
عصر روز گذشته در حاشیه افتتاح نمایشگاه عکس گروهی در گالری اثر،گفتگو کوتاهی با دکتر تری برت که در حال بازدید از نمایشگاه بود انجام دادیم که در زیر می خوانید.
•آقای برت نظر شما در مورد این نمایشگاه چیست ؟
من از دیدن عکس های این نمایشگاه شگفت زده شدم . عکس ها بسیار نو ، تازه و در سطح بین المللی هستند .
این عکس ها در عرصه بین المللی می توانند جایگاه خوبی داشته باشند. بنظر من برای عکاسان ایرانی امتیاز است که آثار خود را خارج از کشور نیز به نمایش بگذارند.
در بیشتر عکسها کشمکش و درگیری برای یافتن هویت را می بینیم . برای پاسخ به این سوال که ، من به عنوان یک ایرانی یا یک زن ایرانی چه کسی هستم ؟
همچنین در بعضی از این تصاویر ردی از عصبانیت نیز وجود دارد.
• چه تفاوتی بین این نمایشگاه و نمایشگاه های برگزار شده در غرب می بینید ؟
این نمایشگاه از نظر تکنیکی و مفهومی حرفه ای است . من ازا ین واقعیت که سبک ها و دید گاههای متفاوتی د رعکاسی ایران وجود دارد لذت می برم ، تنها یک دید گاه خاص و برجسته وجود ندارد و این خیلی سالم به نظر می رسد .
به نظر من بعضی از تصاویر معرف فرهنگ خاص ایرانی است و بعضی مبهم یا جهانی
در عکاسی ایران و خاور میانه تصاویر کلیشه ای به ندرت می بینم و این مسئله باعث می شود، به ایران جور دیگری نگاه کنم ،
به گونه ای متفاوت از آنچه د رتلوزیون و رسانه هایی که درغرب نشان داده می شود و این برای من اگاهی جدیدی است نسبت به ایران .
گزیده ای از عکس های نمایشگاه گروهی در گالری اثر
مصاحبه و ترجمه : کتایون جوان
تری برت متخصص آموزش هنر كه كتابهای متعدد و معروفی در زمینه آموزش و نقد هنر نوشته به دعوت موزه هنرهای معاصر امشب وارد تهران میشود. در پی حضور وی یك سلسله نشست، كارگاه آموزشی نقد و سخنرانی از سوی موزه هنرهای معاصر برگزار خواهد شد.
كارگاهها چهارشنبه (10 صبح و 4 بعدازظهر ) و پنج شنبه صبح در گالری خیال و مراسم سخنرانی شنبه 10 مرداد در موزه هنرهای معاصر برگزار خواهد.

نشست هیات انتخاب دوسالانه بعدازظهرامروز در گالری خیال برگزار شد.دكتر حمید سوری به عنوان مجری برنامه این نشست را فضایی لازم برای گفتگو و درك و فهم تلقیها و انتظارات از عكس در دنیای معاصر برشمرد. در ادامه این برنامه هیات انتخاب دوسالانه(احمد عالی، صیفا..صمدیان، مهران مهاجر و کاووس صادق لو ) به همراه بهمن جلالی به سوالات حاضرین پاسخ دادند و به توضیح و تعریف اصول مطرح در انتخاب خود پرداختند. این هیات پاسخگویی به سوالات مربوط به عكسهای برتر را به هفته آینده و نشست هیات داوری موكول كرد.
گزارش كاملتری از این نشست را در ساعات آینده خواهیم داشت.

