راست راین87/174 کیلومترمربع). بدین ترتیب کلن از نظر مساحت، سومین شهر بزرگ آلمان است.

تاریخ
گمان می‌رود که منطقه کنونی کلن از 4 هزار و 500 سال پیش از میلاد دارای سکنه بوده است.

جمعیت
شهر کلن با یک میلیون و 24 هزار نفر سکنه چهارمین شهر بزرگ آلمان است. آمار شمار سکنه که از سوی NRW کشور اعلام شده روی مرز یک میلیون نفر است. انتظار می رود تا سال 2035 جمعیت شهر با افزایشی اندک به یک میلیون و 30 هزار نفر برسد.

ادیان
کلن به لحاظ تاریخی همچون کلیه سرزمین‌های ساحل راین، به استثنای منطقه کوهستانی دارای مذهب کاتولیک است. بدین ترتیب حدود 6/41 درصد سکنه کاتولیک، 5/17 درصد پروتستان، 10 درصد (اکثراً مهاجرین) مسلمان و مابقی که حدود 30 درصد را شامل می شوند پیرو ادیان دیگر بوده و یا پیرو مذهب خاصی نیستند.

توسعه و تغییرات جمعیت ساکن
کلن در سال 1970 بنا به قانون آن شهر و در پی بخش‌شدن برای مدت کوتاهی به شهری با جمعیت میلیونی تبدیل‌شد. در راستای بخشی‌شدن اول ژانویه 1975 شمار ساکنین به یک میلیون نفر رسید. پس از آن که شهر esselingW در اول ژوئیه 1976 به دلیل تصمیم دادگاه قانون اساسی استان باید جدا می‌شد، شمار جمعیت شهر دوباره به کمتر از مرز یک میلیون نفر رسید. در 30 ژوئیه 2006 جمعیت شهرکلن بنا به ارقام ارائه ‌شده از سوی اداره داده‌پردازی و آمار استان، 986 هزار و 168 نفر اعلام شد.


تئاتر
درکلن تئاترهای متعددی وجود دارند. این شهر صاحب Bühnen der Stadt Köln (صحنه‌های نمایش شهر کلن) با تماشاخانه و اپرای کلن است.
سایر صحنه‌های نمایش عبارتند از:
Arkadas Theater،Artheater،Atelier-Theater،Café Duddel
به ویژه Solana Theater
 ،Casamax-Theater ،Cassiopeia Theater، Comedia Drama Köln، Freies Werkstatt-Theater ،Gloria-Theater ، Hänneschen-Theater (عروسک گردانی‌های شهر کلن)
Horizont-Theater، Kölner Künstler-Theater و تعدادی دیگر

موسیقی
سمفونی و ارکسترهای مجلسی
کلن خانه بسیاری از ارکستر سمفونی‌های معروف است. ارکستر Gürzenich در سال1857 در پی افتتاح سالن کنسرتی با همین نام به عنوان سازمان جانشین Musikalischen Gesellschaft (انجمن موسیقی) تأسیس شد. از سال 1888 این شهر صاحب ارکستر مذکور‌است. ارکستر یادشده در اپرای کلن می‌نوازد و کنسرت‌های متعددی را در فیلارمونی کلن برگزار می‌کند. رهبران معروف ارکستر عبارت‌بودند از: کُنرادین کرویتسمان، هِرمان اَبِندروت و گونتِر واند. ارکستر Gürzenich از سال 2003 تحت رهبری مارکوز اِشتِنس قرار دارد.


 البته پاداش این تلاش، مشاهده منظره‌ای رؤیایی از منطقه شهری و حومه کلن است که تا بن گسترده شده است. از آن جا که آسیب‌های ناشی از آلودگی‌های گازی شهر نوینی همچون کلن، بی وقفه به سنگ حساس کلیسای جامع به ویژه نمای آن با تزئینات متعددش زیان وارد می سازد، برای حفظ آن باید سالانه حدود 10 میلیون یورو هزینه شود. بخش بزرگی از این مبلغ توسط اتحادیه مرکزی ساخت کلیسا در شهر کلن تقبل می‌شود و با کمک اعانه ها بر مبلغ آن افزوده می‌شود.

