درباره فوت ریچارد اودون عكاس مشهور جهان

دوشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۸۵


ترجمه :نیكى محجوب

ریچارد اودون، عكاس معروف هنرى آمریكا، كه در نیمه قرن اخیر با تصاویر پرتره عكاسى از مدل هاى مختلف مد به شهرت رسیده بود، هفته گذشته در سن ۸۱ سالگى در بیمارستان سن آنتینو درگذشت. این عكاس معروف در منهتن زندگى مى كرد.
پسر اودون دلیل مرگ این عكاس را عارضه مغزى اعلام كرد. این هنرمند عكاس در تگزاس با مجله نیویورك تایمز همكارى داشت كه از سال ۱۹۹۲ وى را به عنوان اولین كارمند رسمى عكاس استخدام كرده بود.
اودون برروى یك پروژه مهم به نام دموكراسى در انتخابات سال جارى آمریكا فعالیت مى كرد كه تمامى فعالیت ها و سخنرانى هاى كاندیداهاى ریاست جمهورى را در بر مى گرفت.
او در عكس هایش همیشه آزادى را به تصویر مى كشید، از عكس هاى معروف او، عكس مدل هاى مختلف در بزرگترین برنامه ها و مراسم مد (Fashion) است، او این تصاویر را از «نگاه جدید» پاریس، «پوشش ورزشى» آمریكا، «بدون هماهنگى» لندن، لباس هاى تایلورد و «لباس هاى راحتى» میلان عكاسى كرده است.
مى توان گفت اودون انقلابى را در عكاسى از مدل ها در قرن بیستم به راه انداخت. وى توانست بین واقعیت و واقعى نبودن یك رابطه بسیار اعجاب انگیز ایجاد كند و توانست در سن ۳۰ سالگى با عكاسى براى «دیك آورى» خود را در اذهان عمومى جا بیندازد. این عكاس در سال ۱۹۵۷ در فیلم «چهره مضحك» ساخته «فرد آستیر» نیز ایفاى نقش كرد.
اودون در سال ۱۹۷۸ توانست بر صفحه اول مجله «نیوزویك» ظاهر شود، این موضوع در زمانى رخ داد كه نمایشگاه عكس وى در موزه هنر متروپولیتن برگزار مى شد.
براى شناخت بهتر این هنرمند باید گفت اودون بیشتر عصر خود را در استودیوى سفید خود سپرى كرد، جایى كه مى توانست نور و... را كنترل كند و از مدل ها و پرتره هایش به بهترین شكل عكس بگیرد. اگرچه او براى كارش مسافت طولانى را نیز از محل تولدش در نیویورك تا منهتن محل عكاسى و زندگى اش پیمود.
یكى از بهترین و شناخته شده ترین عكس هاى وى، تصاویرش در بازار «مجله هارپرو ووگو» است. وى همچنین توانست به مقام دوم در عرصه هنر جهانى برسد، عكس هاى وى یك باره در سال ۱۹۶۲ در انستیتو اسمیت سونینان به نمایش درآمد و در بهار ۱۹۹۴ در نمایشگاهى در موزه ویتنى آمریكا مجدداً به نمایش گذاشته شد.
او همچنین در زمینه عكاسى تبلیغاتى نیز مطرح بود، از عكس هاى معروف او براى شركت هاى «رولون» و «كریستین دیور» مى توان نام برد.
اودون، لاغر، پرطاقت و با موهاى ژولیده به شدت فعال بود، به طورى كه گروه همراهش در بسیارى مواقع دیگر توان همراهى وى را نداشتند. با اینكه بیشتر وقتش را در بخش شرقى استودیو یش مى گذراند، اما او وقتى را هم براى مطالعه، رفتن به تئاتر و بازدید از موزه ها نیز اختصاص مى داد. او در عین حال از حقوق شهروندى و حقوق اجتماعى نیز حمایت مى كرد، این موضوع در عكس هاى اودون كاملاً مشهود است.
•فرصت وسیع
وقتى اودون به اعضا و كارمندان مجله نیویوركر پیوست، مجله اى كه تا پیش از آن فقط از تعداد محدودى عكس استفاده مى كرد، تعبیر امروزیش اینگونه مى شود كه حضور اودون به عنوان عكاس در این مجله، مانند میكل آنژ به عنوان نقاش در محل سكونت خود باشد.اما وى توانست در برنامه هایش شیوه هاى جدید از عكاسى را به نمایش درآورد كه از آن جمله بهره گیرى از مدل ها بود.