مسعود معصومی:
این داستانها و حرف وحدیث ها به هیات ژوری برمی گردد .اسم عكسهای به نمایش درآمده را "عكسهای مفهومی"گذاشته بودند.من میدانم كه اسمش "عكسهای تجربی" است.موضوعاتی است كه دانشجویان تمرین می كنند. عكسهایی كه از قوانین عكاسی كلاسیك پیروی نمیكند.باید پای صحبت هیات سیاستگذاری و ژوری نشست.حضور دوستان گرافیست ما وعكسهای به نمایش درآمده این سوالها را بر می انگیزد كه چه هدفی دنبال شده و چه برداشتی داشتهاند كه اسمش را نمایشگاه عكس گذاشتهاند.در دنیا ما چنین مسابقهای نداریم كه درنمایشگاهی مخلوط از معماری،طبیعت،خبری،هنری و...مقایسه وانتخاب انجام شود.به عنوان نمایشگاه برگزار میشود ولی به صورت مسابقه نه. مثل این است كه یك مسابقه ورزشی از همه ورزشها برگزار كنیم وبخواهیم ازبین همه آنها یك نفر رابرنده اعلام كنیم. مسئله ابتكار قبول است ولی مجموعه ملاكهای در نظر گرفته شده مشخص نبوده (فرم،رنگ،موضوع ...). هنگام افتتاح نمایشگاه گفته بودند درها كه باز شود همه مبهوت خواهید شد. واقعا همینطور بود؟
حمید سوری (عضو شورای سیاست گذاری دوسالانه عكس):
من فكر میكنم این بینال یك جهت بسیار مثبت به سمت به روز شدن هنرعكاسی ما بود.عكاسی به مفهوم هنر معاصر. هنر در چهار دهه اخیر تحولات بسیاری پشت سر نهاده وبسیاری از تمایزات گذشته از بین رفته است.هنرمندان عامدانه در جهت حذف تمایزبین هنرها قدم برمیدارندوعكاسی از مقولات مهم در هنر جدید بشمار میآید.درابتدا به نظر میآمد عكاسی لوث شدهاست ولی از دهه 80 و90 هنرمندان جذب منطق عكاسی شدند.امروزه تعریف ما به چیزی كه عكس اطلاق می كنیم خیلی مهم است. تعریف ما از عكاسی خیلی محدود بود.ما باید ابتدا عمل عكاسانه را تعریف كنیم.برای نمونه دنیس اپنهاین در زیر آفتاب دراز كشید وكتابی روی بدن خود قرار داد پس از چند ساعت كتاب را برداشت وبخشی از بدنش دراثر تابش تغییر رنگ داده وبخشی روشن مانده بود،این یك عمل عكاسانه است(ویا آثار اندی گلد ورسی)اینها از منطق عكاسانه در هنرشان استفاده میكنند.درایران ما به خاطر یك انتقاع ازتحولات هنر معاصر(پس از انقلاب وجنگ تحمیلی)در چند سال اخیر به خاطر روابط برقرار شده از طریق كتابها و اینترنت و.. جوانان رویكردهای تازهای نشان دادهانداینها به تعریف عكاسی مدرن ما كمك میكند وتجربههای ارزشمندیاست .در جلسه شورای سیاست گذاری بحث ما عكاسی بود نه شاخه خاصی از عكاسی.چون بینال است ومركز هنرها بانی آن است تصمیم گرفته شد به جنبه خلاقانه آثار توجه شود،نه به دیدگاههای موضوعی.باید سلیقه های موجود رابا سلیقههای روبهرشد جوانان كنار هم گذاشت.اینكه عكس تلفیق وتركیب شود مانند دورانی كه عكاسی میخواست خودرا به نقاشی نزدیك كند،از موضع ضعف نیست بلكه حالا از موضع قدرت است و به یك رسانه فراگیر تبدیل شده است. من تصور میكنم اینها به نفع عكاسی ماست.
حسن سربخشیان:
برگزاری چنین مسابقهها و نمایشگاه هایی عالیست و اهمیت و جایگاه خود را دارد و نیاز به حمایت همهجانبه دارد و انشاالله در دورههای بعد با پشتوانه عكاسانه بیشتری همراه باشد.