  

 

کلیسای جامع کلن، نماد این شهر و شاهکار معماری گوتیک است. این کلیسا از سال1996توسط یونسکو به عنوان اثر حفاظت‌شده و میراث فرهنگی جهانی شناخته شده‌است. این کلیسا در طول تاریخ طولانی خود رکوردهای بسیاری را شکسته‌‌است. کلیسای مذکور20هزار نفر ظرفیت دارد. امروزه این کلیسا دارای بزرگ‌ترین ناقوس طنین‌انداز آزاد جهان یعنی  St. Petersglocke است که در سال1924 کامل‌شد. شهروندان کلن از روی علاقه این ناقوس را
d'r dicke Pitter می‌نامند. با آن که ساختمان پنج شبستانی کلیسا با نمای غربی جاودانه‌اش امروزه دیگر بلندترین ساختمان جهان به شمار نمی‌رود، اما برای صعود از 509 پله یکی از برج‌های آن مقداری استقامت لازم است زیرا آسانسوری وجود ندارد.

  

کسی که می‌خواهد صبحانه روز یکشنبه‌اش را با لذت ‌بردن از هنر همراه کند، در 5 موزه  شهر کلن، با پیشنهاد جالبی روبه رو می‌شود، یعنی صبحانه هنری .
اولین یکشنبه هر ماه از ساعت 10 تا 14، بازدیدکنندگان، تنها ورودی موزه را  می‌پردازند و با دریافت صبحانه مختصر مجانی می‌توانند جاذبه های هنری  موزه‌های کلن را تماشا کنند .

Wallraf-Richartz-Museum Fondation Corboud  
Museum Ludwig
 Römisch-Germanisches Museum
Museum für Angewandte Kunst  
Imhoff Stollwerk Museum
موزه‌های کلن(Kölner Museen):

Wallraf-Richartz-Museum Fondation Corboud  
 موزه‌ آثار نقاشی و مجسمه  از قرن 13تا 20
 نشانی:
Martinstrasse 39
50667 Köln
تلفن:  22121119-221-0049
ساعت بازدید:  سه شنبه تا جمعه : 10 تا 18 ،شنبه و یکشنبه : 11 تا 17
ورودی: 50/9 یورو

Agfa Photo Historama im Museum  Ludwig
آثار هنری از سال 1900 تا امروز ، آثار گرافیک و عکس و تاریخ عکاسی
نشانی :
Bischofsgartenstrasse 1
50667 Köln
تلفن:  22126165-221-0049
بازدید: سه شنبه تا یک شنبه : 10 تا 18
اولین پنجشنبه هرماه : 10 تا 22
ورودی: 9 یورو
www.museenkoeln.de
Museum -Germanisches- Römisch
آثارباستانی ؛ هنر رومی و مردم شناسی؛جواهرات و زینت آلات آنتیک و دوره کوچ نشینی
نشانی:
Roncalliplatz 4
50667 Köln
تلفن : 22124438-221-0049
ساعت بازدید: سه شنبه تا یکشنبه: 10 تا 17، اولین پنجشنبه هر ماه 10تا 22
ورودی :  5  یورو
Museum für Angewandte Kunst
موزه شهری کلن :
نوع زندگی و معاش روزمره شهر کلن و اهالی اش از قرون وسطی تا امروز
 نشانی:
Zeughausstrasse 1 – 3
50667 Köln
تلفن:22123860-221-0049
ساعت بازدید: سه شنبه تا یکشنبه : 11 تا 17
ورودی: 80/6  یورو

موزه شکلات Imhoff – Stollwerk – Museum
تاریخ فرهنگی شکلات،گزیده‌هایی از آثار بدست آمده از دوره قبل از اکتشاف آمریکا توسط کریستف کلمب ، از آمریکا و اروپا (قرن 18 تا امروز ) . نمایش  نحوه تولید، فروش و تبلیغات شکلات از قرن 19 به بعد.
نشانی:
Rheinauhafen 1 a
8880 Köln
تلفن:0-931888-221-0049
ساعت بازدید: سه شنبه تا جمعه: 10 تا 18 شنبه تا یکشنبه : 11 تا 19
ورودی :  50/7  یورو
سایت: www.schokoladenmuseum.de   

کلن یک شهر خرید واقعی است در هیچ یک از مراکز خرید ایالت راین، خرید‌کردن تا بدین حد لذت بخش نیست. عرضه محصولات نه تنها در مرکز شهر بلکه در تمام نقاط کلن بسیار متنوع است.

