اولین دوربین های دیجیتال حافظه ای داخلی در حدود ۱ تا ۲ مگابایت داشتند که برای نگهداشتن حدود ۳۰ عکس با حداکثر کیفیت استاندارد ۴۸۰*۶۴۰ مناسب بود. دراین دوربینها وقتی حافظه پر می شد دیگر امکان گرفتن عکس بدون انتقال عکسها به کامپیوتر یا حذف آنها وجود نداشت.
دوربین های مدرن امروزی از حافظه های قابل تعویض استفاده می کنند. استفاده از این نوع حافظه دو مزیت عمده دارد: اول اینکه وقتی حافظه پر شود می توان آن را تعویض نمود و دوم اینکه با استفاده از سخت افزار مربوطه می توان عکسهای درون این حافظه ها را بدون نیاز به دوربین به کامپیوتر منتقل نمود. از اوایل سال ۱۹۹۹ دو فرمت مختلف حافظه برای تسلط بر بازار دوربین های دیجیتال با هم رقابت می کردند:
– کامپکت فلشCF: اولین بار در سال ۱۹۹۴توسط شرکت سندیسک SanDisk عرضه شد و بر اساس تکنولوژی حافظه فلش (حافظه ای که برای نگهداری اطلاعات به باتری و نیروی الکتریسیته نیاز ندارد-م) کار می کند. در واقع این نوع حافظه یک فلش کارد مخصوص کامپیوتر است که به یک چهارم اندازه اصلی اش کوچک شده و از یک ارتباط ۵۰ پینی برای اتصال به اداپتور فلش کارت کامپیوتر که ۶۸ پین دارد استفاده می کند. این خصوصیت این حافظه را با وسایلی که برای استفاده از فلش کارت طراحی شده اند سازگار می سازد. اندازه CFها ۴۳ میلیمتر در ۳۶ میلیمتر می باشد. این حافظه ها برای سازگاری با وسایل قدیمیتر در دو نوع ۱ و نوع ۲ قابل تهیه می باشند. کارت نوع ۱ دارای ضخامت ۳٫۳mm بوده و در شکاف مربوط به نوع ۱ و ۲ قابل استفاده است. کارت نوع ۲ دارای ضخامت ۵mm بوده و فقط در شکاف کارت نوع ۲ قابل استفاده می باشد. تا اواخر سال ۲۰۰۱ حداکثر ظرفیت این نوع حافظه به ۵۱۲ مگابایت رسیده بود. اکنون حافظه CF با ظرفیت ۱ گیگا بایت در بازار موجود می باشد.
– اسمارت مدیا: این حافظه در سال ۱۹۹۶ به نام خلاصه SSFDC که مخفف (Solid state Floppy Disk Card) می باشد عرضه گردید. این حافظه توسط توشیبا با وزن و اندازه کوچکتری از کامپکت فلش ها ارائه شد. وزن این حافظه ۰٫۴۸g و ابعاد آن ۴۵*۳۷mm و ضخامت آن ۰٫۷۸mm می باشد. ظرفیت این نوع حافظه از CF کمتر بوده و تا اواخر ۲۰۰۱ تا ظرفیت ۱۲۸ مگابیت آن عرضه شده است که قابلیت نگهداری ۵۶۰ عکس با کیفیت ۱۰۲۴*۱۲۰۰ را دارا بوده و قیمت بر مگابیت آن همانند CFها می باشد.
برای هر دو نوع حافظه وسایل جانبی موجود است که اتصال انها را از طریق درایو فلاپی و یا پورت پارالل به کامپیوتر ممکن می سازد. سریعترین این وسایل ارتباطی، وسایل اسکازی هستند که امکان اتصال این حافظه ها را با کامپیوتر برقرار می کنند. یکی از مزایای CF اینست که دارای پوشش سختی است که از آن محافظت می کند، ولی در SM بخش پوشش داده شده با طلا وجود دارد که با استفاده مداوم آسیب می بیند. CF در دماهای بین ۲۵ تا ۷۵ درجه سانتیگراد کار می کند و عمر اسمی آن ۱۰۰ سال می باشد. دمای کارکرد SM بین ۰ تا ۵۰ درجه بوده و عمر اسمی آن ۲۵۰۰۰۰ بار نوشتن و پاک کردن است.
در اواخر سال ۱۹۹۹ شرکت سونی نوع جدیدی از حافظه به نام Memory Stick را عرضه نمود. این حافظه ابتدا با ظرفیت ۳۲MB ارائه گردید و برای استفاده در وسایل الکترونیکی صوتی و تصویری نظیر دوربینهای دیجیتال و دروبینهای فیلمبرداری دیجیتال طراحی شد. اتصال ۱۰ پینه این حافظه جازدن و دراوردن آن را راحت نموده و با استفاده از کلید قفل آن از پاک شدن ناخواسته اطلاعات جلوگیری می شود. تا اواخر سال ۲۰۰۱ ظرفیت این حافظه به ۱۲۸MB رسید و هم اکنون حافظه های MS با ظرفیت ۱GB در بازار موجود می باشد.
تا اخر سال ۲۰۰۱ سهم فروش حافظه های موجود برای دوربین دیجیتال در بازار برای CF حدود ۴۴% ، برای SM حدود ۳۳% و برای MS در حدود ۶% بوده است.