کَری م ویمز (Carrie Mae Weems) عکاس مستند

سه شنبه ۰۳ شهريور ۱۳۸۸

ویمز در سال 1953 در اورگان آمریکا و در یک خانواده پر جمعیت متولد شد. وی بعد از اتمام دبیرستان به مطالعه هنر رقص نوین در سن فرانسیسکو پرداخت و در سن 28 سالگی موفق به دریافت کارشناسی ارشد هنر از دانشگاه کالیفرنیا شد. در اوایل بیست سالگی به جمع حامیان جنبش‌های کارگری پیوست و اولین عکس‌های او در زمینه‌های سیاسی گرفته شد تا اینکه از طریق یک سالنامه عکاسی با کارهای چند عکاسان برجسته آمریکایی- آفریقایی آشنا شد. او در سال 1976 یک دوره عکاسی زیر نظر داود بی را گذراند.

0.gif

چهره عکاس

اولین مجموعه عکس ویمز با عنوان "عکس‌ها و خاطرات خانوادگی" در سال 1983 تهیه شد و پنج سال بعد دو مجموعه عکس دیگر با موضوع نژادپرستی به معرض نمایش گذاشته شد. موضوع دیگر که توجه ویمز را به خود جلب کرد جنسیت و مشکلات زنان در اجتماع بود که منجر به تکمیل مجموعه عکسی مشهور به نام "میز آشپزخانه" شد.

در طی 35 سال فعالیت، ویمز موفق به دریافت بسیار زیادی در سطح بین المللی شده است عکس‌هایش در بیش از 50 نمایشگاه به نمایش درآمده‌اند. دانشگاه‌های هاروارد و ویلسلی با اعطای بورسیه‌ای تحصیلی و تقدیرنامه به استعداد وی در زمینه عکاسی صحه گذاشته‌اند.

1933720_64.jpg

C_Weems_Mayflower.gif

عکس ها و خاطرات خانوادگی

ویمز در سال 2005 جایزه عکاس برتر را در مسابقه بین‌المللی "زنان در عکاسی" از آن خود کرد. برگزارکنندگان در ستایش آثار ویمز اعلام کردند که عکس‌های وی مشکلات مربوط به زنان و تبعیض نژادی را با نگاهی شخصی و منحصر به فرد به نمایش گذاشته شده‌اند و روایت این مشکلات در دیدگاه یک هنرمند آفریقایی- آمریکایی بسیار متمایز و برجسته است. او در مصاحبه‌ای به همین مناسبت گفته است: "رسالت من به عنوان یک هنرمند خلق آثار هنری زیبا و تاثیرگذار است؛ آثاری که از پشت درهای بسته و از بالاترین بلندی‌ها شجاعانه فریاد برآورد و مرهمی بر دردهای این دنیای آشفته باشد. آثاری که فاش کننده لحظات تاریخی زندگی‌مان باشد"

مصاحبه کری ویمز با مجله Bell Hooks

آیا این استدلال درست است که در بسیاری از کارهای شما به خصوص مجموعه "میز آشپزخانه" مساله تبعیض نژادی و جنسیتی مطرح می‌شود؟
ویمز: بله. همیشه تلاش کرده‌ام تا با عکاسی از سیاه پوستان مساله تبعیض نژادی و جنسیتی را به صورت مساله‌ای جهانی مطرح کنم به شکلی که مخاطب آن را محدود به سیاه پوستان نداند.


وقتی من به مجموعه عکس‌های "میز آشپزخانه" نگاه می‌کنم مفاهیمی چون "قدرت و کامیابی" و "خوشی و خطر" همزمان به ذهنم متبادر می‌شود. شاید سوژه‌ها سیاه پوست باشند اما موضوع مطرح شده "قدرت" و " جنسیت" به طور عام است.
ویمز: بله ، درست است. اما تقریبا غیر ممکن است که منتقدان و مخاطبان سفید و یا سیاه پوست به این عکس‌ها نگاه کنند بدون آنکه رنگ پوست سوژه اثری بر قضاوت نهایی آنها نگذارد. همین اثر باعث می‌شوند که مخاطبان این عکس‌ها بنا به رنگ پوستشان از دو دریچه متفاوت به این مجموعه نگاه کنند. ولی در واقع این عکس‌ها موضوعی کاملا جهانی را عنوان می‌کند. در حالیکه اکثر مردم به خاطر سمبلیک شدن سیاهان در هنرهای بصری عکس‌های من را به قربانی شدن و مشکلات سیاهان محدود می‌کنند.