Südstadt
در مرکز قسمت جنوبی شهر، خیابان Severinstrasse با فضایی کاملا کلنی با خرده‌فروشی‌های جنوب آلمان، بوفه‌ها و بوتیک‌های لباس و هدیه قرار دارد. اطراف کلیسای Sankt Severin و دروازه Severin، حال و هوایی رنگارنگ و بین‌المللی حاکم است.

Hohestrasse/Schildergasse
خیابانHohestrass یکی از قدیمی‌ترین پیاده‌روهای اروپا است. در دو طرف خیایان پیاده‌روهای عریض سنگفرش مخصوص عابران، طراحان بنام مد، معروف‌ترین مراکز بزرگ خرید، مارک‌های مطرح لباس و عطر و بوتیک‌های شیک گردهم آمده‌اند. برای هر نوع سلیقه‌ای چیزی وجود دارد، در تمام طول مسیر اسنک‌فروشی‌ها، کافه‌‌تریاها  برای رفع خستگی و سرحال ‌آمدن وجود دارد. این خیابان بوسیله خیابان Schildergasse کلیسا را به بازار جدید Neumarkt وصل می‌کند. 
این خیابان Hohestrasse/Schildergasse رویائی برای خرید بدون خستگی است.

Neumarkt
در مرکز شهر، Olivandenhof، مرکز خرید و گالری Nuemarkt قرار دارند. دو کتاب فروشی بزرگ، بوتیک‌ها، عرضه‌کنندگان دکوراسیون داخلی مدرن، کفش فروشی‌ها، گالری‌ها و رستوران‌های ممتاز، در کنار هم تلفیقی سطح‌بالا و جذاب را ایجاد می‌کنند که فضا را بسیار لذتبخش می‌کند. حتی در هوای بارانی هم، این محل برای گردش وخرید، با ارزش است.

Ehrenstrasse
مغازه‌های مدی که به شما توصیه می‌شوند را می‌توان در این خیابان در منطقه Friesenviertel پیدا‌کرد. دلیل محبوبیت این قسمت از شهر بوتیک‌های مد و دست دوم  فروشی‌هاست. مغازه‌های کوچک هدیه، موسیقی و کتابفروشی ، کالاهای استثنایی و تکی را عرضه می‌کنند در کافه‌های این خیابان ممکن است با مشاهیر کلن هم روبرو شویم.

Pfeilstrasse/Mittelstrasse
کلن تجربه خرید را در بالاترین سطح ارایه می‌دهد. این را بوتیک‌های سطح بالا و ممتاز در Mittelstrasse ثابت می‌کنند. در دو طرف امتداد خیابانPfeilstrasse  بوتیک‌ها، آثار نفیس هنری و مبلمان لوکس ارایه می‌شود.

Deutz
در کمترین فاصله به محل نمایشگاه محدوده عابر پیاده دیگری وجود دارد. لباس و خرت‌و پرت و همچنین کافه تریاها در این خیابان برای خرید راحت و سنتی گردهم آمده‌اند.

Nippes
این قسمت شهر،یعنی Nippes بیش ازهمه مرکز خرید مورد علاقه جوانان است. خیابان Neusser به یکی از پر جنب و جوش‌ترین خیابان‌های فروشگاهی شهر تبدیل شده است. همچنین اینجا از دوشنبه تا جمعه از صبح تا ظهر قدیمی‌ترین و بزرگترین بازار سنتی کلن برپا است. از کفش‌های ارزان قیمت و لباس مدرن گرفته تا مواد غذایی و ... اینجا پیدا می‌شود.

  

تذکر: ساعت پروازها به وقت محلی است.
جهت کسب اطلاعات بیشتر با دفاتر هواپیمایی یا آژانس های مسافرتی تماس بگیرید.