البته مثل تمام جریانها و نمایشگاههایی كه برپا میشود كاستیهایی هم داشت، من هم اعتراضهایی از نظر اجرایی دارم "در حد نام دوسالانه نبود" تمام آنچه بحث برانگیز شده به شورای سیاستگذاری بر میگردد البته این هم جریانیست كه توجه ما را به چند عامل معطوف میكند مانند حضور افرادی در شورای سیاستگذاری كه عكاس نیستند خصوصاً حضورشان در شورای داوری ـ من اعتراضی به روند داوری ندارم ـ و همچنین افرادی كه قبلاً عكاس بودند ـ در سالیان خیلی پیش ـ و من تصور میكنم آنها از جریان عكاسی ما خارج شدهاند یا به عبارتی دیگر عكاسی ما از دوره آنها فاصله گرفته است ولی ما باید در هر جریانی شاهد تاثیرگذاری آن دوره باشیم.وقتی نمایشگاهی به این نام برگزارمیشود،وقتی چنین امكانی برای عكاسی هست،باید برای همه طیفها یكسان عمل كند.بایداز ابتدا همه طیفهاكانالیزه می شد.انتخاب "عكس اول" از این نمایشگاه نه اینكه معنی بلكه "جا"ندارد.در نمایشگاهی كه اسمش را میگذاریم دوسالانه نمی توان از بین موضوعات وشاخههای متفاوت یك یا دو عكس را انتخاب كرد.اصلا مقایسه وداوری بین آنها مسئله بحث برانگیز و نادرستی است.
سربخشیان در توضیح اینكه چرا قطع عكسهایش كوچك بود می گوید:
قرار براین بود عكسها را30*20 بفرستیم و در صورت انتخاب بزرگ كنیم.شب قبل از نمایشگاه خواستند قطع بزرگ برایشان ببریم كه امكانش نبود ونهایتا در همان قطع كوچك روی دیوار رفت. علاوه بر آن پاسپارتوی كه روی كارها انجام شده بود اصلا در حد نمایشگاهی كه كه نام موزه را یدك می كشید نبود به نظر من این كم لطفی بود... .یكی از سادهترین كارهایی كه باید میشد مشخص كردن مسیر دیدن نمایشگاه ومجزا كردن بخشهای مختلف بود، خیلی ها خیلی قسمتها را نمی دیدند.درمورد یكی از عكسهایم(عكس شیرین عبادی)كه بعد از روز افتتاحیه ناپدید شد خودم كنجكاوی كردم كه بی نتیجه بود وگرنه هیچكس نمیداندكجاست،آقای جلالی هم خبر ندارد!
دوای درد این قضایا این نیست كه جریانات عكاسی را تحریم كنیم وشركت نكنیم و... بلكه من امیدوارم دوستان عكاس اقبال نشان دهند و در ضمن كسانی كه مسئولیت برگزاری چنین نمایشگاههایی را به عهده دارند"شفاف سازی" كنند .
مصاحبه : مهری شیربتی - سایت عکاسی
در بازدید روز گذشته از نهمین دو سالانه عکس تهران متوجه شدیم مسئولین نگار خانه خیال عکس حسن سربخشیان ازخانم شیرین عبادی را از روی دیوار برداشته اند!!!
پی گیری های ما درمحل به نتیجه ای نرسید. در تما س با حسن سربخشیان وی اعلام داشت مسئولین نگارخانه خیال گفته اند مسئولین ساختمان این عکس را از دیوار برداشته اند! پی گیری برای یافتن مسئولی که دستور حذف این عکس را داده ظاهرا" بی نتیجه است. باید توجه داشت نگارخانه خیال بدون اطلاع مسئولین دو سالانه اقدام به چنین کاری کرده است.

مطلب حسن سربخشیان در این مورد
سایت عکاسی شب گذشته مصاحبه ای با محمد غزالی نفر اول نهمین دوسالانه عکس تهران انجام داده است که به محض آماده شدن منتشر خواهد شد!
در این مصاحبه با نفر اول دوسالانه بیشتر آشنا می شوید و ...
مصاحبه با دیگر برگزیدگان دوسالانه در روزهای آتی انجام می شود.