اودون در جلسات مختلف گفته بود: من از هر كسى در دنیا عكاسى مى كنم، اما امیدوارم بتوانم كمال و فضیلت انسان ها را به تصویر در آورم، نه فقط از اشخاص نامدار و مشهور عكاسى كنم.
تینا براون سردبیرى كه اودون را استخدام كرد، قبل از آغاز به كار این هنرمند به او قول داد كه هر چه اودون بخواهد مى تواند انجام دهد. این نشان دهنده شایستگى و لیاقت این هنرمند است.
عكس هاى اودون در مجله از نخستین شماره هاى فعالیت آن وجود دارد در سال ۱۹۹۴ او عكس هایى گرفت كه برخى از آنها هرگز به چاپ نرسید از آن جمله عكس هاى وى از مرلین مونرو. شاید تعدادى از عكس ها را به سبب اعتقادات ارتدوكسى به چاپ نرساند، مانند تعدادى از عكس هایى كه در سال ۱۹۹۳ از بازیگر معروف «تیلداسواین تن» و یا در سال ۲۰۰۴ از چارلیز ترون گرفت.
تعدادى از عكس هاى او كه كمتر بحث برانگیز بود، پرتره هاى نیویوركر اودون از «سائول بلو»، «هیلارى رادهام كلینتون»، «تونى موریسون»، «درك وال كات»، «جان كرى»، «استفان سان دهیم» است كه بسیار عكس هاى تاثیر گذار و مطرحى است.برخى از عكس هایى كه از مدل ها گرفت در مجله اى كه این عكاس در آن فعال بود به چاپ رسید از آن جمله عكس از اندام انسان ها كه بسیار زیبا و با تمامى جزئیات به تصویر درآمده است.
آرشیو خصوصى او نیز داراى عكس هاى بسیار مطرحى است مانند پرتره از «اودرى هپبورن»، رادولف نوروى و...
عكاسى اودون و پرتره هاى او در خلال سال هاى فعالیتش متفاوت شد، در ابتدا به وضعیت زندگى آمریكایى و فرهنگ آن توجه داشت خصوصاً در دهه ۵۰ تا ۶۰ با دید كاملاً مثبت به تصویر بردارى مى پرداخت.
از زمانى كه وى پرتره را آغاز كرد همیشه سعى مى كرد به نوعى روح و باطن عكس را نیز به تصویر كشد و در دهه ۷۰ وى كاملاً بر مسئله سن و مرگ متمركز شد.در سال ۱۹۶۹ او عكاسى ضد جنگ را آغاز كرد، خصوصاً مجموعه «شیكاگو هفت» كه با توطئه اى بسیار خشن آغاز شد.
در سال ۱۹۷۶ در جشن دویست سالگى آمریكا وى به همراه نویسنده معروف «رناتا آدلر» كار مى كرد. اودون از ۷۳ مرد و زن در قدرت براى مجله رولینگ استون عكاسى كرد. در خلال سال هاى ۱۹۸۴-۱۹۷۸ او شروع به عكاسى از مردم كرد كه معتقد بود با این كار روح غربى آمریكا را به تصویر مى كشد، عكس از مشكلات مختلف مردم این منطقه، كه نشان دهنده بدگمانى و منفى نگرى این عكاس هنرمند است.
•ركورددار چاپ عكس
عكس هاى سیاه و سفید اودون در تعداد بى شمارى كتاب و مجله در طول زندگیش به نمایش درآمد، از آن جمله در سال ۱۹۵۹ «مشاهده» كه متنى از ترومن كاپوت داشت.
«هیچ چیز شخصى نیست» در سال ۱۹۶۴ با متنى از جیمز بالدوین، «پرتره» در سال ۱۹۷۶ به همراه متنى هنرى از «هارولد روزنبرگ». عكس هاى پرتره او از غرب در سال ۱۹۸۵ در كتاب «آمریكا در غرب» به چاپ رسید و در موزه آمون كارتر، فورت و ورث به نمایش درآمد.او براى چاپ عكس هایش در مجلات بسیار وسواس داشت و همیشه مراحل چاپ را در هر بخش كنترل مى كرد، اودون معتقد بود عكس ها و تصاویرش نقش مهمى دارند و باید در همه جا به یك اندازه اثر گذار باشند.
ریچارد اودون در نیویورك سیتى در ۱۵ مى سال ۱۹۲۳ متولد شد، پدرش جى كوب اسرایل از نسل دوم یهودى- روسى بود كه به آمریكا مهاجرت كرده بودند، وى مالك میدان اودون پنج بود و در منهتن یك مغازه لباس فروشى داشت.مادر ریچارد، آنا اودون از خانواده اى بود كه در تجارت البسه فعالیت داشتند، اودون در كودكى همیشه مجلات مدل و طراحى را نگاه مى كرد و دیوار اطاقش از عكس هاى مدل هاى مختلف پر بود.