  

شبکه راه آهن:
اتصال مستقیم به ایستگاه راه آهن اصلی کلن بوسیله خطوط زیر:

Metropolitan DB
Intercity Express ICE
  Euro City EC
 Intercity IC
DB Autozug
Eurostar / Thalys

کلن بدلیل قدمت و ویژگی‌های منحصر به فردی که بعنوان شهر جهانی دارد، دارای دیدنی‌های بسیار و جاذبه‌های توریستی جالب متعددی است.
شرکت Koln TorismusGmbh، راهنمایان شهری را در زبان‌های مختلف، از جمله فارسی در اختیار مراجعین قرار می‌دهد.
شماره تماس:
23-332-122-122-9400
45-632-122-122-9400

  

اتاق بازرگانی و صنایع ایران و آلمان در سال 1975 با هدف خدمت گذاری به اقتصاد دو کشور جمهوری اسلامی ایران و جمهوری فدرال آلمان در تهران تأسیس شد.
اتاق بازرگانی و صنایع ایران و آلمان در سال 1975 با در اختیار داشتن 100 شرکت عضو در تهران تأسیس شد و این در حالی است که تعداد اعضا امروز به بیش از هزار و 850 عضو حقیقی و حقوقی رسیده است. شایان ذکر است که اتاق بازرگانی و صنایع ایران و آلمان یکی از پنج اتاق بازرگانی خارجی بزرگ آلمان به شمار می‌رود.
روابط دو کشور به سال 1602 میلادی، یعنی زمانی که پادشاه وقت آلمان رودلف دوم، نخستین پیک کشورش را به کاخ ایران اعزام کرد، باز می‌گردد. در سال 1857 میلادی، اولین قرارداد دوستی، تجاری و کشتیرانی بین ایران و پروس منعقد شد. بین سال های 1928 تا 1941 متخصصین و تجار آلمانی بی‌شماری در ایران زندگی می‌کردند و باعث شهرت صنعت آلمان در ایران شدند. شایان ذکر است دو کشور قراردادهای دوجانبه بسیاری منعقد کردند. همکاری موفقیت‌آمیز دو کشور حتی در دشوارترین شرایط نیز همواره ادامه داشته است. اتاق بازرگانی و صنایع ایران و آلمان در نظر دارد بر پایه موفقیت‌های حاصله، با کمک و همیاری نهادهای مهم ایرانی و آلمانی، در تقویت و بهبود بیش از پیش روابط اقتصادی به ویژه در همکاری‌های بین شرکت‌های ایرانی و آلمانی در راستای تولید تحت لیسانس و سرمایه گذاری‌های مشترک همکاری نماید. اتاق بازرگانی و صنایع ایران و آلمان در زمینه ایجاد همکاری‌های موفقیت‌آمیز بین دو کشور و برقراری روابط تجاری گسترده، سهم به سزایی داشته ‌است.
همچنین در هر سال به 22 هزار مورد درخواست تجاری پاسخ‌های مناسب ارایه می‌کند. این امر مبین نیاز فراوان شرکت‌ها به کسب اطلاعات اقتصادی است. این اتاق به انواع پرسش‌های مراجعه کنندگان در مورد  مسائل تجاری پاسخ داده و آنها را راهنمایی می‌کند.
از جمله:
• راهنمایی در مورد یافتن شرکای تجاری در آلمان و ایران
• راهنمایی در مورد بهترین و مناسب‌ترین نمایشگاه‌های ایران و آلمان
برای عرضه محصولات
• راهنمایی در مراجع ذیصلاح در صورت به وجود آمدن مشکلاتی با یکی از شرکای تجاری ایران و آلمان
• اطلاعاتی در مورد گمرک و مجوز ورود اجناس به هر دو کشور و بسیاری موارد دیگر که با مراجعه به دفتر اتاق بازرگانی و یا مکاتبه با آن می‌توان از آنها بهره مند شد.
اتاق بازرگانی و صنایع ایران و آلمان خدمات متنوع فراوانی به اعضا و غیر عضو ارایه می‌دهد. فهرست خدمات در این اتاق موجود است.