محمد غزالی - نفر اول
یه یادداشت کوچک که فکر میکنم لازمه گفته بشه
نکته ی مهمی که در مورد دوسالانه وجود داشت و ممکنه بین مسایل دیگه ای که مطرح میشه گم بشه، شکل ارائه ی کارها بود. برگزار کننده ها اصرار داشتن که کارها رو خودشون قاب کنن، در حدی که گفته بودن کارهایی که قاب شده تحویل شده باشن رو هم از قاب در میارن و خودشون قاب میکنن. نتیجه چی بود؟ تعدادی قاب فلزی بسیار بدشکل، که خیلی بی سلیقه و کثیف ساخته شده بودن و اون هم نه مخصوص کارها، بلکه در تعدادی اندازه ی محدود که بعدا کارها رو به زور توشون جا کرده بودن. پاسپارتو کاغذی بود، اون هم سفید، که با بعضی از کارها هماهنگ نیست.
اینکه قاب ها یک شکل باشن خیلی خوبه و نمایشگاه رو از شلختگی در میاره، ولی باید چند چیز رو رعایت می کردن:
* از قاب هایی زیبا و ترجیحا غیر براق استفاده می کردن که تمیز ساخته شده باشه.
* اگه قصد نداشتن قاب ها رو به طور اختصاصی بسازن، اندازه های موجود قاب رو به اطلاع عکاس ها میرسوندن که اونها کارهاشون رو با اندازه ی قاب ها تنظیم کنن. الان بعضی از کارها توی پاسپارتوهای بیش از اندازه بزرگ خفه شدن.
* از مقوای ماکت مناسب با برش خوب برای پاسپارتو استفاده می کردن.
* رنگ پاسپارتو رو به عهده ی هنرمند میگذشتن تا کارهایی که با پاسپارتوی روشن مشکل دارن صدمه نبینن.
*اگه چنین کارهای ساده ای انجام میشد کارهای بعضیها به روزی نمی افتاد که طرف وقتی اون رو به دیوار میبینه خجالت بکشه!
نادر خرمی راد
مهری شیربتی - سایت عکاسی
یكشنبه 14خرداد 83 – ساعت 18 - نگارخانه خیال
وارد نگارخانه شدم وبا گرفتن بروشوربینال به سوی نمایشگاه راهنمایی می شوم. به گفته راهنمای نمایشگاه تا این لحظه 280 نفر ازاین در(خیابان مظفر) و(تلفنی می پرسد): حدود 400 نفر از در دیگر برای دیدن نمایشگاه وارد شده اند.در میان شلوغی جلوی در ورودی بهمن جلالی (دبیر دوسالانه)ورضا نامی(مدیر اجرایی)را در حال گفتگو هستند.
در حال خواندن بروشور وارد اتاق "یك"می شوم:جایزه نخست دوسالانه"محمدغزالی - سلف پرتره-تندیس دو سالانه ولوح افتخاروسه ماه فرصت مطالعاتی در كشور فرانسه" به سمت عكس او می روم .عده ای جلوی عكس جمع شده اند."پرویز مرزبان"روی اتیكت كنار عكس خم می شود:"جایزه اول؟!" دوباره روی نوشته ریز می شود:"سلف پرتره یعنی چه؟ مگر كتاب واژگان هنر را نخوانده اید؟« چهره شخصی»
عكسهای نفردوم (مهدی عراقچیان) و سوم(پیمان هوشمندزاده)به ترتیب بعد از عكس اول چیده شده . تجمع دور كار اول وسوم بیشتر است و همچنین علامت های سوال.عده ای آنها را متفاوت وجالب می دانندوعده ای...