3.jpg

2.jpg

1.jpg

چند عکس از مجموعه میز آشپزخانه

آیا عکس‌های اولیه شما دقیقا به این مفهوم تبعیض سیاهان نپرداخته است؟
ویمز: (با خنده پاسخ می‌دهد) خیر به هیچ وجه

نظر شما در باره عکاسی مستند چیست؟ آیا این ژانر عکاسی به شما جسارت کادربندی‌های ساده را می‌دهد؟ گاهی این نوع عکس‌ها با انتقاد‌های زیادی روبه رو می‌شود و منتقدین آنها را مصنوعی و سطحی می‌خوانند.
ویمز: من به عکاسی مستند علاقه‌مندم چرا که مفاهیمی در این ژانر وجود دارد که برایم بسیار جذاب هستند. علاقه من به عکاسی مستند با نگاه کردن و مطالعه عکس‌های کارتیه برسون آغاز شد. اولین تمرین‌های من نیز با همین الگو آغاز شد چرا که عکس‌های مستند را تنها شیوه درست عکاسی می‌پنداشتم. تلاش کردم تا پیچیدگی‌های انسان و شرایطش را به ساده‌ترین و موثرترین روش نمایش دهم.

چیزی که باعث می‌شود مخاطب به کارهای شما جدی‌تر نگاه و تامل کند کلام قوی و موثرتان است که اکثرا با نظریه پردازی‌هایتان همراه است. این توانایی که در کمتر در هنرمندان یافت می‌شود از شما یک منتقد فرهنگی و اجتماعی ساخته است.
ویمز: و این چیزی ست که برای من بسیار با ارزش است.

213a.jpg

نمایشگاه مجموعه عکس میز آشپزخانه

در پی انتشار معرفی «کَری م ویمز» یادداشت زیر از سوی حمید سوری برای سایت ارسال شد:

ترجمه خوب خانم نفیسه مطلق را درباره ویمز در سایت عکاسی دیدم. از حسن انتخاب برای معرفی این هنرمند بسیار خرسند شدم. یک نکته ریز اما مهم آنکه عنوان، ویمز را عکاس مستند معرفی می‌کند و این درحالی است که اگر چه کار مستند در کارنامه ویمز وجود دارد اما وی بیشتر به عکس‌های دیگرش و استفاده از عکس‌های مستند در پروژه‌هایش شهرت دارد. مثلا همان مجموعه میز آشپزخانه که چند عکس آن در سایت آمده عکس‌های صحنه پردازی شده‌اند و سوژه‌ها موضوعی را بازی می‌کنند و اتفاقا زن در عکس خود خانم ویمز می‌باشد. مجموعه‌های متعدد عکس‌های صحنه‌پردازی شده، استفاده از عکس‌های آرشیوی، ترکیب فحش‌ها و ناسزاها به سیاهان و عکس‌ها، و چیدمان‌هایش او را عکاس هنری می‌کند تا مستند. (گرچه عکاس مستند به این مفهوم نیست که عکاس هنری نباشد.)

نویسنده مترجم: نفیسه مطلق


ارسال نظر

در پاسخ به نظر زیر :

مطالب مرتبط

تازه‌های عکاسی

وبلاگ در سایت عکاسی

وبلاگ و فتوبلاگ

انجمن‌های عکاسی

سایت عکاسی

سایت عکاسان ایرانی

فروشگاه کتاب عکاسی

  • عکاسان جنگ، مریم کاظم‌زاده، خشتی
  • عکاسان جنگ، اباصلت بیات، خشتی
  • دلاوران
  • مجموعه فیلم آموزشی:  آموزش منوی دوربین‌های سری ۵۰۰۰ نیکون
  • تکنیک‌های فتومونتاژ
  • ترکیب بندی در عکاسی - دیوید پرکل
  • حرفه: هنرمند شماره ۶۷
  • در ستایش امر واقعی (۲جلدی)
  • نگاه‌ها به ایران
  • هنر و عکاسی
  • تاریخ عکاسی
  • این، کار من است!
  • آنگاه - شماره ۵
  • عکاس؛ استودیو
  • مجموعه عکس چیست؟
  • عکاسی مقدماتی
  • عکاسی - نشر ماهی
  • درباره نگاه به عکس‌ها
  • پامنار
  • انزلی
  • باران شغال
  • دیده و درون
  • عکاسی مستند
  • شیب تند عصر پنج‌شنبه
  • نود سال نوآوری در هنر تجسمی ایران - ۲ جلدی
  • تحولات تصویری هنر ایران: بررسی انتقادی
  • عکاسی دیجیتال - نشر دوژه
  • نگاهم کن! خیالم کن!
  • در جهت عکس
  • عکس و دیدن عکس
Powered by Practicalidea
loaded from cache