مثالها
همانطور که قبلا گفته شد، فقط به اين دليل که يک هيستوگرام در سمت راست ارتفاع زيادي دارد (نورزياد) هيستوگرام بد يا خوبي نيست. يک هستوگرام فقط شرايط عکس را به شما نشان مي‌دهد و تصمصم گيري در مورد اينکه اين عکس خوب است يا بد ه عهده شماست. در اينجا با چند مثال موضوع را شرح مي‌دهيم.

در اينجا دو عکس مشاهده مي نماييد که با سه و نيم گام نوري متفاوت با يکديگر گرفته شده‌اند. هر دو عکس با ديافراگم f/9 گرفته شده‌اند، ولي سرعت شاتر در عکس اولي 2000/1 ثانيه و در عکس پاييني 200/1 ثانيه است. هيستوگرام عکس بالايي در انتهاي محور تيره نمودار مقادير بزرگي دارد (نشاندهنده کم نور شدن عکس) و عکس پاييني در انتهاي روشن محور مقادير بزرگي دارد (ور زياد در عکس)
در دوربين‌هاي ديجيتال امروزي يا فيلم‌هاي اسلايد دوربيني وجود ندارد که بتواند محدوده ديناميکي کامل اين عکس را که حدود 8 گام است پوشش دهد. بنابر اين مجبوريم در مورد اينکه چنين منظره‌اي را چگونه عکاسي نماييم کمي تعمق کنيم. بايد يک منظره با 8 گام محدوده ديناميکي را در عکسي که فقط توانايي نشان دادن 5 گام ديناميکي را دارد بگنجانيد...
چند راه حل‌ موثر عبارتند از:
1- از فلاش اجباري براي روشن کردن جلوي زمينه استفاده نماييد.
2- از يک فيلتربا چند درجه تراکم خنثي ND استفاده نماييد.
3- چند عکس با چند تنظيم مختلف بگيريد و سپس عکسها را در يک ويرايشگر تصوير با هم ادغام نماييد.
4- بي خيال عکس شويد و به خانه برگرديد!
در اين مورد به علت دوري و بزرگي بيش از حد سوژه جلوي عکس استفاده از فلاش اجباري فايده‌اي ندارد. ممکن است فيلتر تراکم خنثي هم همراه نداشته باشيد. حتما وقتي يک دوربين ديجيتال همراه داريد و منظره‌اي به اين زيبايي هم پيش رويتان است گذشتن از خير عکاسي از اين منظره خيلي دردناک باشد. پس بايد چاره ديگري انديشيد. در اينجا براي حل مشکل از ادغام دو عکس پيش استفاده شده است، بخش آسمان از عکس اول و زمين از عکس دوم برداشته شده است. عکس زير نتيجه کار را نشان مي دهد. کار هنر بزرگي نيست... ولي منظور ما را خوب توضيح مي دهد.

ادامه دارد...