به سالن های دیگر میروم .كارهای ارایه شده از نظر موضوع و ابعاد بسیار متنوع است.بازدید كنندگان دسته دسته در حالی كه با بروشورها خود راباد می زننددر حال نقد عكسها و داوری مجدد هستند. مرتضی موسوی(عكاس)می گوید:احساس می كنم برای دوسالانه ضعیف است.شاید علت ضعیف بنظر رسیدن كل نمایشگاه وقفه چند ساله آن ونبودموضوع وحیطه خاصی باشد.دوسال دیگر شاید بهتر شود"بهناز هوشمندی (گرافیست)از طریق اعلانی كه درنشریه تندیس دیده برای بازدید آمده ومی گوید:"فقط بعضی عکس ها جالب بود.چیزهای نو كمتر دیدم"و ادامه میدهد"دو عكس در نمایشگاه دیدم به اسم بهناز هوشمند.اشتباه نشود من نبودم"
روزبه الیاس آذر دانشجوی معماریست وتعدادی از كارهایش به نمایشگاه راه یافته.از او می پرسم چرا عكسهایت بدون عنوان است میگوید:"چیزهایی توی ذهنم بود ولی هنوز پخته نشده بود".به سالن اول بر میگردم محمد رازدشت در حال فیلمبرداری ومصاحبه با افراد است. توی لنز دوربینش آقایی پشت به عكس اول ایستاده ومی گوید:"به نظرم بینال گرافیك بود.عكسهای برنده همان مشق هایی است كه سالها پیش توسط همین داوران توی همان دانشگاهی كه برندگان از آنجا بیرون آمده اند رد شده بود"
محمد رازدشت توضیح می دهد كه این فیلم را برای موزه هنرهای معاصر تهیه می كندو درسمینارهایی كه برگزار می شود پخش خواهد شد.در مورد نمایشگاه میگوید:"زیاد هم بد نیست ولی شاید همه توقع بهتر از این را داشتند.ارایه كار جوان ها به این زودی واین شكل درست نیست.ویا درست نیست كار عكاسان كهنه كار با كارهای فتو شاپی و گرافیكی مقایسه شود."
عطااله امیدوار دستی به صورت می كشد ومی گوید:"بهترین پوسترهای عمرم رادیدم. بجز كارهای ژورنالیستی(بچه های ژورنالیستی خیلی پیشرفت كرده اند)ولی اغلب كارها تكرار كارهای قبلی است .برای هر كدام می توانم چند نمونه بیاورم.به نظر من ضعف از هیات ژوری است نه كارهای قاب شده."
محمد فرنود را در حالی كه دارد با عجله نمایشگاه را ترك می كند میبینم.می پرسم انتخاب شما چیست؟می گوید"عكس هوشمندزاده"
رفته رفته جمعیت توی سالنها كم وكمتر می شود ومن هنوز تا جمع بندی نهایی زمان می خواهم.
بینال عکاسی با یک تاخیر 5 ساله
آزاده عصاران
بعد از پنج سال همه هستند. درسالن کوچک نمایش فیلم موزه هنرهای معاصر رو به پرده نشسته اند . برخی می دانند نتیجه چیست و برخی شایعات را دوباره می گویند. اینجا یک اتفاق نامعلوم از لحاظ زمانی ! بعد از پنج سال به وقوع می پیوندد. بعد از این همه سال عددی نامعلوم قبل از کلمه دو سالانه عکس ایران می آید که نشان می دهد هنوز نمی دانند چهارمین یا نهمین دوسالانه عکس ایران است که برگزار می شود؟ عکاسان زیادی جمع شده اند تا ببینند و تشویق کنند ... داوران هم هستند و اساتید عکاسی هم حضور دارند. چیزی نمی گذرد که با حضور مادر کاوه گلستان نگاه همه اندوهناک می شود و خاطرات زنده..جای یک نفر اینجا خالی است...
مراسم افتتاحیه و اهدای جوایز آخرین دوره بینال عکس ایران با نمایش سه فیلم مختلف آغاز می شود: " تصویر اعتراض و صدای صلح " تلفیقی است از عکس های کاوه گلستان در حلبچه و نظرات و خاطرات کاوه در مورد سعید جان بزرگی ... فیلم به شکل هنرمندانه ای مونتاژ شده و در یک زمان واحد می تواند یاد و خاطره دو مرد بی ادعا در دنیای عکاسی را زنده کند. بعد... فیلمی درباره محمدحسن سمسار كه آلبوم عكسهای كاخ گلستان را جمعآوری و بازیابی كرده است نمایش داده می شود... درپایان هم کلیپی از مراحل داوری عکس ها ، چاپ و پشت صحنه داوری و کار داوران به معرض نمایش در می آید.