اودون در مصاحبه اى با نیویورك گفته است روزى با پدرم در داخل مغازه بودیم و از آنجا هتل پلازا را نگاه كردم، مرد بدون مویى را دیدم كه با دوربین از یك زن بسیار زیبا در كنار درختى عكس مى گیرد، پس از مدتى عكس هاى این مرد را در هارپر دیدم، من متوجه نشدم كه چرا آن مرد عكس ها را در كنار درخت گرفت تا اینكه به پاریس رفتم و متوجه شدم درخت كنار پلازا در تمام اطراف چامپس السیز نیز دیده مى شود.
اودون در مدرسه دى ویت كلینتون تحصیل كرد و در آنجا به همراه جیمز بالدوین مجله هنرى، ادبى منتشر مى كردند، پس از یك سال از تحصیل در دانشگاه كلمبیا، او به مر چانت مارین پیوست كه مى توانست عكاسى را نیز در آنجا بگذراند، در آنجا عكاسى را آموخت و هزاران عكس و پرتره از سربازان گرفت. پس از ترك مرچانت در سال ،۱۹۴۴ او فعالیت هایش را با آلكسى برودویچ آغاز كرد، طراح و تهیه كنندگى «هارپربازار» و در ضمن كلاس هاى تحقیق اجتماعى را نیز در خلال این برنامه ها گذراند.اودون ۲۱ ساله در ابتدا كارش را به عنوان تازه كار در سال ۱۹۴۵ در بازار آغاز كرد و سپس فعالیت او به شكل كامل و با دریافت حقوق همراه شد. برودویچ به سبب علاقه و تلاش اودون اطلاعات بسیارى از حرفه عكاسى را در اختیارش گذاشت.
•سرعت عكاسى از مدل
در خلال كارمل اسنو سردبیر بازار هارپر شویى را در پاریس براى فرار از كارمل برگزار كرد. اودون نیز مسئولیت داشت تا براى عكاسى طراحان جدید لباس و بهترین ها را شناسایى كند، او در سال ۱۹۵۴ مدلش را به استریو تیپیكال فرانسه برد و در همان سال او مدل ها را در بین سیرك عكاسى كرد، یكى از مهمترین این تصاویر «دویما به همراه فیل» است. در این عكس مدل در حالى كه گردنبندى از «دیور» به گردن آویخته، خرطوم فیلم را در دو دستش دارد و در زیر خرطوم ایستاده است.
اودون توسط برودویچ تشویق شد تا واقعیت و غیر واقعیات را در عكاسى مدل به هم آمیزد. اگر چه اودون عكس هاى سنتى بسیارى در خیابان ها به تصویر كشیده است، عكس هایى از سفر به ایتالیا در سال ۱۹۶۴ و بیماران بیمارستان لوژیون در سال ،۱۹۶۳ اما در استودیو شخصى نیز به عكاسى پرتره و مدرن نیز پرداخته است.
او در این استودیو نه تنها موضوعات عكس بلكه گرافیك و فیزیك عكاسى را نیز تغییر مى داد. او با این روش از بسیارى از زنان معروف قرن ۲۰ چون دوریان لى، سوزى پاركر، جین شرلیپتن، آنا ماگانانى، ژاكلین كندى و... عكاسى كرده است.
•بزرگ تر از چاپ زندگى
دو سال پیش از برگزارى نمایشگاه مدل و پرتره وى با عنوان «عكس هاى ۱۹۷۷-۱۹۴۷- ریچارد اودون» عكس هاى او در موزه متروپولیتن، دالاس، آتلانتا و توكیو به نمایش درآمد. در سال ۱۹۸۰ نمایشگاهى در دانشگاه هنر بركلى از آثار وى برگزار شد.
در سال ۱۹۸۲ او یك پروژه عكاسى تبلیغاتى از «كریستین دیور» را انجام داد، عكس هاى رنگى با عنوان «خانواده دیور».
او در سال هاى آخر عمرش نیز به نوشتن بیوگرافى خود و عكاسى و... پرداخت و كتابش در سال ۱۹۹۳ به چاپ رسید. عكس هایى از پدر، مادر، مادر خوانده، خواهرش، لوئیس همسر اولش، دوركاس نورول مدلى كه همسر دومش بود (اولین زنى كه با او زندگى مى كرد و جدا شد.) پسرانش و ... در این كتاب به چشم مى خورد.
اودون در كتاب آمریكا در غرب مى گوید: «پرتره همانند خود فرد نیست، تمام عكس ها دقیق هستند، اما هیچ یك واقعى نیستند.»
منبع: NewYork Times