اتاق بازرگانی و صنایع ایران و آلمان
نشانی:
خیابان آفریقا، نرسیده به چهارراه جهان‌کودک، کوچه ناوک، پلاک 16، طبقه اول
صندوق پستی: 6118-15875
تلفن:  81331000
مستقیم: 81331204 رها رامین‌فر- نماینده مرکز نمایشگاه‌های بین‌المللی کلن
فکس: 88794401
پست الکترونیکی:  r_raminfar@dihk.co.ir


Deutsch-Iranische Industrie-und Handelskammer
AHK Tehran-Africa Ave.-Navak st-No 16
1st Floor-15875-6118
Email:r_raminfar@dihk.co.ir    

 بخش نمایشگاه‌های اتاق بازرگانی و صنایع ایران و آلمان طی سالیان گذشته خدمات خود را به اعضای ارجمند و مشتریان گرامی خود ارائه داشته و همواره کوشیده است تا با کسب نمایندگی نمایشگاه‌های جدید، امکانات بیشتری را فراروی متقاضیان محترم قرار دهد.
این اتاق بازرگانی طرف قرارداد نمایشگاه‌های زیر است:
- نمایندگی انحصاری شرکت‌های نمایشگاهی شهرهای:  برلین، دوسلدورف، فرانکفورت، کُلن، مونیخ و هانوفر
- نماینده رسمی نمایشگاه‌های: ماشین‌آلات دست دوم کارلسروهه (RESALE)، ماشین آلات کشاورزی هانوفر (AGRITECHNICA)، مدیریت و خوراک دام و طیور هانوفر (EuroTier) و اسباب بازی نورنبرگ (Spielwarenmesse)
- دفتر اطلاعاتی شرکت نمایشگاهی شهر:  اشتوتگارت
برخی از خدمات بخش نمایشگاه‌های این اتاق بازرگانی به شرح زیر است:
- ارائه کارت ورودی نمایشگاه به نرخ ریالی و ارزان‌تر از قیمت فروش در محل نمایشگاه
- ارائه بروشورهای اطلاعاتی ویژه بازدیدکنندگان و غرفه‌گذاران‌ از نمایشگاه‌ها
- اطلاع‌رسانی پیرامون نحوه اجاره غرفه در نمایشگاه‌های فوق
- تنظیم قرار ملاقات در سفارت آلمان در تهران به منظور تقاضای صدور روادید شنگن
- اطلاع‌رسانی در خصوص مدارک مورد نیاز سفارت آلمان برای صدور روادید شنگن
- معرفی متقاضیان به شرکت‌های هواپیمایی طرف قرارداد این اتاق بازرگانی برای استفاده از تخفیف‌های ویژه در نرخ بلیط‌های هواپیمایی
- معرفی متقاضیان به شرکت بیمه طرف قرارد این اتاق بازرگانی، به منظور استفاده از تخفیف‌های ویژه
شایان ذکر است موارد فوق و سایر خدمات مرتبط، صرفاً برای نمایشگاه‌هایی که اسامی آنها در بالا آمده است ارائه می‌شود. بدیهی است اعضای عالیقدر این اتاق بازرگانی می توانند برای بازدید از کلیه نمایشگاه‌های کشور آلمان، از طریق این اتاق بازرگانی اقدام به دریافت روادید نمایند.
اطلاعات نمایشگاه‌های شهر کلن را از خانم رها رامین‌فر دریافت کنید.

  

  

Hahnemuhle یکی از قدیمی‌ترین تولید‌کنندگان کاغذ است که در زمینه تولید کاغذ برای چاپ‌های هنری، شهرت فراوانی دارد.

- کاغذ جدید Bamboo این شرکت از چوب بامبو و کتان سفید تولید شده است و برای چاپ های هنری با پرینتر جوهرافشان بخصوص برای رنگ‌های گرم و منوکروم مناسب است.

- کاغذ FineArt Baryta این شرکت نیز برای چاپ جوهر افشان جهت عمق رنگ و تون وسیع و نیز محدوده تونال وسیع خاکستری در چاپ‌های سیاه و سفید مناسب است.

اطلاعات بیشتر (+)

  

یکی از نکات جالب نمایشگاه فتوکینای 2008، نمایش زنده مقاومت برخی دوربینها نسبت به آب، گرد و خاک و ضربه بود. مثلا در غرفه الیمپوس، نقاله ای کار گذاشته بودند که دوربین 1030SW الیمپوس را در حالیکه مشغول فیلمبرداری بوذ، از ارتفاع دو متری بر روی زمین پرتاب می‌کرد و همچنان دوربین کارش را انجام می داد. در غرفه پنتاکس و Sanyo چند دوربین Compact در یک آکواریوم غوطه ور بودند و دوربین K20 پنتاکس نیز در محفظه‌ای در معرض خاک قرار داشت.