فرشید مثقالی ، سیفالله صمدیان ، مهران مهاجر و كاووس صادقلو از میان 717 شركتكننده، 476 نفر مرد و 241 نفر زن ، 1725 تكاثر و 324 مجموعه عكس، 116 تكعكس و 29 مجموعه عكس از 171 نفر را برای شركت در نمایشگاه دوسالانه انتخاب كرده اند.
آثار انتخاب شده توسط احمد عالی، فرشید مثقالی، مهران مهاجر، محمود كلاری، محمد اسلامیراد، اسماعیل عباسی و محمد ستاری، داوری شده است.
دوسالانه با دبیری بهمن جلالی و مدیریت اجرایی رضا نامی به برگزیدگان اول تا سوم، از یك تا سهماه بورس مطالعاتی فرانسه همراه با تندیس دوسالانه اعطا کرد.
راهیافتگان به مرحلهی نهایی چهارمین دوسالانه عكس ایران، در آخرین روزهای سال 82، مشخص شدهاند و قرار بود زمان برپایی نخستین دوسالانه 83، دوم اردیبهشتماه باشد؛ اما به دلیل مشکلات مختلف این مساله با تاخیر انجام شد؛
در بخش نخست لوح افتخار دوسالانه به آتیه نوری، نیما علیزاده و ابراهیم خادمبیات و محسن غلامی اهدا شد.
در بخش دوم لوح افتخار دوسالانه و پنح سكه بهارآزادی به علی اسدیرمی (در برابر فردا)، سعید محمودی (بدون عنوان)، سعید محمودیازناوه و حسن رجبینژادمقدم برای اثر مالفروشان، تعلق گرفت.
در بخش سوم این دوسالانه، تندیس دوسالانه لوح افتخار و از یك تا سه ماه بورس مطالعاتی به ترتیب از نفر اول به محمد خزاعی، مهدی عراقچیان و پیمان هوشمندزاده اختصاص پیدا کرد.
مرحله دوم این مراسم در محل گالری خیال فرهنگستان هنر ادامه پیدا کرد.
محل برگزاری و نمایش عکس های پذیرفته شده در این گالری است. یک دور کامل و با دقت که می زنی می بینی عکس خبری تنها چیزی است که در این نمایشگاه وجود ندارد و جایش را عکس هایی با ترکیب بندی های عجیب ، نورپردازی غریب وتلاش های خلاقیت مدارانه گرفته. زلزله بم هم واقعه ای است که در این نمایشگاه حضور سمجی دارد. کادربندی ها به شکل جدیدی حکایت از تلاش عکاسان جوانمان برای اثبات دیدی جدید دارند؛ پاها ، کادرهای نیمه ، نورهای تند ، کولاژ، بازی با اشیای ساده ،تصاویر ناواضح و فولو ،ریتم و بافت ، عکس های خانوادگی و مفاهیم مربوط به هنر مفهومی یا کانسپتچوال آرت مواردی است که در اکثر عکس ها ثابت است. گویا عکاسانزمان زیادی را به پرورش و گرفتن عکس هایی گذرانده اند که بیش از هر چیز مقدمه چینی و تلاش برای نور و کمپوزسیونش وقتشان را گرفته . بعضی ها هم از سادگی خود به تنهایی یک سبک محسوب می شوند. اکثر این عکاسان ، از دل مطبوعات آمده اند و کارشان فتوژورنالیسم است در حالی که در بینال بخشی برای عکس خبری یا اسپات نیوز در نظر گرفته نشده. بنابراین عکس های کاملا خبری مربوط به زلزله بم یا اتفاقات خاص کشورمان به شکل کولاژ یا مجموعه عکس های یک جا ، جمع شده اند تا مفهومی بیش از خبررسانی را برسانند.