هیلارى كلینتون سناتور نیویوركى سناى امریكاست و در ضمن همسر رییس جمهور اسبق بیل كلینتون است حمایت هاى وى از بیل در جریان رسوایى مونیكا لوینسكى تأثیر بسیار زیادى بر میزان محبوبیت این رییس جمهور داشت.



كمتر نمایشنامه نویس آمریكایى معاصرى است كه این چنین آثارش همچون ادوارد آلبى در سراسر جهان شناخته شده باشد نمایشنامه هاى چه كسى از ویرجینیا ولف مى ترسد، ماجراى باغ وحش و جعبه شنى از آثار این نویسنده هستند.



قوى ترین رقیب انتخاباتى جرج دبلیو بوش در نوامبر ۲۰۰۴ براى احراز پست ریاست جمهورى آمریكا جان كرى سناتور ماساچوست است وى پیش از این ۲۰ سال در سناى آمریكا به عنوان سناتور حضور داشته است.



مایكل مور را در واقع مى توان دشمن اصلى جرج بوش در سینماى آمریكا دانست ظاهرا او مى خواهد انتقام آن لیست سیاه معروف هالیوود را از بوش بگیرد. او پس از بولینگ براى كلمباین فیلم فارنهایت۱۱ ‎/ ۹ را ساخته است كه هر دو در ایران به نمایش درآمد.

روزنامه شرق، 16 مهر 1383، شماره 309

نویسنده مترجم: نیكى محجوب


ارسال نظر

در پاسخ به نظر زیر :

مطالب مرتبط

تازه‌های عکاسی

وبلاگ در سایت عکاسی

وبلاگ و فتوبلاگ

انجمن‌های عکاسی

سایت عکاسی

سایت عکاسان ایرانی

فروشگاه کتاب عکاسی

  • عکاسان جنگ، مریم کاظم‌زاده، خشتی
  • عکاسان جنگ، اباصلت بیات، خشتی
  • دلاوران
  • مجموعه فیلم آموزشی:  آموزش منوی دوربین‌های سری ۵۰۰۰ نیکون
  • تکنیک‌های فتومونتاژ
  • ترکیب بندی در عکاسی - دیوید پرکل
  • حرفه: هنرمند شماره ۶۷
  • در ستایش امر واقعی (۲جلدی)
  • نگاه‌ها به ایران
  • هنر و عکاسی
  • تاریخ عکاسی
  • این، کار من است!
  • آنگاه - شماره ۵
  • عکاس؛ استودیو
  • مجموعه عکس چیست؟
  • عکاسی مقدماتی
  • عکاسی - نشر ماهی
  • درباره نگاه به عکس‌ها
  • پامنار
  • انزلی
  • باران شغال
  • دیده و درون
  • عکاسی مستند
  • شیب تند عصر پنج‌شنبه
  • نود سال نوآوری در هنر تجسمی ایران - ۲ جلدی
  • تحولات تصویری هنر ایران: بررسی انتقادی
  • عکاسی دیجیتال - نشر دوژه
  • نگاهم کن! خیالم کن!
  • در جهت عکس
  • عکس و دیدن عکس
Powered by Practicalidea