> ویدیویی از این نمایش‌ها ببینید (+)

  

پرینتر 800 دلاری R2880 جایگزین پرینتر موفق R2400 اپسون شده است. زمانی که در سال 2005 پرینتر R2400 معرفی شد، یکه‌تاز میدان بود و هیچ رقیبی نداشت اما R2880 باید اکنون با رقبای بزرگی مانند Canon Pixma Pro 9500 و HP Photosmart Pro B8550 دسته و پنجه نرم‌کند.

R2880  از نوع پرینترهای 13 اینچی با جوهر رنگدانه‌ای است. جوهر Ultrachrome K3  این پرینتر بر خلاف انواع قبل شامل یک رنگ Vivid Magenat اضافی نیز می‌باشد. همچنین مجهز به فناوری Radiance جهت کاهش گرین و افزایش کارایی جوهر است. این پرینتر مکانیسم‌هایی دارد که مانع بسته شدن نازل‌های هد بعلت جوهر می‌شود.

اضافه شدن رنگ Vivid Magenta باعث افزایش عمق رنگ و نیز بهبود کیفیت چاپ عکس‌های سیاه  وسفید بخصوص در حفظ جزئیات مناطق تیره شده است. به گونه‌ای که در تستی که سایت printerville انجام داده است، مشاهده‌کنندگان بدون هیج شکی چاپ‌های این پرینتر را بر پرینترهای اپسون R1900، R2400 و نیز HP B8550 و Canon Pro 9000 و Canon Pro9500 ترجیح داده اند.

در مورد چاپ‌های سیاه و سفید نیز بی‌نظیر عمل کرده است: چه در کاغذ‌های مات و چه گلاسه، بیشترین محدوده تونال سیاه و سفید را حفظ کرده و از لحاظ کیفیت حتی در برخی موارد از پرینترهایی با دو برابر قیمت خود مانند Epson R3800 بهتر عمل می‌کند.

با این عملکرد، صفت "بهترین پرینتر رنگی و سیاه وسفید زیر 1000 دلار"، شایسته Epson Stylus Photo R2880‌ است.

اطلاعات بیشتر (+)

  

 گرد و غبار روی سنسور همچنان یک مشکل عمده در دنیای دوربینهای دیجیتال SLR‌است. شرکت KOH راه‌حلی تازه برای این مشکل عرضه کرده است: Koh Dustless Bag system یک کیسه قابل حمل و نقل است که مجهز به سیستم فیلترینگ غبار و رطوبت می‌باشد. تعویض لنز دوربین در داخل این کیسه، از طریق مجراهایی که برای دست تعبیه شده است، می‌تواند تا حد زیادی مشکل غبار سنسور را کم کند. این راه حل، بخصوص در مناطقی که گرد و خاک محیط بسیار زیاد است، می تواند کمک بزرگی محسوب شود. این کیسه براحتی قابل تا شدن است و در کیف عکاسان جا می شود.

> اطلاعات بیشتر (+)

  

 در فتوکینای امسال شرکت های سازنده دوربین و لنز، آخرین محصولات خود را به نمایش می گذارند که بسیاری از آنها به دلیل نزدیکی به زمان فتوکینا معرفی شده اند و برای اولین بار در این نمایشگاه به نمایش عمومی در می آیند. در لیست زیر این محصولات را که اخبار بسیاری از آنها در دنیای دیجیتال انتشار یافته است مشاهده می کنیم. سایر شرکتها نیز تا زمان برگزاری این نمایشگاه محصولات خود را معرفی خواهند کرد که به اطلاع خواهیم رساند.