کنار هر تابلوو قاب عکس که می ایستی ، زمزمه های مشکوکی به گوشت می رسد..اعتراض های شخصی به داوری ، تحلیل عکس ها و اینکه چرا باید عکس فلان عکاس در نمایشگاه نباشد ! حرف و حدیث هایی هم در مورد استعفای اسماعیل عباسی یکی از داوران بینال شنیده می شود و نتیجه گیری افرادی که دسته دسته گوشه های گالری ایستاده اند و از دور به عکس های روی دیوار ها نگاه می کنند.
مهم ترین مشکل این بینال در زمان فعلی عدم اطلاع رسانی دقیق و به روز است. در جامعه ای که شایعه حرف اول را می زند ، بهترین کار اطلاع رسانی و بستن همه درهایی است که پشت صحنه های غیرواقعی را می سازد.
شاید دوره بعد با همه این تجارب و تبلور این همه خلاقیت و نیروی جوانی ، اتفاق های خوب تری بیفتد ..چیزی شبیه همه بینال های بین المللی با همه استانداردهای واقعی اش...بینالی همزمان با انستار کتاب نمایشگاه و قفل کردن همه شایعات . نمایشگاهی با تعیین و مشخص بودن کارگاه های آموزشی و سخنرانی ها و ... و نظم ...
سایت عکاسی از همه عکاسان محترم و بازدید کنندگان دو سالانه دعوت می نماید تا نظرات و دیدگاه های خود را هر چند کوتاه و مختصر برای سایت عکاسی ارسال نمایند تا بتوان با انعکاس جامع دیدگاه ها به تصویری واضح از دو سالانه عکس امسال رسید. مطالب ارسالی به نام فرستند عینا" منعکس خواهد شد. ( البته با رعایت اصول نقد و احترام افراد ) انعکاس مطالب ارسالی در خصوص دو سالانه الزاما" دیدگاه سایت عکاسی نمی باشد. با تشکر
ساعتی پیش نهمین دو سالانه عکس تهران افتتاح شد. عکس اول را در صفحه اول سایت ببینید. در ساعات آینده کل عکس های بر گزیده - عکس های مراسم امروز و مشروح گزارش مراسم افتتاح را در سایت دو سالانه بخوانید.
دوسالانه عکس روز یکشنبه افتتاح می شود .ولی متاسفانه پاره ای عملکردها موجب شد تا شور و هیجان لازم برای افتتاح دو سالانه وجود نداشته باشد. بر این باور بودیم که راه اندازی سایت برای دو سالانه می تواند در انعکاس اخبار و اطلاعات آن موثر باشد غافل از اینکه در ساختار موجود نوعی بی توجهی به اطلاع رسانی سریع و صحیح جا افتاده است! مشکل از آنجا آغاز شد که اعلام یا عدم اعلام اسامی پذیرفته شدگان دو سالانه مورد اختلاف واقع شد و در نهایت موزه از ارایه اسامی به شکل رسمی خودداری نمود.
فردا دو سالانه افتتاح می شود ولی هنوز برنامه های جنبی و کارگاه ها و نشست ها مشخص نشده است و خبری از حضور مدعوین نیست! موضوع چندمین دو سالانه هم خود تبدیل به طنز تلخی شده است که جای تعجب و تامل بسیار دارد که چگونه نمی شود از همان اول مشخص نمود که امسال چندمین دوسالانه است . آیا در موزه هنرهای معاصر واقعا" هیچ سند و مدرکی برای احراز این موضوع وجود ندارد؟ از شنبه پیش هم یک لیست 9 نفره از منتخبین دهان به دهان منتشر شده که معلوم نیست از طرف چه کسی و کجا اعلام شده است !
سایت عکاسی با پوزش از مخاطبان گرامی در خصوص انعکاس ضعیف اخبار دوسالانه تا کنون ، این امر را متوجه عدم همکاری های لازم می داند و سپاس و تشکر خود را از دبیر محترم دو سالانه جناب آقای بهمن جلالی که علی رغم همه مشکلات و نا هماهنگی ها،نهایت همکاری و همراهی را با ما نمودند اعلام می دارد.
در پایان امیدواریم بتوانیم از افتتاح و روزهای برپایی نمایشگاه اخبار و اطلاعات مطلوب و جامعی را منعکس نماییم .
پس از ماه ها اعلام برگزاری «چهارمین دو سالانه عکس ایران» به ناگهان این دو سالانه به «نهمین دو سالانه عکس تهران» تغییر نام داده است! در خصوص تغییر عدد ظاهرا" اشتباه شده است! و اختلاف بر سر داخلی و بین المللی بودن این جشنواره است بنا بر اعلام قبلی این نمایشگاه چون بین المللی نیست چهارمین به حساب می آمد و اگر بین المللی بود نهمین، حال چرا در زمان افتتاح این تغییر انجام شده خدا می داند. در خصوص تغییر ایران به تهران هم اعلام شده است که دوسالانه ها در دنیا به نام شهر محل برگزاری نام گذاری می شود و نه به نام یک کشور.
سومین جلسه آموزشی انجمن صنفی عکاسان مطبوعات ایران با بررسی دوربین های دیجیتال کانن در خانه هنر مندان ایران بر گزار شد . د راین جلسه، با حضور مسئولین بخش دیجیتال شرکت آفوما ر نماینده انحصاری دوربین های عکاسی و فیلمبردار ی کانن در ایران دوربین های کانن EOS 10D - EOS 300D و Power Shat Pro1 به حاضرین معرفی شد .

در حاشیه: اگر چه این جلسات توسط کمیته آموزش انجمن صنفی عکاسان مطبوعات بر گزار می شود اما بیشتر پرسش های حاضرین در خصوص خدمات و پشتیبانی و سرویس های ویژه برای عکاسان مطبوعات و از همه بیشتر قیمت محصولات می باشد و کمتر شاهد پر سش و پاسخ های فنی، تخصصی و کاربردی از سوی حاضرین در جلسه می باشیم . شایسته است ضمن تفکیک مسایل صنفی و حمایتی با موضوعات آموزشی کمیته آموزش انجمن صنفی عکاسان مطبوعات ترتیبی اتخاذ نماید تا جلسات آینده با رویکردی آموزشی برگزار شود.
- خبر
- دو سالانه عکس ایران
- دوسالانه عکس جهان اسلام
- جایزه جهانی هنر و نیایش
- جشنواره عکسهای دریایی
- جشن تصویر سال
- خبر هنری
- تبریک و تسلیت
- زلزله بم
- اخبار بین الملل
- موزه عکسخانه شهر
- لینک
- جلسات و گردهمایی عکاسی
- رسانه و عکاسی
- نقد و نظر
- معرفی سایت جدید
- نمایشگاه عکس
- گالری اثر
- فرهنگسراها
- گالری گلستان
- خانه هنرمندان ایران
- مان هنر نو
- گالری مهروا
- گالری نیکول
- گالری سیحون
- گالری راه ابریشم
- گالری زنگار
- گالری دی
- گالری شیرین
- گالری افرند
- گالری والی
- گالری الهه
- گالری فخرالدین
- گالری آریا
- گالری خارک
- گالری خاک
- گالری هفت ثمر
- شهرستان
- موسسه ماه مهر
- فرهنگسرای نیاوران
- موزه هنرهای معاصر
- موزه هنرهای معاصر فلسطین
- گالری طراحان آزاد
- گالری هفت هنر
- گالری باران
- گالری آتشزاد
- گالری اعتماد
- گالری لاله
- گالری آران
- گالری محسن
- گالری آتبین
- گالری فروهر
- گالری آتشزاد
- اخبار عکاسی
- عکاسی و مطبوعات
- نمایشگاه فتوکینا
- نمایشگاه pma
- سایت عکاسی
- عکاسی و دانشگاه
- کارگاههای آموزشی عکاسی
- بنیاد جهانی عکس خبری
- عکاس ایرانی
- انجمنهای عکاسی
- خبر
- خانه عکاسان
- رپرتاژ آگهی
- دنیای دیجیتال
- فوتولینک
- مسابقه
- فصلنامه عکاسی حرفهای
- اخبار تاریک خانه