کانن با دوربین و لنزهای:

  

مساله جستجو و پیدا کردن تصویر مورد نظر، یکی از مشکلات بزرگ در دنیای عکاسی و بخصوص عکاسی دیجیتال است. روش‌هایی وجود دارد که با استفاده از نرم افزارهای مختلف می توان با اضافه کردن یکی سری اطلاعات به تصاویر، مانند نام یا مکان و مانند آن، فرآیند جستجوی بعدی را راحت تر کرد. اما این کار اولا نیاز به صرف وقت زیادی دارد و ثانیا، به هر حال در دنیای اطلاعات، در بانک‌های اطلاعاتی بزرگی مانند دنیای اینترنت، ملیاردها عکس وجود دارد که اطلاعات آنها ثبت نشده است و امکان جستجوی موثر و دقیق آنها وجود ندارد.

تکنولوژی تشخیص و بازسازی سه بعدی تصویر به این موضوع می‌پردازد که توسط یک برنامه هوشمند، با استفاده از دادن اطلاعاتی در مورد عکس، برنامه به صورت خودکار به جستجوی محتوای عکس‌ها پرداخته  سعی می‌کند موضوع مورد نظر را پیدا کند. در واقع این تکنولوژی فرآیند جستجو را دقیق تر و گسترده می‌کند و با فرآیندی مستقل از زبان و ساختار اطلاعات, قادر به شناسایی و یافتن عکسهای مورد نظر است.

در این تکنولوژی پس از یافتن هر عکس با اضافه کردن اطلاعات متنی به عکس یا به بانک اطلاعاتی موجود، فرآیند بعدی جستجو را سریعتر و دقیقتر می‌سازد و به مرور زمان، کاملتر و دقیقتر می‌شود.

به عنوان مثال در تصویر فوق، برنامه افراد و ترن را به عنوان اجزاء درون تصویر شناسایی کرده است و فقط کافی است اطلاعات مربوط به هر جزء بصورت دستی وارد شود. هر چه این اطلاعات بیشتر باشد، در دفعات، امکان انتخاب بیشتری در جستجوها ایجاد خواهد شد. بعدها می توان با دادن مثلا نام یک فرد، عکسهایی را که فرد مورد نظر در آن است با استفاده از محتوای تصاویر جستجو کرد و مثلا با دادن نام دو نفر، عکسهایی را که هر دو در آن هستند یافت.
این تکنولوژی می تواند آینده جستجو در بانک های اطلاعاتی تصویری را متحول کند.

  

هسلبلاد در فتوکینا 2008 خبر خوبی برای عکاسان داشت. و آن هم کاهش قابل ملاحظه محصولات دیجیتال این شرکت تا 40٪ قیمت قبلی خود بود. این تصمیم به آن علت اتخاذ شده است که در گذشته بسیاری از عکاسان حرفه‌ای نیز بخاطر قیمت های بالای محصولات هسلبلاد، فکر خرید آنها را از ذهن خود خارج کرده بودند. اما اکنون با افزایش تولید و جبران شدن هزینه‌ها برای شرکت هسلبلاد این امکان بوجود آمده است که با کاهش قیمت محصولات خود، طیف کاربران خود را نیز وسعت ببخشد. این کاهش قیمت شامل محصولاتی چون H3DII-31، H3D-50 و محصول آینده H3DII-60 خواهد شد. پیش‌بینی هسلبلاد این است که حتی کاربرانی که قبلا از محصولات این شرکت استفاده می‌کردند، قادر خواهند بود محصولات جدید را ابتیاع کرده و از دوربین قبلی به عنوان پشتیبان استفاده کنند.

  

در فتوکینا 2008، محلی با عنوان Imaging Experience Theater در نظر گرفته شده است که در آن مشاهیر دنیای تصویربرداری از تجربه‌های گرانقدر خود می‌گویند. در این مکان که در سالن 6 فتوکینا قرار دارد، بسیاری از عکاسان مشهور و سایر هنرمندان عرصه تصویر به صورت زنده، سخنرانی خواهند کرد. از عکاسی تبلیغاتی تا فتوژورنالیسم، از عکاسی ورزشی تا عکاسی منظره، از تصویر تا مولتی‌مدیا، همگی عرصه این تجریبات بکر خواهند بود. این برنامه‌ها به مدت 6 روز و در هر روز در سه نوبت، با شرکت نام‌های بزرگی چون Harry De Zitter (عکاس مشهور تبلیغاتی)، Bill Frakes (عکاس مجله Sport Illustrated )؛ Danny Ellinger (عکاس طبیعت)، Tzur Shezaf (عکاس نشنال جئوگرافیک) و... برگزار می‌شود.

خبر خوب آنکه می‌توان این برنامه‌ها را به صورت زنده از طریق اینترنت نیز مشاهده کرد.

> لیست برنامه‌ها (+)

> اطلاعات بیشتر (+)

> دیدن برنامه ها (+)

  

در نمایشگاه فتوکینا 2008 مانفروتو چند محصول جدید را معرفی کرد:

- سه پایه‌های 055CX : پس از موفقیت سری 190CX که سه پایه های فیبرکربن سبک بودند، سری 055 مانفروتو نیز با ارائه محصول 055ِCX ارتقاء یافت. این سری خود شامل سه گروه CX3، CXPRO3 و CXPRO4 است که در گروه PRO پایه‌ها 3 یا 4 قسمتی هستند و همگی مجهز به میله وسط با قابلیت تغییر حالت سریع می‌باشند. سری CX سبکتر بوده و دارای پایه‌های 3 قسمتی است.

- هد 701HDV : این هد ویدیویی سبکترین هد ویدیویی HD است که با طراحی جدید و قابلیتهای حرفه‌ای، می تواند تا وزن حدود 4 کیلوگرم را تحمل کند.

- تک‌پایه‌های سری 5 : این تک‌پایه‌ها مخصوص استفاده عکاسان ورزشی طراحی شده که در عین سبک بودن، مقاوم است و با دارا بودن سیستم ضد پیچش، قادر است حرکتهای ناگهانی را براحتی تحمل کند.

  

­سنسورهای ساخته شده توسط کداک بار دیگر توسط پیشرفته‌ترین سیستمهای عکاسی انتخاب شده و در دوربینهای لایکا S2، هسلبلاد H3D-II 50 و سینار Hy6-65 مورد استفاده قرار گرفتند. لایکا S2 سومین دوربین لایکا است که از سنسورهای کداک استفاده می‌کند. قبلا نیز در M8 و نیز Module-R از سنسورهای کداک استفاده شده بود. سنسور جدید S2 دارای طراحی جدیدی در میکرولنزها است که به لایکا اجازه داده است اندازه کلی دوربین را نیز کاهش دهد. سنسور هسل‌بلاد نیز با اندازه 48×36 میلیمتر دارای رزولوشن 50 مگاپیکسل است.

  

بنظر می‌رسد در زمینه ویدیوی دیجیتال، طوفانی از نوآوری در پیش باشد. پس از معرفی Nikon D90 و Canon 5D MKII که امکان تصویربرداری ویدیویی داشتند، خبرهای جالب دیگری نیز در راه است.

کمپانی سوئدی ikonoscop یک دوربین فیلمبرداری HD معرفی کرده است که می تواند ویدیوی فول HD را با فرمت خام DNG بر روی هارد دیسک خود ذخیره کند. فریم ریت دوربین 60 فریم در ثانیه، عمق رنگ 12 بیت و اندازه تصویر 1920×1080 است.

> اطلاعات بیشتر (+)

  

لایکا در نمایشگاه فتوکینا 2008 دوربین جدیدی با نام S2 در سری جدیدی تحت عنوان S-Series معرفی کرد. این کمپانی با این حرکت خود کاری انجام داد که دیگران نکرده بودند و آنهم معرفی یک فرمت جدید بود ( البته به غیر از معرفی Micro Four Third پاناسونیک و الیمپوس). یک سنسور 30×45 میلیمتر با رزولوشن 37 مگاپیکسل. البته در این راه، لایکا از همکاری نزدیک با Phase One نیز سود جسته است.

سنسور این دوربین حدود 50 درصد بزرگتر از سنسور دوربین‌های فول فریم است و از سیستم شاتر دوگانه (focal plane در بدنه برای لنزهای سریع و leaf‌در لنز برای سرعت سینک سریع) استفاده می‌کند. سرعت پردازش این دوربین دوبرابر مدیوم فرمتهای موجود است. همراه این دوربین چندین لنز با کاربری‌های مختلف نیز عرضه شده است.

> اطلاعات بیشتر (+)